Μαραθώνιος της Βοστώνης 2026: ο John Korir γράφει νέο ρεκόρ σε έναν ιστορικό αγώνα
Δημοσιεύτηκε στις Πέμ 10 Σεπτεμβρίου 2026
Ενημερώθηκε στις Πέμ 10 Σεπτεμβρίου 2026
Η Βοστώνη δεν απογοητεύει ποτέ. Κάποιες χρονιές, όμως, μένουν περισσότερο χαραγμένες στη μνήμη. Η 130ή διοργάνωση του Μαραθωνίου της Βοστώνης επιβεβαίωσε τη μαγεία που ξεδιπλώνεται από το Hopkinton έως την Boylston Street. Οι συνθήκες ήταν ιδανικές για έναν μεγάλο αγώνα: καθαρός ουρανός, δροσερή θερμοκρασία γύρω στους 5°C, ελαφρύς ούριος άνεμος και απίστευτο βάθος συμμετοχών. Όπως κάθε Patriots’ Day, χιλιάδες θεατές είχαν συγκεντρωθεί κατά μήκος της διαδρομής και παρακολούθησαν την απόλυτη κυριαρχία των John Korir και Sharon Lokedi. Οι δύο Κενυάτες κράτησαν τον τίτλο τους με εμφατικό τρόπο, με 2:18:51 για εκείνη και, κυρίως, 2:01:52 για εκείνον. Ο Korir διέλυσε το ρεκόρ διαδρομής που κρατούσε εδώ και 15 χρόνια. Μια εξωπραγματική επίδοση σε μια τόσο απαιτητική διαδρομή. Η αφήγηση μιας ημέρας που θα μείνει στην ιστορία του μαραθωνίου.
Εντυπωσιακός ο αγώνας των ανδρών, με πρωταγωνιστή τον εκπληκτικό John Korir
Η εκκίνηση είναι γρήγορη. Πολύ γρήγορη. Εκμεταλλευόμενοι την κατηφορική χάραξη, αρκετοί αουτσάιντερ όπως οι Rory Linkletter, Zouhair Talbi και Hendrik Pfeiffer παίρνουν κεφάλι και επιβάλλουν υψηλό ρυθμό. Πίσω τους, τα φαβορί παρακολουθούν. Οι John Korir και Benson Kipruto μένουν προστατευμένοι σε ένα πυκνό γκρουπ περίπου είκοσι δρομέων. Κλασική στρατηγική στη Βοστώνη. Εδώ ο αγώνας δεν κερδίζεται στα πρώτα 15 χιλιόμετρα.
Το πέρασμα από το Wellesley College και το θρυλικό Scream Tunnel προκαλεί την πρώτη ανατριχίλα. Το κοινό ενθαρρύνει, οι δρομείς απαντούν. Ακόμη και ο Αμερικανός Clayton Young ξεκολλά από το γκρουπ για να χαιρετήσει τους θεατές. Ο πραγματικός αγώνας, όμως, αρχίζει αργότερα.
Γύρω από το ημιμαραθώνιο, ο ρυθμός ανεβαίνει. Ο Lemi Berhanu επιτίθεται. Είναι ο πρώτος που περνά το σημείο του ημιμαραθωνίου, σε 1:01:43. Αυτή τη φορά, όμως, ο John Korir αντιδρά αμέσως και δεν τον αφήνει να ξεφύγει. Σε αυτό το σημείο πρέπει να μείνεις σε επαφή με το γκρουπ των πρωτοπόρων. Ο Milkesa Mengesha μπαίνει κι αυτός στη μάχη και δοκιμάζει σόλο επίθεση. Για αρκετά χιλιόμετρα, ο αγώνας γίνεται ένα πραγματικό παιχνίδι γιο-γιο, με επιθέσεις προς κάθε κατεύθυνση. Αυτός είναι ο Μαραθώνιος της Βοστώνης.
Ύστερα έρχεται το Newton. Και μαζί του, η φυσική επιλογή. Οι ανηφόρες διαδέχονται η μία την άλλη και οι δρομείς κόβουν. Πλησιάζοντας στο Heartbreak Hill, ο John Korir αποφασίζει ότι ήρθε η στιγμή. Μια καθαρή, αποφασιστική, σχεδόν ψυχρή επιτάχυνση. Φτάνει τον Milkesa Mengesha, τον αφήνει πίσω και δεν κοιτάζει ξανά.
