Mistrzostwa Świata w Biegach 2026: Agnes Ngetich i Andreas Almgren najlepsi w półmaratonie w Kopenhadze

Ta sama recepta co w Nowym Jorku w marcu, ale odwrotny rezultat. Agnes Ngetich ruszyła pełnym gazem już po strzale startera, samotnie na czele, i tym razem nikt nie był w stanie za nią nadążyć. Od 13. miejsca w Nowym Jorku do najwyższego stopnia światowego podium: Kenijka ukończyła półmaraton podczas Mistrzostw Świata w Biegach Ulicznych w Kopenhadze w czasie 1:05:15, ustanawiając rekord świata w biegu wyłącznie kobiet. Była o sekundę szybsza od swojej rodaczki Peres Jepchirchir, która w 2020 roku w Gdyni ustanowiła poprzedni rekord. Sceneria idealnie pasowała do scenariusza. Trasa prowadziła po tej samej pętli co półmaraton w Kopenhadze w edycjach 2024 i 2025: płaska i szybka, z metą w Fælledparken, niedaleko stadionu Parken. To było idealne miejsce na rekordy i zawodnicy stanęli na wysokości zadania.

Agnes Ngetich powtarza scenariusz z Nowego Jorku, ale tym razem wygrywa

Agnes Ngetich nie zapomniała, co wydarzyło się w Nowym Jorku. Zbyt szybki początek, 13. miejsce, jedyna rysa na sezonie rozpoczętym styczniowym tytułem mistrzyni świata w przełajach w Tallahassee. O 9:10 w Kopenhadze, wśród 111 zawodniczek na starcie, Kenijka zrobiła dokładnie to samo. Pochodząca z Keiyo w zachodniej Kenii biegaczka od pierwszych metrów wyszła na prowadzenie przed grupą, w której Kenijki, Etiopki i Ugandyjki wzajemnie się obserwowały, i nie zamierzała oddawać nikomu prowadzenia.

Po 3. kilometrze 25-letnia rakieta wrzuciła wyższy bieg. Dziesięć sekund przewagi na 5. kilometrze, 53 sekundy na 15. kilometrze, a grupa pościgowa rozpadała się w miarę powiększania różnicy. Nikt nie zastanawiał się już, czy wygra, lecz czy przy okazji pobije rekord świata w biegu wyłącznie kobiet. Zwyciężczyni biegu na 3000 m w Monako z lipca ubiegłego roku minęła 20. kilometr w czasie 1:01:56, z kartami historii otwartymi przed sobą. Do mety dotarła po 1:05:15. O sekundę szybciej niż Jepchirchir. Tylko o sekundę, ale to różnica o dużym znaczeniu.

Za liderką rozegrała się prawdziwa walka

Gdy Kenijka powiększała przewagę, z tyłu trwała znacznie bardziej zacięta rywalizacja. O srebro Veronica Loleo czekała do ostatnich metrów, by wyprzedzić Rwandyjkę Florence Niyonkuru (1:06:05 do 1:06:08). Niyonkuru musiała zadowolić się brązem, ale ustanowiła rekord kraju. Kenijka Daisilah Jerono (4. miejsce, 1:06:13) uzupełniła czwórkę zawodniczek, które zmieściły się w ośmiu sekundach. Tuż za nią finiszowały trzy Amerykanki. Emma Grace Hurley (5. miejsce, rekord życiowy), Weini Kelati Frezghi (6. miejsce) i Jessica McClain (7. miejsce, rekord życiowy) wywalczyły dla Stanów Zjednoczonych srebro w klasyfikacji drużynowej, za Kenią.

