Μαραθώνιος του Ρίο 2026: Η Αιθιοπία των Tsegaye Getachew και Gadise Mulu Demissie κατακτά την «Cidade Maravilhosa»

Γιατί μια φωτογραφία από την Ιπανέμα με την ανατολή του ήλιου και τον αριθμό συμμετοχής στο χέρι δεν αγοράζεται. Ο Μαραθώνιος του Ρίο έχει πάψει εδώ και χρόνια να είναι μια διοργάνωση μόνο για αθλητές. Είναι μαζικό θέαμα, με τα λογότυπα των Itaú, Adidas και Michelob Ultra να πρωταγωνιστούν. Στην 24η έκδοσή του, που φιλοξενήθηκε στη δεύτερη πόλη της Βραζιλίας από τις 4 έως τις 7 Ιουνίου, μέσα σε ένα παρατεταμένο τριήμερο, ο κορυφαίος αγώνας δρόμου της χρονιάς στη Βραζιλία ξεκίνησε δυναμικά ήδη από τους αριθμούς των συμμετοχών: 70.000 αριθμοί δόθηκαν, νέο απόλυτο ρεκόρ στην ιστορία του αγώνα, ξεπερνώντας τις 60.000 του 2025.

Σε τέσσερις ημέρες και τέσσερις αποστάσεις, 5 χλμ. την Πέμπτη, ημιμαραθώνιος το Σάββατο, 10 χλμ. και μαραθώνιος την Κυριακή, ολόκληρη η πόλη μπήκε σε κίνηση. Το Instagram μετατράπηκε σε φωτογραφική γκαλερί με εικόνες από την αυγή, η Κοπακαμπάνα και η Ιπανέμα έγιναν φυσικό σκηνικό, ενώ το TikTok γέμισε με πλάνα από την τελική ευθεία στο Aterro do Flamengo, με κομφετί και σημαίες, αλλά και με εκείνη την ενέργεια τελικού Παγκοσμίου Κυπέλλου που το Ρίο ξέρει να παράγει όσο καμία άλλη πόλη στον κόσμο. Η διοργάνωση του 2026 σηματοδοτεί επίσης την κατάκτηση της ετικέτας Elite World Athletics, φέρνοντας τον αγώνα του Ρίο στο ίδιο επίπεδο με τους Τόκιο, Βοστώνη, Σικάγο, Βερολίνο και το Λονδίνο ως προς την τεχνική και αγωνιστική ποιότητα, μια σφραγίδα που ανεβάζει το επίπεδο των συμμετεχόντων και επιβεβαιώνει δεκαετίες προόδου.

Μαύρη νύχτα και 12 βαθμοί

Η επιστροφή στην αυθεντική διαδρομή ενθουσίασε τους Βραζιλιάνους. Μετά από μερικές σεζόν με τροποποιημένο χάραγμα, η διοργάνωση του 2026 επανέφερε την κλασική διαδρομή: εκκίνηση από την Praia da Reserva, τερματισμός στο Aterro do Flamengo, με περάσματα από São Conrado, Leblon, Ιπανέμα, Κοπακαμπάνα και Botafogo, έχοντας τον Ατλαντικό μόνιμα στο φόντο. Κάτω από το βλέμμα του Corcovado, η εκκίνηση δόθηκε ενώ ήταν ακόμη νύχτα.

Τις πρώτες ώρες, οι καιρικές συνθήκες ήταν ασυνήθιστα δροσερές: στο Alto da Boa Vista καταγράφηκαν ακριβώς 12,2 βαθμοί Κελσίου, η δεύτερη χαμηλότερη θερμοκρασία της χρονιάς στην πόλη, σύμφωνα με το δημοτικό σύστημα προειδοποίησης. Πλεονέκτημα για τα πόδια, απόλαυση για τα μάτια, καθώς στα μισά της διαδρομής ο ήλιος ανέτειλε πάνω από την Ιπανέμα, προσφέροντας ένα σκηνικό που ακόμη και οι καλύτεροι φωτογράφοι αγώνων θα δυσκολεύονταν να αποτυπώσουν. Για τους πιο πίσω του πελοτόν, η ζέστη εγκαταστάθηκε στο τελευταίο τρίτο της διαδρομής, θυμίζοντας πως το Ρίο παραμένει Ρίο.

