De vrijwilligers van de adidas 10K Paris staan klaar aan de start

Voor sommigen is het een manier om iets terug te doen voor wat ze in hun jeugd hebben gekregen, toen ze zelf nog liepen of actief waren in de sport. Voor anderen is het een echte levensfilosofie, gedreven door de wil om deel uit te maken van een collectief en solidair geheel.

De verschillende taken van de vrijwilligers in het hart van de organisatie

➜ De vrijwilligers van de antidopingcommissie begeleiden de geselecteerde atleten naar de controle. Ze waren er vanaf 7.30 uur en helemaal klaar voor, maar bij de finish van de elitelopers kwam geen enkele controleur opdagen. De vier geïnterviewde vrijwilligers konden dus volop van de sfeer genieten en zelfs « een paar foto's maken, want normaal mag dat niet », lacht France. Die dag hoefden ze de atleten niet te begeleiden « naar de urinecontrole of, veel minder vaak, naar een bloedafname », legt Marie-France uit. Ook zonder afnames blijft hun aanwezigheid noodzakelijk: controles worden altijd onaangekondigd uitgevoerd. Om deel uit te maken van het antidopingteam moet je aangesloten zijn bij een sportbond en een korte specifieke opleiding hebben gevolgd. Hun taak zit er rond 11 uur op, na de podiumceremonie.

➜ Een andere cruciale taak is de zogenoemde ‘dossardloze’ deelnemers eruit pikken, mensen die zich bij de finish voegen om naast hun naasten mee te lopen. De vrijwilligers moeten hen dan vragen de zones voor finishers te verlaten.

➜ Achter de tassen draait de logistiek gesmeerd. Camille Cesto werkt bij de bagagebewaring, waar deelnemers hun spullen afgeven en na de wedstrijd weer ophalen. Er is ruimte voorzien voor 36.000 tassen, evenveel als het aantal deelnemers. Net als haar collega's kwam ze om 6 uur aan en vertrekt ze rond 14.30 uur. Er is geen aflossing gepland, maar na een ontbijt in alle vroegte krijgen de vrijwilligers een lunchpakket. « De teamleider brengt ons regelmatig snoep », glimlacht Camille. Een welkome traktatie tijdens zo'n intensieve dag. « De kers op de taart is dat je snoep moet geven aan een goed team », grapt Philippe Debadier, verantwoordelijke voor de bagagebewaring. Hij houdt zonder stress toezicht op zijn 140 vrijwilligers: « Ze zijn schatten.  »

➜ Ook de vrijwilligerszone moet worden bemand. Sylvie Volet werkt normaal bij de bagagebewaring, maar houdt dit jaar de zone voor vrijwilligers draaiende: toiletten, koffie en speciale tenten. Ze was vroeger sportief actief en werkt in het dagelijks leven als secretaresse, maar doet vrijwilligerswerk voor haar plezier: « Het is een goede manier om je hoofd leeg te maken. » Vastberaden kwam ze voor de gelegenheid samen met haar zus uit Choisy-le-Roi.

➜ De uitreiking van de startnummers begon al op donderdag. Vrijwilligers konden zich inschrijven voor een van de drie dagen: donderdag, vrijdag of zaterdag. Op drie locaties konden deelnemers hun felbegeerde startnummer ophalen. In Opéra zag José Ducamp tijdens zijn vrijwilligersdag een onafgebroken stroom deelnemers voorbijkomen. Bij andere evenementen houdt hij zich vaak bezig met PPS-dossiers, voor lopers die zich inschrijven zonder hun medisch attest aan te leveren.

➜ Langs de hele avenue Foch staan vrijwilligers op verschillende posten, afhankelijk van de deelnemersstroom. De twee scholieren Nils Housson en Timothée Clairembault vertellen over hun verschillende taken: eerst bandjes uitdelen aan lopers die zich niet goed voelen en hen naar de hulpdiensten begeleiden, daarna deelnemers naar de rustigste bevoorradingsposten sturen om de doorstroming te verbeteren. Inmiddels staan ze bij de dranghekken en moeten ze voorkomen dat finishers via niet-aangewezen zones vertrekken. De uitgangen bevinden zich verderop aan de avenue.

