WK Running 2026: Agnes Ngetich en Andreas Almgren de sterksten op de halve marathon in Kopenhagen

Dezelfde aanpak als in New York in maart, maar met een omgekeerde afloop. Agnes Ngetich schoot vanaf het startschot weg, alleen aan de leiding, en deze keer kon niemand haar volgen. Van de dertiende plaats in New York naar de hoogste trede van het wereldpodium: de Keniaanse werkte de halve marathon van het WK wegwedstrijd in Kopenhagen af in 1.05'15, een wereldrecord in een wedstrijd uitsluitend voor vrouwen. Ze was daarmee één seconde sneller dan haar landgenote Peres Jepchirchir in 2020 in Gdynia (Polen). Het decor paste perfect bij het scenario. Het parcours liep over hetzelfde traject als de halve marathon van Kopenhagen van 2024 en 2025: vlak en snel, met de finish in Fælledparken, vlak bij stadion Parken. Ideale omstandigheden voor records, en die kans lieten ze niet liggen.

Agnes Ngetich doet New York over, dit keer met succes

Wat er in New York was gebeurd, was Agnes Ngetich niet vergeten. Een te snelle start, de dertiende plaats, de enige valse noot in een seizoen dat in januari begon met haar wereldtitel in het veldlopen in Tallahassee. Om 9.10 uur in Kopenhagen deed de Keniaanse het opnieuw, tussen de 111 deelnemers aan de start. De geboren inwoonster van Keiyo, in het westen van het land, nam vanaf de eerste meters de kop, voor een groep waarin Keniaanse, Ethiopische en Oegandese loopsters elkaar aankeken. Ze liet niemand anders het tempo bepalen.

Na kilometer 3 schakelde de 25-jarige raket een versnelling hoger. Tien seconden voorsprong op kilometer 5, 53 seconden op kilometer 15, terwijl de achtervolgende groep steeds verder uit elkaar viel. Niemand vroeg zich nog af óf ze zou winnen, alleen nog of ze ook het wereldrecord in een wedstrijd uitsluitend voor vrouwen zou breken. De winnares van de 3000 meter in Monaco vorig jaar juli passeerde kilometer 20 in 1.01'56, met de geschiedenisboeken wijd open voor haar. Ze had 1.05'15 nodig om er een nieuw hoofdstuk aan toe te voegen. Eén seconde sneller dan Jepchirchir, niet meer dan één, maar wel een zwaarwegende.

Achter de winnares werd er echt gekoerst

Terwijl de Keniaanse uitliep, werd de strijd daarachter een stuk spannender. Om het zilver wachtte Veronica Loleo tot de laatste meters om de Rwandese Florence Niyonkuru te passeren (1.06'05 tegen 1.06'08). Niyonkuru hield er wel het brons en een nationaal record aan over. De Keniaanse Daisilah Jerono (vierde, 1.06'13) maakte het viertal compleet, dat binnen acht seconden finishte. Daarachter volgden drie Amerikaanse loopsters. Emma Grace Hurley (vijfde, persoonlijk record), Weini Kelati Frezghi (zesde) en Jessica McClain (zevende, persoonlijk record) bezorgden de Verenigde Staten het zilver in het landenklassement, achter Kenia.

Ook het klassement eiste slachtoffers. De Ethiopische Tsigie Gebreselama, derde op kilometer 5, zakte terug naar de achttiende plaats. De Keniaanse Lilian Kasait Rengeruk, zevende op hetzelfde punt, werd 34e. De Belgische Chloé Herbiet, de regerend Europees kampioene op de halve marathon, eindigde als negentiende. Het wereldrecord was trouwens niet het enige record dat sneuvelde. Zeven nationale records werden verbeterd, door Niyonkuru, de Marokkaanse Fatima Ezzahra Birdaha (negende), de Canadese Jadyn Keeler (zestiende), de Eritrese Dolshi Tesfu (26e), de Peruaanse Sheyla Eulogio Paucar (28e), de verrassende Uruguayaanse Julia Paternain (36e), die vorig jaar in Tokio brons won op de marathon van het WK, en de Oostenrijkse Julia Mayer (37e).

Mekdes Woldu en de Franse vrouwen houden de groep bijeen

Bij de Franse vrouwen verliep de wedstrijd lange tijd in groep. Op kilometer 5 zaten de vier Françaises binnen twee seconden van elkaar, voordat nationaal recordhoudster Mekdes Woldu (1.08'19) de kop van het kwartet overnam. Het record bleef buiten bereik. De kopvrouw van de Franse ploeg werd 22e in 1.09'17, voor haar landgenotes Alessia Zarbo (31e, 1.10'24, beste seizoensprestatie), Margaux Sieracki (33e, 1.10'27) en Mélody Julien (58e, 1.12'39). Frankrijk was het beste Europese land en werd zesde in het landenklassement (3.30'08), op dertien seconden van Canada maar op meer dan zeven minuten van het podium.

Andreas Almgren wacht af en slaat toe

Om 9.45 uur was het de beurt aan de mannen, maar niemand wilde de eerste stap zetten. Het peloton bleef gegroepeerd, als een familiefoto waarop alle favorieten per se wilden staan. Op kilometer 5 zaten tien lopers vrijwel binnen dezelfde seconde, met de Kenianen Nicholas Kipkorir, Gideon Rono, Daniel Ebenyo en Alex Nzioka Matata, de Ethiopiërs Tadese Worku en Bereket Nega, de Djiboutiaan Hani Idriss Hersi, de Italiaan Yemaneberhan Crippa, de Amerikaan Conner Mantz, die het tempo had aangegeven, en de Zweed Andreas Almgren, onopvallend maar altijd goed geplaatst. De Oegandees Joshua Cheptegei zat niet ver weg en stond klaar om de wedstrijd hard te maken.

