Οι εθελοντές του adidas 10K Paris παίρνουν θέση στην εκκίνηση

Για κάποιους, είναι ένας τρόπος να ανταποδώσουν όσα έλαβαν στα νεανικά τους χρόνια, όταν ήταν οι ίδιοι δρομείς ή δραστηριοποιούνταν στον χώρο του αθλητισμού. Για άλλους, είναι μια πραγματική φιλοσοφία ζωής, με οδηγό την επιθυμία να συμμετέχουν σε μια συλλογική και αλληλέγγυα προσπάθεια.

Οι διαφορετικές αποστολές των εθελοντών στην καρδιά της διοργάνωσης

➜ Οι εθελοντές της επιτροπής αντιντόπινγκ έχουν την αποστολή να συνοδεύουν τους αθλητές που έχουν επιλεγεί για έλεγχο. Συγκεντρώθηκαν από τις 7:30 και ήταν πανέτοιμοι… όμως κανένας ελεγκτής δεν εμφανίστηκε στον τερματισμό των ελίτ. Οι τέσσερις εθελόντριες που συναντήσαμε μπόρεσαν έτσι να απολαύσουν την ατμόσφαιρα και ακόμη και να «βγάλουν μερικές φωτογραφίες, γιατί κανονικά δεν επιτρέπεται», αστειεύεται η France. Εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να συνοδεύσουν τους αθλητές «ούτε στον έλεγχο ούρων ούτε, πιο σπάνια, στη λήψη αίματος», διευκρινίζει η Marie-France. Ακόμη και όταν δεν πραγματοποιούνται δειγματοληψίες, η παρουσία τους παραμένει απαραίτητη, καθώς οι έλεγχοι είναι πάντα απροειδοποίητοι. Για να ενταχθεί κανείς στην ομάδα αντιντόπινγκ, πρέπει να διαθέτει αθλητική άδεια και να έχει παρακολουθήσει μια σύντομη ειδική εκπαίδευση. Η αποστολή τους ολοκληρώνεται γύρω στις 11:00, μετά τις απονομές.

➜ Ένας ακόμη κρίσιμος ρόλος είναι να εντοπίζουν όσους δεν έχουν αριθμό συμμετοχής, δηλαδή εκείνους που εισέρχονται στη ζώνη τερματισμού για να τρέξουν δίπλα στους δικούς τους ανθρώπους. Οι εθελοντές πρέπει τότε να τους ζητήσουν να αποχωρήσουν από τους χώρους που προορίζονται για τους τερματίσαντες.

➜ Πίσω από τις τσάντες, η επιμελητεία λειτουργεί στην εντέλεια. Η Camille Cesto έχει αναλάβει τη φύλαξη αποσκευών, όπου οι συμμετέχοντες αφήνουν τα πράγματά τους και τα παραλαμβάνουν μετά τον αγώνα. Έχει προβλεφθεί χώρος για 36.000 τσάντες, όσες και οι δρομείς. Όπως και οι συνάδελφοί της, έφτασε στις 6:00 και θα φύγει γύρω στις 14:30. Δεν προβλέπεται αλλαγή βάρδιας, όμως μετά το πρωινό που καταναλώθηκε χαράματα προσφέρεται γεύμα σε πακέτο. «Ο αρχηγός της ομάδας μάς φέρνει συχνά καραμέλες», χαμογελά η Camille. Μια μικρή γλυκιά ανταμοιβή μέσα σε μια τόσο απαιτητική ημέρα. «Το κερασάκι στην τούρτα είναι πως, για να έχεις καλή ομάδα, πρέπει να της δίνεις καραμέλες», αστειεύεται ο Philippe Debadier, υπεύθυνος της φύλαξης αποσκευών, ο οποίος διαχειρίζεται χωρίς άγχος τους 140 εθελοντές του: «Είναι αξιολάτρευτοι.»

➜ Ο χώρος των εθελοντών χρειάζεται επίσης επίβλεψη. Συνήθως βρίσκεται στη φύλαξη αποσκευών, όμως φέτος η Sylvie Volet φροντίζει τον χώρο που έχει διαμορφωθεί για τους εθελοντές: τουαλέτες, καφέ και ειδικές σκηνές. Πρώην αθλήτρια και σήμερα γραμματέας, προσφέρει εθελοντικά επειδή το απολαμβάνει: «Είναι ένας καλός τρόπος να ξεφεύγεις από την καθημερινότητα.» Αποφασισμένη, ήρθε για την περίσταση μαζί με την αδελφή της από το Choisy-le-Roi.

