Ron Hill, een halve eeuw vóór Strava
Vijftig jaar vóór gps-horloges en Strava gebruikte de Brit Ron Hill data om beter te worden als hardloper. De latere Europees kampioen marathon begon in 1956 met een trainingsdagboek, waarin hij na elke training en wedstrijd aantekeningen maakte. Zijn tijd ver vooruit.
Ron Hill was een bijzonder fenomeen dat zich moeilijk in één hokje laat plaatsen. Hij werd beroemd om zijn dagboeken, maar ook om zijn sportieve prestaties. Naast zijn Europese marathontitel van 1969 en zijn overwinning in de Marathon van Boston een jaar later, waarmee hij tot de succesvolste Britse lopers van zijn tijd behoorde, zette hij tussen 1964 en 2017 een opmerkelijke reeks neer: elke dag minstens één kilometer lopen.
Ron Hill, de pietje-precies
Ron Hill begint in 1956 met zijn trainingsdagboek. Hij is dan nog geen gevestigde kampioen, maar een jonge loper die wil begrijpen waar hij mee bezig is en zijn vooruitgang wil volgen. De Noord-Engelsman noteert van alles over zijn trainingen en wedstrijden. Naarmate de jaren verstrijken, worden zijn aantekeningen steeds preciezer. Hij schrijft zijn trainingen, herhalingen, de omstandigheden waarin hij loopt en allerlei aspecten van zijn fysieke toestand op. Zo kan hij verbanden leggen en mogelijke verbeterpunten opsporen. Met alleen een stopwatch bouwt Hill geleidelijk zijn eigen database op.
Die werkwijze begeleidt hem op weg naar de absolute top. In de belangrijkste voorbereidingsperiodes loopt Hill 190 tot 225 kilometer per week, met een wedstrijd op zaterdag en een lange duurloop van 32 kilometer op zondag. Na een marathon schroeft hij zijn omvang flink terug, om die daarna geleidelijk weer op te bouwen. Deze schrijfdiscipline blijft Hill tientallen jaren trouw. In 2015 mocht een Engelse krant de dagboeken inkijken. Voor zover wij weten, zijn ze nog altijd eigendom van de familie. Wat jammer dat geen enkele uitgever zich over dit dagboek heeft “ontfermd” om het uit te brengen…
© wikipediaHet dagboek van een kampioen
De prestaties van Ron Hill geven zijn obsessieve manier van noteren een extra dimensie. Al in het begin van de jaren zestig behoort hij op 22-jarige leeftijd tot de beste langeafstandslopers van zijn generatie. In 1965 scherpt hij twee wereldrecords aan die tot dan toe op naam stonden van de grootheid Emil Zatopek: dat op de 15 mijl in 1:12:48 en dat op de 25 kilometer in 1:15:22. In 1968 verbetert hij tweemaal het wereldrecord op de 10 mijl, onder meer met een tijd van 46:44. Dan volgt de bekroning, en niet zomaar één.
Ron Hill wordt in 1969 in Athene Europees kampioen marathon. Hij wint in 2:16:47, vóór de Belg Gaston Roelants en zijn landgenoot Jim Alder. Een paar maanden later wint hij de marathon van Fukuoka in 2:11:54 en verbetert hij zijn persoonlijk record. In 1970 trekt hij die lijn door: hij wordt de eerste Brit die de Marathon van Boston wint, in 2:10:30. Drie maanden later pakt hij bij de Commonwealth Games in Edinburgh de marathontitel in 2:09:28. In die periode is hij wereldwijd pas de tweede loper die op de marathon onder de magische grens van 2 uur en 10 minuten duikt. De man met zijn dagboek is zonder twijfel een fenomeen.
© ronhill.com52 jaar lang elke dag een mijl!
Zoals we eerder schreven, had Ron Hill nog een derde bijzonderheid. Niet minder indrukwekkend dan zijn dagboek of zijn rijkgevulde palmares. Zijn passie bracht hem ertoe een halve eeuw lang elke dag minstens één mijl (1,609 km) te lopen. Vanaf 20 december 1964 liep Hill inderdaad dagelijks minimaal een mijl. Die reeks hield 52 jaar en 39 dagen stand, tot 30 januari 2017. Daar kun je wel wat notitieboekjes mee vullen. Deze nauwgezette gewoonte maakt Ron Hill tot een voorloper van onze tijd, waarin data en vooral de analyse ervan het verschil zijn gaan maken. Het lijdt geen twijfel dat Hill in de loop der jaren vooruitgang boekte op het vlak van voeding en trainingsbelasting.
Zijn professionaliteit en toewijding aan de sport zouden vandaag niet misstaan. Atleten uit alle disciplines zeggen het: betere prestaties komen voort uit een steeds hoger voorbereidingsniveau en oog voor detail. Ron Hill begreep dat al in de jaren zestig. Fans van de in 2017 overleden loper kunnen nog altijd de kleuren dragen van het merk dat deze gedreven sportman in 1970 oprichtte, kort na zijn overwinning in Boston.
Een moderne man, zoveel is zeker.
