72 μαραθώνιοι σε 72 ημέρες: η απίστευτη οδύσσεια του Alban Pellegrin στις τέσσερις γωνιές της Γαλλίας

Θα μπορούσε να το πάρει στην πλάκα, όμως το παρατσούκλι τού ταιριάζει απόλυτα. Ο Alban Pellegrin είναι λίγο ο Forrest Gump, σε γαλλική εκδοχή. Ξεκινώντας την 1η Σεπτεμβρίου από τις παραλίες του Bray-Dunes, ο Λιονέζος έτρεχε κάθε μέρα μέχρι να περάσει τη γραμμή τερματισμού στο Lauterbourg, στο Bas-Rhin, κοντά στα γαλλο-λουξεμβουργιανά σύνορα, στις 11 Νοεμβρίου. Ήταν 16:35 στο ανατολικότερο χωριό της Γαλλίας όταν ο Rhodanien ολοκλήρωσε 72 μαραθωνίους σε 72 ημέρες. Ναι, 72 φορές τα 42,195 χλμ. Συνολικά 3.200 χιλιόμετρα και 37.000 μ. θετικής υψομετρικής, χωρίς υποστήριξη, μόνο με ένα μικρό σακίδιο επτά κιλών, τα απολύτως απαραίτητα και μια θέληση που δεν λύγισε.

Ο στόχος του; Να ενώσει τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα της Γαλλίας, γνωρίζοντας τη χώρα και τους κατοίκους της. Να κοιμάται σε σπίτια ντόπιων, να μοιράζεται ένα γεύμα, να ακούει ιστορίες. Με την αμέριστη στήριξη των δικών του ανθρώπων, ο πρώην παίκτης του Koh-Lanta δεν διέσχισε απλώς τη Γαλλία· τη βίωσε, στον ρυθμό των βημάτων και των συναντήσεων. 

Πιο συγκεκριμένα, ο ακούραστος ταξιδιώτης αρχικά κινήθηκε κατά μήκος της Νορμανδίας και διέσχισε τη Βρετάνη μέχρι την Pointe de Corsen, εκείνο το κομμάτι της Finistère όπου η στεριά τελειώνει και ο Ατλαντικός κάνει την εμφάνισή του. Έπειτα κατευθύνθηκε νότια, προς τα Πυρηναία και το χωριό Lamanère, σκαρφαλωμένο στα νοτιότερα σύνορα. Από εκεί, ο Alban Pellegrin πήρε τον δρόμο για τη βάση του στη Λυών, πριν στραφεί και πάλι προς τα βορειοανατολικά, διασχίσει την Αλσατία και ολοκληρώσει τον κύκλο του στο Lauterbourg, στην άκρη του χάρτη, εκεί όπου η Γαλλία σχεδόν αγγίζει το Λουξεμβούργο.

Όταν ο δρόμος γίνεται προσωπικό ημερολόγιο

Το μότο του, «τρέχω στο σπίτι σας», απέκτησε απόλυτο νόημα. Κάθε μέρα, ο λάτρης των τηλεοπτικών εκπομπών περιπέτειας, όπως τα «Pékin Express» και «J’irai dormir chez vous», μοιραζόταν στο Instagram την περιπέτειά του, με εικόνες από άδειους δρόμους, κουρασμένα χαμόγελα και ακατέργαστη συγκίνηση. 

Νιώθω γεμάτος, εξαντλημένος, συγκλονισμένος, ευτυχισμένος. Σκέφτομαι τη μαμά μου, τη δύναμή της, την ανάσα της, όσα μου άφησε ως αόρατη κληρονομιά.

Τα τελευταία μέτρα στο Lauterbourg, που καταγράφηκαν ζωντανά, πιθανότατα θα μείνουν για πάντα χαραγμένα στη μνήμη του. Με κομμένη την ανάσα και τη φωνή να τρέμει, είπε απλώς: «Νιώθω γεμάτος, εξαντλημένος, συγκλονισμένος, ευτυχισμένος». Μια ειλικρινής, απλή φράση, που συμπυκνώνει όλο τον πόνο, την ευγνωμοσύνη αλλά και την πληρότητα της ολοκλήρωσης αυτής της αποστολής, το κενό της οποίας δύσκολα θα καλυφθεί όταν καταλαγιάσει η συγκίνηση.

