Loréna Meningand, η πρώτη Γαλλίδα στον Μαραθώνιο του Παρισιού: «Το μυστικό μου είναι ότι κάνω πάντα το δικό μου»

Μοναδικός της κανόνας είναι η απόλαυση: να μοιράζεται το πάθος της με τους φίλους της και να διατηρεί το κέφι.

« Ξεκίνησα το τρέξιμο το 2021, μετά τα αλλεπάλληλα lockdown, όταν μπορέσαμε επιτέλους να ξαναβγούμε έξω», θυμάται η Loréna Meningand, που εντυπωσίασε αυτό το Σαββατοκύριακο στον Μαραθώνιο του Παρισιού, ως πρώτη Γαλλίδα με 2:36:33. « Ήθελα να πάρω λίγο αέρα, αφού ήμουν αναγκασμένη να μένω στο σπίτι, κι έτσι δοκίμασα το τρέξιμο.» Η αθλήτρια, που γεννήθηκε στα προάστια του Παρισιού, στο Hauts-de-Seine, δεν μπορούσε τότε να φανταστεί ότι μόλις είχε ξεκινήσει μια τρελή περιπέτεια, η οποία δεν φαίνεται να τελειώνει σύντομα. Για δύο χρόνια, η 28χρονη έβγαινε για τρέξιμο μόνη της, αρχικά μία φορά την εβδομάδα, έπειτα δύο, τρεις και τελικά τέσσερις. Έτσι γεννήθηκε ένα πάθος που γρήγορα έγινε εμμονή. « Έκανα μόνο χαλαρά τρεξίματα, καθόλου δουλειά στον ρυθμό ή στην ένταση. Στην αρχή έβγαινα μία φορά την εβδομάδα για 8 χιλιόμετρα και κάθε φορά προσπαθούσα να τρέξω όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Όταν ξεκινάς, έχει πλάκα, γιατί τρέχεις συνέχεια τέρμα», λέει γελώντας.

« Το να μπω σε ομάδα έγινε λίγο κατά τύχη», γελά η αθλήτρια του Harbat Running Lab. « Ένα Σαββατοκύριακο πήγα για τρέξιμο με έναν φίλο, ο οποίος γνώριζε τον ιδρυτή του Harbat Running Lab, τον Adam Belkacem. Ήταν μια πολύ μικρή ομάδα, περίπου δεκαπέντε άτομα, και μου πρότεινε να μπω κι εγώ. Έκανα την πρώτη μου διαλειμματική προπόνηση μαζί τους τον Σεπτέμβριο του 2023, στο στάδιο Émile Anthoine. Ήταν πολύ ωραία, μου άρεσε απίστευτα να τρέχω με κόσμο και έμεινα. Από τότε η ομάδα μεγάλωσε πάρα πολύ. Τώρα είμαστε πάνω από 100 δρομείς στον στίβο κάθε βράδυ!» Η Loréna Meningand προπονείται συστηματικά μόλις... ενάμιση χρόνο. Τότε ήταν που γνώρισε τις διαλειμματικές, τις ειδικές προπονήσεις και τα long runs. Λίγο αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2023, πήρε μέρος στον πρώτο της αγώνα, τα 10 km του Πύργου του Άιφελ (36:00, 6η στις γυναίκες). Το αποτέλεσμα την παρακίνησε και της άνοιξε την όρεξη. «Πήρα μέρος σε αρκετούς αγώνες τον τελευταίο χρόνο, μεταξύ άλλων στον Μαραθώνιο της Κοπεγχάγης, σε αρκετούς ημιμαραθωνίους, δύο φορές σε εκείνον του Παρισιού και στη συνέχεια στον Μαραθώνιο του Παρισιού την περασμένη εβδομάδα.»