➜ Η διανομή των αριθμών συμμετοχής ξεκίνησε ήδη από την Πέμπτη, με τους εθελοντές να μπορούν να εγγραφούν για μία από τις τρεις ημέρες: Πέμπτη, Παρασκευή ή Σάββατο. Υπήρχαν τρία σημεία όπου οι συμμετέχοντες μπορούσαν να παραλάβουν το πολύτιμο νούμερό τους. Στην Opéra, ο José Ducamp είδε να περνά μπροστά του ένα αδιάκοπο κύμα συμμετεχόντων κατά τη διάρκεια της εθελοντικής του βάρδιας. Σε άλλες διοργανώσεις, αναλαμβάνει συχνά τα PPS, δηλαδή τους ελλιπείς φακέλους, όταν οι δρομείς εγγράφονται χωρίς να καταθέσουν την ιατρική βεβαίωση.

➜ Σε όλο το μήκος της avenue Foch, οι εθελοντές είναι κατανεμημένοι σε διαφορετικές θέσεις, ανάλογα με τη ροή. Ο Nils Housson και ο Timothée Clairembault, δύο μαθητές λυκείου, περιγράφουν τις διαφορετικές αποστολές τους: αρχικά, μοιράζουν βραχιολάκια στους δρομείς που δεν αισθάνονται καλά, ώστε να τους κατευθύνουν στις πρώτες βοήθειες, και στη συνέχεια οδηγούν τους συμμετέχοντες στους λιγότερο πολυσύχναστους σταθμούς ανεφοδιασμού, για να αποσυμφορηθεί η κίνηση. Τώρα, τοποθετημένοι κοντά στα κιγκλιδώματα, πρέπει να εμποδίζουν τους τερματίσαντες να αποχωρούν από σημεία που δεν προορίζονται για έξοδο, καθώς οι έξοδοι βρίσκονται πιο κάτω στη λεωφόρο.

➜ Η απονομή των μεταλλίων είναι μια δυνατή στιγμή στην οποία συμβάλλει ο 56χρονος Philippe Mansouri. Πιστός εθελοντής στις διοργανώσεις της ASO, βρίσκεται στο adidas 10K Paris εδώ και δέκα χρόνια. Πρώην μαραθωνοδρόμος, παραμένει δεμένος με τον κόσμο του τρεξίματος, που εξακολουθεί να τον εμπνέει. Είναι ένας από τους τρεις υπεύθυνους μιας ομάδας περίπου σαράντα εθελοντών που αναλαμβάνει να παραδώσει τα μετάλλια στους 36.000 τερματίσαντες, αμέσως μόλις περάσουν τη γραμμή τερματισμού. Πριν από την εκκίνηση, ετοιμάζουν τις κρεμάστρες, τοποθετούν τα μετάλλια και οργανώνουν την κατανομή των εθελοντών. Η βάρδιά τους διαρκεί από τις 6:30 έως τις 12:30, χωρίς προβλεπόμενο διάλειμμα για ξεκούραση.

➜ Στον τελικό σταθμό αναψυχής, οι 64χρονη Noura Fodil και η 62χρονη Christine Malicet, «νέες και δυναμικές», όπως αυτοπαρουσιάζονται, κρατούν τα ηνία. Γνωρίστηκαν την Πέμπτη στη La Défense, κατά τη διανομή των αριθμών συμμετοχής. Από μια ευχάριστη σύμπτωση, βρέθηκαν να εργάζονται στην ίδια βάρδια την ημέρα του αγώνα, από τις 6:30. Η Christine, που κατάγεται από το 93, χρειάστηκε μιάμιση ώρα για να φτάσει στον χώρο. Η αποστολή τους, που ολοκληρώνεται γύρω στις 12:30 με 13:00, είναι να ετοιμάσουν τα τραπέζια για το γεύμα μετά τον τερματισμό. Μπάρες πρωτεΐνης, αποξηραμένα φρούτα, κέικ και νερό περιμένουν τους τερματίσαντες, τους οποίους οι δύο εθελόντριες φροντίζουν να υποδέχονται με τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή.

