Μαραθώνιος Βερολίνου 2026: Η Tigst Assefa συντρίβει την κούρσα παρά τη ρήξη στον αχίλλειο τένοντα

Ο φετινός Μαραθώνιος του Βερολίνου είχε αρχίσει ήδη από τις αρχές του καλοκαιριού. Τότε που ανακοινώθηκε ότι ο Sabastian Sawe, μετά το απίστευτο 1:59:30 στο Λονδίνο την άνοιξη, θα επιχειρούσε ξανά να κατέβει τις δύο ώρες. Τότε που και η Tigst Assefa ανακοίνωσε ότι θα κυνηγούσε το παγκόσμιο ρεκόρ, με στόχο να τρέξει κάτω από τις 2:10. Στα χαρτιά, η 52η διοργάνωση έμοιαζε προορισμένη να γίνει μία από τις πιο θεαματικές στην ιστορία. Όμως, στα τέλη Αυγούστου ήρθε το μεγάλο πλήγμα: ο Sawe δήλωσε ότι δεν θα αγωνιστεί, καθώς τραυματίστηκε στην προπόνηση. Την ημέρα του αγώνα, οι φιλοδοξίες παρέμεναν μεγάλες. Ο Μαραθώνιος του Βερολίνου δεν αφήνει περιθώρια για κάτι λιγότερο.

Στους άνδρες, ο Guye Adola και ο Gabriel Geay θεωρούνταν τα φαβορί σε ένα γκρουπ που ξεκίνησε με ρυθμό για 2:01. Στις γυναίκες, η Assefa πήρε από το πρώτο χιλιόμετρο την πρωτοπορία, με τον σταθερό λαγό της να την οδηγεί μέχρι το τέλος. Πίσω της, τρεις Ευρωπαίες είχαν σημειώσει το Βερολίνο στο ημερολόγιό τους για να καταρρίψουν εθνικό ρεκόρ: η Esther Pfeiffer για τη Γερμανία, η Manon Trapp για τη Γαλλία και η Alisa Vainio για τη Φινλανδία. Ο μαραθώνιος, όμως, σπάνια εξελίσσεται όπως τον ονειρεύεσαι. Γι’ αυτό άλλωστε γεννά και τα πιο τρελά όνειρα. Η διοργάνωση του 2026 το υπενθύμισε σε όλους: ο νόμος του μαραθωνίου κρύβει πάντα τις εκπλήξεις του.

Η Tigst Assefa κερδίζει ηρωικά παρά τη ρήξη του αχίλλειου τένοντα

Οι εικόνες έκαναν τον γύρο του κόσμου. Η Tigst Assefa περνά κάτω από την Πύλη του Βρανδεμβούργου κουτσαίνοντας. Τερματίζει σε 2:11:04, με το πρόσωπό της παραμορφωμένο από τον αφόρητο πόνο. Ύστερα καταρρέει. Ο ίδιος ο Haile Gebrselassie σπεύδει να τη σηκώσει και τη βοηθά να απομακρυνθεί από τον χώρο τερματισμού.

Το παγκόσμιο ρεκόρ ήταν ακόμη μέσα στις δυνατότητές της. Ο δεξιός αχίλλειος τένοντας, όμως, είχε άλλη άποψη… Άρχισε να την ενοχλεί από το 31ο χιλιόμετρο και υποχώρησε δύο χιλιόμετρα πριν από τον τερματισμό. Πιθανότατα παρακολουθήσαμε μία από τις πιο ηρωικές επιδόσεις όλων των εποχών. Οι φίλοι του NBA θυμούνται τις δύο εύστοχες βολές του Kobe Bryant το 2013, αμέσως μετά τη ρήξη αχίλλειου τένοντα απέναντι στους Warriors. Μια εικόνα ανθεκτικότητας που είχε συγκλονίσει τους φίλους του αθλητισμού. Αυτή την Κυριακή, στους δρόμους του Βερολίνου, η Tigst Assefa επέμεινε να τερματίσει. Παρά τον αχίλλειο τένοντα που είχε υποχωρήσει. Τι ψυχική δύναμη. Τι πρωταθλήτρια.

