Οι χειρότερες δικαιολογίες για να χάσεις την προπόνηση

«Έκανα μπάνιο χθες»

Ναι, είναι αλήθεια ότι η άσκηση σε κάνει να ιδρώνεις. Το χειρότερο είναι το καλοκαίρι. Δεν προλαβαίνεις να τρέξεις ούτε 300 μέτρα και ήδη νιώθεις τον ιδρώτα να κυλά ανάμεσα στις ωμοπλάτες σου, ενώ το μπλουζάκι σου, με άρωμα λεβάντας, ποτίζει από μια διακριτική μυρωδιά φώκιας.

Τα μαλλιά σου; Ξέχνα το φορμάρισμα. Ξέχνα το ωραίο κούρεμα που χρειάστηκες μισή ώρα για να τελειοποιήσεις το πρωί πριν φύγεις για τη δουλειά. Ξέχνα και τις ανάλαφρες ρίζες σου, σαν πούπουλο νεοσσού. Μόλις τελειώσεις το τρέξιμο, θα έχεις μόνο μία επιλογή: να ξαναμπείς στο ντους για σχολαστικό καθάρισμα από την κορυφή ως τα νύχια.

Ναι, το τρέξιμο απαιτεί άψογη υγιεινή. Αλλιώς κινδυνεύεις να πάθεις μυκητίαση ανάμεσα στα δάχτυλα, να δεχτείς αποδοκιμαστικά βλέμματα από τους συναδέλφους σου με την οξεία όσφρηση και να ακούσεις τα σχόλια των επιβατών στα μέσα μαζικής μεταφοράς (στοιχηματίζουμε ότι σύντομα θα αφήσουν αρκετό χώρο γύρω σου). Όμως έκανες μπάνιο χθες και, με όλη αυτή τη συζήτηση για την κλιματική αλλαγή, την εξάντληση των πόρων και την ξηρασία, δεν θα ήταν και πολύ οικολογικό να λερώσεις τα ρούχα, το σώμα και τα μαλλιά σου στην προπόνηση. Σήμερα αποφασίστηκε: θα μείνεις καθαρός.

«Η γάτα μου έχει πυρετό»

Η γάτα σου (ή ο σκύλος σου, ή το καναρίνι σου, ή ακόμη και το χρυσόψαρό σου) είναι σαν παιδί σου. Αρκεί να μην είναι στα καλύτερά του και αμέσως σε ζώνουν τα φίδια. Ξέρεις ότι η ανάρρωση περνά και από την καλή ψυχολογία, οπότε δεν μπορείς να αφήσεις το καημένο σου πλασματάκι μόνο του στο σπίτι, στην τύχη του. Πρέπει να μείνεις στο πλευρό του (ή μάλλον δίπλα στο μαξιλάρι, το κλουβί ή τη γυάλα του) για να του προσφέρεις όλη σου την ψυχολογική στήριξη και την άνευ όρων αγάπη σου. Όχι, πραγματικά δεν μπορείς να πας για τρέξιμο, είναι αδιαπραγμάτευτο. Δεν θα ήθελες να σε καταγγείλει η γειτόνισσα στη φιλοζωική για κακομεταχείριση!

Μια πρακτική ερώτηση, παρεμπιπτόντως: πού ακριβώς μέτρησες τη θερμοκρασία της γάτας σου;

«Η πεθερά μου έρχεται για φαγητό»

Εδώ πρέπει να το παραδεχτούμε: είναι η αλάνθαστη δικαιολογία. Οι πεθερές είναι ιερό πράγμα. Και, κυρίως, έχουν τεράστια δυναμική για μπελάδες και σχόλια που θα σε κυνηγούν αιωνίως, αν δεν γυρίσεις στην ώρα σου ή αν το ψητό δεν είναι αρκετά καλοψημένο (ή παραψημένο, επειδή έφυγες για τρέξιμο όσο ψηνόταν).

Βέβαια, όταν λες κάθε μέρα ότι η πεθερά σου έρχεται για φαγητό, ομολογούμε πως δυσκολευόμαστε λίγο να σε πιστέψουμε.

«Έχει ζέστη, είναι πολύ επικίνδυνο να γυμναστώ»

Ισχύει, το είπαν και στην τηλεόραση! Όταν έχει ζέστη, κουράζεται η καρδιά, ιδρώνεις, ανεβαίνει η θερμοκρασία του σώματος και κινδυνεύεις από αφυδάτωση, θερμοπληξία, ηλίαση και εγκαύματα από τον ήλιο. Είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ επικίνδυνο να γυμνάζεσαι όταν έχει ζέστη.

