Το Ekiden Villeneuve d’Ascq, ο μαραθώνιος σκυταλοδρομίας που δεν χάνεται στον Βορρά

Στην έκτη διοργάνωσή του, στις 12 Οκτωβρίου, το Ekiden Villeneuve d’Ascq κατέρριψε ξανά το ρεκόρ συμμετοχών, με σχεδόν 3.500 δρομείς. Τρελή ατμόσφαιρα, εντυπωσιακοί χρόνοι και μια μαγική πρωινή εμπειρία που το Marathons.com ξαναφέρνει στο προσκήνιο.

Ένα κατάμεστο πάρκινγκ. Ένα στάδιο ασφυκτικά γεμάτο. Στο βάθος ακούγεται το « Freed from Desire » της Gala. Θα έλεγε κανείς πως όλοι είχαν έρθει να παρακολουθήσουν αγώνα της Olympique Marcquois Rugby. Κι όμως. Το πρωί της Κυριακής 12 Οκτωβρίου, 3.390 δρομείς组成μένοι σε 565 ομάδες πάτησαν τον στίβο του Stadium Lille Métropole για την έκτη διοργάνωση του Ekiden Villeneuve d’Ascq, μιας ομαδικής σκυταλοδρομίας μαραθωνίου με έξι δρομείς, που ξεσηκώνει ολόκληρο τον Βορρά. « Βάλαμε όριο γιατί κάθε χρόνο μεγαλώνουμε. Για λόγους ασφάλειας, ορίσαμε το ανώτατο όριο στις 550 ομάδες. Αν δεν το είχαμε κάνει, θα φτάναμε τις 700 με 750 ομάδες », εξηγεί χαμογελώντας ο Didier Cauchy, διοργανωτής της εκδήλωσης.

Για να είμαστε ειλικρινείς, κάποια στιγμή πιστέψαμε πως το στάδιο θα κατέρρεε. Στις 9 το πρωί, δρομείς της Κυριακής αλλά και πιο έμπειροι μαραθωνοδρόμοι ξεκίνησαν για τα πρώτα πέντε χιλιόμετρα. « Μετά εναλλάσσουμε διαδρομές 10 και 5 χιλιομέτρων, μέχρι ο τελευταίος δρομέας να καλύψει 7,195 χιλιόμετρα ». Πολλά διαφορετικά προφίλ, ένα κοινό χαμόγελο. Με το πορτοκαλί μπλουζάκι της Union Sportive Douvrin Athlétisme, η Hélène Andrzejak και ο Francois Dellatre ήρθαν πάνω απ’ όλα για να το χαρούν. Εκείνη ξεκίνησε το τρέξιμο στις αρχές της χρονιάς, εκείνος είναι ειδικός στο ultra-trail, με τρεις συμμετοχές στο Grand Raid de La Réunion. Μαζί διέσχισαν την ανατολική πλευρά της Λιλ σε 22 λεπτά. « Ώρα τώρα για μπύρα », λένε γελώντας.

Ένα οικολογικά υπεύθυνο μετάλλιο για να ολοκληρωθεί το παζλ

Μοίρασμα, αλληλεγγύη, αλληλοβοήθεια: αυτές είναι οι αξίες που θέλει να κάνει πράξη ο Louis Grattepanche. Με παπούτσια New Balance στα πόδια, ο κάτοικος της Λιλ, που ζει στη συνοικία Bois Blanc με τον δίδυμο αδελφό του Victor, ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια ένα εγχείρημα που έχει ιδιαίτερη σημασία για εκείνον. « Ήθελα να παρασύρω τους συναδέλφους μου από τον όμιλο Advens, μια εταιρεία κυβερνοασφάλειας, σε συνεργασία με τη LADAPT, που με στήριξε όταν ήμουν μικρότερος», λέει ο ίδιος, με μια ελαφριά δυσκολία στην άρθρωση. Έχοντας δεξιά ημιπάρεση, δηλαδή μερική παράλυση, ο πτυχιούχος μαθηματικών θέλει να γκρεμίσει τα εμπόδια που συνδέονται με την αναπηρία. Ίσως όχι τυχαία, εκείνος ήταν που ολοκλήρωσε τα τελευταία εκατοντάδες μέτρα, σε 49 λεπτά και 6 δευτερόλεπτα.

Με τα μαλλιά του λίγο πιο γκρίζα πλέον, ο Éric Delannoy ήρθε μαζί με τους συναθλητές του από την OSM Lomme Athlétisme. « Ανακάλυψα το τρέξιμο πριν από 15 χρόνια», εξηγεί ο εξηντάρης. Το έκανα συμπληρωματικά με το ποδήλατο. Μετά, όμως, το τρέξιμο πήρε τα πρωτεία». Έκτοτε, ο δρομέας από τον Βορρά έχει προσθέσει στο ενεργητικό του πολλούς μεγάλους μαραθωνίους, με ατομικό ρεκόρ 3:55 στη Ρώμη το 2014. Κολωνία, Πόρτο και Παρίσι, ο αγαπημένος του. « Η διαδρομή είναι υπέροχη. Είναι η ομορφότερη πόλη του κόσμου». Του χρόνου θα συμμετάσχει στον μαραθώνιο του Φράιμπουργκ, με στόχο να κατέβει τις 5 ώρες.

Την Κυριακή υπήρχε και η δυνατότητα να συμπληρωθεί η συλλογή. Κάποιοι έφυγαν με το πρώτο τους μετάλλιο, ενώ άλλοι μπόρεσαν να αποκτήσουν το τελευταίο κομμάτι του παζλ, όπως φαίνεται και στην παραπάνω φωτογραφία. Έξι μετάλλια για έξι διοργανώσεις. « Θα επεξεργαστούμε ξανά το σχέδιο για την επόμενη χρονιά», λέει ο διοργανωτής Didier Cauchy. Στο αγωνιστικό σκέλος, η Team Jean-Luc Lemire, με πρώην ειδικό στα 3.000 μ. στιπλ στη σύνθεσή της, τερμάτισε σε 2:26:12, με μέση ταχύτητα 17,32 χλμ./ώρα. Οι Girls, μία από τις τέσσερις αμιγώς γυναικείες ομάδες, πραγματοποίησαν αξιόλογη εμφάνιση σε 3:11:09, με την Inès Leuwers να ξεχωρίζει στο προτελευταίο σκέλος, καλύπτοντας τα 5 χιλιόμετρα σε 20:52. Ένα πρωινό που πέρασε σχεδόν υπερβολικά γρήγορα.

Συνάδελφοι, φίλοι, οικογένειες και παιδιά, όλοι μαζί έδωσαν ρυθμό στο Ekiden Villeneuve d’Ascq με τα βήματα των 3.390 δρομέων. Πάνω απ’ όλα, ένας μαραθώνιος μοιράσματος και μια ανθρώπινη περιπέτεια. Κι αν η νοσταλγία έχει ήδη αρχίσει να κυριεύει τους συμμετέχοντες, η επόμενη χρονιά υπόσχεται να είναι ακόμη πιο όμορφη.