Ο Tsegaye Getachew έμεινε δύο δευτερόλεπτα μακριά από την ιστορία

Στους άνδρες, ο Tsegaye Getachew έλεγξε τον αγώνα από την αρχή ως το τέλος και επικράτησε με 2:10:22. Ο Αιθίοπας είναι ένας από τους πιο σταθερούς ειδικούς των 42,195 χλμ. στον πλανήτη: χάλκινος στο Μαραθώνιο του Τόκιο το 2023 και δύο φορές νικητής στο Άμστερνταμ (2022 και 2024), βρίσκεται στο παγκόσμιο top 10 της απόστασης. Στο Ρίο, έδωσε σκληρή μάχη μέχρι το τέλος με τους συμπατριώτες του: ο Antenyaehu Dagnachew Yisma τερμάτισε δεύτερος σε 2:10:24, μόλις δύο δευτερόλεπτα πίσω, ενώ ο Αμερικανός αιθιοπικής καταγωγής Daniel Mesfun Teklebrhan συμπλήρωσε το βάθρο σε 2:10:45, μπροστά από τον Μαροκινό Mustapha Houdadi (2:10:51).

Η απογοήτευση για το ρεκόρ είναι δεδομένη, αφού ήταν κυριολεκτικά στο χέρι: ο καλύτερος χρόνος που έχει σημειωθεί ποτέ σε μαραθώνιο επί βραζιλιάνικου εδάφους είχε καταγραφεί την προηγούμενη εβδομάδα στο Πόρτο Αλέγκρε από τον Κενυάτη Daniel Hiprono Sang σε 2:10:21, μόλις ένα δευτερόλεπτο ταχύτερα από τον χρόνο του Getachew αυτή την Κυριακή. Το βραζιλιάνικο ρεκόρ χάθηκε μέσα από τα χέρια του. Για την ιστορία, η απόλυτη εθνική επίδοση ανήκει στον Eliud Kipchoge, ο οποίος είχε τρέξει 2:08:44 στον Ολυμπιακό Μαραθώνιο του Ρίο το 2016, έναν αγώνα που εξακολουθεί να στοιχειώνει το βραζιλιάνικο χρονόμετρο δέκα χρόνια μετά. Ο κορυφαίος Βραζιλιάνος της ημέρας, ο Melquisedeque Messias Ribeiro, τερμάτισε δέκατος σε 2:16:48, έξι λεπτά και 26 δευτερόλεπτα πίσω από τον Getachew. Η απόσταση από τους κορυφαίους του κόσμου παραμένει σημαντική, όμως το επίπεδο του εγχώριου αγώνα ανεβαίνει.

Η Gadise Mulu Demissie διαλύει το βραζιλιάνικο ρεκόρ

Ο μαραθώνιος των γυναικών ήταν αιθιοπικό masterclass. Η Gadise Mulu Demissie, κάτοχος ατομικού ρεκόρ 2:20:59 από το Άμστερνταμ το 2024, κέρδισε τον αγώνα σε 2:25:47, σημειώνοντας νέο ρεκόρ της απόστασης σε βραζιλιάνικο έδαφος. Η νικήτρια ήταν τόσο εντυπωσιακή, ώστε τερμάτισε μόλις τρία δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή των ανδρών. Αφού πέρασε τη γραμμή του τερματισμού, η Gadise Mulu Demissie ένιωσε αδιαθεσία και χρειάστηκε ιατρική φροντίδα, προκαλώντας έντονη ανησυχία στο κοινό που βρισκόταν στη Marina da Glória. Η ιατρική ομάδα της διοργάνωσης έσπευσε να την περιθάλψει.

Πίσω της, και χωρίς εκπλήξεις, άλλες πέντε Αιθιόπισσες ολοκλήρωσαν τον αγώνα κάτω από το προηγούμενο εθνικό ρεκόρ της Βραζιλίας: οι Tirfi Tsegaye Beyene (2:26:03), Azmera Abrha Gdey (2:26:20), Affera Godfay Berha (2:26:37), Zinash Debebe (2:26:55) και Ayinadis Teshome Birle (2:27:43). Η Κενυάτισσα Catherine Cherotich, έβδομη σε 2:28:56, έμεινε επίσης κάτω από το ιστορικό όριο. Επτά αθλήτριες κάτω από το ρεκόρ της Βραζιλίας στον ίδιο αγώνα: ένα στατιστικό που τα λέει όλα για το βάθος του γυναικείου πελοτόν.

