Η 8η ENDOrun καταγράφει ρεκόρ συμμετοχών για την έρευνα γύρω από την ενδομητρίωση
© ENDOrunΗ 8η ENDOrun συγκέντρωσε 1.700 συμμετέχοντες στο Παρίσι και 6.300 σε ολόκληρη τη Γαλλία, όλους με φούξια ροζ μπλουζάκια που έφεραν το όνομα της διοργάνωσης. Στα 5 ή 10 χιλιόμετρα, έτρεξαν στηρίζοντας την έρευνα για την ενδομητρίωση.
Από το 2018, η ENDOrun έχει καθιερωθεί ως μια σημαντική φιλανθρωπική διοργάνωση. Δημιουργήθηκε από την ένωση ENDOmind και καλεί όλους να τρέξουν ενάντια στην ενδομητρίωση, μετατρέποντας την αθλητική προσπάθεια σε πράξη αλληλεγγύης. Η διοργάνωση είναι ταυτόχρονα μια προσωπική πρόκληση για τους συμμετέχοντες και ένας έμπρακτος τρόπος για τους συγγενείς και τους φίλους τους να στηρίξουν την υπόθεση, συγκεντρώνοντας χρήματα για την έρευνα. « Είμαστε πολύ χαρούμενοι με αυτή τη διοργάνωση. Καταρρίψαμε όλα τα ρεκόρ συμμετοχών: 1.700 δρομείς στο Παρίσι, 4.600 στη Νίκαια, το Κιμπέρ, τη Μυλούζη, τη Ρουέν και την Τουλούζη, δηλαδή πάνω από 6.300 συνολικά σε όλη τη Γαλλία», εξηγεί η Juliette Ryan, πρόεδρος της Endomind.
Από την ίδρυσή της, η ENDOrun έχει κινητοποιήσει περισσότερους από 30.000 δρομείς και έχει συγκεντρώσει 250.000 € για το Ίδρυμα Έρευνας για την Ενδομητρίωση, το μοναδικό ίδρυμα στη Γαλλία που είναι αφιερωμένο αποκλειστικά σε αυτή την ασθένεια. Περισσότερο από έναν απλό αγώνα, πρόκειται για ένα συλλογικό κίνημα με διάρκεια: σχεδόν 600 εθελοντές έχουν συμβάλει στην ανάπτυξη της διοργάνωσης.
Δύο αγωνίσματα για μια διοργάνωση ανοιχτή σε όλους
Μέσα στην πρωινή ομίχλη, οι συμμετέχοντες ξεκίνησαν γεμάτοι ενθουσιασμό στις διαδρομές των 5 και των 10 χιλιομέτρων, με την ενθάρρυνση του κοινού και τον ζωηρό ρυθμό μιας ομάδας κρουστών. Στην καρδιά του δάσους της Βενσέν, οι δύο διαδρομές περνούσαν γύρω από τη λίμνη Ντομεσνίλ: ένας γύρος για τα 5 χιλιόμετρα, δύο για τα 10. Μια διαδρομή προσιτή, χωρίς να στερείται πρόκλησης για όσους την αντιμετώπισαν έτσι.
Η Héléna, που συμμετείχε στα 5 χιλιόμετρα, το επιβεβαιώνει. Για εκείνη, η απόσταση ήταν « μια προσωπική πρόκληση». Δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με το τρέξιμο, όμως προπονείται εδώ και δύο χρόνια για να πάρει μέρος σε αυτόν τον αγώνα, που συνδέεται με μια υπόθεση ιδιαίτερα σημαντική για την ίδια. «Είναι ένας τρόπος να ξεπεράσω τα όριά μου και ταυτόχρονα να βοηθήσω μια υπόθεση που είναι σημαντική για μένα, παρά ορισμένους περιορισμούς που σχετίζονται με την υγεία μου. Ο στόχος μου ήταν απλώς να τερματίσω, ανεξάρτητα από τον χρόνο.» Σε διαφορετικό ρυθμό, η Alexa πήρε εκκίνηση στα 10 χιλιόμετρα, έχοντας ακόμη επηρεαστεί από μια κρίση πόνου που είχε εμφανιστεί πέντε ημέρες νωρίτερα. Μαζί με την οικογένειά της, ξεκίνησε με στόχο όχι απλώς να ολοκληρώσει τον αγώνα, αλλά να βελτιώσει το ατομικό της ρεκόρ, που είχε σημειώσει στην ίδια διοργάνωση σε περίπου 44 λεπτά. « Μια συνάντηση στο 4ο χιλιόμετρο με βοήθησε να κρατήσω τον ρυθμό μου και να συνεχίσω», διηγείται, χαρούμενη που τερμάτισε σε 41:44. « Ο στόχος επιτεύχθηκε, αν και το σημαντικό είναι να γίνει ορατός ένας αόρατος πόνος, γιατί κάθε βήμα είναι μια νίκη.»