Μαραθώνιος Κοπεγχάγης σε 2:38:05

Για τη Loréna Meningand τίποτα δεν μοιάζει απρόσιτο ή αδύνατο. Όταν η ομάδα της ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2024 τετράμηνη προετοιμασία για τον Μαραθώνιο της Κοπεγχάγης, αποφάσισε να δοκιμάσει. « Είχα κάνει την προετοιμασία για τα 10 χιλιόμετρα με τον σύλλογό μου και είχε πάει πολύ καλά, οπότε ακολούθησα και στην προετοιμασία για την Κοπεγχάγη. Κάναμε όλοι μαζί τα long runs κάθε Κυριακή και μετά πηγαίναμε για brunch. Ήταν υπέροχο να το μοιράζομαι με άλλους ανθρώπους. Ήταν επίσης η πρώτη φορά που έτρεχα πέντε έως επτά φορές την εβδομάδα, με πολύ μεγαλύτερο όγκο»

Η πρωτάρα με τον αστείρευτο ενθουσιασμό της είδε την προσπάθειά της να ανταμείβεται στη δανέζικη πρωτεύουσα. Αφού πέρασε τον πρώτο ημιμαραθώνιο στον προγραμματισμένο ρυθμό των 3:50/χλμ. και ένιωθε καλά, ανέβασε ταχύτητα και ολοκλήρωσε τον αγώνα με ένα εντυπωσιακό αρνητικό split δύο λεπτών, σε 2:38:05. « Όλα πήγαν καλά, είχα μάθει το μάθημά μου και το απέδειξα στον αγώνα. Αυτή η πρώτη εμπειρία ήταν απίστευτη. Ήταν όμως και πολύ δύσκολη. Είπα στον εαυτό μου: ποτέ ξανά! Σε αυτή την απόσταση πρέπει να ξεπεράσεις τόσο πολύ τα όριά σου», διευκρινίζει. « Και τελικά, έναν χρόνο αργότερα, ήρθε το Παρίσι...».

Στις αρχές του 2025, η αθλήτρια του Hugo Sedefian ήθελε να μπει ξανά σε μαραθώνια προετοιμασία. Τελικά δεν κατάφερε να βρει το κίνητρο για να επαναλάβει την εμπειρία, αν και συνόδευε μια φίλη της που προετοιμαζόταν για τον Μαραθώνιο της Βοστώνης. Δεν δούλευε τον δικό της ρυθμό, παρότι ένιωθε ότι είχε βελτιωθεί σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, χωρίς να μπορεί να εκτιμήσει πόσο. « Δεν ήμουν σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση και δεν ήθελα την πίεση της προετοιμασίας για έναν αγώνα. Τα παράτησα αμέσως τον Ιανουάριο, συνεχίζοντας όμως τις προπονήσεις μου, χωρίς ειδική δουλειά. Μετά τον ημιμαραθώνιο του Παρισιού, η φόρμα μου επέστρεψε και σκέφτηκα να δοκιμάσω τον Μαραθώνιο του Παρισιού όσο πιο δυνατά μπορούσα, για να δω τι θα γίνει.»

Ξεκίνησα την τελευταία στιγμή, με τη σκέψη ότι δεν είχα τίποτα να χάσω. Επιπλέον, ο αγώνας ήταν στην πόλη μου, το μόνο που χρειαζόταν ήταν να φορέσω τα παπούτσια μου ένα κυριακάτικο πρωινό. Ήθελα να δω τι αποτέλεσμα θα έφερνε και τελικά εξεπλάγην ευχάριστα.

Η αυθορμησία της πήρε λοιπόν το πάνω χέρι: δύο εβδομάδες πριν από τον αγώνα, αποφάσισε ότι θα σταθεί στη γραμμή εκκίνησης του Μαραθωνίου του Παρισιού. « Ξεκίνησα το tapering», αστειεύεται η αθλήτρια του Harbat Running Lab. « Προπονούμαι συνεχώς, άρα φυσικά είχα κάνει όγκο και ήμουν γυμνασμένη, αλλά δεν είχα προετοιμαστεί ειδικά ούτε για τον μαραθώνιο ούτε για κάποιον συγκεκριμένο ρυθμό. Αυτό άλλαξε την εμπειρία. Δεν είχε καμία σχέση με τον πρώτο μου μαραθώνιο. Δεν είχα ιδέα με ποια ταχύτητα μπορούσα να αντέξω. Ξεκίνησα μαζί με τους λαγούς για 2:35, επειδή υπήρχε ένα μεγάλο γκρουπ και ήθελα να το δοκιμάσω, με ρυθμό 3:40/χλμ. Όμως αποκολλήθηκα μετά από οκτώ ή εννέα χιλιόμετρα, γιατί ήταν πολύ γρήγορα. Έμεινα σχεδόν μόνη για το υπόλοιπο του αγώνα. Ένιωθα ότι θα καταρρεύσω ανά πάσα στιγμή και αναρωτιόμουν πότε θα εγκατέλειπα », εξηγεί.