Η προηγούμενη εθνική επίδοση ανήκε στην Αιθιόπισσα Tiringo Mulu, με 2:29:48, χρόνο που είχε σημειώσει μόλις πέρυσι στο Πόρτο Αλέγκρε, όπου οι επιδόσεις συνεχίζουν να πέφτουν. Όσο για το απόλυτο ρεκόρ γυναικών σε βραζιλιάνικο έδαφος, παραμένει στην κατοχή της Κενυάτισσας Jemima Sumgong, χρυσής Ολυμπιονίκη στο Ρίο το 2016 με 2:24:04, ένα σημάδι που αντέχει ακόμη. Η κορυφαία Βραζιλιάνα της ημέρας, η Amanda Aparecida de Oliveira, τερμάτισε ενδέκατη σε 2:38:58.

Ημιμαραθώνιος, 10 χλμ. και 5 χλμ.: οι Βραζιλιάνοι παίρνουν ξανά τα ηνία

Αν η διεθνής ελίτ μονοπώλησε τον μαραθώνιο, οι υπόλοιπες αποστάσεις έδωσαν χώρο στο βραζιλιάνικο running. Στον ημιμαραθώνιο των ανδρών, ο ντόπιος Fabio Jesus Correia επικράτησε σε 1:01:53, μπροστά από τον Κενυάτη Felix Mursoi Kurui (1:02:05) και τον Ουγκαντέζο Paul Simotwo Korir (1:02:08). Στις γυναίκες, η Κενυάτισσα Margret Gati Chacha κυριάρχησε σε 1:11:11, ακολουθούμενη από την Αιθιόπισσα Alemaz Samuel (1:13:24) και την Τανζανή Vaileth Adam Kidasi (1:15:24). Η πρώτη Βραζιλιάνα, η Maria Lucineida da Silva Moreira, πήρε την τέταρτη θέση σε 1:15:45.

Στα 10 χλμ., η Βραζιλία σάρωσε σχεδόν τα πάντα: ο Wendell Jeronimo de Souza κέρδισε σε 29:17, μπροστά από τον Daniel Santana de Souza (29:31) και τον Jose Geraldo Ferreira Junior (29:37). Στις γυναίκες, η Κολομβιανή Laura Manuela Espinosa Morales έτρεξε εντυπωσιακά, τερματίζοντας σε 34:30, μπροστά από τις Βραζιλιάνες Jenifer do Nascimento Silva (35:05) και Glauciele de Oliveira de Souza (35:15). Στην πιο σύντομη απόσταση του Σαββατοκύριακου, τα 5 χλμ., ο Fabio Jesus Correia ξεχώρισε για δεύτερη φορά την ίδια ημέρα, τερματίζοντας πρώτος σε 14:12. Στις γυναίκες, η Ketlen Petry ήταν η ταχύτερη με 16:48.

70.000 και συνεχίζει να ανεβαίνει

Ο Μαραθώνιος του Ρίο δεν ήταν ποτέ τόσο μεγάλος. Ενενήντα έξι ώρες αγώνων, τέσσερις αποστάσεις, 70.000 αριθμοί συμμετοχής, μια φρέσκια ετικέτα World Athletics και η επίμονη αίσθηση πως το βραζιλιάνικο running, ήδη μία από τις πιο δραστήριες κοινότητες στον κόσμο με σχεδόν 400.000 ακολούθους στο Instagram μόνο για τον βασικό αγώνα, βρίσκεται μόλις στην αρχή μιας νέας εποχής.

Το πάθος για τα 42,195 χλμ. στη χώρα του Πελέ δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Ανάμεσα στην αναζήτηση της επίδοσης, την ανάγκη προσωπικής ολοκλήρωσης και μια κουλτούρα διοργάνωσης που έχει γίνει τρόπος ζωής, η Cidade Maravilhosa υποδέχεται κάθε Ιούνιο μια γιορτή που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του αθλητισμού. Η επόμενη έκδοση έχει ήδη αρχίσει να παίρνει μορφή. Και κάπου στα υψίπεδα της Αιθιοπίας, ο Tsegaye Getachew και η Gadise Mulu Demissie έχουν ήδη σημειώσει την ημερομηνία στο ημερολόγιό τους.

✔ Όλα τα αποτελέσματα του Μαραθωνίου του Ρίο 2026