Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τόκιο: Αιθιοπία και Κένυα κυνηγούν το στέμμα στον μαραθώνιο, οι αουτσάιντερ καραδοκούν

Το Τόκιο δεν φιλοξενεί απλώς το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στίβου από τις 13 έως τις 21 Σεπτεμβρίου: για έναν μαραθώνιο μετατρέπεται σε σκηνικό μιας τιτανομαχίας. Συνολικά 96 μαραθωνοδρόμοι από 47 χώρες θα σταθούν στην εκκίνηση στους δρόμους της ιαπωνικής πρωτεύουσας στις 15 Σεπτεμβρίου, στις 00:30 ώρα Γαλλίας. Πίσω όμως από το βάθος του πελοτόν, λίγα ονόματα ξεχωρίζουν. Άνθρωποι ικανοί να γράψουν ιστορία και να καταρρίψουν ρεκόρ. Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται μια αντιπαλότητα που κρατά πάνω από τριάντα χρόνια: Αιθιοπία εναντίον Κένυας. Οι δύο γίγαντες των δρόμων αντοχής παρατάσσονται με βαριά όπλα.

Η αιθιοπική αρμάδα

Deresa Geleta, ο μετρονόμος

Στα 29 του, ο Deresa Geleta (2:02:38, ατομικό ρεκόρ το 2023 στη Βαλένθια) είναι ο ισχυρός άνδρας της αιθιοπικής ομάδας. Πέμπτος στην παγκόσμια κατάταξη, 5ος στον κόσμο, έρχεται ως διεκδικητής του τίτλου. Το μεγάλο του όπλο είναι η σταθερότητα: έχει τρέξει διαδοχικούς μαραθωνίους σε 2:03–2:04, συνεχίζοντας τη γραμμή των Haile Gebrselassie και Kenenisa Bekele. Χωρίς ακόμη μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση, ονειρεύεται να μετατρέψει το τεράστιο χρονόμετρο-ταλέντο του σε παγκόσμιο χρυσό.

Tadese Takele, η φλογερή νέα γενιά

Το όνομά του εξακολουθεί να αναφέρεται σαν να πρόκειται για «νεοφερμένο», όμως ο Tadese Takele (23 ετών) έχει ήδη πετύχει 2:03:23 στο Λονδίνο αυτή τη σεζόν, επίδοση που τον ανεβάζει στην 8η θέση των κορυφαίων φέτος παγκοσμίως. Ειδικός στα γρήγορα ανοίγματα, μπορεί να είναι εκείνος που θα τινάξει την κούρσα στον αέρα από τα μισά. Για πολλούς, συμβολίζει τη γενεαλογική μετάβαση της Αιθιοπίας.

Tesfaye Deriba, ο φόβος του πελοτόν

Συχνά στη σκιά, ο Tesfaye Deriba σημείωσε ένα γερό 2:04:13 στον περσινό μαραθώνιο της Σεούλ. Σκληροτράχηλος δρομέας, μαθημένος στους μεγάλους αγώνες δρόμου, προτιμά τις απαιτητικές διαδρομές. Το Τόκιο μπορεί να του ταιριάξει απόλυτα αν ο καιρός κάνει τα δικά του, με υγρασία και ζέστη.

➜ Αν αθροίσει κανείς τις επιδόσεις των τριών Αιθιόπων πρωταγωνιστών, ο μέσος χρόνος τους πλησιάζει το 2:03:45. Αρκετό για να λούσει με κρύο ιδρώτα οποιοδήποτε πελοτόν.

Οι Κενυάτες περνούν στην επίθεση

Vincent Kipkemoi Ngetich, ο επόμενος μεγάλος

Είναι μόλις 26 ετών, όμως ο Vincent Kipkemoi Ngetich έχει ήδη καθιερωθεί ανάμεσα στους κορυφαίους. Το 2:03:13 του στο Βερολίνο το 2023 τού χάρισε τη φήμη του παιδιού-θαύματος. Μπορεί να διατηρεί υψηλούς ρυθμούς χωρίς να δείχνει σημάδια κάμψης και θυμίζει έναν συγκεκριμένο Eliud Kipchoge στα πρώτα του βήματα. Το Τόκιο μπορεί να σηματοδοτήσει την παγκόσμια καθιέρωσή του.

Hillary Kipkoech, ο ταραχοποιός

Με ρεκόρ 2:04:45, ο Hillary Kipkoech είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα του απρόβλεπτου Κενυάτη. Ικανός για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο, μπορεί να μετατρέψει έναν αγώνα σε πυροτέχνημα. Οι επιθέσεις του στις ανηφόρες και τα ξαφνικά ξεσπάσματα τον κάνουν επικίνδυνο σε ένα πρωτάθλημα όπου η τακτική μετρά όσο και η ταχύτητα.