© ASO

Το κίνητρο των εθελοντών: πάθος, μοίρασμα και χαρά

Όλοι συμφωνούν για το τι τους ωθεί να προσφέρουν εθελοντικά, είτε πρόκειται για αυτόν τον αγώνα είτε για πολλές ακόμη διοργανώσεις. Ο Thierry, 65 ετών, δραστήριος συνταξιούχος και αντιδήμαρχος του Maison-Alfort, προσφέρει για τρίτη φορά φέτος τις υπηρεσίες του εκπροσωπώντας τους Amis de la Gendarmerie. Η ένωση, ο πρόεδρος της οποίας Pascal Lejeune διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις με την ASO, διοργανώτρια του adidas 10K Paris, κινητοποίησε περίπου σαράντα μέλη εκείνο το πρωί. Οι εθελοντές μοιράστηκαν σε διάφορες αποστολές: διαχείριση όσων δεν είχαν αριθμό συμμετοχής, της ροής και της φύλαξης αποσκευών.

Η Christine Nussier, 56 ετών, μέλος του πληρώματος της Air France και υπεύθυνη στην επιτροπή πρόληψης του ντόπινγκ, εξηγεί ότι αυτό που την παρακινεί πάνω απ’ όλα είναι «το μοίρασμα, ο ενθουσιασμός, η επιθυμία να μεταδίδεις και, κυρίως, η αγάπη για τους αγώνες». Εθελόντρια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, στα αγωνίσματα της γυμναστικής και του μπάσκετ, απολαμβάνει να «βλέπει αυτή τη χαρά στον τερματισμό, μετά από τόσες προπονήσεις για ορισμένους». Οι συνάδελφοί της στην επιτροπή αντιντόπινγκ συμμερίζονται το συναίσθημά της, ενώ η Marie-France υπογραμμίζει επίσης ότι «έτσι γνωρίζεις υπέροχους ανθρώπους». Αυτή η ανθρώπινη διάσταση κερδίζει ακόμη και τους νεότερους εθελοντές. Η μαθήτρια Elia εξομολογείται: «Μου αρέσει να μιλάω με τον κόσμο και να τον ενθαρρύνω, γιατί το να τρέξεις 10 χιλιόμετρα δεν είναι λίγο». Ο εθελοντισμός είναι πια στο πετσί τους. Η Noura και η Christine δεν τρέχουν, όμως είναι εξίσου αφοσιωμένες. Η Noura, εθελόντρια του Γαλλικού Ερυθρού Σταυρού στο διαμέρισμά της, βοηθά σε κάθε είδους αποστολές. Μοιράζονται «την αγάπη για τον αθλητισμό, τη συντροφικότητα και το μοίρασμα», αξίες που είχαν ήδη αναφέρει οι εθελοντές της επιτροπής αντιντόπινγκ.

Για πολλούς, ο εθελοντισμός είναι επίσης ένας τρόπος να «επιστρέψουν κάτι από όσα έχουν λάβει», όπως το συνοψίζει η Camille Cesto, η ίδια δρομέας: «Ξέρω ότι χωρίς εθελοντές δεν θα υπήρχε αγώνας. Γι’ αυτό, πού και πού, προσπαθώ να αφιερώνω χρόνο σε αυτό.» Περνώντας στην άλλη πλευρά της διοργάνωσης καταλαβαίνει καλύτερα και όσα βιώνουν οι δρομείς. Ο Amor Souabni, συστηματικός συμμετέχων στους αγώνες της adidas, χαίρεται επίσης που «βρίσκεται εδώ για να προσφέρει στους άλλους». Δεν πρόλαβε να πάρει αριθμό συμμετοχής, όμως αυτή η εναλλακτική τον ικανοποιεί απόλυτα. Έχοντας ήδη εργαστεί ως κριτής σε άλλες διοργανώσεις, αυτή τη φορά χαίρεται που βρίσκεται στη φύλαξη αποσκευών, γιατί «η επαφή με τους δρομείς είναι πραγματικά πολύ ωραία. Είναι μεγάλη χαρά.» Η Noura, στον τελικό σταθμό ανεφοδιασμού, απολαμβάνει το ότι βρίσκεται μέσα στον αθλητισμό κάθε φορά που προσφέρει εθελοντικά. Συμφωνεί με την Camille: «Νιώθω χρήσιμη, γιατί χωρίς εθελοντές αυτές οι διοργανώσεις δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν.» Θέλει επίσης να τονίσει «την καλοσύνη των ομάδων που συντονίζουν τη διοργάνωση».

