Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τόκιο: ο Jimmy Gressier παίρνει το χάλκινο στα 5.000 μ. και χαρίζει το δεύτερο μετάλλιο στη Γαλλία

Έτρεξε με την καρδιά και το μυαλό του και ύστερα έσπευσε να αγκαλιάσει τους δικούς του στην εξέδρα, με τη γαλλική σημαία στους ώμους. Μία εβδομάδα μετά την κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου στα 10.000 μ., ο Jimmy Gressier επέστρεψε στον στίβο για να προσθέσει ακόμη ένα μετάλλιο στη συλλογή του, αυτή τη φορά χάλκινο, στα 5.000 μ. με χρόνο 12:59.33. Σε ένα κατάμεστο Εθνικό Στάδιο του Τόκιο, λίγα λεπτά πριν ανοίξουν οι ουρανοί, ο Γάλλος άντεξε στο εκρηκτικό τελικό σπριντ του Cole Hocker, που στέφθηκε βασιλιάς της ημέρας. Ο γεννημένος στη Boulogne-sur-Mer αθλητής τα έδωσε όλα για να κρατήσει πίσω του τον Αυστραλό Ky Robinson (4ος με 12:59.61) στα τελευταία 100 μ.

Τον είδαμε να περνά πρώτος στα αρχικά 300 μέτρα, σαν να έβαζε μια σημαδούρα. Ύστερα ο Αμερικανός χάθηκε στο μέσο του γκρουπ, κρυμμένος πίσω από τους Grant Fisher (8ος με 13:00.79) και Nico Young (6ος με 13:00.07). Στην τελευταία στροφή, ο ολυμπιονίκης των 1.500 μ. εκτοξεύτηκε, με το αιλουροειδές διασκελισμό του να τροφοδοτείται από ταχύτητα σπρίντερ. Τελικός χρόνος: 12:58.30. Ο παγκόσμιος τίτλος ήταν δικός του. Ο Isaac Kimeli άντεξε όσο μπορούσε (12:58.78), όμως τίποτα δεν σταμάτησε τον πύραυλο από την Ιντιάνα. Το βάθρο καταγράφηκε ως το ταχύτερο στην ιστορία των Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων από το 1999.

Αυτός ο τελικός των 5.000 μ. στο Τόκιο έγραψε ιστορία και σε ομαδικό επίπεδο. Τρεις Γάλλοι στον τελικό: πρώτη φορά. Ο Yann Schrub, 9ος με 13:01.34, επιβεβαίωσε τη σταθερότητά του. Ο Étienne Daguinos, 14ος με 13:11.72 στο πρώτο του παγκόσμιο πρωτάθλημα, δεν έκρυψε την απογοήτευσή του: «Είμαι λίγο απογοητευμένος. Στόχος μου είναι να μπορώ να διεκδικήσω μετάλλιο μέσα στα επόμενα δύο χρόνια». Για τη νέα γενιά, όμως, η αναμέτρηση με την παγκόσμια ελίτ παραμένει ένα κρίσιμο βήμα.

Gressier, η ιστορία σε fast forward

Ήδη κάτοχος του γαλλικού ρεκόρ (12:51.59), το παιδί του Chemin-Vert δεν κέρδισε απλώς δεύτερο μετάλλιο στο Τόκιο: έγινε ο πρώτος Γάλλος που ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο παγκοσμίου πρωταθλήματος στα 5.000 μ. μετά τον θρύλο Alain Mimoun, ασημένιο ολυμπιονίκη το 1952. «Γράφω ξανά ιστορία: να κερδίσω δύο μετάλλια σε ένα τόσο ανταγωνιστικό αγώνισμα. (…) Μετακίνησα βουνά». Ένα σπάνιο επίτευγμα, που τον τοποθετεί στο ίδιο μονοπάτι με τους γίγαντες Mo Farah (νταμπλ το 2013 και το 2015) και Kenenisa Bekele (2009). Με τα δύο παγκόσμια μετάλλιά του στην ίδια διοργάνωση, ο αθλητής του Adrien Taouji περνά στο πάνθεον του γαλλικού στίβου, δίπλα στην Christine Arron (δύο χάλκινα το 2005 στα 100 και 200 μ.), τον Ladji Doucouré (δύο χρυσά στα 110 μ. με εμπόδια και στη σκυταλοδρομία 4×100 μ. το 2005) και την Eunice Barber (το 2003, χρυσό στο μήκος και ασημένιο στο έπταθλο, και το 2005, δύο ασημένια στα ίδια αγωνίσματα).

#WCHTokyo25｜🗣️«Ερχόμενος εδώ, το πίστευα περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον! Σε αυτό το πρωτάθλημα ένιωσα ότι τα ψυχικά αποθέματα ήταν πάνω από τις σωματικές ικανότητες.»

Η αυθόρμητη αντίδραση του JIMMY GRESSIER, διπλά μεταλλιούχου 😍

📺 Παρακολουθήστε τη ζωντανή μετάδοση: https://t.co/gblUGFnrYM pic.twitter.com/55zmrZLQFp