Πίσω του, οι Alphonce Simbu και Benson Kipruto προσπαθούν να περιορίσουν τη ζημιά. Η διαφορά, όμως, μεγαλώνει. Τριάντα δευτερόλεπτα και μετά ακόμη περισσότερο. Μπροστά, ο Korir πετά. Κυριολεκτικά. Το διασκελισμό του χαρακτηρίζει η ρευστότητα, το πρόσωπό του είναι ανέκφραστο και απόλυτα συγκεντρωμένο. Κατηφορίζει προς τη Βοστώνη με εντυπωσιακή άνεση. Γυρίζει αρκετές φορές, γνωρίζοντας ότι οι δύο διώκτες του διαθέτουν δυνατό φίνις. Σήμερα, όμως, είναι απλώς πολύ δυνατός. Φτάνει τελικά στην Boylston Street, μόνος στον κόσμο.
Χαμογελαστός, μέσα σε μια εκπληκτική ατμόσφαιρα, ο John Korir περνά τη γραμμή σε 2:01:52, καταρρίπτοντας το ρεκόρ της διαδρομής, 15 χρόνια μετά την επίδοση του Geoffrey Mutai. Μια μεγαλειώδης εμφάνιση που κάνει κάθε φίλο του μαραθωνίου να ονειρεύεται, σε μια διαδρομή που δεν συγχωρεί τίποτα. Επιβεβαιώνει ότι σήμερα ανήκει στους κορυφαίους μαραθωνοδρόμους του κόσμου.
Πίσω του, η μάχη είναι οριακή. Ο Alphonce Simbu τα δίνει όλα και παίρνει τη δεύτερη θέση στο σπριντ, μπροστά από τον Benson Kipruto. Το φετινό βάθρο είναι εξαιρετικό, καθώς όλοι οι αθλητές τερμάτισαν κάτω από το προηγούμενο ρεκόρ της διαδρομής. Η Βοστώνη μάς είχε υποσχεθεί στα χαρτιά μία από τις ισχυρότερες ελίτ συμμετοχές στην ιστορία της… και η υπόσχεση τηρήθηκε. Ο αγώνας ήταν θεαματικός από την αρχή ως το τέλος, με επιθέσεις σε όλη τη διαδρομή και ένα φινάλε αντάξιο του John Korir.
Ήξερα ότι θα υπερασπιζόμουν τον τίτλο μου, αλλά δεν περίμενα να τρέξω τόσο γρήγορα. Για πολλά χρόνια είχα στο μυαλό μου το ρεκόρ της διαδρομής (σ.σ.: 2:03:02, που είχε σημειώσει ο Geoffrey Mutai το 2011) και ευχαριστώ τον Θεό που κατάφερα επιτέλους να το πετύχω σήμερα.
Κατάταξη ανδρών
1. John Korir (Κένυα) 2:01:52 (νέο ρεκόρ διαδρομής)
2. Alphonce Simbu (Τανζανία) 2:02:47
3. Benson Kipruto (Κένυα) 2:02:50
4. Hailemariam Kiros (Αιθιοπία) 2:03:42
5. Zouhair Talbi (ΗΠΑ) 2:03:45
6. Tebello Ramakongoana (Λεσότο) 2:04:18
7. Charles Hicks (ΗΠΑ) 2:04:35
8. Richard Ringer (Γερμανία) 2:04:47
9. Alex Masai (Κένυα) 2:05:32
10. Milkesa Mengesha (Αιθιοπία) 2:05:35
11. Clayton Young (ΗΠΑ) 2:05:41
12. Ryan Ford (ΗΠΑ) 2:05:46
13. Joe Klecker (ΗΠΑ) 2:05:56
14. Rory Linkletter (Καναδάς) 2:06:04
15. Yemane Haileselassie (Ερυθραία) 2:06:06
16. Nicholas Kipkorir (Κένυα) 2:06:07
Η Sharon Lokedi κρατά τον τίτλο της με επιβλητικό τρόπο
Δέκα λεπτά μετά τους άνδρες, ξεκινά και το γυναικείο γκρουπ. Η συμμετοχή είναι ισχυρή και διεθνής, με 18 εθνικότητες. Η εκκίνηση είναι πιο ήρεμη από εκείνη των ανδρών. Σχηματίζεται γρήγορα ένα συμπαγές γκρουπ περίπου είκοσι δρομέων. Οι Αμερικανίδες Dakotah Popehn και Kodi Kleven δίνουν ρυθμό στα πρώτα χιλιόμετρα, χωρίς όμως να δημιουργούν πραγματικό κενό.