Niektóre faworytki zapłaciły wysoką cenę za tempo. Etiopka Tsigie Gebreselama, trzecia na 5. kilometrze, ukończyła bieg na 18. miejscu. Kenijka Lilian Kasait Rengeruk, siódma w tym samym punkcie, finiszowała jako 34. Belgijka Chloé Herbiet, aktualna mistrzyni Europy w półmaratonie, zajęła 19. miejsce. Rekord świata nie był zresztą jedynym, który padł. Ustanowiono siedem rekordów krajowych: Niyonkuru, Marokanka Fatima Ezzahra Birdaha (9. miejsce), Kanadyjka Jadyn Keeler (16. miejsce), Erytrejka Dolshi Tesfu (26. miejsce), Peruwianka Sheyla Eulogio Paucar (28. miejsce), sensacyjna Urugwajka i ubiegłoroczna brązowa medalistka maratonu mistrzostw świata w Tokio Julia Paternain (36. miejsce) oraz Austriaczka Julia Mayer (37. miejsce).

Mekdes Woldu i Francuzki trzymały się razem

Francuzki przez większą część biegu trzymały się w jednej grupie. Na 5. kilometrze wszystkie cztery dzieliły zaledwie dwie sekundy, zanim na czoło wyszła rekordzistka Francji Mekdes Woldu (1:08:19). Rekord nie padł. Liderka francuskiej ekipy zajęła 22. miejsce z czasem 1:09:17, przed rodaczkami Alessią Zarbo (31. miejsce, 1:10:24, najlepszy wynik w sezonie), Margaux Sieracki (33. miejsce, 1:10:27) i Mélody Julien (58. miejsce, 1:12:39). Francja, najlepsza europejska reprezentacja, zajęła 6. miejsce w klasyfikacji drużynowej (3:30:08), tracąc 13 sekund do Kanady i ponad siedem minut do podium.

Andreas Almgren czekał, a potem zaatakował

O 9:45 na trasę ruszyli mężczyźni i nikt nie zamierzał wykonać pierwszego ruchu. Faworyci pozwolili sobie na luksus biegu w zwartej grupie, niczym na rodzinnym zdjęciu, do którego wszyscy chcieli pozować. Na 5. kilometrze dziesięciu zawodników mieściło się niemal w tej samej sekundzie. Byli wśród nich Kenijczycy Nicholas Kipkorir, Gideon Rono, Daniel Ebenyo i Alex Nzioka Matata, Etiopczycy Tadese Worku i Bereket Nega, Dżibutyjczyk Hani Idriss Hersi, Włoch Yemaneberhan Crippa, Amerykanin Conner Mantz, który nadawał tempo, oraz Szwed Andreas Almgren, dyskretny, ale zawsze dobrze ustawiony. Ugandyjczyk Joshua Cheptegei trzymał się blisko i był gotowy podkręcić tempo.

Marzenie Etienne’a Daguinosa roztrzaskało się w jednej chwili

W środku tej armady dzielnie walczył Francuz. Etienne Daguinos, brązowy medalista mistrzostw Europy na 5000 m tego lata i autor wyniku 59:27 w Berlinie w marcu, minął 10. kilometr na 11. pozycji, w tempie rekordu Francji należącego do Francuza z szwajcarskim paszportem Juliena Wandersa (59:13), ustanowionego w 2019 roku. Wszystko było możliwe. Chwilę później nastąpił upadek. Początkowo ciężki i niewytłumaczalny. Zawodnik US Talence upadł, a wraz z nim przepadł rekord. Podniósł się, na 15. kilometrze był już 18., a linię mety minął jako 64. z czasem 1:03:08. Bez jasnego wyjaśnienia i z ogromnym niedosytem.

Trzech pretendentów do złota

Na czele, na 15. kilometrze, zostało czterech zawodników: Kipkorir, Almgren, Worku i Cheptegei biegli w tym samym czasie. Później rywalizacja przerodziła się w pojedynek trzech zawodników. Cheptegei w końcu odpadł, a Almgren i Kipkorir zostali sami, bark w bark. Wtedy o wszystkim przesądziła szybkość Szweda.

To zwycięstwo, niemal u siebie, miało swoją logikę. W październiku ubiegłego roku Skandynaw został pierwszym Europejczykiem, który złamał barierę 59 minut w półmaratonie (58:41 w Walencji). W wieku 31 lat Almgren dołożył w tym sezonie rekord Europy na 10 km (26:45, później odebrany mu przez Yanna Schruba) oraz mistrzostwo Europy na 10 000 m. 1 listopada ma zadebiutować w maratonie w Nowym Jorku. Szwedzka lokomotywa pokonała ostatecznie 21,0975 km w 58:06, poprawiając własny rekord Europy aż o 35 sekund. Kipkorir, autor najlepszego wyniku sezonu (58:08) i ubiegłoroczny zwycięzca półmaratonu w Kopenhadze, musiał oddać tron o pięć sekund.