Η σκέψη να εγκαταλείψει ήταν έντονη, όμως η Loréna Meningand άντεξε σε μια διαδρομή που θεωρεί δύσκολη. Με τη στήριξη των δικών της ανθρώπων και του συλλόγου της, συνέχισε την επίπονη προσπάθεια χωρίς να λυγίσει. Η εμπειρία ήταν διαφορετική και πολύ πιο επώδυνη από εκείνη της Κοπεγχάγης. « Αυτή τη φορά δεν επιτάχυνα καθόλου στο δεύτερο μισό του μαραθωνίου. Νομίζω μάλιστα ότι επιβράδυνα, και αυτό μου συνέβη για πρώτη φορά. Περιόρισα τις απώλειες και άρχισα να απολαμβάνω τον αγώνα γύρω στο 34ο ή 35ο χιλιόμετρο, ενθαρρύνοντας τον εαυτό μου: “Τελειώνει σύντομα, τώρα τα δίνουμε όλα”.» Η ανταμοιβή ήταν νέο ατομικό ρεκόρ, 2:36:33, και η πρώτη θέση μεταξύ των Γαλλίδων στον prestigieux αγώνα. « Ξεκίνησα την τελευταία στιγμή, με τη σκέψη ότι δεν είχα τίποτα να χάσω. Επιπλέον, ο αγώνας ήταν στην πόλη μου, το μόνο που χρειαζόταν ήταν να φορέσω τα παπούτσια μου ένα κυριακάτικο πρωινό. Ήθελα να δω τι αποτέλεσμα θα έφερνε και τελικά εξεπλάγην ευχάριστα.»

Ο ενθουσιασμός του κοινού για την αθλήτρια

Η Loréna Meningand συγκινήθηκε από το πλήθος φίλων, γνωστών και αγνώστων που είχαν συγκεντρωθεί στους δρόμους του Παρισιού για να φωνάξουν το όνομά της, αλλά και από τα θερμά μηνύματα μετά τον αγώνα. « Επειδή τερμάτισα πρώτη Γαλλίδα, έγινε τεράστιος χαμός στα social media! Πλημμύρισα από ειδοποιήσεις και έλαβα τόνους μηνυμάτων. Μετά τον αγώνα ήταν λίγο τρέλα. Φοράω επίσης τις ροζ κάλτσες του συλλόγου μου και με ενθάρρυναν πάρα πολύ όσοι αναγνώριζαν το Harbat Running Lab. Είναι απίστευτο να τρέχεις στην έδρα σου, η ατμόσφαιρα ήταν φοβερή.»

Η Παριζιάνα με το μεταδοτικό χαμόγελο λατρεύει τον αυτοσαρκασμό και δεν διστάζει να τον χρησιμοποιεί στα social media της (@lorenathletics στο Instagram). Ο αυθορμητισμός και τα ξεσπάσματα γέλιου κερδίζουν τους χρήστες. « Κάνω αρκετά αστεία για τα παπούτσια μου, το πάτημά μου, και ο κόσμος συμμετέχει στο παιχνίδι. Ο Adam ανέβασε ένα βίντεό μου να πίνω στον μαραθώνιο. Νομίζω έχει λίγο περισσότερες από δύο εκατομμύρια προβολές, είναι τρελό το ενδιαφέρον στα social media. Λαμβάνω πολλά θετικά μηνύματα και χαίρομαι πάρα πολύ. Είναι καλοπροαίρετα. Ακόμη και τα σπάνια πιο αστεία σχόλια, όπως “έχεις χάλια πάτημα”, κάνουν εμάς στον σύλλογο να γελάμε!»