Με πέρασμα στο ημιμαραθώνιο σε 1:11:02, όλα παραμένουν ανοιχτά. Σταδιακά, όμως, αρχίζει το ξεκαθάρισμα. Η Annie Frisbie δοκιμάζει σόλο επίθεση. Πίσω της, τα φαβορί περιμένουν υπομονετικά. Ανάμεσά τους και μια διακριτική, αλλά καλά τοποθετημένη φιγούρα: η Sharon Lokedi.
Όπως και στους άνδρες, όλα θα κριθούν στους Newton Hills. Πλησιάζοντας στο Heartbreak Hill, το γκρουπ διαλύεται. Απομένουν λίγες διεκδικήτριες: η Sharon Lokedi, η Irine Cheptai και η Loice Chemnung.
Και τότε έρχεται η κρίσιμη στιγμή. Η Sharon Lokedi επιταχύνει. Μια καθαρή, αποφασιστική επίθεση. Η Irine Cheptai προσπαθεί να ακολουθήσει… αλλά δεν αντέχει. Η Lokedi ανοίγει τη διαφορά μέτρο το μέτρο, διασκελισμό τον διασκελισμό. Στην κατηφόρα προς τη Βοστώνη είναι εντυπωσιακή. Δυνατή, χαλαρή, άπιαστη. Είναι η τρίτη φορά που αγωνίζεται εδώ, στη Βοστώνη. Ξέρει τη διαδρομή απ’ έξω. Πέρυσι μάλιστα σημείωσε εδώ το ρεκόρ της διαδρομής, με 2:17:22, ύστερα από μια αξέχαστη μονομαχία με τη μεγάλη της αντίπαλο Hellen Obiri. Σήμερα η τελευταία απουσιάζει, καθώς επέλεξε να τρέξει στο Λονδίνο, ενώ ο ρυθμός είναι λίγο πιο αργός, κάτι που σαφώς ευνοεί τη Lokedi.
Φτάνει στην Boylston Street χαμογελαστή. Ένα χαμόγελο ύστερα από έναν αγώνα απόλυτου ελέγχου. Η Sharon Lokedi κερδίζει σε 2:18:51, γράφοντας ιστορία με δεύτερο συνεχόμενο τίτλο. Πίσω της, η Loice Chemnung παίρνει τη δεύτερη θέση και η Mary Ngugi-Cooper συμπληρώνει ένα 100% κενυατικό βάθρο.
Ξεχωρίζει και η εξαιρετική εμφάνιση της Αμερικανίδας Jess McClain, η οποία σημείωσε την κορυφαία αμερικανική επίδοση στην ιστορία της Βοστώνης.