Ο José Ducamp, 64 ετών, προσφέρει εθελοντικά με την ASO από το 1996. Πρώην δρομέας, εξηγεί: «Έτσι δεν μένω στο σπίτι, κινούμαι». Η Christine, στον τελικό σταθμό ανεφοδιασμού, συμπληρώνει: « Μας βγάζει από τη ρουτίνα της καθημερινότητας.» Η ετήσια παροχή, με μπουφάν adidas, μπλουζάκι και καπέλο, είναι ένα μικρό πρόσθετο κίνητρο που εκτιμούν. Ο Philippe, εθελοντής εδώ και 15 ή 20 χρόνια, είναι επίσης εθελοντής πυροσβέστης και μηχανικός ηλεκτρονικών. Ανέβηκε σταδιακά στην ιεραρχία και έγινε υπεύθυνος, επειδή του το πρότειναν αλλά και επειδή το έχει μέσα του: «Λατρεύω να βλέπω τόσα χαμόγελα και, ως αθλητής, αυτό είναι ο καλύτερος συνδυασμός των δύο κόσμων.» Το να βλέπει από κοντά τους αθλητές της ελίτ, σε ένα προνομιακό πλαίσιο, τον ενθουσιάζει απόλυτα.

© ASO

Πρόσωπα και αξίες πίσω από κάθε αριθμό συμμετοχής

Η πλειονότητα των εθελοντών που συναντήσαμε είναι παλιοί γνώριμοι, πιστοί στο ραντεβού από τη μία διοργάνωση στην άλλη. Κάποιοι, όμως, όπως επτά έφηβοι από ένα λύκειο των Βερσαλλιών, ζουν για πρώτη φορά αυτή την ατμόσφαιρα. Ανάμεσά τους, η Elia Boulila εξομολογείται ότι «είναι μια εμπειρία που αξίζει να ζήσεις». Η ένωση CVS (Club des Volontaires du Sport), σε συνεργασία με την ASO, κινητοποίησε μια ομάδα περίπου είκοσι ατόμων για την 8η διοργάνωση. Με τον καιρό έγιναν φίλοι και, έχοντας αναλάβει τη φύλαξη αποσκευών, διασκεδάζουν όλοι μαζί και συμβάλλουν σε μια αθλητική και γιορτινή εμπειρία.

Η Christine, πρόεδρος της επιτροπής αντιντόπινγκ, είναι έμπειρη εθελόντρια και καλύπτει πολλές διοργανώσεις, από μαραθωνίους και ημιμαραθωνίους έως αγώνες στίβου, τόσο στην περιοχή του Παρισιού όσο και στην επαρχία. Η 50χρονη Edith Valantin συνδυάζει τη δουλειά της στην εθνική εκπαίδευση με την εθελοντική προσφορά στους αγώνες του συλλόγου της, όπου είναι επίσης συστηματική δρομέας.

Οι περισσότεροι εθελοντές είναι πάνω απ’ όλα παθιασμένοι άνθρωποι, είτε με το τρέξιμο είτε με τον εθελοντισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Marie-Françoise Bourguignon, 73 ετών, που μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στις προπονήσεις με τους μικρότερους αθλητές στο CNSD του Fontainebleau και στις εθελοντικές αποστολές της. Η France Gibrat, επίσης προπονήτρια παιδιών στον σύλλογό της, τον SOH (Sport Olympique de Houilles), συμμετέχει σε πολλές διοργανώσεις του Παρισιού, όπως το Fast 5000 που πραγματοποιήθηκε την προηγουμένη στο Maisons-Laffitte, όπου μεταξύ άλλων παρακολούθησε τους ελέγχους αντιντόπινγκ.

Η ιδέα να αλλάζουν θέση ανάλογα με τη διοργάνωση δεν τους ενοχλεί, το αντίθετο: εκτιμούν την ποικιλία των αποστολών. Και το να ξανασυναντούν πρόσωπα που είχαν γνωρίσει σε άλλους αγώνες είναι πάντα μια χαρά. Ο Philippe Mansouri, που συναντά συχνά αυτούς τους εθελοντές σε ημιμαραθωνίους και μαραθωνίους, διαπιστώνει ότι «με τα χρόνια δημιουργήθηκε μια πραγματική ομάδα, με αξιοθαύμαστη αφοσίωση. Τους αξίζουν συγχαρητήρια!» Τελικά, ο εθελοντισμός είναι πάνω απ’ όλα γενναιοδωρία και αφοσίωση.

Για να ενταχθείς στο κίνημα των εθελοντών:

✔ Partage ta Passion : για να συμμετάσχεις στις τρεις μεγάλες διοργανώσεις του Παρισιού: Harmonie Mutuelle Semi-Marathon de Paris, Scheider Electric Marathon de Paris, adidas 10K Paris

✔ Qoezion : για να γίνεις εθελοντής σε αθλητικές διοργανώσεις, φεστιβάλ ή συνέδρια