Een klinkende triomf voor de 6e editie van La Grande Course du Grand Paris!
‘16.000 keer dank’, het is gezegd. Playground, de organisator van het evenement, maakte er ook tijdens deze nieuwe editie van La Grande Course RATP du Grand Paris Saint-Denis een voltreffer van, op zondag 30 maart. Met de legendarische finish in het Stade de France en de vernieuwingen van dit jaar trok de wedstrijd door het oosten van Parijs meer dan 16.000 deelnemers, ongeacht afstand of eindtijd.
✔ Onze journaliste Sabine stond langs het parcours en bij de finish om de emoties van de finishers meteen vast te leggen!
Afstanden voor elke smaak
Er stonden vier wedstrijden op het programma. Zowel beginners als ervaren lopers konden kiezen uit een halve marathon vanaf de renbaan van Paris-Vincennes, een 10 km met de historische start op de Place de la République, een niet-gechronometreerde 5 km door de straten van de wijk Pleyel en een kinderloop. De 5 km Matmut werd die ochtend voor het eerst georganiseerd. Alle opbrengsten gingen naar de vereniging Premiers de Cordée. Het doel: alle deelnemers samenbrengen rond een gedeelde ervaring en gezamenlijke fysieke inspanning, zonder de focus op prestaties te leggen. Zo namen hardlopers en wandelaars in een gezellige, solidaire sfeer deel aan deze wedstrijd met vrije snelheid.
Jong en oud samen op de 5 km Matmut #NésPourBouger
Na hun prestaties in de kinderloop waren Lola en haar kleine broer Pablo opnieuw van de partij. Ze genoten ervan deze ervaring voort te zetten. Ook andere loopsters hadden dezelfde insteek. Maryse en Elodie, twee zussen die dit weekend samen naar een concert gingen, de een afkomstig van La Réunion en de ander uit de Landes, trokken hun loopschoenen aan. Aan de andere kant van het spectrum stonden Marie-Amélie en Victoire, twee leden van RMA. Geconcentreerd tijdens hun warming-up namen ze vooraan plaats om de wedstrijd te hazen en een tijd onder de 20 minuten na te streven. Mario en Luigi hielden het dan weer ontspannen en stonden klaar om een vriendin tijdens haar allereerste wedstrijd te begeleiden.
Een bijzondere halve marathon langs iconische plekken
Adrien en Maxence waren vooral gekomen voor de Parijse sfeer, maar moesten diep gaan, net als hun 8.000 andere concurrenten. ‘Het was zwaar, zoals elke wedstrijd ’, vertelden ze. De Parijzenaars hadden het gevoel dat er ‘voor de finish in het stadion een eindeloze tunnel ’ aan kwam, maar het iconische uitzicht, de muziek en de aanmoedigingen van het publiek gaven hun de energie om te versnellen en in minder dan 1 uur en 25 minuten te finishen. Ook Romane liep de 21,1 km en genoot ervan dat ze met elke stap dichter bij het stadion kwam. ‘Het was echt geweldig!’, riep ze uit naast haar vriend Pierre, terwijl ze terugdacht aan de finish op deze mythische locatie. Julie en Clément uit Bordeaux hadden zich pas op het laatste moment ingeschreven en misten daardoor de start van hun startvak, zonder zich daar druk om te maken. Marie, afkomstig uit Zuid-Frankrijk, kwam vlak voor haar vriend Mathis over de finish. De twee Marseillanen genoten van het parcours, al was de uitdaging aanzienlijk: het was ‘de eerste keer ’ dat ze zo’n afstand liepen.
Onverwachte zeges en veelbelovende jongeren op de 10 km
Laëticia was niet de enige die samen met iemand de inspanning aanging. Dankzij haar ‘vriend die haar tot het einde steunde’, een waardevolle pacer, werd ze tweede op de 10 km. Ze liep nog maar een jaar, was onlangs geblesseerd geraakt en verbaasde zichzelf door haar persoonlijk record te verbeteren. In het stadion voelde ze zich ‘als een ster ’ tijdens haar tijd van 38:49. Lison, die haar voorafging, is een ervaren beloftenloopster die ‘elke dag loopt ’. Ze had er absoluut niet op gerekend die ochtend te winnen in 37:32. De 21-jarige loopster uit Bourges, gewend om ‘kleine dorpswedstrijden te winnen ’, was speciaal voor deze gelegenheid gekomen en kreeg daar gelijk in. Bij de mannen moest Théo, die voor het tweede jaar op rij aan de start stond, zich gewonnen geven tegen sterkere tegenstanders, al verbeterde hij wel zijn persoonlijk record. Het niveau van zijn concurrenten Lahoucine, 22 jaar, en Saddam hielp hem aan een tijd van 31:25. Vorig jaar had hij nog gewonnen in 32:40. De nummers één en twee, het leidende duo, waren ‘tevreden ’, ondanks ‘een matige tijd ’. Voor anderen maakt de overwinning weinig uit, ‘zolang het doel maar wordt bereikt ’. Romane en Quentin motiveerden elkaar en haalden zo het beste in elkaar naar boven. Ze waren blij dat ze tot de 6.000 finishers van de 10 km behoorden, een wedstrijd die langs het hele parcours werd opgeluisterd door talloze fanfares.
RATP, een nieuwe prestigieuze partner
Als naamgevende partner liet RATP zich meteen gelden. Al haar vertegenwoordigers droegen lichtblauwe T-shirts met daarop in grote letters ‘Groupe RATP’. Met hun gratis startnummers en brede glimlach zagen ze er op de verschillende parcoursen zelfverzekerd uit. Cyril was een van hen. Hij vertegenwoordigde met plezier ASB Course à pied en hoopte op een goed resultaat in een omgeving die uitnodigde tot genieten. Speciaal voor hen was er een ‘kleine stand’ en in de vrachtwagen met kleedruimtes was ruimte voor hun spullen. Over twee weken zien we hem terug bij de Marathon de Paris, waar hij opnieuw gebruik kan maken van de voordelen die zijn werkgever biedt. Daar kun je maar beter van profiteren!
Liefde, samenhorigheid en een spetterende finale
De zon brak door, de glimlachen waren breed en de finishers genoten samen van het moment. Twee vriendinnen werden hand in hand gespot, terwijl twee mannen, vader en zoon, opvielen door schouder aan schouder over de finish te komen. High fives, eindeloze knuffels en uitbundige overwinningsgebaren bepaalden het ritme van het evenement. Een laatste rechte lijn op de baan van kampioenen, na de sportieve opwinding van deze olympische zomer, verdiende het om als een overwinning gevierd te worden. Ook de supporters verdienden lof. Zij stonden er al vanaf 8 uur ’s ochtends, klaar om aan te moedigen en te proberen aan de andere kant te komen. Ze gaven alles. De helden van de dag werden op duizend manieren beloond: boeketten bloemen om hun inspanningen te eren, borden en spandoeken vol steunbetuigingen, aanmoedigingen en applaus, zodat ze uitbundig in het zonnetje konden worden gezet.
Het recordaantal deelnemers verbaast ons zonder twijfel alleen als we vergeten hoeveel adrenaline de finishers voelen wanneer ze in de laatste meters de paarse baan betreden.