Nu hardloopwedstrijden uitverkocht raken, winnen goede doelen startbewijzen terrein
© MARATHONS.COM

Nu hardloopwedstrijden uitverkocht raken, winnen goede doelen startbewijzen terrein

SL
Door Sabine Loeb

Gepubliceerd op wo 9 september 2026

Bijgewerkt op wo 9 september 2026

Wie naast een startbewijs grijpt, heeft nog alternatieven. Startbewijzen via goede doelen worden steeds gangbaarder. Ze vragen om een dubbele inzet van lopers, maar leveren soms een ervaring op die onbetaalbaar blijkt.

Hardlopen is populairder dan ooit. Om fit te blijven, mee te doen met collega’s of zichzelf een doel te stellen, beginnen steeds meer mensen eraan. Hardlopen is hot en een startbewijs bemachtigen wordt steeds lastiger. Tegen die achtergrond wint het alternatief van startbewijzen via goede doelen de afgelopen jaren terrein. Bij ASO, de organisator van de adidas 10K, de Hoka Semi de Paris en sinds kort ook de Schneider Electric Marathon de Paris, is lopen voor een goed doel niets nieuws. ‘We zijn acht of negen jaar geleden met enkele goede doelen begonnen’, vertelt Thomas Delpeuch, directeur publieks­evenementen bij het bedrijf. 

Het initiatief is geïnspireerd op de Angelsaksische cultuur, maar had in Frankrijk tijd nodig om voet aan de grond te krijgen. Dit soort programma’s is er minder ingeburgerd. Uiteindelijk werd het steeds vanzelfsprekender. ‘De goede doelen raakten ermee vertrouwd en het inzamelingsplatform iRaiser heeft ons in Frankrijk ondersteund’, legt de verantwoordelijke voor deze Parijse klassiekers uit. Tijdens de 49e editie van de Marathon de Paris zetten 8.500 deelnemers zich in met een startbewijs voor een goed doel, tegenover 6.000 een jaar eerder.

Die groei valt te verklaren door de organisatoren, die dit model verder willen uitbouwen. ‘Mensen laten lopen is mooi. Een hele stad een dag lang stilleggen is ook mooi. Voor plezier, sport en beweging is dat één ding. Het tweede is dat je iets voor de maatschappij doet: een mooi feest organiseren en tegelijk een mooi bedrag inzamelen’, vervolgt hij. De organisatoren zijn niet de enigen die door die visie worden gedreven. Lopers ervaren een startbewijs voor een goed doel echter niet altijd als een cadeau. Ze zijn blij dat ze een zaak kunnen vertegenwoordigen, maar velen hebben moeite om hun inzamelingsdoel te halen en leggen soms zelfs grote bedragen uit eigen zak bij.

De opmars van startbewijzen voor goede doelen

’, zegt Thomas Delpeuch over de Marathon de Paris. Wedstrijden zitten in recordtempo vol. Een situatie die bijna de norm is geworden. Om dat te begrijpen, moeten we een paar jaar terug in de tijd. In 2000 deed 17 procent van de Fransen aan hardlopen. In 2017 was dat nog altijd 17 procent. Daarna ging het snel: in 2019 liep dat aandeel al op tot 24 procent, een stijging die door de coronacrisis nog werd versterkt. Volgens het huidige runningonderzoek van Union Sport et Cycle (USC) voor de Franse atletiekbond (FFA) loopt vandaag bijna één op de vier Fransen hard. Dertien miljoen beoefenaars, tegenover 7,4 miljoen in 2017. Het gevolg: in 2024 zei 62 procent van de hardlopers moeite te hebben gehad om een startbewijs te bemachtigen.

De organisatoren proberen die enorme belangstelling zo goed en zo kwaad als het kan op te vangen. Enerzijds door meer startplaatsen beschikbaar te maken, anderzijds door alternatieven uit te bouwen, zoals startbewijzen voor goede doelen. Bij de Adidas 10K gaat het om enkele honderden. Bij de Semi de Paris zijn het er meer, omdat een langere afstand doorgaans meer betrokkenheid en steun van familie en vrienden oplevert. Lopers kunnen kiezen uit bijna 250 goede doelen. ‘Toen alle reguliere startbewijzen verkocht waren, hebben we de goede doelen een flinke impuls gegeven door alle geïnteresseerde lopers systematisch naar deze programma’s en inzamelacties door te verwijzen’, vertelt de organisator van de Parijse 42,195 kilometer.

Bij evenementen als UTMB werkt het vergelijkbaar. Omdat het via de loting moeilijk is om een startbewijs te bemachtigen, wenden sommige realistische trailrunners zich tot goede doelen om de mythische wedstrijd over 170 kilometer niet mis te lopen. ‘Ik had pas twee Running Stones verzameld, dus de kans dat ik werd ingeloot was vrijwel nihil’, vertelt Pascal Rollin, finisher van meerdere iconische wedstrijden zoals de Marathon des Sables en La Diagonale des Fous. Als ik via een goed doel liep, was dat alleen om zeker te zijn van een startbewijs. Ik heb een goede daad verricht, maar mijn voornaamste doel bleef de wedstrijd lopen.

Meer artikelen