Marvejols-Mende: 53e editie met uitzonderlijk sterk deelnemersveld

EB
Door Emma Bert

Gepubliceerd op do 10 september 2026

Bijgewerkt op do 10 september 2026

Marvejols-Mende: 53e editie met uitzonderlijk sterk deelnemersveld
© Marvejols-Mende

In Frankrijk hebben sommige wedstrijden een mythische status verworven. Deze niet te missen evenementen blijven hangen dankzij hun geschiedenis, hun unieke karakter of de kwaliteit van het deelnemersveld. De halve marathon van Marvejols-Mende hoort zonder twijfel in dat rijtje thuis. Dit jaar stonden op 19 juli bijna 2.200 deelnemers aan de start van deze klassieker.

‘Hier begint de hel.’ Dat staat op het asfalt in Lozère, aan de voet van de eerste klim, de Col de Goudard. Een waarschuwing voor de moedige deelnemers die het zware parcours onderschatten. Al meer dan vijftig jaar trekt deze klassieker duizenden atleten, aangemoedigd door een trouw en enthousiast publiek.

Marvejols-Mende bestaat uit twee beklimmingen in een uitzonderlijk natuurdecor, midden in de Cevennen. Eerst de Goudard: 4,7 km lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,5 procent. Daarna volgt Chabrits, goed voor 8 km aan 6 procent. Op sommige stukken loopt het stijgingspercentage op tot 15 procent. Beide beklimmingen worden gevolgd door lange, steile afdalingen die hun tol eisen. De opeenvolging stelt zelfs de meest ervaren atleten zwaar op de proef, zeker wanneer de inspanning niet perfect wordt gedoseerd. Deze mythische wedstrijd laat bij iedereen een blijvende indruk achter. Fysiek, uiteraard, maar ook in het geheugen.

Met een sfeer die doet denken aan de Tour de France worden de deelnemers over de volledige 22,5 km gedragen door het publiek. Hier is ‘MM’ een ervaring, een wedstrijd die je minstens één keer in je leven gelopen moet hebben. Dat besef komt vanzelf boven op de top van de Goudard, waar de toeschouwers rijen dik staan, koebellen klinken en toeschouwers in traditionele kledij een erehaag voor de lopers vormen.

Keniaanse suprematie

Op deze halve marathon, met een profiel dat tegelijk zwaar en atypisch is, ging de overwinning in Mende opnieuw naar een Keniaan. Cyrus Kipkemoi Kimaiyo was de snelste in 1:12:54, voor de Rwandees Félicien Muhitara in 1:14:18 en de Keniaan Kevin Kibet in 1:14:34.

De eerste Fransman was Adrien Piticco (EA Echirolles), die tiende werd in 1:16:05. Hoe sterk het deelnemersveld was, blijkt ook uit de tijd van de nummer twintig: 1:18:50.

Manon Coste opvallend sterk als eerste Française

Ook bij de vrouwen was het spektakel indrukwekkend. Net als bij de mannen ging de winst naar een Keniaanse: Jepkosgei Janeth Kiptoo finishte in 1:25:24, voor de Oegandese Vanis Chemutai. De eerste Française was Manon Coste. Zij werd derde in het vrouwenklassement met 1:25:49 en verbeterde haar tijd van haar deelname enkele jaren geleden met zeven minuten. Toen maakte ze er voor het eerst kennis met de wedstrijd. Twee weken nadat ze aan de halve marathon van de Mont Ventoux deelnam, leverde de Dijonese hier een topprestatie.

Manon Coste was aanvankelijk van plan om in de zomer wedstrijden zonder tijdsdoel te lopen. Ze mikte op 1:28, misschien 1:28:30, en vooral op een plaats bij de eerste vijftien. Met een algemene voorbereiding zonder hoogtemeters, krachttraining en met weinig trainingen aan hoge intensiteit was ze zelf de eerste die verrast was door haar resultaat.

“Ik voelde me vanaf het begin goed en nam al snel de wedstrijd in handen. Op de Goudard schoven de Keniaanse loopsters weer naar voren en ik was bang dat ze me één voor één zouden lossen. Boven op de col lag ik tweede en daarna probeerde ik de afdaling onder controle te houden. Alleen haalden twee concurrentes me in. Omdat ik tegen die stukken opzag, was dat mentaal zwaar. In de tweede klim schoof ik opnieuw op naar de tweede plaats. In de laatste afdaling probeerde ik zo lang mogelijk contact te houden, maar ik werd opnieuw ingehaald. Ik lag toen derde en wist dat de vierde niet ver achter zat. Het was de hele tijd een mooie strijd. Achteraf hoorde ik dat ik maar 25 seconden van de leiding verwijderd was. Dat is heel bemoedigend voor de toekomst.”

Manon Coste zal in het najaar waarschijnlijk een marathon lopen, een van haar favoriete afstanden. Haar persoonlijk record staat op 2:32:43.

De lokale favoriete Anne Moulin, dochter van een van de oprichters van Marjevols-Mende en een vaste deelnemer aan de wedstrijd, werd achtste in 1:29:11. Daarmee dook ze voor het eerst onder de grens van anderhalf uur.

Marvejols-Mende, traditie en pionierswerk voor vrouwen

Hoewel er overal in Frankrijk nieuwe wedstrijden bijkomen, behoort Marvejols-Mende tot de pioniers van het land. Onder impuls van Jean-Claude Moulin kreeg de klassieker in de jaren 70 zijn eerste editie. Op een dag in december liep hij samen met zijn vriend Begnatbordes en de gebroeders Boudet van Marvejols naar Mende. Dat parcours vormde de basis voor de inmiddels beroemde halve marathon in Lozère.

De wedstrijd stond open voor niet-aangesloten lopers en zelfs voor vrouwen. In die tijd lieten maar weinig wedstrijden vrouwen toe. Tot 1980 mochten vrouwen tijdens wedstrijden niet meer dan 5 km lopen.

Vanaf de eerste edities verzamelden de beste Franse lopers zich in Marvejols. Belangrijker nog: de organisatie begreep dat hardlopen een feest is, niet alleen tijdens de wedstrijd, maar ook ervoor en erna. De feestavonden en gezamenlijke maaltijden droegen eveneens bij aan de bekendheid van de klassieker.

Die populariteit viel overigens niet in goede aarde bij de federatie. Jean-Claude Moulin werd geschorst en ontsnapte maar ternauwernood aan een levenslange uitsluiting omdat hij vrouwen en niet-aangesloten lopers had laten deelnemen. Zo groeide de wedstrijd uit tot een symbool van de strijd tegen het conservatisme in de hardloopsport.