Στο τέλος αυτής της υπερπροσπάθειας, ένας τεράστιος χρόνος: 2:11:04. Είναι η τρίτη ταχύτερη επίδοση στην ιστορία, πίσω από το παγκόσμιο ρεκόρ της Ruth Chepngetich, 2:09:56 στο Σικάγο το 2024, και το 2:10:51 της Fotyen Tesfay στη Βαρκελώνη τον περασμένο Μάρτιο. Η Assefa βελτίωσε το ατομικό της ρεκόρ κατά 49 δευτερόλεπτα, κατέρριψε το ρεκόρ της διοργάνωσης που είχε σημειώσει η ίδια εδώ το 2023, με 2:11:53, και πανηγύρισε την τρίτη νίκη της στο Βερολίνο, μετά το 2022 και το 2023.

Κι όμως, εκείνη την ημέρα η Αιθιόπισσα είχε πολύ περισσότερα να δώσει. Πέρασε το ημιμαραθώνιο σε 1:04:57, σε τροχιά για το ρεκόρ της Chepngetich. Στο 30ό χιλιόμετρο, σε 1:32:15, η προβολή παρέμενε κάτω από το παγκόσμιο ρεκόρ. Στο 40ό χιλιόμετρο βρισκόταν στο 2:03:00, με προβολή για 2:09:44. Της έμεναν μόνο λίγα λεπτά πόνου. Όμως ο πόνος έγινε πλέον αβάσταχτος. Η Αιθιόπισσα άρχισε ξαφνικά να κουτσαίνει. Το διασκελισμός της δεν ήταν πια αποτελεσματικός, δεν μπορούσε ουσιαστικά να πατήσει στο πόδι της. Ο ρυθμός της κατέρρευσε: χρειάστηκε 8:04 για τα τελευταία 2,195 χιλιόμετρα, δηλαδή περίπου 3:40/χλμ. κατά μέσο όρο, αντί για τον συνηθισμένο ρυθμό της, 3:05/χλμ. Κάθε βήμα γινόταν δυσκολότερο από το προηγούμενο. Η δρομέας μορφάζει, σφίγγει τα δόντια και τελικά περνά τη γραμμή. Μετά την προσπάθεια, καταρρέει και δέχεται αμέσως βοήθεια. Εντελώς άδεια από ενέργεια, δεν θα ανέβαινε καν στο βάθρο για την απονομή.

© SCC Events

Άρχισε να αισθάνεται πόνο μετά το 31ο χιλιόμετρο. Και από το 40ό και μετά, ο πόνος γινόταν ολοένα εντονότερος. Στα δύο τελευταία χιλιόμετρα, ο τένοντας έχανε τις ίνες του μία μία, βήμα το βήμα, μέχρι να κοπεί εντελώς στο τέλος. […] Με έναν τένοντα σε αυτή την κατάσταση, δεν ξέρω πώς κατάφερε να τερματίσει. Βλέποντας τις εικόνες, έτρεχε με το ένα πόδι, ενώ το άλλο απλώς ακουμπούσε στο έδαφος. […] Είναι προφανώς δυστυχισμένη, όμως δεν μπορείς να χαρείς όταν χάνεις το παγκόσμιο ρεκόρ στα δύο τελευταία χιλιόμετρα.

Χειρουργήθηκε την επόμενη κιόλας ημέρα. Επιστροφή στο Λονδίνο το 2027;

Η διάγνωση έγινε γνωστή ήδη τη Δευτέρα. Ο μάνατζέρ της, Gianni Demadonna, επιβεβαίωσε τη ρήξη του δεξιού αχίλλειου τένοντα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Assefa έτρεξε τα τελευταία μέτρα σχεδόν χωρίς τένοντα, πατώντας στη φτέρνα.

Μετά την αρχική μεταφορά της σε νοσοκομείο του Βερολίνου, διακομίστηκε στη Βαυαρία και χειρουργήθηκε από τον Dr Johannes Gabel, ειδικό στη χειρουργική του ποδιού και της ποδοκνημικής στην BG Unfallklinik του Murnau, νότια του Μονάχου. Το περιβάλλον της υπολογίζει ότι θα χρειαστεί περίπου επτά μήνες για να αναρρώσει πλήρως από τον τραυματισμό, χωρίς αυτό να είναι βέβαιο. Η 29χρονη αθλήτρια θα έχει ασφαλώς ως στόχο να επιστρέψει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου, στα τέλη Απριλίου 2027, για να υπερασπιστεί τον τίτλο της.

