Η Λέσχη των 100: η ελίτ των φανατικών του μαραθωνίου

Ο κόσμος του τρεξίματος είναι γεμάτος παθιασμένους αθλητές. Ακούραστοι δρομείς που καταπίνουν τα χιλιόμετρα όπως άλλοι τις τηγανητές πατάτες με μπέργκερ. Ανάμεσά τους υπάρχει μια ξεχωριστή κοινότητα επίμονων μαραθωνοδρόμων, με τουλάχιστον 100 αγώνες στο ενεργητικό τους. Ναι, 100. Τρέλα.

Η δημιουργία μιας κοινότητας happy few ή, μάλλον, crazy few που είναι εθισμένοι στον μαραθώνιο δεν είναι κάτι καινούργιο. Αν η επίσημη ίδρυση του πρώτου «100 Marathon Club » στην Αγγλία χρονολογείται από το 2005, η ύπαρξη μιας ελίτ δρομέων με τουλάχιστον 100 μαραθωνίους στο παλμαρέ τους είναι πολύ παλαιότερη. Όπως και να ’χει, η ίδρυση αυτού του πρώτου κλαμπ ήταν η μικρή σπίθα που σύντομα εξαπλώθηκε διεθνώς. Αντίστοιχες ομάδες δημιουργήθηκαν στη συνέχεια στη Γερμανία, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Δανία, στο Βέλγιο, στη Νορβηγία και στη Γαλλία!

Το Beaujolais, η γαλλική γενέτειρα της Λέσχης των 100

Στη χώρα της μπαγκέτας, του μπερέ και του κρασιού, η περιπέτεια της Λέσχης των 100 δεν θα μπορούσε παρά να ξεκινήσει στον Marathon International du Beaujolais. Εδώ, σε αυτά τα αμπελοτόπια όπου διοργανώνεται ο πιο γιορτινός αγώνας δρόμου της Γαλλίας, με σταθμούς ανεφοδιασμού και γευσιγνωσίας, μεταμφιέσεις και τη διάσημη «Νύχτα του Μαραθωνίου», ο André Monier συμμετέχει στην οργανωτική επιτροπή από το 2010. «Εντόπισα ανώνυμους δρομείς με εντυπωσιακό παλμαρέ και γνώρισα μερικούς από αυτούς», αφηγείται ο André Monier. «Την επόμενη χρονιά τούς προσκαλέσαμε. Ανταποκρίθηκαν, γιατί το Beaujolais ταίριαζε απόλυτα στο αθλητικό τους εγχείρημα: ένας γιορτινός και φιλόξενος μαραθώνιος.» Μέσα σε λίγα χρόνια, η ομάδα μεγάλωσε και έφτασε περίπου τα εκατό μέλη, που πλέον συνδέονται με μια αληθινή φιλία. «Τότε μου ήρθε η ιδέα για μια Λέσχη των 100, ώστε να τους ενώσουμε», προσθέτει ο André Monier.

Το κυνήγι των finish lines

Για να ενταχθεί κανείς σε αυτή τη μικρή αθλητική ομάδα, πρέπει να αποδείξει ότι το αξίζει, δηλαδή να διαθέτει πλούσιο αγωνιστικό παλμαρέ. Ακολουθώντας το αρχικό μοντέλο του βρετανικού 100 Marathon Club, τα «associate members» δεν έχουν ακόμη συμπληρώσει 100 μαραθωνίους, πρέπει όμως να έχουν ήδη τρέξει 50. Όσοι έχουν ξεπεράσει το όριο των 100 είναι «full members». Ο πιο ακούραστος δρομέας της Λέσχης των 100 έχει μάλιστα 800 τερματισμούς στο ενεργητικό του! Ναι, προφανώς, ορισμένοι έχουν κάποια ηλικία, ή μάλλον αρκετή. Παρότι οι μεγάλες αποστάσεις έχουν γίνει πιο συνηθισμένες τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά την άνθηση του ultra trail, που έκανε τους αγώνες των 40 χιλιομέτρων να μοιάζουν με «μικρές» αποστάσεις των διοργανώσεων, η συμπλήρωση 100 μαραθωνίων κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση είναι. Χρειάζονται πολλά χρόνια συστηματικής προσπάθειας, αλλά και μέτρο, αν δεν θέλει κανείς να καταρρεύσει στη διαδρομή ή να κρεμάσει οριστικά τα παπούτσια του επειδή το σώμα έχει διαλυθεί. Χρειάζεται, λοιπόν, υπομονή, σεζόν με τη σεζόν, μέχρι να μεγαλώσει στο ράφι η στοίβα με τα μετάλλια του finisher.

Η αγάπη για το χιλιόμετρο… και για την παρέα!

Οι περισσότεροι crazy few της Λέσχης των 100 δεν κυνηγούν πραγματικά το χρονόμετρο. Το παλμαρέ τους μετριέται περισσότερο με βάση τον αριθμό των μαραθωνίων που έχουν ολοκληρώσει παρά με το ατομικό τους ρεκόρ, και αντλούν χαρά από την ανακάλυψη νέων τόπων και τη γνωριμία με άλλους παθιασμένους δρομείς. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι σε αυτή την ακόρεστη δίψα για χιλιόμετρα υπάρχει συχνά και μια δόση εθισμού: εθισμός στο άθλημα, τον οποίο γνωρίζει καλά κάθε συστηματικός δρομέας, αλλά και εθισμός στα συναισθήματα που γεννά ένας μαραθώνιος.

Στον Marathon International du Beaujolais, που έχει γίνει το ετήσιο ραντεβού της γαλλικής Λέσχης των 100, τα μέλη της τυγχάνουν ξεχωριστής υποδοχής. «Τους τιμούμε και τους αναδεικνύουμε. Με αφορμή την 20ή διοργάνωση, που πραγματοποιήθηκε το περασμένο φθινόπωρο, τους ανεβάσαμε στη σκηνή κατά τη διάρκεια της Νύχτας του Μαραθωνίου και παρέλασαν με τη νέα σημαία της λέσχης, που δημιουργήσαμε το 2024», λέει ο André Monier. «Αυτή η λέσχη είναι ένας μικρόκοσμος. Ενώνει ανθρώπους που θέλουν να είναι μαζί και αγαπούν να γιορτάζουν μαζί.» Αναμφίβολα, το αίσθημα αναγνώρισης και του ανήκειν δυναμώνει το κίνητρο αυτών των εθισμένων στα 42,195 χιλιόμετρα. «Η λέσχη προσθέτει επίσης μια συλλογική διάσταση στο ατομικό άθλημα του δρόμου», καταλήγει ο André Monier.

Ένα πνεύμα αλληλεγγύης που ζεσταίνει την καρδιά… και σε σπρώχνει να μεγαλώσεις τη στοίβα με τα μετάλλια του finisher στο ράφι!