Paris-Versailles: η Mélody Julien κάνει το χατ-τρικ, ο Baptiste Jard νικητής στην πρώτη του συμμετοχή

Στην 47η διοργάνωση της Grande Classique de Paris-Versailles (16,2 χλμ.), η Mélody Julien κατέκτησε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο, με 55'58, ενώ ο Baptiste Jard σημείωσε τον καλύτερο χρόνο της τελευταίας δεκαετίας, τερματίζοντας σε 49'05.

Από την πρωτεύουσα στη βασιλική πόλη. Υπάρχουν αγώνες που δεν χρειάζεται να αλλάξουν για να παραμένουν ελκυστικοί. Αυτή την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, με τον καιρό σχεδόν καλοκαιρινό, το Paris-Versailles (16,2 χλμ.) επιβεβαίωσε ξανά τη φήμη του: μια διαδρομή γνωστή σε όλους, μια επίφοβη ανηφόρα και, στον τερματισμό, δύο νικητές που πρόσθεσαν το όνομά τους στην ιστορία της Grande Classique.

Baptiste Jard, ο μηχανικός που ανακάλυπτε τη διαδρομή

Στην πρώτη του συμμετοχή, ο Baptiste Jard (Décines Meyzieu Athlétisme) δεν άφησε πολλά περιθώρια στους αντιπάλους του. Ο δρομέας από τη Λυών κέρδισε σε 49'05, τον καλύτερο χρόνο που έχει σημειωθεί στον αγώνα εδώ και δέκα χρόνια. Άφησε 48 δευτερόλεπτα πίσω τον συμπατριώτη του από την ίδια περιοχή, τον Igor Bougnot (Entente Sud Lyonnais, 49'53), ο οποίος επίσης κατέβηκε τα 50 λεπτά. Ο Γάλλος trail runner Clément Bruchon συμπλήρωσε το βάθρο με 51'38.

Ο αγώνας κρίθηκε στην Côte des Gardes, όπου ο Baptiste Jard και ο Igor Bougnot κινήθηκαν αρχικά πλάι πλάι. Ο μελλοντικός νικητής δεν είχε τρέξει ποτέ σε τέτοιο προφίλ διαδρομής και προτίμησε να κρατήσει δυνάμεις πριν από την ανάβαση. «Ήταν ο πρώτος μου αγώνας της σεζόν και αναρωτιόμουν σε τι κατάσταση βρισκόμουν. Δεν είχα τρέξει ποτέ σε διαδρομή με τέτοιο προφίλ, οπότε πήγα συντηρητικά πριν από την Côte des Gardes. Στα μισά του αγώνα επιτάχυνα για να ξεφύγω από τον Igor (Bougnot) και ολοκλήρωσα σαν να έτρεχα ατομική χρονομέτρηση», δήλωσε. Και πρόσθεσε: «Ανακάλυψα τη διαδρομή, είναι εξαιρετική. Ήθελα να τρέξω έναν κλασικό αγώνα σε μια ενδιάμεση απόσταση και το Paris-Versailles ήταν ιδανικό γι’ αυτό.»

Απόφοιτος βιομηχανικής μηχανικής του Insa Lyon, ο Baptiste Jard έχει ήδη στρέψει το βλέμμα στον επόμενο στόχο. Το μήνυμά του στο Instagram μετά τον αγώνα κλείνει με τη φράση «σειρά έχει το τελευταίο μπλοκ προπόνησης πριν από τον ημιμαραθώνιο της Βαλένθια», σε τέσσερις εβδομάδες, στην Ισπανία. Ο χρόνος του παραμένει πάντως μακριά από το ρεκόρ της διοργάνωσης, το οποίο κρατά ακόμη ο Μαροκινός Mohamed El Hachimi με 46'04, από το 2009.

Κατάταξη Ανδρών

1 - Baptiste Jard (Décines Meyzieu Athlétisme): 49’05

2 - Igor Bougnot (Entente Sud Lyonnais): 49’53

3 - Clément Bruchon (SCM Chatillon-Sous-Bagneux): 51’38

4 - Imran Naaji (Courbevoie Athlétisme): 52’36

5 - Damien Monier (Clermont Auvergne Athlétisme): 52’48

Η Mélody Julien γράφει ιστορία στο Paris-Versailles

Στις γυναίκες, ο αγώνας μετατράπηκε γρήγορα σε μοναχική προσπάθεια. Η Mélody Julien (Association Multisports Montredonnaise) είχε περάσει ήδη μόνη στην κορυφή από το 3ο χιλιόμετρο, αφού αποσπάστηκε από τις υπόλοιπες. Η 27χρονη Ολυμπιονίκης κέρδισε σε 55'58, μπροστά από την Anaïs Quemener (La Meute Running, 56'42), η οποία τερμάτισε δεύτερη για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Η Zoé Marques (JF Saint-Malo), πέμπτη πέρυσι, συμπλήρωσε το βάθρο σε 1h01'13.

