10 km du Neuf: 21η γιορτινή διοργάνωση με 3.000 συμμετέχοντες

Αυτή την Κυριακή 31 Μαΐου, η εκκίνηση του 10 km du Neuf δόθηκε με καθυστέρηση περίπου δεκαπέντε λεπτών. Το γκρουπ των 2.500 συμμετεχόντων χρειάστηκε σχεδόν πέντε λεπτά για να περάσει ολόκληρο, πριν δώσει τη θέση του στους λάτρεις της ταχύτητας. Λίγο αργότερα, οι πρώτοι τερματίσαντες των 5 km έφτασαν στη γραμμή του τερματισμού, ακριβώς στο ίδιο σημείο με την εκκίνηση, στη λεωφόρο Haussmann, στη γωνία με τη rue Le Peletier. Ακολούθησαν οι νικητές των 10 km. Και η ένταση ανέβηκε ελαφρώς.

« Ήμασταν τρεις μπροστά και τελικά χαθήκαμε », είπε ο Rachid Khemissi, περσινός νικητής και για δεύτερη φορά κάτοχος του τίτλου, εμφανώς αποπροσανατολισμένος στον τερματισμό. « Είναι λίγο απογοητευτικό, γιατί το ρολόι μου έγραψε 9,2 km», πρόσθεσε η Lorea Irigaray, νικήτρια του αγώνα. Μερικά μπερδέματα στη χάραξη έπληξαν τη φήμη αυτού του εμβληματικού αγώνα του 9ου διαμερίσματος. Όχι όμως σε βαθμό που να χαλάσει η γιορτή, ιδιαίτερα για τα παιδιά, που απόλαυσαν τη διαδρομή των 1,5 km με την πολύτιμη ενθάρρυνση των γονιών τους.

Μια οργάνωση με αδυναμίες... αλλά ανθρώπινη

Δρομέας αλλά και μέλος της οργανωτικής ομάδας, ο Adrien Broult ζήτησε θερμά συγγνώμη για τα προβλήματα της πρωινής διοργάνωσης. « Αν έρχομαι να τρέξω 10 km, δεν είναι για να κάνω 9», δήλωσε μετά τον αγώνα.

Όμως, μερικές φορές τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως έχουν σχεδιαστεί. Παρότι είχε διατρέξει τη διαδρομή πέντε φορές πριν από την εκκίνηση, με μηχανάκι, ποδήλατο και αντίθετα στη φορά των δρομέων, είχε ελέγξει ότι όλα τα κιγκλιδώματα ήταν στη θέση τους και ότι οι δρόμοι είχαν κλείσει για την κυκλοφορία, αρκούσε ένας κριτής να μετακινήσει ένα κιγκλίδωμα στο 6ο χιλιόμετρο για να αλλοιωθεί πλήρως η κατάταξη του βάθρου. Ευτυχώς, το λάθος διορθώθηκε πολύ γρήγορα και επηρέασε μόνο τους τρεις πρώτους άνδρες. « Σταμάτησα έξι φορές, lamented ο Rachid, αθλητής από το Chartres και σταθερός συμμετέχων σε αυτό το παρισινό ραντεβού. Μετά συνέχισα όπως μπορούσα.»

Έχοντας επίγνωση της απογοήτευσης που προκάλεσε, ιδιαίτερα στους ελίτ δρομείς που για πρώτη φορά φιλοξενήθηκαν σε προνομιακό start pen, ο Adrien ζήτησε ξανά συγγνώμη από τους αθλητές που επηρεάστηκαν. « Πρέπει να αποδεχτούμε ότι υπάρχουν στιγμές που δεν μπορούμε να ελέγξουμε τα πάντα», πρόσθεσε. « Όμως η απογοήτευση είναι πολύ μεγάλη και, για ορισμένους δρομείς, νιώθω χάλια.»

Ένα ακόμη μικρό οργανωτικό λάθος ενόχλησε ορισμένους τερματίσαντες. Στη rue de Clichy, ένα λάθος στην κατεύθυνση πιθανότατα οδήγησε σε μικρή συντόμευση της διαδρομής. Μπορεί όμως κανείς να κατηγορήσει τους εθελοντές; Αυτούς τους ανθρώπους που προσφέρουν απλόχερα τον χρόνο τους, « ιδίως μετά το Paris 2024, που άνοιξε νέες προοπτικές», επιμένει η Babette Valenca-Calderero, υπεύθυνη για την απονομή των μεταλλίων. Ορισμένοι εθελοντές, μάλιστα, δεν δίστασαν να ακυρώσουν τη συμμετοχή τους: σχεδόν 100 άτομα δεν εμφανίστηκαν τελικά την Κυριακή.

Ένα πρωινό στα χρώματα της PSG

Από τις 9 το πρωί ήταν δύσκολο να ξέρεις πού να πρωτοκοιτάξεις: φανέλες της PSG παντού. Οι υποστηρικτές της παρισινής ομάδας, που το βράδυ του Σαββάτου κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη φορά το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, έδωσαν το παρών στους διάφορους αγώνες.

