Όταν ο καιρός τα βάζει με το χρονόμετρο

Μαραθώνιος της Βοστώνης 2018

Ο Μαραθώνιος της Βοστώνης είναι ο παλαιότερος ετήσιος μαραθώνιος στον κόσμο! Δημιουργήθηκε το 1897, έναν χρόνο μετά τον Μαραθώνιο της Αθήνας, και ανήκει στη διάσημη οικογένεια των World Marathon Majors, μαζί με τους μαραθωνίους του Βερολίνου, του Σικάγο, του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης και του Τόκιο. Κάθε χρόνο, αρκετές δεκάδες χιλιάδες δρομείς παίρνουν εκκίνηση. Το 2018 ήταν κάπως λιγότεροι… Εκείνη τη χρονιά, καταρρακτώδεις βροχές έπληξαν την πόλη της Μασαχουσέτης, συνοδευόμενες από θυελλώδεις ανέμους. Ο αγώνας διεξαγόταν στις 16 Απριλίου, όμως η θερμοκρασία μόλις που ξεπερνούσε τους 0 βαθμούς. Με τέτοιες καιρικές συνθήκες, πολλοί δρομείς, ακόμη και επαγγελματίες, αποφάσισαν να μην πάρουν εκκίνηση. Ένας από τους αθλητές, πάντως, δεν έδειχνε να πτοείται: ο Ιάπωνας Yuki Kawauchi, ένας ερασιτέχνης δρομέας. Όχι και τόσο ερασιτέχνης, βέβαια, αφού ήταν γνωστός για τα περισσότερα από 100 μαραθώνια που είχε ολοκληρώσει κάτω από τις 2 ώρες και 20 λεπτά! Ένας πραγματικός επαγγελματίας ερασιτέχνης: δημόσιος υπάλληλος μέσα στην εβδομάδα και δρομέας στον ελεύθερο χρόνο του…

Εκείνη την ημέρα, αψηφώντας τη βροχή και το κρύο, κατάφερε να νικήσει το μεγάλο φαβορί, τον Κενυάτη Geoffrey Kirui. Ο τελευταίος οδήγησε την κούρσα μέχρι το 40ό χιλιόμετρο, προτού δει τον Ιάπωνα να ξεφεύγει προς τη νίκη με χρόνο 2:15:54! Ένας ερασιτέχνης μπροστά από τον εν ενεργεία παγκόσμιο πρωταθλητή, ο οποίος είχε κερδίσει και τη διοργάνωση την προηγούμενη χρονιά. Απίστευτο… Στις γυναίκες, η Αμερικανίδα Desiree Linden άφησε πίσω της όλα τα φαβορί, σημειώνοντας τον πιο αργό χρόνο των τελευταίων 40 ετών στη Βοστώνη, με 2:39:54. Και στις γυναίκες, πολλές επαγγελματίες εγκατέλειψαν ήδη από τα πρώτα χιλιόμετρα, μπροστά στις άθλιες συνθήκες του αγώνα…

© GR 5555 / υπό άδεια Creative Commons

Ultra-Trail du Mont-Blanc 2010

Από τη δημιουργία του το 2003, το UTMB έγινε μέσα σε μόλις δύο δεκαετίες ένας από τους πιο μυθικούς αγώνες trail στον πλανήτη. Τρεις χώρες, 166 χιλιόμετρα διαδρομής, 9.500 μέτρα θετικής υψομετρικής… Η δυσκολία είναι αυτή που χαρίζει στον αγώνα το κύρος του. Το 2010, όμως, οι διοργανωτές χρειάστηκε να επιδείξουν απαράμιλλο θάρρος για να διακόψουν τον αγώνα αφού είχε ήδη ξεκινήσει… Γυρίζουμε στην Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010. Εκείνη την ημέρα, ισχυρές χιονοθύελλες έπληξαν το Mont Blanc. Η εκκίνηση δόθηκε τελικά αργά το απόγευμα, έπειτα από ώρες αβεβαιότητας και αναμονής για τους 2.300 συμμετέχοντες. Όλες αυτές οι γυναίκες και οι άνδρες είχαν προετοιμαστεί επί μήνες για αυτό το μοναδικό ραντεβού… Όμως, μπροστά στην ένταση της κακοκαιρίας, ο αγώνας διακόπηκε στις 21:15, λίγο πριν συμπληρωθούν τρεις ώρες από την εκκίνηση και λίγο πριν οι δρομείς φτάσουν στο col du Bonhomme, ένα τεχνικό πέρασμα της διαδρομής στον ορεινό όγκο των Βοζ.«Το δελτίο καιρού προέβλεπε ισχυρές και έντονες βροχοπτώσεις, οι οποίες δεν αναμένεται να κοπάσουν πριν από αργά το πρωί», διευκρίνισε η διευθύντρια του αγώνα Catherine Poletti, απογοητευμένη, αλλά έχοντας πλήρη επίγνωση της ευθύνης της.