Erick Kiplagat Sang και Kennedy Kimutai, οι Κενυάτες αουτσάιντερ

Πίσω από τα δύο μεγάλα ονόματα, οι Erick Kiplagat Sang (2:04:30) και Kennedy Kimutai (2:05:27) δίνουν στην Κένυα εντυπωσιακό βάθος. Σε έναν αγώνα που θα κριθεί με αποκλεισμούς, μπορούν να λειτουργήσουν ως λοχαγοί, φθείροντας το πελοτόν.

Οι υπόλοιποι διεκδικητές που δεν σηκώνουν αδιαφορία

Victor Kiplangat, ο Ουγκαντέζος κάτοχος του τίτλου

Το 2023, στο προηγούμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, έλαμψε στην άσφαλτο της Βουδαπέστης, φέρνοντας το χρυσό μετάλλιο στη χώρα του ύστερα από άψογα ελεγχόμενη κούρσα και τελικό χρόνο 2:08:53. Ο κάτοχος ατομικού ρεκόρ 2:05:05 θέλει να επιβεβαιώσει ότι παραμένει ένας από τους κορυφαίους δρομείς στην απόσταση των αποστάσεων.

Othmane El Goumri, η μαροκινή σταθερότητα

Στα 33 του, ο Othmane El Goumri ξέρει καλά το έργο. Με ρεκόρ 2:05:12, μπορεί να μην έχει τα πόδια των Αιθιόπων, όμως η εμπειρία του από μεγάλους μαραθωνίους, στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και τη Βαλένθια, τον κάνει δρομέα που αξίζει προσοχή.

Richard Ringer, ο διαβολικός σπρίντερ του φίνις

Πρωταθλητής Ευρώπης στον μαραθώνιο το 2022 στο Μόναχο, ο Richard Ringer είναι το αρχέτυπο του «δρομέα πρωταθλημάτων». Το ρεκόρ του, 2:05:36, δεν τρομάζει την Ανατολική Αφρική, όμως η τακτική του αντίληψη και το εκρηκτικό φίνις είναι τα καλύτερα όπλα του. Ο Ringer έχει ήδη αποδείξει ότι ξέρει να περιμένει την κατάλληλη στιγμή και να χτυπά όταν πρέπει.

Amanal Petros, ο πιο Κενυάτης από τους Γερμανούς

Με χρόνο 2:04:58, ο Amanal Petros είναι ένας από τους λίγους Ευρωπαίους που πλησιάζουν τα στάνταρ της Κένυας και της Αιθιοπίας. Προπονείται μεγάλο μέρος του χρόνου στα υψίπεδα της Κένυας και εδώ και πέντε χρόνια εξελίσσεται σταθερά. Η έλξη του για τους γρήγορους αγώνες μπορεί να τον εκτοξεύσει στην πρώτη πεντάδα του κόσμου.

Ryota Kondo και Kyohei Hosoya, οι ιαπωνικές ελπίδες

Στην έδρα της, η Ιαπωνία δεν σκοπεύει να περιοριστεί σε ρόλο κομπάρσου. Οι Ryota Kondo (2:05:39) και Kyohei Hosoya (2:05:58) εκπροσωπούν τη νέα ιαπωνική γενιά. Το κοινό του Τόκιο, πάντα παθιασμένο, μπορεί να τους δώσει το κάτι παραπάνω. Η ατμόσφαιρα του 2021 στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι ακόμη νωπή: το Τόκιο ξέρει να απογειώνει τους μαραθωνοδρόμους του.

Το βάρος της ιστορίας

Στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα, ο ανδρικός μαραθώνιος έχει σχεδόν πάντα κυριαρχηθεί από την Ανατολική Αφρική. Από τη νίκη του Douglas Wakiihuri από την Κένυα το 1987 έως εκείνη του Tamirat Tola από την Αιθιοπία στο Γιουτζίν το 2022, η τάση είναι ξεκάθαρη. Οι Ευρωπαίοι έχουν αποσπάσει μόλις λίγα μετάλλια, όπως ο Abel Antón από την Ισπανία τη δεκαετία του 1990. Ο τελευταίος παγκόσμιος πρωταθλητής είναι ο Victor Kiplangat, που στέφθηκε το 2023 στη Βουδαπέστη, κυριαρχώντας στην κούρσα με 2:08:53. Το Τόκιο μπορεί να αναδείξει ένα νέο πρόσωπο από την Αιθιοπία, την Κένυα ή την Ουγκάντα, συνεχίζοντας την παράδοση.

Όλα τα υλικά είναι στη θέση τους: ένα πελοτόν σπάνιας πυκνότητας, μια ιστορική αντιπαλότητα Κένυας και Αιθιοπίας, φιλόδοξοι Ευρωπαίοι αουτσάιντερ και μια διοργανώτρια χώρα έτοιμη να πάρει φωτιά για τους μαραθωνοδρόμους της. Ο μαραθώνιος των Παγκοσμίων συχνά κρίνεται στη διαχείριση, τη ζέστη, την υγρασία, τις μπλόφες και την υπομονή. Και το Τόκιο, με τις μεγάλες λεωφόρους και το παθιασμένο κοινό του, μπορεί κάλλιστα να προσφέρει μία από τις σπουδαιότερες μάχες των τελευταίων ετών.