Grupa rozsypała się w drobny mak

Pozostała część klasyfikacji przyniosła serię rekordów. Cheptegei, rekordzista świata na 5000 i 10 000 m, zdobył brąz w czasie 58:26, poprawiając poprzedni rekord życiowy (59:21) o 55 sekund. Za czołową trójką grupa rozpadła się, ale w zawrotnym tempie. Etiopczyk Tadese Worku zajął 4. miejsce z rekordem życiowym (58:35), przed Kenijczykiem Gideonem Rono (5. miejsce, 58:57) i Dżibutyjczykiem Hanim Idrissem Hersim, który ustanowił rekord kraju (6. miejsce, 59:09). Włoch Yemaneberhan Crippa (7. miejsce, 59:18), Kenijczycy Alex Nzioka Matata (8. miejsce, 59:22) i Daniel Ebenyo (9. miejsce, 59:42), a także Marokańczyk Othmane El Goumri (10. miejsce, 59:53, rekord życiowy) stworzyli elitarną dziesiątkę zawodników, którzy zeszli poniżej godziny. Nieco dalej Amerykanin Conner Mantz, wracający po kontuzji, zajął 12. miejsce (1:00:08). Seria rekordów krajowych trwała dalej dzięki Duńczykowi Jacobowi Sommerowi Simonsenowi startującemu u siebie (16. miejsce, 1:00:46) i Słoweńcowi Janowi Kokaljowi (42. miejsce, 1:01:57). W klasyfikacji drużynowej Kenia zdobyła tytuł z czasem 2:56:30, przed Etiopią (2:59:47) i Stanami Zjednoczonymi (3:01:34).

Francuzi z Bastienem Augusto na czele i dziewiąte miejsce

Pozbawieni jednego z zawodników w końcówce Francuzi trzymali się razem. Bastien Augusto przejął rolę lidera grupy i zajął 18. miejsce z czasem 1:01:04, przed rodakami Victorem Boudinem (28. miejsce, 1:01:36) i Baptiste’em Guyonem (51. miejsce, 1:02:25). Daguinos, 64. po upadku, obserwował finisz z daleka. Ponieważ wynik drużyny tworzyło trzech zawodników, jego 1:03:08 nie zostało uwzględnione. To trio dało Francji 9. miejsce w klasyfikacji drużynowej z czasem 3:05:05, 12 sekund za Kanadą, 10 sekund przed Tanzanią i 3:31 za podium. Francja zakończyła poranek jako najlepsza reprezentacja Starego Kontynentu, przed Wielką Brytanią (12. miejsce, 3:06:47) i Włochami (13. miejsce, 3:07:14).

Sześć konkurencji, sześć zwycięskich reprezentacji

Tym samym werdyktem Mistrzostwa Świata w Biegach w Kopenhadze dobiegły końca. W sześciu konkurencjach triumfowali zawodnicy z sześciu różnych krajów. Francuzka Agathe Guillemot rozpoczęła rywalizację zwycięstwem na mili i rekordem Europy. Niemiec Robert Farken poszedł w jej ślady, a Etiopka Likina Amebaw i Erytrejczyk Dawit Seare przejęli pałeczkę na 5 km. Na końcu Agnes Ngetich i Andreas Almgren zamknęli mistrzostwa zwycięstwami w półmaratonie. Dwa rekordy Europy, rekord świata w biegu wyłącznie kobiet i dziesiątki tysięcy amatorów, którzy kilka minut po elicie ruszali tymi samymi ulicami. Dla Francji ten weekend pozostanie naznaczony tytułem Guillemot i rekordem kraju Flaviena Szota na mili ulicznej, ale także pechowym biegiem Jimmy’ego Gressiera na 5 km i upadkiem Daguinosa.