Een droom valt hard in duigen voor Etienne Daguinos

Midden in die armada hield ook een Fransman stand. Etienne Daguinos, Europees bronzenmedaillewinnaar op de 5000 meter deze zomer en goed voor 59'27 in Berlijn in maart, passeerde kilometer 10 als elfde, in het tempo van het Franse record van de Frans-Zwitser Julien Wanders (59'13), dat sinds 2019 stond. Alles was nog mogelijk. En toen, vlak daarna, de val. Zwaar en aanvankelijk onbegrijpelijk. De atleet van US Talence ging onderuit, en het record ging met hem mee. Hij krabbelde overeind, kwam op kilometer 15 weer door als achttiende en finishte als 64e in 1.03'08. Zonder duidelijke verklaring, maar met een flinke kater.

Een strijd met drie om het goud

Vooraan was het peloton op kilometer 15 geslonken tot vier lopers: Kipkorir, Almgren, Worku en Cheptegei in dezelfde tijd. Daarna draaide de wedstrijd uit op een strijd met drie. Cheptegei moest uiteindelijk lossen, waarna Almgren en Kipkorir zij aan zij verdergingen. Toen maakte de snelheid van de Zweed het verschil.

Deze bijna-thuiszege lag in de lijn der verwachtingen. Afgelopen oktober was de Scandinaviër de eerste Europeaan die op de halve marathon onder de 59 minuten dook (58'41 in Valencia). De 31-jarige Almgren verbeterde dit jaar ook het Europees record op de 10 kilometer (26'45, inmiddels alweer afgenomen door Yann Schrub) en werd deze zomer Europees kampioen op de 10.000 meter. Op 1 november maakt hij in New York zijn marathondebuut. De Zweedse locomotief legde de 21,0975 kilometer af in 58'06 en verbeterde zijn eigen Europees record met 35 seconden. Kipkorir, die met 58'08 de snelste tijd van het seizoen had staan en vorig jaar de halve marathon van Kopenhagen won, moest zijn troon met vijf seconden voorsprong afstaan.

Een peloton spat uit elkaar

De rest van het klassement vertelde het verhaal van een ochtend vol records. Cheptegei, wereldrecordhouder op de 5000 en 10.000 meter, pakte het brons in 58'26. Dat was 55 seconden sneller dan zijn vorige record (59'21). Achter het leidende trio spatte het peloton uit elkaar, maar wel aan hoge snelheid. De Ethiopiër Tadese Worku werd vierde met een persoonlijk record (58'35), voor de Keniaan Gideon Rono (vijfde, 58'57) en de Djiboutiaan Hani Idriss Hersi, die zijn land een nationaal record bezorgde (zesde, 59'09). De Italiaan Yemaneberhan Crippa (zevende, 59'18) en de Kenianen Alex Nzioka Matata (achtste, 59'22) en Daniel Ebenyo (negende, 59'42) volgden. De Marokkaan Othmane El Goumri (tiende, 59'53, persoonlijk record) sloot het selecte gezelschap van tien mannen onder het uur af. Iets verderop werd de Amerikaan Conner Mantz, terug na een blessure, twaalfde (1.00'08). De reeks nationale records ging verder met de Deen Jacob Sommer Simonsen, voor eigen publiek (16e, 1.00'46), en de Sloveen Jan Kokalj (42e, 1.01'57). In het landenklassement pakte Kenia de titel in 2.56'30, voor Ethiopië (2.59'47) en de Verenigde Staten (3.01'34).

De Franse mannen, aangevoerd door Bastien Augusto, worden negende

Zonder een van hun teamgenoten in de finale hielden de Franse mannen de rijen gesloten. Bastien Augusto nam de leiding van de ploeg over en werd achttiende in 1.01'04, voor landgenoten Victor Boudin (28e, 1.01'36) en Baptiste Guyon (51e, 1.02'25). Daguinos, na zijn val 64e, kon alleen van een afstand toekijken. Omdat het landenklassement op drie lopers werd berekend, telde zijn 1.03'08 niet mee. Het trio bezorgde Frankrijk de negende plaats in het landenklassement met 3.05'05, op twaalf seconden van Canada, tien seconden voor Tanzania en 3'31 van het podium. Frankrijk was daarmee het beste land van het oude continent, voor Groot-Brittannië (12e, 3.06'47) en

Zes onderdelen, zes landen

Met deze laatste uitslag sloten de WK Running in Kopenhagen hun zes onderdelen af met zes winnaars uit zes verschillende landen. De Française Agathe Guillemot opende het bal op de mijl met een Europees record. De Duitser Robert Farken volgde haar voorbeeld, waarna de Ethiopische Likina Amebaw en de Eritreeër Dawit Seare de 5 kilometer wonnen. Agnes Ngetich en Andreas Almgren sloten het programma af op de halve marathon. Twee Europese records, een wereldrecord in een wedstrijd uitsluitend voor vrouwen en tienduizenden recreanten die enkele minuten na de elite over dezelfde straten liepen. Voor Frankrijk blijft het weekend vooral verbonden aan de titel van Guillemot en het Franse record van Flavien Szot op de wegmijl, maar ook aan de wrede 5 kilometer van Jimmy Gressier en de val van Daguinos.