72 marathons in 72 dagen: de ongelooflijke odyssee van Alban Pellegrin door heel Frankrijk

Hij kan er zelf om lachen, maar de bijnaam past hem behoorlijk goed. Alban Pellegrin is een soort Forrest Gump, maar dan op z’n Frans. Op 1 september vertrok de Lyonnais vanaf het strand van Bray-Dunes. Elke dag liep hij verder, tot hij op 11 november de finish in Lauterbourg (Bas-Rhin) bereikte, aan de Frans-Luxemburgse grens. Het is 16.35 uur in het meest oostelijke dorp van Frankrijk wanneer de Rhônesporter zijn 72e marathon in 72 dagen voltooit. Jawel: 72 keer 42,195 kilometer. In totaal 3.200 kilometer en 37.000 hoogtemeters, zonder begeleiding, met alleen een rugzak van zeven kilo met het hoognodige en een onverzettelijke wilskracht.

Zijn doel? De vier uiterste punten van Frankrijk met elkaar verbinden en onderweg het land en zijn inwoners leren kennen. Bij mensen thuis slapen, een maaltijd delen, naar hun verhalen luisteren. Gesteund door zijn naasten trok de voormalige Koh-Lanta-avonturier niet alleen door Frankrijk, hij beleefde het land ook echt, op het ritme van zijn passen en ontmoetingen. 

In detail liep de globetrotter eerst langs Normandië en door Bretagne, tot aan de Pointe de Corsen, dat stukje Finistère waar het land ophoudt en de Atlantische Oceaan zich aandient. Daarna ging het pal zuidwaarts, richting de Pyreneeën en het dorp Lamanère, hoog aan de uiterste grens. Van daaruit zette Alban Pellegrin koers naar zijn thuisbasis Lyon, om vervolgens opnieuw naar het noordoosten te trekken, dwars door de Elzas te lopen en zijn ronde af te sluiten in Lauterbourg, helemaal aan de rand van de kaart, waar Frankrijk bijna Luxemburg raakt.

Wanneer de weg een persoonlijk dagboek wordt

Zijn mantra, ‘ik loop bij jullie thuis’, kreeg zo alle betekenis. Elke dag deelde deze liefhebber van avonturenprogramma’s als ‘Pékin Express’ en ‘J’irai dormir chez vous’ zijn belevenissen op Instagram, met beelden van verlaten wegen, vermoeide glimlachen en rauwe emoties. 

Ik ben vervuld, uitgeput, diep geraakt en gelukkig. Ik denk aan mijn moeder, aan haar kracht, aan haar adem, aan wat ze me als onzichtbare erfenis heeft nagelaten.

De laatste meters in Lauterbourg, live gefilmd, zullen ongetwijfeld in zijn geheugen gegrift staan. Met een hese ademhaling en trillende stem zei hij alleen: ‘Ik ben vervuld, uitgeput, diep geraakt en gelukkig’. Een oprechte, eenvoudige zin die alle pijn, dankbaarheid en ook de voldoening samenvat van het volbrengen van deze expeditie. Een leegte die hij maar moeilijk zal kunnen vullen zodra de emoties zijn weggeëbd.

Een eerbetoon aan zijn moeder

Achter de sportieve uitdaging schuilde vooral een verhaal van het hart. Deze emotionele ronde door Frankrijk bedacht de expeditieloper als eerbetoon aan zijn moeder, die twee jaar geleden overleed aan longkanker. ‘Ik denk aan mijn moeder, aan haar kracht, aan haar adem, aan wat ze me als onzichtbare erfenis heeft nagelaten’, schreef hij na afloop van zijn laatste marathon op sociale media. Tot tranen toe geroerd, uiteraard.

Om deze tocht extra betekenis te geven, startte hij een inzamelingsactie voor de Fondation du Souffle, een organisatie die strijdt tegen aandoeningen aan de luchtwegen. Het aanvankelijke doel van 15.000 euro? Dat werd al snel overschreden. Bij de finish stond de teller op meer dan 30.000 euro, precies 30.960 euro op dinsdagochtend. Een andere overwinning, misschien wel de mooiste. ‘Ik ben trots dat ik de zaak van de Fondation du Souffle luid en duidelijk heb uitgedragen. Trots op elke stap, elke ademteug voor de zieken’, vertelde de onvermoeibare marathonloper.

Een diep menselijk avontuur

Zonder team, zonder tijdsdruk, al liep hij de Marathon de Paris in 2.58 uur, en zonder obsessie voor prestaties koos deze moderne ontdekkingsreiziger vooral voor het menselijke aspect. Elke marathon bood ruimte voor een gesprek, een glimlach en een gedeeld moment. Hij liep met onbekenden, werd gastvrij ontvangen door gezinnen en kreeg soms aanmoedigingen van voorbijgangers die zijn verhaal pas net ontdekten.

Met kilometers en oprechtheid wist hij uiteindelijk een onzichtbare draad tussen de Fransen te spinnen: die van solidariteit. Aan de vooravond van zijn 39e verjaardag, die hij op 21 december viert, liet Alban Pellegrin zien dat één man, een paar hardloopschoenen en een groot hart nog altijd iets in beweging kunnen zetten. Hij verbond de uiterste punten van Frankrijk, maar bovenal bracht hij mensen met elkaar in verbinding.

Van Koh-Lanta naar een blijvend spoor

Televisiekijkers kennen hem van zijn twee deelnames aan Koh-Lanta, in 2015 en 2018. Ook toen al viel de ontdekkingsreiziger uit de Rhône op door zijn kalmte, vastberadenheid en drang om zijn grenzen te verleggen. Tien jaar later is die drang alleen maar sterker geworden. Deze XXL-uitdaging was geen televisieproef, maar een innerlijke reis. 

Lopen om te blijven leven, om door te geven, om te bedanken. Zijn ‘tour de France van de adem’ laat een krachtige boodschap achter. Veerkracht schreeuw je niet uit, je loopt haar. Lang zal hij niet wachten om zijn hardloopschoenen weer aan te trekken. Deze nieuwe pelgrim heeft zijn volgers al uitgenodigd om op 29 november deel te nemen aan de Saintéxpress, een wedstrijd van de SaintéLyon over 45 kilometer en 900 hoogtemeters. Een eerbetoon aan zijn geliefde stad, de Cité des Gones, Lyon, waar hij tijdens zijn passage op zondag 26 oktober op de Place Bellecour uitzonderlijk werd ontvangen.