Αυτό το κεφάλαιο συμπάθειας προσέλκυσε τη μεγάλη ελβετική εταιρεία ON, με την οποία η αθλήτρια του Harbat Running Lab υπέγραψε πριν από λίγες εβδομάδες συμβόλαιο ως ambassador.

Ζωή στο Παρίσι με χίλια, παρελθόν στην κολύμβηση: η Loréna Meningand είναι η ίδια η αριστεία

Η μαραθωνοδρόμος αγαπά να τρέχει στην Πόλη του Φωτός, την οποία διασχίζει καθημερινά στις προπονήσεις της. Δεν διστάζει μάλιστα να κάνει tag την Anne Hidalgo στις αναρτήσεις της, για να επαινέσει την ομορφιά της πρωτεύουσας. Τα μέρη όπου κινείται είναι η Boulogne, το Vincennes για τα long runs, οι όχθες του Σηκουάνα, το στάδιο Émile Anthoine και το Paul Faber, αλλά και το γυμναστήριο. Η αθλήτρια, που μεγάλωσε στα παρισινά προάστια, τρέχει καθημερινά, κατά μέσο όρο 120-150 χιλιόμετρα την εβδομάδα, τρεις φορές με τον σύλλογό της, με προπόνηση στον στίβο, κατώφλι και long run, ενώ προσθέτει μία ή δύο συνεδρίες μυϊκής ενδυνάμωσης στο γυμναστήριο.

Και όλα αυτά με ένα απαιτητικό επαγγελματικό πρόγραμμα. Εδώ και πέντε χρόνια εργάζεται ως σύμβουλος τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών στον χρηματοοικονομικό κλάδο. « Είναι αρκετά έντονα. Οι εβδομάδες μου είναι μετρημένες με το χιλιοστό: πλήρης εργασία, προπονήσεις, φαγητό, ύπνος και ξανά από την αρχή. Στον σύλλογο γνώρισα ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο ζωής και το ίδιο πάθος, κάτι που μου επιτρέπει να συνδυάζω την απόδοση με την κοινωνική πλευρά.» Η υπερδραστήρια δρομέας αξιοποιεί κάθε λεπτό της ημέρας για να συνδυάσει αυτές τις δύο γεμάτες ζωές. Η δουλειά όλη μέρα δεν αποτελεί εμπόδιο. Για να μη χάνει χρόνο, προτιμά να επιστρέφει από το γραφείο τρέχοντας, «αντί να χάνω μία ώρα στο RER». Όταν εργάζεται από το σπίτι, εκμεταλλεύεται το μεσημεριανό διάλειμμα για προπόνηση και επιστρέφει στη δουλειά τρώγοντας μπροστά στην οθόνη.

Αυτή την πειθαρχία και το επίπεδο απόδοσης δεν τα οφείλει στην τύχη. Μέχρι τα 16 της, η πρωταθλήτρια έκανε κολύμβηση σε πολύ υψηλό επίπεδο, πριν σταματήσει για να αφοσιωθεί στις σπουδές της. Έχει μάλιστα συμμετάσχει αρκετές φορές σε γαλλικά πρωταθλήματα κολύμβησης. « Σταμάτησα την κολύμβηση και γενικά τον αθλητισμό επειδή μπήκα σε προπαρασκευαστική τάξη για την ENS και στη συνέχεια σε σχολή διοίκησης επιχειρήσεων, την EDHEC Business School, όπου ήμουν πρώτη στην τάξη μου. Εκεί, για να είμαι ειλικρινής, έκανα περισσότερο πάρτι παρά αθλητισμό. Μόνο στο τέλος της σχολής, μετά την Covid, επέστρεψα, αρχικά με ενδυνάμωση στο σπίτι και στη συνέχεια ανακαλύπτοντας το τρέξιμο, όταν τελείωσε το lockdown.»

Η φλόγα του τρεξίματος

Όταν περνάω μια άσχημη μέρα και έχω κακή διάθεση, ξέρω ότι ένα χαλαρό τρέξιμο θα αλλάξει τα πάντα και μετά θα είμαι καλύτερα. Είναι αυτό που λέμε «running therapy».