➜ De medaille-uitreiking is een hoogtepunt waaraan de 56-jarige Philippe Mansouri meewerkt. Hij is al jarenlang vrijwilliger bij evenementen van ASO en staat al tien jaar langs het parcours van de adidas 10K Paris. Als voormalig marathonloper blijft hij verbonden met de loopsport, die hem nog altijd boeit. Hij is een van de drie verantwoordelijken van een team van zo'n veertig vrijwilligers dat de medailles uitreikt aan alle 36.000 finishers zodra ze de finishlijn passeren. Voor de start zetten ze de rekken klaar, hangen ze de medailles op en delen ze de vrijwilligers in. Hun shift loopt van 6.30 tot 12.30 uur, zonder geplande pauze.

➜ Bij de laatste bevoorrading hebben Noura Fodil (64) en Christine Malicet (62) de touwtjes in handen. Ze omschrijven zichzelf als « jong en dynamisch ». Ze ontmoetten elkaar donderdag in La Défense tijdens de uitreiking van de startnummers. Bij toeval werden ze op de wedstrijddag, vanaf 6.30 uur, voor dezelfde shift ingedeeld. Christine, afkomstig uit het departement Seine-Saint-Denis, deed er anderhalf uur over om de locatie te bereiken. Hun taak, die rond 12.30 à 13 uur eindigt, bestaat uit het klaarmaken van de tafels voor de bevoorrading na de finish. Eiwitrepen, gedroogd fruit, cake en water staan klaar voor de finishers, die de twee vrijwilligers zo goed mogelijk proberen te ontvangen.

© ASO

De motor achter de vrijwilligers: passie, delen en plezier

Iedereen is het erover eens wat hen ertoe aanzet om als vrijwilliger aan de slag te gaan, voor deze wedstrijd of voor tal van andere evenementen. Thierry, 65 jaar, actief gepensioneerde en locoburgemeester van Maisons-Alfort, is dit jaar voor de derde keer vrijwilliger namens Les Amis de la Gendarmerie. Deze vereniging, waarvan voorzitter Pascal Lejeune uitstekende contacten onderhoudt met ASO, de organisator van de adidas 10K Paris, bracht die ochtend zo'n veertig leden op de been. Ze werden verdeeld over verschillende taken: dossardloze deelnemers, deelnemersstroom en bagagebewaring.

Christine Nussier (56), stewardess bij Air France en aanspreekpunt van het comité voor dopingpreventie, legt uit dat vooral « het delen, het enthousiasme, de wil om kennis door te geven en vooral de liefde voor wedstrijden » haar motiveert. Tijdens de Olympische Spelen van Parijs was ze vrijwilliger bij gymnastiek en basketbal. Ze geniet ervan « die blijdschap aan de finish te zien, na alle trainingen die sommigen achter de rug hebben ». Haar collega's van de antidopingcommissie delen dat gevoel. Marie-France benadrukt ook dat « je zo mooie mensen ontmoet ». Die menselijke kant spreekt zelfs de jongste vrijwilligers aan. Scholier Elia vertelt: « Ik praat graag met mensen en moedig ze graag aan, want 10 kilometer lopen is niet niks ». Vrijwilliger zijn zit in haar bloed. Noura en Christine lopen zelf niet, maar zetten zich net zo hard in. Noura is vrijwilliger bij het Franse Rode Kruis in haar departement en steekt overal de handen uit de mouwen. Ze delen « de liefde voor sport, gezelligheid en het delen », waarden die ook de vrijwilligers van de antidopingcommissie al aanhaalden.

