Nicolas Duplàa wint de 100 km van de Marathon des Sables Jordanië op espadrilles
© Gwen Marche Fuerteluz-ProjectOnder de brandende zon van de Wadi Rum liet een Bask van zich horen, op espadrilles. Tijdens de Marathon des Sables Jordanië won Nicolas Duplàa, 39 jaar, de 100 km in drie etappes in 10u21'34. Een combinatie van extreme prestaties, minimalisme en Baskische trots die geschiedenis schrijft in een ultrawedstrijd buiten categorie.
In de woestijn van de Wadi Rum, onder een loden zon en langs rode duinen die tot aan de horizon reiken, schreef Nicolas Duplàa een bijzonder hoofdstuk in de geschiedenis van de Marathon des Sables Jordanië. 100 km, drie etappes, extreme omstandigheden. En om deze woestijnhel te doorkruisen koos de 39-jarige niet voor de nieuwste generatie technische schoenen, maar voor een paar espadrilles. Jazeker, je leest het goed: espadrilles.
Duplàa woont in Orthez, waar hij als projectmanager en trainer werkt bij een IT-bedrijf. Hij loopt al twintig jaar, deed verschillende extreme trails en nam vóór zijn prestatie in Jordanië al drie keer deel aan de Marathon des Sables, onder meer op Fuerteventura, in Peru en tijdens de ‘Legendary’-editie van 2021.
De atleet uit Soule, in Frans-Baskenland, legde zijn Jordaanse avontuur af in 10u21'34 en werd nipt eerste. De prestatie trekt de aandacht, maar het verhaal gaat verder dan de uitslag. In een wereld van ultralopers die tot in de puntjes zijn uitgerust, krijgen minimalisme en afkomst hier voorrang op technologie.
Op een andere manier door de woestijn
De Wadi Rum laat zich niet temmen. Los zand, rotsen, verstikkende hitte en een brandende wind maken elke pas onzeker. De meeste deelnemers vertrouwen op ultratechnische schoenen, dempende zolen en noppen die zijn afgestemd op elk type ondergrond. Nicolas Duplàa trok door deze MDS Jordanië met iets wat je gerust een anachronistisch accessoire zou kunnen noemen.
© Nicolas Duplàa moest zich vastklampen om het einde van zijn avontuur te halen. © Gwen Marche Fuerteluz-ProjectNicolas Duplàa, aangetrokken door weidse landschappen en de hitte van de woestijn, vertelt: « Die uitgestrekte vlaktes met fijn zand, die majestueuze rotsen, die kleuren… De landschappen waren adembenemend. De Marathon des Sables bezorgde me een echte sportieve vakantie! » Fysiek vraagt lopen op espadrilles om een complete aanpassing. De pas wordt natuurlijker, bijna instinctief. « Op zand is het verschil met klassieke schoenen klein, legt hij uit. Op harde ondergrond is het daarentegen zwaarder: je pas moet minimalistischer zijn, waardoor je kuiten en achillespezen meer worden belast. »
Je eigen pad uitstippelen
De overwinning van Nicolas Duplàa is niet alleen een sportieve prestatie. Ze vertelt een filosofisch verhaal. Zijn filosofie. In de wereld van ultratrails, waar elke gram en elke millimeter drop telt, laat hij zien dat prestaties en eenvoud prima samengaan.
« Ik loop op espadrilles om mijn streek, Baskenland, en vooral Soule, mijn geboortestreek, onder de aandacht te brengen. Zo laat ik zien dat onze producten kwalitatief, stevig en authentiek zijn. »
« Lopen op espadrilles trekt altijd de aandacht en brengt je in contact met de andere lopers. Zelfs mijn sporen in het zand waren anders dan die van de anderen, mijn kameraden konden me gewoon volgen! » vertelt hij met gevoel voor humor. De espadrilles worden zo een symbool. Je moet durven afwijken, trouw blijven aan je roots en het plezier behouden.
Een prestatie buiten categorie
Met 10u21'34 over 100 kilometer in deze omstandigheden schaart Nicolas Duplàa zich bij de groten. In de drie etappes combineerde de Bask uithoudingsvermogen, strategie en ervaring. Elke kilometer vroeg uiterste concentratie: de hitte, het zand, de rotsen en de opstapelende vermoeidheid moesten allemaal worden beheerst. En op espadrilles werd elke etappe een extra uitdaging.
© Gwen Marche Fuerteluz-ProjectMaar de kracht van dit verhaal zit in de eenvoud. Nicolas Duplàa wilde niet alleen snelle tijden neerzetten, hij wilde een verhaal vertellen, zijn streek een plek geven in de beweging en eraan herinneren dat lopen natuurlijk en symbolisch kan blijven. « Ik loop op espadrilles om mijn streek, Baskenland, en vooral Soule, mijn geboortestreek, onder de aandacht te brengen. Zo laat ik zien dat onze producten kwalitatief, stevig en authentiek zijn. »
Een overwinning die inspireert
Voor de recreatieve loper en de liefhebber van wegwedstrijden biedt het verhaal van Nicolas Duplàa een verfrissend perspectief. Het bewijst dat vastberadenheid, ervaring en een sterke band met je omgeving het verschil kunnen maken. Lopen kan een vorm van persoonlijke expressie zijn, net zo goed als een sportieve prestatie.
Als voorzitter van club Xiberotarrak en van de vereniging La Grande Espadrouille zet hij zich het hele jaar in voor sport die voor iedereen toegankelijk is en voor de Baskische cultuur. Zelfs onder de zwaarste omstandigheden kan hardlopen dus een authentieke en plezierige bezigheid blijven.
In de stilte van de woestijn, tussen duinen en canyons, liep een Bask op espadrilles zijn eigen wedstrijd. Over 100 kilometer zand liet hij zijn ritme, zijn stijl en zijn streek spreken. Nicolas Duplàa boekte niet alleen een overwinning, hij laat ook een blijvende indruk na op de manier waarop we naar ultralange afstanden kijken. In een wereld waarin alles wordt gekalibreerd en gestandaardiseerd, herinnert hij ons eraan dat een stap buiten de gebaande paden ver kan doorklinken.