Άλλωστε, οι φυσιολογικοί άνθρωποι βγαίνουν για τρέξιμο όταν έχει 35 βαθμούς, ε; Όχι, όλοι κάθονται δροσερά, πίνουν μπίρες σε κάποια βεράντα ή ξαπλώνουν στο γρασίδι, στη σκιά. Τι; Οι καλύτεροι δρομείς του κόσμου κατάγονται από χώρες όπου κάνει πολλή ζέστη; Ε, ναι, αυτοί είναι προσαρμοσμένοι, εσύ όμως όχι. Σίγουρα έχουν ενσωματωμένο σύστημα θερμορρύθμισης, καμπούρα για αποθήκευση νερού στην πλάτη και μπλοκαρισμένους ιδρωτοποιούς αδένες. Εσύ δεν έχεις τίποτα από αυτά, άρα όταν έχει ζέστη, αράζεις. Τέλος.

«Έχει κρύο, είναι εξίσου επικίνδυνο»

Κι αυτό το είπαν στην τηλεόραση. Όταν ο αέρας είναι κρύος, υποφέρουν οι βρόγχοι. Όταν έχει χιόνι, μπορεί να γλιστρήσεις και να σπάσεις το ισχίο, το πόδι, τον αστράγαλο ή ακόμη και το χέρι σου. Κάποιοι μάλιστα είπαν ότι ο παγωμένος αέρας μπορεί τελικά να σου προκαλέσει άσθμα.

Ναι, εντάξει, αυτό που δεν άκουσες καλά είναι ότι μπορείς να εξοπλιστείς κατάλληλα για να αντιμετωπίσεις θερμοκρασίες υπό το μηδέν. Παρεμπιπτόντως, δεν έχεις ακούσει για τον Mathieu Blanchard, που διένυσε 608 χλμ. στην Αρκτική τον περασμένο χειμώνα; Περίεργο, δεν τελείωσε με γύψο, παγωμένους πνεύμονες και μια συσκευασία Ventoline πρόχειρη στο χέρι. Άντε, γύρνα γρήγορα σπίτι να κολλήσεις στο καλοριφέρ: δεν θα ήθελες να πάθεις χιονίστρες!

«Βρέχει, έχω καινούργια παπούτσια και δεν θέλω να τα λερώσω»

Η απόλυτη δικαιολογία. Η απόλυτη δικαιολογία για να ακυρώσεις εκείνη την προπόνηση στο κατώφλι που τόσο φοβάσαι. Εκείνη που σε σωριάζει στο έδαφος στο τέλος και ανεβάζει στον λαιμό σου το μπέργκερ με πατάτες του μεσημεριού, ακόμη και τον καφέ των δέκα. Φοβάσαι τόσο πολύ αυτή την καταραμένη διαλειμματική προπόνηση, που θα μπορούσες να σκαρφιστείς οτιδήποτε για να την αποφύγεις. Ακόμη κι αυτό, το χειρότερο δυνατό πρόσχημα: «Δεν θέλω να λερώσω τα καινούργια μου παπούτσια».

Για να λέμε την αλήθεια, τα παπούτσια σου κόστισαν μια περιουσία. Διάλεξες το τελευταίο μοντέλο με πλάκα άνθρακα, αυτό που σου επιτρέπει να καταρρίπτεις συστηματικά το ατομικό σου ρεκόρ στον μαραθώνιο. Αποκλείεται να καταστρέψεις το άψογο, λευκό mesh με την παραμικρή πιτσιλιά. Απόψε θα γυρίσεις σπίτι για να αφήσεις τα παπούτσια σου να στεγνώσουν και να μείνουν καθαρά στο βάθος της ντουλάπας. Σίγουρα αύριο θα έχει καλό καιρό. Τι σύμπτωση, αύριο έχει χαλαρό τρέξιμο αποκατάστασης!

Οι κακές δικαιολογίες για να ακυρώσεις μια προπόνηση κρύβουν πάντα κάτι: έλλειψη κινήτρου; παροδική κόπωση; ακατάλληλη προπονητική καθοδήγηση; ή, αντίθετα, έλλειψη υποστήριξης;… Όταν πολλαπλασιάζουμε τα προσχήματα για να αποφύγουμε την άσκηση, μάλλον πρέπει να αναρωτηθούμε πόση χαρά παίρνουμε από τη δραστηριότητα, με ποιον τρόπο την κάνουμε και ποιοι είναι οι στόχοι που έχουμε θέσει (ή αν έχουμε überhaupt κάποιον στόχο!). Εσύ βρίσκεις συχνά δικαιολογίες για να μην πας για τρέξιμο;