Voor velen is vrijwilligerswerk ook een manier om « iets terug te doen voor wat je hebt gekregen », zoals Camille Cesto het samenvat. Zelf is ze loopster: « Ik weet dat er zonder vrijwilligers geen wedstrijd zou zijn. Daarom probeer ik er af en toe tijd voor te maken. » Aan de andere kant van de organisatie staan helpt haar ook beter te begrijpen wat lopers meemaken. Amor Souabni, een vaste deelnemer aan adidas-wedstrijden, geniet er eveneens van om « er voor anderen te zijn ». Hij kreeg zijn startnummer niet op tijd, maar deze oplossing bevalt hem uitstekend. Hij was al seingever bij andere evenementen en vindt het nu fijn om bij de bagagebewaring te werken, want « contact hebben met de lopers is echt heel leuk. Het is een waar plezier. » Noura, die bij de bevoorrading na de finish staat, vindt het heerlijk om bij elk vrijwilligerswerk midden in de sport te zitten. Ze sluit zich aan bij Camille: « Ik voel me nuttig, want zonder vrijwilligers zouden deze evenementen niet kunnen plaatsvinden. » Ze wil ook de nadruk leggen op « de zorgzaamheid van de begeleidende teams ».

José Ducamp (64) is sinds 1996 vrijwilliger bij ASO. Als voormalig loper legt hij uit: « Zo hoef ik niet thuis te blijven en blijf ik in beweging ». Christine, die bij de bevoorrading na de finish staat, vult aan: « Het haalt ons uit de dagelijkse sleur. » De jaarlijkse uitrusting, met een adidas-jack, T-shirt en pet, is een gewaardeerde extra. Philippe is al vijftien à twintig jaar vrijwilliger, daarnaast is hij vrijwillige brandweerman en elektronica-ingenieur. Hij klom op tot verantwoordelijke omdat het hem werd aangeboden én omdat het in zijn bloed zit: « Ik hou ervan om zoveel glimlachen te zien en omdat ik sportief ben, is dit het beste van twee werelden. » De elitelopers van dichtbij zien, vanuit een bevoorrechte positie, maakt het voor hem helemaal af.

© ASO

Achter elk startnummer schuilen gezichten en waarden

De meeste geïnterviewde vrijwilligers zijn vaste krachten die van editie tot editie op post staan. Maar sommigen, zoals zeven tieners van een middelbare school uit Versailles, maken de sfeer voor het eerst mee. Een van hen, Elia Boulila, zegt: « dit is een ervaring die je moet meemaken ». De vereniging CVS (Club des Volontaires du Sport) mobiliseerde samen met ASO een team van zo'n twintig mensen voor deze achtste editie. In de loop der tijd zijn ze vrienden geworden. Ze werken bij de bagagebewaring, waar ze onderling veel plezier hebben en deelnemers een sportief en feestelijk moment bezorgen.

Christine, voorzitter van het antidopingcomité, is een vaste kracht bij tal van wedstrijden, van marathons en halve marathons tot baanwedstrijden, zowel in de regio Parijs als daarbuiten. Edith Valantin (50) combineert haar baan in het onderwijs met vrijwilligerswerk bij de wedstrijden van haar club, waarvoor ze ook regelmatig loopt.

De meeste vrijwilligers zijn vooral gepassioneerd, door het hardlopen of door vrijwilligerswerk. Dat geldt ook voor Marie-Françoise Bourguignon (73), die haar tijd verdeelt tussen trainingen met de allerkleinsten bij het CNSD in Fontainebleau en haar vrijwilligerswerk. France Gibrat coacht eveneens kinderen bij haar club SOH (Sport Olympique de Houilles) en is aanwezig bij tal van wedstrijden in en rond Parijs. Zo hielp ze bij de Fast 5000, die de dag ervoor in Maisons-Laffitte plaatsvond, onder meer bij de antidopingcontroles.

Het idee om per evenement van post te wisselen spreekt hen juist aan: de variatie in taken bevalt hun goed. Ook bekende gezichten van eerdere wedstrijden terugzien blijft een plezier. Philippe Mansouri, die deze vrijwilligers geregeld tegenkomt bij halve marathons en marathons, stelt vast dat « er in de loop der jaren een echte groep is ontstaan, met een bewonderenswaardige inzet. Petje af voor hen! » Vrijwilliger zijn betekent uiteindelijk vooral vrijgevigheid en engagement tonen.

Ook vrijwilliger worden?

✔ Partage ta Passion : om mee te werken aan de drie grote Parijse evenementen: Harmonie Mutuelle Semi-Marathon de Paris, Scheider Electric Marathon de Paris en adidas 10K Paris

✔ Qoezion : om vrijwilliger te worden bij sportevenementen, festivals of conferenties