Ένας φόρος τιμής στη μητέρα του

Πίσω από την αθλητική πρόκληση υπήρχε κυρίως μια ιστορία καρδιάς. Ο άνθρωπος των αποστολών οραματίστηκε αυτόν τον γύρο της Γαλλίας γεμάτο συγκίνηση ως φόρο τιμής στη μητέρα του, που έφυγε πριν από δύο χρόνια από καρκίνο του πνεύμονα. «Σκέφτομαι τη μαμά μου, τη δύναμή της, την ανάσα της, όσα μου άφησε ως αόρατη κληρονομιά», έγραψε στα κοινωνικά δίκτυα μετά τον τερματισμό του τελευταίου μαραθωνίου του. Συγκινημένος μέχρι δακρύων, φυσικά.

Για να δώσει νόημα σε αυτή τη διάσχιση, δημιούργησε μια διαδικτυακή καμπάνια συγκέντρωσης χρημάτων υπέρ του Fondation du Souffle, μιας οργάνωσης που μάχεται τις παθήσεις του αναπνευστικού. Ο αρχικός στόχος των 15.000 €; Ξεπεράστηκε πολύ γρήγορα. Στον τερματισμό είχαν συγκεντρωθεί πάνω από 30.000 € (30.960 € το πρωί της Τρίτης). Μια ακόμη νίκη, ίσως η πιο όμορφη. «Είμαι περήφανος που στήριξα με όλες μου τις δυνάμεις την υπόθεση του Fondation du Souffle, περήφανος για κάθε βήμα και κάθε ανάσα που προσφέρθηκε στους ασθενείς», δήλωσε ο ατρόμητος μαραθωνοδρόμος.

Μια βαθιά ανθρώπινη περιπέτεια

Χωρίς ομάδα υποστήριξης, χωρίς χρονόμετρο (έτρεξε τον Marathon de Paris σε 2:58), χωρίς εμμονή με την επίδοση, αυτός ο σύγχρονος χερσαίος εξερευνητής έδωσε προτεραιότητα στην ανθρώπινη πλευρά. Κάθε μαραθώνιος έγινε αφορμή για μια συζήτηση, ένα χαμόγελο, μια στιγμή μοιράσματος. Έτρεξε με αγνώστους, φιλοξενήθηκε από οικογένειες και δέχτηκε πολλές φορές την ενθάρρυνση περαστικών που μόλις ανακάλυπταν την ιστορία του.

Με τόσα χιλιόμετρα και τόση ειλικρίνεια, κατάφερε τελικά να υφάνει ένα αόρατο νήμα ανάμεσα στους Γάλλους: το νήμα της αλληλεγγύης. Λίγο πριν κλείσει τα 39 του, στις 21 Δεκεμβρίου, ο Alban Pellegrin απέδειξε πως ένας άνθρωπος μόνος, ένα ζευγάρι παπούτσια και μια μεγάλη καρδιά μπορούν ακόμη να αλλάξουν τα δεδομένα. Ένωσε τα σημεία του ορίζοντα της Γαλλίας, αλλά πάνω απ’ όλα ένωσε τους ανθρώπους.

Από το Koh-Lanta σε ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα

Οι τηλεθεατές τον θυμούνται από τις δύο συμμετοχές του στο Koh-Lanta, το 2015 και το 2018. Ήδη από τότε, ο εξερευνητής του Rhône ξεχώριζε για την ψυχραιμία, την αποφασιστικότητά του και τη δίψα του να ξεπερνά τα όριά του. Δέκα χρόνια αργότερα, αυτή η δίψα έχει μόνο μεγαλώσει. Η XXL πρόκληση δεν ήταν μια τηλεοπτική δοκιμασία, αλλά μια εσωτερική περιπέτεια. 

Να τρέχεις για να συνεχίσεις να ζεις, να μεταδώσεις, να ευχαριστήσεις. Ο «γύρος της Γαλλίας της ανάσας» αφήνει πίσω του ένα δυνατό μήνυμα. Η ανθεκτικότητα δεν φωνάζει, τρέχει. Δεν πρόκειται να αργήσει να ξαναφορέσει τα παπούτσια του. Αυτός ο νέος προσκυνητής του χρόνου έχει ήδη δώσει ραντεβού στους ακολούθους του στις 29 Νοεμβρίου, στη Saintéxpress (45 χλμ., 900 μ. θετικής υψομετρικής), έναν αγώνα της SaintéLyon, θέλοντας να τιμήσει την πόλη της καρδιάς του, τη Lyon, όπου είχε δεχτεί θερμή υποδοχή κατά το πέρασμά του από την πλατεία Bellecour την Κυριακή 26 Οκτωβρίου.