Η διοργάνωση του 2025 έφερε και αρκετές αλλαγές. Το αθλητικό κέντρο Léo Lagrange, στο 12ο διαμέρισμα, φιλοξένησε πλέον την εκδήλωση, προσφέροντας έναν πιο ευρύχωρο και ανανεωμένο χώρο. Το επίσημο μπλουζάκι, πλήρως ανασχεδιασμένο, συμβόλιζε τη δύναμη, την απαλότητα και την αλληλεγγύη, ενώ ένα νέο μετάλλιο επιβράβευσε την προσπάθεια όλων. Το χωριό της διοργάνωσης φιλοξένησε συνεργάτες από τον χώρο της υγείας, δραστηριότητες, συναντήσεις, ακόμη και ένα food truck, χωρίς να χάνει ποτέ από το βλέμμα του τον βασικό στόχο: την προώθηση της έρευνας για την ενδομητρίωση. « Είναι ένας αγώνας πολύ μικτός, με άνδρες και γυναίκες, αλλά και πολύ διαφορετικός ως προς το προφίλ των συμμετεχόντων, επιμένει η πρόεδρος της ένωσης. « Κάποιοι έρχονται απλώς για τη χαρά του τρεξίματος, άλλοι, που πάσχουν από ενδομητρίωση, για να αποδείξουν στον εαυτό τους ότι μπορούν να συμμετέχουν παρά την ασθένεια. »
Για τη φετινή διοργάνωση δημιουργήθηκε διπλό βάθρο σε κάθε αγώνα: οι τρεις πρώτοι άνδρες και οι τρεις πρώτες γυναίκες στα 5 και στα 10 χιλιόμετρα. « Στην πρώτη διοργάνωση είχαμε προβλέψει τρόπαια μόνο για τους νικητές. Επειδή πρόκειται για έναν αγώνα που συνδέεται με μια γυναικεία πάθηση, θεωρήσαμε απαραίτητο να βραβεύσουμε και τις γυναίκες. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που μπορέσαμε να εφαρμόσουμε αυτό το σύστημα.»
ENDOrun Digitale: τρέξιμο για την υπόθεση από κάθε γωνιά του κόσμου
Κάθε Νοέμβριο, η ENDOrun συγκεντρώνει χιλιάδες συμμετέχοντες σε δύο συμπληρωματικές μορφές: την ENDOrun Paris, που πραγματοποιήθηκε αυτή την Κυριακή στην πρωτεύουσα, και την ENDOrun Digitale, ανοιχτή σε όλους, ανεξάρτητα από τη χώρα, το αγώνισμα ή τον ρυθμό που θα επιλέξουν. Μια μορφή σχεδιασμένη ώστε ο καθένας να μπορεί να συμμετέχει με τον δικό του τρόπο. « Ο στόχος είναι να είναι πραγματικά προσβάσιμη σε όλα τα επίπεδα, συνεχίζει η διοργανώτρια, ικανοποιημένη από το ρεκόρ συμμετοχών στην ψηφιακή εκδοχή. Γι’ αυτό προτείνουμε αυτές τις δύο αποστάσεις. Την περίοδο της Covid είχαμε λανσάρει την ψηφιακή εκδοχή και θέλαμε να τη διατηρήσουμε και μετά, συμπληρωματικά προς τη διοργάνωση με φυσική παρουσία. Επιτρέπει σε όσους προτιμούν να περπατούν αντί να τρέχουν ή δεν μπορούν να μετακινηθούν να συμμετέχουν με τον δικό τους τρόπο.»
Οι SQD, αρχικά των Les Sportives qui Déchirent, αποτελούν ένα εμπνευσμένο παράδειγμα. Αυτή η παρέα φίλων από τη Μαρτινίκα, που ασχολείται με τον αθλητισμό εδώ και περισσότερα από έντεκα χρόνια « από την αρχάρια περιπατήτρια μέχρι την ultratrail αθλήτρια», δεν μπορούσε να βρεθεί στον αγώνα του Παρισιού, καθώς τις χωρίζουν 7.000 χιλιόμετρα από τη μητροπολιτική Γαλλία. Η ENDOrun Digitale τους προσέφερε έτσι την ιδανική εναλλακτική.