© SCC Events

Το πιο σκληρό σημείο αυτής της ιστορίας; Η Tigst Assefa γνωρίζει τον αχίλλειο τένοντα καλύτερα απ’ όσο θα ήθελε. Η καριέρα της στον μαραθώνιο γεννήθηκε, μάλιστα, από τραυματισμό στον ίδιο τένοντα. Το 2018, μετά από αρκετούς τραυματισμούς στον τένοντα, εγκατέλειψε τον στίβο για να στραφεί στον δρόμο, όπου μπορούσε να τρέχει με πιο προστατευτικά παπούτσια. Το 2019, όμως, υπέστη νέο τραυματισμό στον τένοντα. Επέστρεψε στο κορυφαίο επίπεδο το 2022 και τα χρόνια που ακολούθησαν σημαδεύτηκαν από την κυριαρχία της στην απόσταση του μαραθωνίου, με σημαντικές νίκες στο Λονδίνο και το Βερολίνο, αργυρό ολυμπιακό μετάλλιο στο Παρίσι και τον τίτλο της δεύτερης στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Τόκιο. Αυτός ο νέος τραυματισμός στον τένοντα αποτελεί ακόμη ένα σοβαρό πλήγμα στην καριέρα της Αιθιόπισσας πρωταθλήτριας. Αν υπάρχει, όμως, αθλήτρια που μπορεί να επιστρέψει στο κορυφαίο επίπεδο έπειτα από κάτι τέτοιο, αυτή είναι η Tigst Assefa.

Στέλνω τους πιο θερμούς χαιρετισμούς μου σε όλους. Η επέμβασή μου πήγε καλά. Είμαι συγκλονισμένη από την τεράστια στήριξη που έλαβα από όλο τον κόσμο. Από τα βάθη της καρδιάς μου, θέλω να ευχαριστήσω κάθε έναν από εσάς για την απίστευτη υποστήριξη και το ενδιαφέρον σας.

Αποτελέσματα Μαραθωνίου Βερολίνου 2026, γυναίκες

Πίσω από την Assefa, το χάος. Σχεδόν έξι λεπτά αργότερα, η Bedatu Hirpa νίκησε τη Dera Dida για τη δεύτερη θέση με διαφορά δύο δευτερολέπτων, ενώ η Αιθιοπία κυριάρχησε, καταλαμβάνοντας τις πέντε πρώτες θέσεις. Η περσινή πρωταθλήτρια, η Κενυάτισσα Rosemary Wanjiru, τερμάτισε 13η σε 2:24:04.

Trapp, Vainio, Pfeiffer… κύμα εγκαταλείψεων στον Μαραθώνιο του Βερολίνου

Ο νόμος του μαραθωνίου είναι μερικές φορές δύσκολο να γίνει αποδεκτός. Ακόμη κι όταν η προετοιμασία ήταν εξαιρετική. Καμιά φορά, όταν δεν βγαίνει, απλώς δεν βγαίνει.

Alisa Vainio, εκτός από το 5ο χιλιόμετρο

Πρώτα απ’ όλα, η Alisa Vainio. Η Φινλανδή θεωρούνταν μία από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές ελπίδες. Πρωταθλήτρια Ευρώπης στον μαραθώνιο στο Μπέρμιγχαμ τον Αύγουστο και κάτοχος του φινλανδικού ρεκόρ με 2:20:39, από τη νίκη της στη Σεβίλλη τον Φεβρουάριο, έφτανε στο Βερολίνο σε εξαιρετική κατάσταση. Ο στόχος της ήταν ξεκάθαρος: να κατέβει τις 2:20. Η ιδιαιτερότητά της; Τρέχει πάρα πολλούς μαραθωνίους. Δεκαπέντε ημέρες πριν από το Βερολίνο, αγωνίστηκε στον μαραθώνιο του φινλανδικού πρωταθλήματος και κέρδισε σε 2:27:47, σε μια απλή προπόνηση για εκείνη… Ο αγώνας του Βερολίνου ήταν ήδη ο πέμπτος μαραθώνιός της μέσα στη χρονιά. Και στόχευε ακόμη σε νταμπλ με τη Βαλένθια, στις αρχές Δεκεμβρίου.