Πρόσθεσε: «Σε μήκος 6 χιλιομέτρων, οι σημάνσεις παρασύρθηκαν σε μια ιδιαίτερα προβληματική ορεινή ζώνη». Ο φόβος ότι οι δρομείς θα χάνονταν και θα έπεφταν ήταν υπερβολικά μεγάλος. Αφού όλοι οι αθλητές μεταφέρθηκαν με ασφάλεια, δόθηκε νέα εκκίνηση στις 10:15 το πρωί του Σαββάτου στο Courmayeur για τους 1.253 δρομείς που παρέμεναν στον αγώνα, με τροποποιημένη διαδρομή που απέφευγε την επικίνδυνη ζώνη. Ο μαραθώνιος της διοργάνωσης κόπηκε απότομα από τον καιρό… Με βάση, όμως, τα πρόσφατα γεγονότα που έχουν πλήξει το trail, οι διοργανωτές αξίζουν μόνο συγχαρητήρια για το θάρρος που έδειξαν εκείνη την ημέρα.

Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης 1994

6 Νοεμβρίου 1994. Και εκείνη την ημέρα, ο καιρός και ο μαραθώνιος δεν ταίριαζαν καθόλου. Ισχυροί άνεμοι και χαμηλές θερμοκρασίες επικρατούσαν στην πόλη της Νέας Υόρκης, η οποία ετοιμαζόταν να ζήσει το μεγαλύτερο ετήσιο γεγονός της: την 25η διοργάνωση του Μαραθωνίου της Νέας Υόρκης. Το αμερικανικό κοινό αψήφησε τη βροχή και τις ριπές του ανέμου για να βρεθεί εκεί. Ο καιρός ήταν κάκιστος, αλλά αυτό δεν είχε σημασία. Ο μαραθώνιος είναι ιερός! Οι δρόμοι της Μεγάλης Μήλου ήταν κατάμεστοι και ετοιμάζονταν να απολαύσουν ένα εκπληκτικό φινάλε. Αφού έχασε μια στροφή λίγα χιλιόμετρα πριν από τον τερματισμό στο Central Park, ο Μεξικανός με το νούμερο 10 German Silva κέρδισε τελικά τη διοργάνωση του 1994 με χρόνο 2:11:21, μόλις δύο δευτερόλεπτα μπροστά από τον συμπατριώτη του Benjamin Paredes, τον οποίο προσπέρασε στα τελευταία μέτρα του αγώνα, όπως φαίνεται και στο παρακάτω βίντεο! Ο Μεξικανός θα κέρδιζε και την επόμενη διοργάνωση, βελτιώνοντας τον χρόνο του κατά 21 δευτερόλεπτα, και ο θρύλος του «Wrong Way Silva» θα έμενε στην ιστορία. Στις γυναίκες, πρώτη τερμάτισε η Κενυάτισσα Tegla Loroupe, και έγινε η πρώτη Αφρικανίδα αθλήτρια που κέρδισε τον μαραθώνιο της Νέας Υόρκης! Και εκείνη θα κέρδιζε και την επόμενη διοργάνωση… Το 2016, η Tegla Loroupe ίδρυσε την Athlete Refugee Team (ART), που αποτελείται από αθλητές οι οποίοι έχουν υποφέρει από βίαιες και άδικες συγκρούσεις.

Η πιο όμορφη νίκη της απέναντι στον άνεμο.