Ο Cyprien Benoist σε αποστολή για τη L’ENVOL

Από τις 28 Απριλίου έως τις 25 Μαΐου 2024, ο Cyprien Benoist, φοιτητής στο HEC Paris, διέσχισε τη Γαλλία από το Παρίσι έως τη Μασσαλία για λογαριασμό της L’ENVOL. Με αφορμή την επικείμενη κυκλοφορία ενός ντοκιμαντέρ, επιστρέψαμε μαζί με τον εμπνευστή αυτού του εγχειρήματος στα κίνητρα, τις επιθυμίες και τις αναμνήσεις του από αυτή τη γενναιόδωρη περιπέτεια. Μια αποστολή με το όνομα «PAMA» που επέτρεψε στον δρομέα να συγκεντρώσει περισσότερα από 50.000€ για τα παιδιά και τις οικογένειές τους…

© Théo Delille

Πώς γεννήθηκε η αποστολή PAMA;

Από μικρός ήμουν πολύ αθλητικός. Έπαιζα αγωνιστικό τένις και ράγκμπι από τα 4 έως τα 20 μου, αλλά δεν είχα ασχοληθεί ποτέ συστηματικά με το τρέξιμο. Πέρασα έξι μήνες στον γαλλικό στρατό ξηράς, όπου ήρθα σε επαφή με το τρέξιμο, καθώς ήταν μέρος της καθημερινότητας. Μου άρεσε πολύ και άρχισα γρήγορα να αυξάνω τις αποστάσεις. Έκανα ένα διάλειμμα από τις σπουδές μου και είχα έξι μήνες ελεύθερους, κάτι αρκετά σπάνιο στη ζωή μας σήμερα. Ήθελα να αξιοποιήσω αυτόν τον χρόνο. Είχα αρκετές ιδέες, όμως μία επέμενε περισσότερο: να διασχίσω τη Γαλλία, μια όμορφη χώρα που τελικά γνωρίζω ελάχιστα. Η ιδέα αυτή συνδέθηκε με το νέο μου πάθος για το τρέξιμο. Για να καταλάβεις πόσο γρήγορα με κέρδισε: άρχισα να τρέχω τρεις φορές την εβδομάδα τον Αύγουστο και τον Οκτώβριο έτρεξα μαραθώνιο… Μόλις είχα ολοκληρώσει τους έξι μήνες στον στρατό και ήμουν σε καλή κατάσταση. Πέρασα υπέροχα στον μαραθώνιο, αλλά στο τέλος συνειδητοποίησα κάτι: αυτό που απόλαυσα περισσότερο ήταν η προετοιμασία, το να βγαίνω για τρέξιμο τρεις φορές την εβδομάδα. Αυτό ήταν το δικό μου κίνητρο. Στο τρέξιμο ανακάλυψα ότι είμαι λιγότερο ανταγωνιστικός απ’ ό,τι στο τένις ή το ράγκμπι. Μου αρέσει να πιέζομαι, να κάνω διαλειμματικές, όμως ο χρόνος δεν με εμμονεύει. Ζω στο Παρίσι και βρίσκω υπέροχο το να περιπλανιέμαι και να ανακαλύπτω μέρη τρέχοντας. Να ξεκινάς για περιπέτεια. Κάποια μέρα, λοιπόν, μου ήρθε η ιδέα: «απλώς» έπρεπε να χρησιμοποιήσω αυτό το πάθος για το τρέξιμο, να επινοήσω κάτι, να διασχίσω τη Γαλλία και να γνωρίσω ανθρώπους. Ήταν Νοέμβριος του 2023, λίγες εβδομάδες μετά τον μαραθώνιο. Εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε η διαδρομή των 1.000 χιλιομέτρων.