Μια εντυπωσιακή συνέπεια, αν αναλογιστεί κανείς την τεράστια επιβάρυνση που προκαλεί ο μαραθώνιος στο ανθρώπινο σώμα. Δυστυχώς, στο γερμανικό καλντερίμι δεν είχε την καλύτερή της ημέρα. Στο 2ο χιλιόμετρο, το αριστερό της πόδι σκόνταψε. Πόνος και δυσκαμψία εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη την οπίσθια κινητική αλυσίδα. Με προβλήματα από την αρχή της κούρσας, προτίμησε να εγκαταλείψει στο 5ο χιλιόμετρο.

Manon Trapp, μια μέρα που δεν της βγήκε

Στη γαλλική πλευρά, όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στη Manon Trapp. Περισσότερο από έναν χρόνο μετά το Παγκόσμιο του Τόκιο, όπου τερμάτισε 32η, η αθλήτρια της Entente Savoie Athlé επέστρεφε επιτέλους στον μαραθώνιο με στόχο τον χρόνο, για πρώτη φορά μετά τη Σεβίλλη το 2025, όπου είχε σημειώσει 2:23:38, τότε γαλλικό ρεκόρ. Μια απαιτητική καλοκαιρινή προετοιμασία στο Font-Romeu, νέος προπονητής ο Thomas Vandormael, αγώνας που διοργανωνόταν από τον χορηγό της και μία από τις ταχύτερες διαδρομές στον κόσμο: όλα έδειχναν έτοιμα για την κατάρριψη του γαλλικού ρεκόρ της Mekdes Woldu, 2:23:13.

Η αρχή ήταν πολλά υποσχόμενη. Πέρασμα από το 5ο χιλιόμετρο σε 16:58, σε ρυθμό ατομικού ρεκόρ. Στο 15ο χιλιόμετρο, σε 50:53, ήταν ακόμη και μπροστά από τα περάσματα του γαλλικού ρεκόρ. Παρέμενε στο παιχνίδι και στο ημιμαραθώνιο, τον οποίο πέρασε σε 1:11:48… Όμως, περίπου στο 22ο χιλιόμετρο, η Γαλλίδα σταμάτησε. Μια μέρα που δεν της βγήκε. Συμβαίνει, ακόμη και στις καλύτερες.

Esther Pfeiffer, υπερβολική πίεση στους ώμους της;

Η Esther Pfeiffer ήταν η πιο αναμενόμενη αθλήτρια της διοργανώτριας χώρας. Πρωταθλήτρια Γερμανίας στον ημιμαραθώνιο, ερχόταν από μια εξαιρετική χρονιά στον δρόμο, με 30:45 στα 10 χλμ. στο Laredo της Ισπανίας και 1:07:25 στον ημιμαραθώνιο, εδώ στο Βερολίνο. Στα 29 της, όμως, αγωνιζόταν μόλις στον δεύτερο μαραθώνιο της καριέρας της, τρία χρόνια μετά τη νίκη της στην Κολωνία με 2:37:00. Με έντονη παρουσία στα κοινωνικά δίκτυα, όπου την ακολουθούν καθημερινά 107.000 άνθρωποι, είχε ξεκαθαρίσει τον στόχο της: να καταρρίψει το γερμανικό ρεκόρ της Irina Mikitenko, 2:19:19, που κρατά από το 2008. Ο σύζυγός της Hendrik, ολυμπιακός μαραθωνοδρόμος στο Τόκιο, ήταν μάλιστα εκεί για να λειτουργήσει ως λαγός της.

Τα πρώτα χιλιόμετρα κύλησαν στον ρυθμό του ρεκόρ. Όμως, περίπου στο 14ο χιλιόμετρο, πολύ πριν ένας μαραθώνιος γίνει πραγματικά δύσκολος, η κούρσα της είχε ήδη τελειώσει. Σε βίντεο που ανέβασε στο Instagram μετά τον αγώνα και συγκέντρωσε σχεδόν ένα εκατομμύριο προβολές, εξήγησε ότι υπέφερε από έντονους πόνους στο στομάχι. Η πίεση που είχε επιβάλει στον εαυτό της τής είχε δέσει το στομάχι κόμπο. Είχε κοιμηθεί μόλις δύο ώρες το βράδυ πριν από τον αγώνα. Υπερβολικό άγχος και, κατά συνέπεια, καμία επίδοση. Θα επιστρέψει πιο δυνατή, αυτό είναι βέβαιο.