Με αυτή την τρίτη συνεχόμενη νίκη, η Mélody Julien έγινε η πρώτη Γαλλίδα που πετυχαίνει χατ-τρικ στη διοργάνωση. Πριν από εκείνη, μόνο η Κενυάτισσα Isabella Ochichi είχε καταφέρει κάτι ανάλογο, από το 2000 έως το 2002. Αν επιστρέψει το 2027, θα διεκδικήσει το ρεκόρ μιας άλλης Κενυάτισσας, της Myriam Wangari, η οποία είχε σημειώσει τέσσερις συνεχόμενες νίκες από το 2007 έως το 2010.

Ο χρόνος της ήταν πιο αργός από τον περσινό (53'03). Ίσως να έπαιξε ρόλο το ιδιαίτερα φορτωμένο αγωνιστικό της πρόγραμμα των τελευταίων εβδομάδων: «Το απόλαυσα, αν και δυσκολεύτηκα λίγο στην Côte des Gardes. Χαίρομαι που κερδίζω για τρίτη φορά. Έτρεξα σε αρκετές διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ άλλων στον ημιμαραθώνιο των Μεσογειακών Αγώνων και, την περασμένη εβδομάδα, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου.»

Κατάταξη Γυναικών

1 - Mélody Julien: 55’58

2 - Anaïs Quemener: 56’42

3 - Zoé Marques: 1h01’13

4 - Kelly Zurita: 1h03’06

5 - Marie Potier: 1h03’17

Μια διαδρομή που σχεδόν δεν έχει αλλάξει

Αυτό είναι πιθανότατα το μεγάλο πλεονέκτημα του Paris-Versailles: η χάραξη παραμένει σχεδόν ίδια από το 1976 και οι πιονιέροι επιστρέφουν κάθε χρόνο για να μετρηθούν απέναντι στο δικό τους ρεκόρ. Τα πρώτα έξι χιλιόμετρα κατά μήκος του Σηκουάνα είναι επίπεδα. Από το Meudon και μετά, η διαδρομή γίνεται πιο απαιτητική, με βασική δυσκολία τη διάσημη Côte des Gardes, περίπου 2 χλμ. με μέση κλίση 7% και σημεία που πλησιάζουν το 12%. Στη συνέχεια ακολουθεί η ανηφόρα του κοιμητηρίου του Viroflay, πριν από την άνοδο στη λεωφόρο του Παρισιού, μια ύπουλη false flat για το τέλος του αγώνα. Η συνολική θετική υψομετρική διαφορά υπολογίζεται στα 250 μέτρα.

Η διαδρομή των 16,2 χλμ. περνά από επτά δήμους (Παρίσι, Issy-les-Moulineaux, Meudon, Chaville, Vélizy-Villacoublay, Viroflay και Versailles), με σταθμούς ανεφοδιασμού στο 5ο, 8ο και 13ο χιλιόμετρο και 23 μουσικά συγκροτήματα να ενθαρρύνουν τους δρομείς.

Μια ιστορία που ξεκινά το 1902

Η ιδέα ενός Paris-Versailles με τα πόδια είναι παλαιότερη από τον σημερινό αγώνα: από το 1902 έως το 1931, το Racing Club de France διοργάνωνε ήδη το challenge Lemonnier σε απόσταση 12,5 χλμ. Η σημερινή μορφή του αγώνα χρονολογείται από τον Οκτώβριο του 1976, με τον Hubert Poulot στο τιμόνι και 3.000 συμμετέχοντες από την πρώτη κιόλας διοργάνωση. Τρία χρόνια αργότερα, το Groupement sportif versaillais του Lucien Forsans ανέλαβε τον αγώνα, ο οποίος έφτασε τότε τους 15.000 συμμετέχοντες. Μια ειδική ένωση, η Paris-Versailles Association, τον οργανώνει από το 1991.

Μετά τις δύο ακυρώσεις λόγω της υγειονομικής κρίσης, το 2020 και το 2021, η Grande Classique επέστρεψε το 2022 και οι συμμετοχές εξαντλούνται κάθε χρόνο έκτοτε. Ανάμεσα στους περίπου 25.000 δρομείς της φετινής διοργάνωσης ήταν και ένα γνώριμο πρόσωπο: ο Nicolas Sirkis, τραγουδιστής των Indochine, έφτασε στις Versailles σε 1h50'38.

Ραντεβού στις 26 Σεπτεμβρίου 2027

Η 48η διοργάνωση έχει ήδη προγραμματιστεί για τις 26 Σεπτεμβρίου 2027. Και το ενδιαφέρον δεν υποχωρεί: οι συμμετοχές για τη διοργάνωση του 2026 εξαντλήθηκαν μέσα σε τέσσερις ημέρες από το άνοιγμα των εγγραφών, στις 11 Απριλίου, έναντι 50 ημερών για τη διοργάνωση του 2025, δηλαδή με ρυθμό 12,5 φορές ταχύτερο. Όλα δείχνουν ότι η τάση θα επιβεβαιωθεί και του χρόνου, μετά από μια επιτυχημένη διοργάνωση το 2026.