Η Sandrine Gros-Desormeaux-Morjon, πρόεδρος της ένωσης, παρουσιάζει το εγχείρημά τους: « Στηρίζουμε εδώ και πολύ καιρό τον αγώνα κατά της ενδομητρίωσης. Η ψηφιακή εκδοχή επέτρεψε σε αρκετά από τα μέλη μας να συνεισφέρουν με τον δικό τους τρόπο: κάποιες έτρεξαν, οι πιο έμπειρες μέχρι και 32 χιλιόμετρα, άλλες περπάτησαν 3, 4 ή 5 χιλιόμετρα, ενώ όσες ένιωθαν πιο άνετα στο νερό κολύμπησαν. Αυτός είναι ο δικός μας τρόπος να στηρίζουμε την υπόθεση, όπως πάντα ». Η δέσμευσή τους δεν σταματά εδώ. Έξι από αυτές προετοιμάζονται πλέον για μια νέα πρόκληση: το Raid des Alizés, έναν αγώνα που συνδυάζει καγιάκ, ορεινή ποδηλασία και trail, πάντα με το ίδιο πνεύμα αλληλεγγύης και προς όφελος της ENDOFrance.
© ENDOrun
© ENDOrun
© ENDOrunΜια υπόθεση που αξίζει να αναγνωριστεί
Χάρη στα χρήματα που έχουν συγκεντρωθεί από το 2018, η ENDOmind κατάφερε να προωθήσει την έρευνα και να υλοποιήσει ένα σημαντικό εγχείρημα: τη δημιουργία του Ιδρύματος Έρευνας για την Ενδομητρίωση, του μοναδικού οργανισμού στη Γαλλία που είναι αφιερωμένος αποκλειστικά σε αυτή την ασθένεια. Το ίδρυμα χρηματοδοτεί σήμερα βασικά ερευνητικά προγράμματα για την καλύτερη κατανόηση της ενδομητρίωσης, τη βελτίωση της διάγνωσης και τον περιορισμό των επιπτώσεών της, χάρη στη στήριξη των συμμετεχόντων και των δωρητών.
Ανάμεσά τους είναι και η Cécile, που πάσχει από ενδομητρίωση από την ηλικία των 11 ετών και σήμερα είναι 35 ετών. « Έχω υποβληθεί σε αρκετές χειρουργικές επεμβάσεις και βαριές θεραπείες… Σήμερα, η ασθένειά μου επηρεάζει σημαντικά την κινητικότητα του δεξιού μου ποδιού», εξομολογείται. Παίρνοντας εκκίνηση στα 5 χιλιόμετρα, η συμμετοχή στην ENDOrun ήταν για εκείνη μια πράξη με ισχυρό συμβολισμό, ένας τρόπος να αποδείξει στον εαυτό της ότι συνεχίζει να προχωρά παρά την ασθένεια. « Ο δρόμος είναι μακρύς μέχρι η ενδομητρίωση να γίνει γνωστή και να αναγνωρίζεται. Μιλάμε περισσότερο γι’ αυτήν, αλλά συχνά μόνο μέσα από την υπογονιμότητα ή τους πόνους της περιόδου. Δεν σταματά εκεί. Πρέπει να γίνει ορατή… ώστε τα νεαρά κορίτσια να μη ζήσουν όσα ζήσαμε εμείς. Αν αυτός ο αγώνας βοηθά να ανοίξει η συζήτηση, δεν μπορώ παρά να τον επιδοκιμάζω. »
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η Héléna βρέθηκε και εκείνη στην εκκίνηση των 5 χιλιομέτρων, καταγράφοντας ατομικό ρεκόρ, αν και η παρουσία της δεν είχε σχέση με την επίδοση. « Πιστεύω σε αυτή την υπόθεση και τη στηρίζω. Χρειάζονται χρήματα για να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς αυτής της ασθένειας. Η δική μου γενιά δεν διαγνώστηκε: ζήσαμε την απόλυτη περιπλάνηση από γιατρό σε γιατρό», υποστηρίζει. Μόνο σήμερα εξηγείται ότι η ενδομητρίωση δεν εξαφανίζεται με την εμμηνόπαυση. Η συνειδητοποίηση έρχεται επιτέλους και συμπτώματα που παλιότερα υποβαθμίζονταν με τη φράση «είναι στο μυαλό σας» πλέον ακούγονται.»
Η ανάπτυξη αυτής της διοργάνωσης «δείχνει ξεκάθαρα το ενδιαφέρον των πολιτών για την έρευνα γύρω από την ενδομητρίωση», χαίρεται η Juliette Ryan. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί πρόκειται για μια πολύ συχνή πάθηση, με το ίδιο ποσοστό επιπολασμού με τον διαβήτη, και παρ’ όλα αυτά οι αιτίες της παραμένουν άγνωστες. Δεν υπάρχει θεραπεία που να την εξαλείφει και ο μέσος χρόνος μέχρι τη διάγνωση παραμένει στα δέκα χρόνια. Η ανάγκη για πρόοδο στην έρευνα είναι πραγματική, ώστε να προχωρήσουμε σε αυτό το ζήτημα.»