Στους άνδρες, ο Guye Adola πανηγυρίζει δεύτερο τίτλο στο Βερολίνο

Χωρίς τον Sabastian Sawe, η ανδρική κούρσα είχε χάσει το μεγάλο φαβορί της και μαζί του την ελπίδα για νέο χρόνο κάτω από τις δύο ώρες. Όχι όμως και το σασπένς.

Το πρώτο γκρουπ έμεινε συμπαγές για πολύ μεγάλο διάστημα. Δέκα άνδρες στο ίδιο δευτερόλεπτο στο 5ο χιλιόμετρο. Εννέα στον ημιμαραθώνιο, που πέρασαν σε 1:01:01. Ο Selemon Barega ανέβασε για πολλή ώρα τον ρυθμό μπροστά, όμως στο 30ό χιλιόμετρο ο Adola, ο Geay και αρκετοί αουτσάιντερ παρέμεναν εκεί.

Τότε ο Guye Adola αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Κάλυψε τα χιλιόμετρα 30 έως 35 σε 14:21 και ο Αιθίοπας έμεινε μόνος μπροστά. Εννέα δευτερόλεπτα προβάδισμα στο 35ο χιλιόμετρο, δεκαοκτώ στο 40ό… Κανείς δεν τον ξαναείδε. Νίκη σε 2:02:50 και νέο ατομικό ρεκόρ, εννέα χρόνια μετά το ντεμπούτο του στην απόσταση, εδώ ακριβώς, όπου είχε απειλήσει τον Eliud Kipchoge. Είναι ο δεύτερος τίτλος του στο Βερολίνο, μετά το 2021, και η δεύτερη νίκη του μέσα στη χρονιά, μετά το Ρότερνταμ την άνοιξη. Υπόκλιση στον καλλιτέχνη.

Πίσω του, ο Gemechu Dida Diriba πήρε τη δεύτερη θέση σε 2:03:19. Ο Gabriel Geay, που είχε μείνει πίσω, πάλεψε και ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου με 2:03:59. Ο Τανζανός θα πρέπει να περιμένει ακόμη για την πρώτη του νίκη σε Major. Ο Barega, που είχε κάνει τόση δουλειά μπροστά, τερμάτισε πέμπτος σε 2:04:58. Έτσι, το Βερολίνο είδε αιθιοπικό νταμπλ.

Αποτελέσματα Μαραθωνίου Βερολίνου 2026, άνδρες

© SCC Events

Ένα παγκόσμιο ρεκόρ που χάθηκε δύο χιλιόμετρα πριν από τον τερματισμό. Εθνικά ρεκόρ που έμειναν άπιαστα. Φιλοδοξίες που σταμάτησαν απότομα πριν καν φτάσει η κούρσα στα μισά. Στα χαρτιά, ο Μαραθώνιος του Βερολίνου 2026 θα μπορούσε να μοιάζει με αποτυχημένη διοργάνωση. Ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Το θέαμα ήταν εκεί. Γιατί ο μαραθώνιος δεν είναι μόνο ένα χρονόμετρο. Είναι μια απόσταση που δεν συγχωρεί τίποτα και στην οποία πρέπει μερικές φορές να δεχτείς ότι μπορεί να τα χάσεις όλα, για να έχεις την ευκαιρία να κερδίσεις τα πάντα. Η Tigst Assefa το κατάλαβε μέχρι τέλους, μέχρι τη ρήξη. Το ίδιο και οι Esther Pfeiffer, Manon Trapp και Alisa Vainio, τολμώντας να στοχεύσουν ψηλά. Το παγκόσμιο ρεκόρ δεν έπεσε στο Βερολίνο. Η Assefa, όμως, απέδειξε ότι δεν απέχει πολύ. Ένα είναι βέβαιο: ο μαραθώνιος μάς επιφυλάσσει ακόμη πολλές εκπλήξεις. Και αυτή είναι μόνο η αρχή της σεζόν…

Δείτε όλα τα αποτελέσματα του Μαραθωνίου Βερολίνου 2026 στην επίσημη ιστοσελίδα.