— francetvsport (@francetvsport) 21 Σεπτεμβρίου 2025

«Ερχόμενος εδώ, το πίστευα περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, συνέχισε ο Jimmy από τη Boulogne. Έπρεπε να το κάνω κιόλας. Πήρα αυτοπεποίθηση από τη νίκη στα 10.000 μ. Ένιωθα τα πόδια μου λίγο κουρασμένα (…) Είμαι πολύ περήφανος για τον εαυτό μου. Στην τελική ευθεία κρίθηκαν όλα στις λεπτομέρειες. Νομίζω πως, αν ο Cole Hocker δεν με προσπερνούσε σαν πύραυλος, θα μπορούσα να ξαναφτάσω τον (Isaac) Kimeli, γιατί είχα ακόμη κάτι στα πόδια μου. Όταν όμως ο Hocker με πέρασε με αυτή την τρελή ταχύτητα, μου έκοψε τα πόδια». Το ότι αντέχει τόσο καλά τις διαδοχικές κούρσες το οφείλει στο παρελθόν του στο cross-country. Πολλαπλός πρωταθλητής Ευρώπης στην κατηγορία Κ23, μέσα στη λάσπη και τον άνεμο, έχτισε εκεί μια ατσάλινη αντοχή και ένα μυαλό σφυρηλατημένο στις δυσκολίες. Το Τόκιο το απέδειξε: πλέον μπορεί να κυριαρχεί μέσα στο γκρουπ και να αντέχει τα πιο σκληρά σπριντ τερματισμού. Ο 28χρονος από τη Boulogne, που μεγάλωσε στην ίδια γειτονιά με τον Franck Ribéry, έχει ήδη την αύρα εκείνων που γράφουν νέο κεφάλαιο στην ιστορία των γαλλικών δρόμων αντοχής. Ο Zizou θα έχει την ευκαιρία να τον συγχαρεί για δεύτερη φορά.

Η εκδίκηση ενός πληγωμένου Αμερικανού

Για τον Hocker, αυτός ο τίτλος είναι κάτι περισσότερο από μια νίκη: είναι εκδίκηση. Αφού αποκλείστηκε στα ημιτελικά των 1.500 μ. για υπερβολικά δυνατό αγκωνοχτύπημα, ο Αμερικανός μετέτρεψε την απογοήτευσή του σε ωμή ενέργεια. Μαζί με τους συμπατριώτες του Fisher και Young, διέλυσαν τον ρυθμό στην αρχή της κούρσας, με τη συνδρομή του Αιθίοπα Hagos Gebrhiwet (13ος με 13:07.02). Κανείς όμως δεν είχε τα πόδια για να συναγωνιστεί το τελείωμά του, βγαλμένο από μαχητικό αεροσκάφος. «Ήθελα να ολοκληρώσω το παγκόσμιο πρωτάθλημα με τους δικούς μου όρους, ειδικά μετά τον τρόπο με τον οποίο προετοιμαζόμουν όλη τη χρονιά γι’ αυτό, δήλωσε ο 24χρονος δρομέας μεσαίων αποστάσεων στη μικτή ζώνη. Ένιωσα ότι μου έκλεψαν τα 1.500 μ. (με τον αποκλεισμό). Ήξερα ότι σήμερα είχα την ευκαιρία και τα πόδια για να κερδίσω έδαφος. Είχα πολλούς αθλητές μπροστά μου, αλλά ένιωθα πολύ δυνατός, αρκετά δυνατός για να τους περάσω έναν έναν. Ο τελευταίος πρωταθλητής μας στα 5 χιλιόμετρα, ο (Bernard) Lagat, ήταν κάποιος που παρακολουθούσα μεγαλώνοντας. Είναι σπουδαίο που κατάφερα να κερδίσω αυτό το χρυσό μετάλλιο όπως κι εκείνος.»

#WCHTokyo25｜ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΟΣ 🙌

🇫🇷 Ο Jimmy Gressier κατακτά νέο μετάλλιο, αυτή τη φορά χάλκινο!!!! 🥉

Ο Αμερικανός Cole Hocker κερδίζει τα 5.000 μ. (12:58.30), μπροστά από τον Βέλγο Isaac Kimeli.

📺 Παρακολουθήστε τη ζωντανή μετάδοση: https://t.co/gblUGFnrYM pic.twitter.com/4b0NYsTOHE

— francetvsport (@francetvsport) 21 Σεπτεμβρίου 2025

Απόντες, τραυματίες και όνειρα που διαλύθηκαν

Η εξέλιξη αυτού του τελικού καθορίστηκε και από τις απουσίες του. Δεν υπήρχαν οι Joshua Cheptegei και Jacob Kiplimo, οι δύο Ουγκαντοί γίγαντες που αποσύρθηκαν για προσωπικούς λόγους. Ούτε ο Yomif Kejelcha, που είχε ανακοινωθεί αλλά τελικά δεν αγωνίστηκε. Ο Kuma Girma τραυματίστηκε στη διάρκεια της κούρσας, το ολλανδικό θαύμα Niels Laros εγκατέλειψε στα 4.000 μ. λόγω τραυματισμού, ενώ ο Σουηδός Andreas Almgren, κάτοχος του ευρωπαϊκού ρεκόρ με 12:44.27, αποκλείστηκε στα προκριματικά. Ακόμη και ο Νορβηγός Jakob Ingebrigtsen, κάτοχος του παγκόσμιου τίτλου και πρόκριση στον τελικό στο παρά πέντε, πίστεψε πως μπορούσε να επαναλάβει το σκηνικό της Βουδαπέστης (Ουγγαρία), παίρνοντας την πρωτοπορία τρεις στροφές πριν από τον τερματισμό… όμως κατέρρευσε στο τέλος και τερμάτισε σε 13:02.00 (10η θέση). Το Τόκιο αναδιαμόρφωσε έτσι την ιεραρχία.

Δύο μετάλλια για τον Gressier, τρεις Γάλλοι στον τελικό, πρωτοφανής πυκνότητα. Οι μεσαίες αποστάσεις του γαλλικού στίβου βγαίνουν ενισχυμένες από το Τόκιο. Κι αν το παιδί του Pas-de-Calais έχει ήδη γράψει ιστορία, κρατά ακόμη στο στόχαστρο έναν τεράστιο στόχο: να γίνει, όπως ο Farah ή ο Bekele, ο άνθρωπος του νταμπλ. Η ιστορία έχει ήδη πάρει τον δρόμο της.