Κατάταξη γυναικών
1. Sharon Lokedi (Κένυα) 2:18:51
2. Loice Chemnung (Κένυα) 2:19:35
3. Mary Ngugi-Cooper (Κένυα) 2:20:07
4. Mercy Chelangat (Κένυα) 2:20:30
5. Jess McClain (ΗΠΑ) 2:20:49
6. Irine Cheptai (Κένυα) 2:20:54
7. Workenesh Edesa (Αιθιοπία) 2:21:52
8. Annie Frisbie (ΗΠΑ) 2:22:00
9. Emily Sisson (ΗΠΑ) 2:22:39
10. Carrie Ellwood (ΗΠΑ) 2:22:53
11. Bedatu Hirpa (Αιθιοπία) 2:23:58
12. Dakotah Popehn (ΗΠΑ) 2:24:04
13. Elena Hayday (ΗΠΑ) 2:24:45
14. Kodi Kleven (ΗΠΑ) 2:24:48
15. Amanda Vestri (ΗΠΑ) 2:24:49
16. Isobel Batt-Doyle (Αυστραλία) 2:25:06
Οι Αμερικανοί ήταν παρόντες στο ραντεβού τους
Και πρέπει να μιλήσουμε για τους Αμερικανούς. Γιατί στη Βοστώνη, φυσικά, όλοι περιμένουν να τους δουν. Είναι ο δικός τους εμβληματικός αγώνας, ο πιο prestigieux μαραθώνιός τους, το ραντεβού με τη μεγαλύτερη ιστορία, εκεί όπου πρέπει να βρίσκεσαι αν θέλεις να υπολογίζεσαι στην παγκόσμια σκηνή. Και φέτος, με μία από τις ισχυρότερες συμμετοχές στην ιστορία του αγώνα, δεν απογοήτευσαν. Στους άνδρες, ο Zouhair Talbi τερμάτισε πέμπτος σε 2:03:45, την κορυφαία επίδοση που έχει σημειώσει ποτέ Αμερικανός, μπροστά από τον Charles Hicks, έβδομο σε 2:04:35, επίσης κάτω από την προηγούμενη αμερικανική επίδοση αναφοράς. Και όλα αυτά στα μόλις 24 του, στον δεύτερο μαραθώνιο της καριέρας του… Απλώς εξαιρετικό. Δεν τελειώνει όμως εδώ. Πίσω τους, το βάθος είναι εντυπωσιακό: ο Clayton Young σε 2:05:41, ο Ryan Ford σε 2:05:46 και ο Joe Klecker σε 2:05:56. Πέντε Αμερικανοί κάτω από τις 2:06 σε έναν μαραθώνιο όπως η Βοστώνη. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει.
Στις γυναίκες, η Jess McClain ήταν εκπληκτική. Τερμάτισε πέμπτη σε 2:20:49, ως η κορυφαία Αμερικανίδα της ημέρας και με νέα αμερικανική επίδοση στη Βοστώνη, μπροστά από τις Annie Frisbie (2:22:00), Emily Sisson (2:22:39) και Carrie Ellwood (2:22:53), όλες μέσα στην πρώτη δεκάδα. Αυτό που δείχνει η φετινή Βοστώνη είναι ότι ο αμερικανικός μαραθώνιος δεν στηρίζεται πλέον μόνο σε λίγα μεγάλα ονόματα, όπως οι Conner Mantz και Clayton Young. Υπάρχει πλέον πολύς κόσμος στο κορυφαίο επίπεδο. Βάθος και πυκνότητα που αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο. Και καθώς πλησιάζουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Los Angeles το 2028, στην έδρα τους, ο ανταγωνισμός αυτός προμηνύει μια συναρπαστική μάχη για τις τρεις θέσεις στην ολυμπιακή εκκίνηση. Η αμερικανική επιλογή θα γίνει σε έναν μαραθώνιο που θα διοργανώσει η USA Track & Field, όπου οι τρεις πρώτοι θα πάρουν το εισιτήριο για τους Αγώνες.
Ο Μαραθώνιος της Βοστώνης 2026 θα μείνει ως μια εξαιρετική διοργάνωση. Το ρεκόρ διαδρομής στους άνδρες επιβεβαιώνει τη θέση του John Korir ανάμεσα στους κορυφαίους μαραθωνοδρόμους της ιστορίας. Ένα ιστορικό διπλό, με δύο νικητές που κράτησαν τους τίτλους τους. Εντυπωσιακό βάθος, με 13 άνδρες κάτω από τις 2:06 και 10 γυναίκες κάτω από τις 2:23. Πέρα, όμως, από τους αριθμούς, υπάρχει πάντα το ίδιο πράγμα. Το συναίσθημα. Η Βοστώνη είναι ένας αγώνας που πρέπει να κερδίσεις. Ένας αγώνας που τον καταλαβαίνεις με τον χρόνο. Που τον ζεις έντονα, από το πρώτο μίλι στο Hopkinton μέχρι τη γραμμή τερματισμού στην Boylston Street. Και φέτος μας θύμισε ξανά γιατί παραμένει… ο μαραθώνιος των μαραθωνίων.