« Το πρωινό ξύπνημα ήταν βαρύ», αναφώνησε ο Philippe, που ήρθε μαζί με έξι συναθλητές από το Eightlines, ένα παρισινό run club. « Πέσαμε για ύπνο μεταξύ 3 και 4, το γιορτάσαμε για τα καλά! » Όλοι έδειχναν εξαντλημένοι από την προσπάθεια, παρότι ο αγώνας δεν είχε ιδιαίτερη αγωνιστική σημασία. Δύο από αυτούς, που είχαν τερματίσει στον Μαραθώνιο της Κοπεγχάγης, ετοιμάζονταν ήδη να δοκιμάσουν ξανά τα όριά τους την ίδια Κυριακή στο adidas 10K Paris. Μέχρι τότε, σειρά είχε η ξεκούραση για αυτούς τους ποδοσφαιρόφιλους, που το πρωί φορούσαν περήφανα τα χρώματα της αγαπημένης τους ομάδας.

Μια ξεχωριστή διάσταση αλληλεγγύης

« Όλα τα έσοδα της διοργάνωσης θα διατεθούν σε παιδιά με αναπηρία. Σήμερα τρέχετε 5 ή 10 km, αλλά για εκείνα αυτό είναι κάτι τεράστιο », υπενθύμισε η νονά της 21ης διοργάνωσης του Lions Paris 9 Run, Aïda Touihri, δημοσιογράφος και εξερευνήτρια. Η αθλητική και κοινωνική αυτή εκδήλωση στηρίζει τη συμπεριληπτική εκπαίδευση μέσω του Helen Keller Fund, που πήρε το όνομά του από την πρωτοπόρο των δικαιωμάτων των ανθρώπων με αναπηρία, η οποία ήταν κωφή και τυφλή.

Ανάμεσα στους συμμετέχοντες, πήραν εκκίνηση και οκτώ νέοι από τον σύλλογο Habitats Jeunes Belfort. « Δημιούργησαν το εγχείρημα από την αρχή μέχρι το τέλος», εξηγεί η Karima, εμψυχώτρια. « Ήρθαμε για το Σαββατοκύριακο. Κάναμε πολιτιστικές επισκέψεις και συμμετείχαμε σε αυτή την αθλητική διοργάνωση. Ο καθένας έχει διαφορετικό στόχο. Προετοίμασαν τον αγώνα και κυνηγούν συγκεκριμένους χρόνους. » Μία από τις νεαρές, που συμμετείχε στο 1,5 km των Foulées des Familles, εξομολογείται: « Βασικά, δεν είμαι αθλητικός τύπος, αλλά αυτή η διοργάνωση σου χαρίζει μια πραγματική εμπειρία!»

Ένας αγώνας πάνω απ’ όλα παρεΐστικος

Τελικά, η επίδοση δεν είναι αυτή που μετράει περισσότερο. Για τον Loïs Rabergeau, πρώτο στα 5 km, η συμμετοχή ήταν κυρίως μια πρώτη γνωριμία με την απόσταση. « Δεν είχα ξανατρέξει 5 km, οπότε ήταν ωραίο να κερδίσω στην πρώτη μου προσπάθεια», λέει ο αθλητής του στίβου, με ατομικό ρεκόρ 1:55 στα 800 m. « Θα επιστρέψω, αλλά την επόμενη φορά θα ξανατρέξω έναν αγώνα για τον οποίο θα έχω προπονηθεί πραγματικά, γιατί τις δύο μπύρες και το κεμπάπ της προηγούμενης βραδιάς τα ένιωσα σήμερα το πρωί ». Η πρώτη γυναίκα, η Sidonie Pellet, είναι επίσης αθλήτρια. Μόνο που είναι πολύ νεότερη, καθώς αγωνίζεται στον σύλλογο La Salésienne στην κατηγορία minime στα 1.000 m.

Ακόμη και στους ελίτ, η απογοήτευση έδωσε τη θέση της στους πανηγυρισμούς. Ένα βάθρο δεν το αρνείσαι, ειδικά όταν συνοδεύεται από ανθοδέσμη, ένα κάδρο της διαδρομής και ένα μετάλλιο, ίδιο για όλους τους τερματίσαντες, με το μνημείο που απεικονίζεται πάνω του να αλλάζει κάθε χρόνο. « Βρίσκομαι σε προετοιμασία για μαραθώνιο, οπότε είχα καιρό να τρέξω γρήγορα», λέει η Margaux Hemono, με τα μάτια να λάμπουν. « Χαίρομαι που έτρεξα τον αγαπημένο μου αγώνα και που τελείωσε έτσι.»

Η Marie-Louise Monamy, τακτική συμμετέχουσα στον αγώνα, δεν έκρυβε κι εκείνη τη χαρά της: « Το διασκέδασα πολύ περισσότερο από πέρυσι, μου φάνηκε ότι είχε πολύ λιγότερες ανηφόρες, η διαδρομή ήταν λίγο πιο σύντομη, αλλά θα το δεχτούμε, και χαίρομαι πολύ που είμαι εδώ.» Η Lorea Irigaray απόλαυσε επίσης τη διαδρομή στους δρόμους της γειτονιάς της: « Μένω στο 9ο, περάσαμε πραγματικά πολύ κοντά στο σπίτι μου! Ήταν ένας αγώνας που ήθελα να κάνω και στον οποίο ήθελα να διασκεδάσω». Μαζί της ήταν ο ιδρυτής της πλατφόρμας PaceMe, Pierre Monnet, που δίνει τη δυνατότητα σε κάθε δρομέα να έχει συνοδό την ημέρα του αγώνα.