Η Loréna Meningand κόλλησε αμέσως με το τρέξιμο. « Για την αίσθηση που έχεις μετά», εξηγεί. « Είναι πραγματικά ένα flow, μια απερίγραπτη αίσθηση ευεξίας. Όταν περνάω μια άσχημη μέρα και έχω κακή διάθεση, ξέρω ότι ένα χαλαρό τρέξιμο θα αλλάξει τα πάντα και μετά θα είμαι καλύτερα. Είναι αυτό που λέμε “running therapy”. Στην αρχή αναζητούσα κυρίως την υπέρβαση. Όταν ξεκίνησα και έκανα μόνο χαλαρά τρεξίματα, έφευγα τέρμα και τερμάτιζα διαλυμένη. Κάθε φορά που ξαναέβγαινα, σύγκρινα στο Strava τους ρυθμούς μου και έτρεχα σαν να έδινα αγώνα. Τώρα τρέχω συνέχεια για την απόλαυση, όχι απαραίτητα για να βελτιωθώ. Το έχω απλώς ανάγκη.»

Η αγαπημένη της απόσταση; Ο ημιμαραθώνιος, χωρίς δεύτερη σκέψη, η απόσταση που απολαμβάνει περισσότερο. Η νεαρή αθλήτρια γνωρίζει τις δυνατότητές της στον μαραθώνιο και τις αποδίδει στην ικανότητά της να διατηρεί σταθερή ταχύτητα για πολύ μεγάλο διάστημα. « Τα 10 χιλιόμετρα είναι πολύ σύντομα για μένα. Νομίζω ότι ο ρυθμός μου είναι σχεδόν ρυθμός ημιμαραθωνίου, δεν έχω πραγματικά ταχύτητα», υποστηρίζει. Χρειάζεται βέβαια μια διευκρίνιση, όπως δείχνουν τα πρόσφατα ρεκόρ της: 16:51:42 στα 5.000 μ. στο Saint-Maur-des-Fossés το 2024, 34:16 στα 10 χιλιόμετρα στο Παρίσι το 2024 και 1:13:30 στον ημιμαραθώνιο του Παρισιού την ίδια χρονιά. Είπατε ότι η μαραθωνοδρόμος δεν είναι γρήγορη;

Η Loréna Meningand δεν κυνηγά κάποιο συγκεκριμένο αθλητικό όνειρο, πέρα από το να « απολαμβάνω, να χαίρομαι, να βελτιώνομαι, χωρίς πίεση ή υποχρέωση να αποδείξω κάτι.» Και εξηγεί: « Γι’ αυτό αποφασίζω πάντα την τελευταία στιγμή. Αυτή τη στιγμή δεν έχω κανένα bib, ούτε κάποιον αγώνα στο μυαλό μου. Θέλω να τρέχω με το ένστικτο, ανάλογα με τη φόρμα και τη διάθεση της ημέρας. Ίσως δεν ξέρω να διαχειρίζομαι την πίεση, αλλά δεν θέλω να την έχω. Το δικό μου μυστικό είναι να κάνω πάντα το δικό μου, να απολαμβάνω αυτό που κάνω και να χαίρομαι την παρέα των φίλων μου!»

Με τη φρεσκάδα, την αφοπλιστική φυσικότητα και τη γενναία δόση αυτοσαρκασμού της, η Loréna Meningand ανατρέπει τους κώδικες του πρωταθλητισμού. Εκφράζει μια διαφορετική, πιο ελεύθερη και πιο χαρούμενη εκδοχή της απόδοσης. Η ιστορία της, που ξεκίνησε με ένα τρέξιμο μετά το lockdown, θυμίζει ότι η απόλαυση μπορεί να είναι το ισχυρότερο κίνητρο για να ξεπεράσεις τα όριά σου. Και ότι, μερικές φορές, το να φορέσεις τα παπούτσια σου παρορμητικά μπορεί να σε οδηγήσει πολύ πιο μακριά απ’ όσο φαντάζεσαι.