Άρα η ιδέα είχε ωριμάσει πριν γνωρίσεις τη L’Envol;

Ναι, στην αρχή το είχα φανταστεί καθαρά ως προσωπικό εγχείρημα, πριν πάρει μορφή το project. Εκείνη την περίοδο δεν είχα ακόμη επαφή με την οργάνωση. Όπως κι αν διασχίσεις τη Γαλλία, η διαγώνιος είναι λίγο-πολύ 1.000 χιλιόμετρα (24 x 42 χλμ. με μία ημέρα ξεκούρασης). Επειδή ήθελα να κάνω κάτι που θα έμοιαζε με έναν μαραθώνιο την ημέρα, γεννήθηκε η Αποστολή PAMA… Μετά από λίγες ημέρες ήμουν βέβαιος για το project, αλλά κατάλαβα γρήγορα ότι θα απαιτούσε μεγάλη οργάνωση, περίπλοκη υποστήριξη, χρηματοδότηση και πολλά ακόμη. Όταν το σκέφτηκα καλά, είπα στον εαυτό μου ότι, αφού θα έβαζα τόση θετική ενέργεια σε ένα project, δεν είχε νόημα να το κάνω μόνο για μένα… Τότε αποφάσισα να τη διαθέσω στα άρρωστα παιδιά. Ήμουν ήδη ευαισθητοποιημένος στο θέμα, καθώς όσο σπούδαζα συμμετείχα σε μια οργάνωση που ονομάζεται Rêve d’enfance και η εμπειρία αυτή με είχε σημαδέψει. Ένα καλοκαίρι συμμετείχα σε μία από τις κρουαζιέρες με σκάφος που διοργάνωνε για παιδιά με καρκίνο. Μια αξέχαστη εμπειρία. Ήταν έναν χρόνο πριν από την Αποστολή PAMA. Πέρα από την ενσυναίσθηση που ένιωθα για τα παιδιά, κυρίως θαύμαζα το θάρρος τους και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζαν την ασθένεια… Ήθελα να δώσω στο project μου δύο διαστάσεις: την υπέρβαση των ορίων, που τη βλέπουμε φυσικά σε αυτά τα παιδιά και ξεπερνά κατά πολύ οτιδήποτε έχω κάνει εγώ, και το μοίρασμα με τους δικούς μου ανθρώπους, με μια ευρύτερη ομάδα. Εκεί ήταν που ταίριαξα απόλυτα με τη L’ENVOL.

Αφού θα έβαζα τόση θετική ενέργεια σε ένα project, δεν είχε νόημα να το κάνω μόνο για μένα

Είσαι ακόμη πρεσβευτής της L’ENVOL;

Ναι, παραμένω πρεσβευτής της οργάνωσης. Πέρυσι, μέσα από όσα έγιναν στα social media και στα μέσα ενημέρωσης, μίλησα όσο περισσότερο μπορούσα για τη δράση της. Στη συνέχεια συγκέντρωσα χρήματα (σημ. σύνταξης: 50.000€). Τα χρήματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν κατά το ήμισυ για τη χρηματοδότηση των δράσεων της οργάνωσης και κατά το άλλο ήμισυ για ένα ντοκιμαντέρ που θα κυκλοφορήσει στις 18 Μαΐου και αφηγείται την ιστορία της Αποστολής PAMA. Το ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκε από κοινού με τη L’ENVOL.

Μπορείς να μας αφηγηθείς μερικές δυνατές στιγμές από αυτή την περιπέτεια των 1.000 χιλιομέτρων…

Μία από τις πρώτες έντονες αναμνήσεις είναι η δεύτερη ημέρα. Την πρώτη ξεκίνησα από το Παρίσι, με την οικογένειά μου και φίλους να τρέχουν μαζί μου… Τη δεύτερη ημέρα ξεκίνησα από το Brie-Comte-Robert και έτρεξαν μαζί μου για ακόμη 15-20 χιλιόμετρα. Για πρώτη φορά έμεινα μόνος, ύστερα από 60 χιλιόμετρα αποστολής, και ήταν ένα σοκ! Τότε συνειδητοποίησα τι είχα ξεκινήσει. Προχωρούσα ευθεία, χωρίς επιστροφή στο σπίτι όπως σε μια «κλασική» προπόνηση. Το βράδυ, όμως, ήμουν ήδη περήφανος που είχα διανύσει δύο μαραθωνίους σε δύο ημέρες… Η πρώτη εβδομάδα και η έξοδος από το Παρίσι ήταν κάτι ξεχωριστό, με αυτές τις ατέλειωτες εκτάσεις και τα χωράφια. Εκείνη τη δεύτερη ημέρα έτρεξα τα 44 χιλιόμετρα στον ίδιο δρόμο, εντελώς ευθύ… Εκεί το ταξίδι ήταν κυρίως εσωτερικό. Στην αρχή της διαδρομής δεν έδινα πολλή ενέργεια στο «mapping» για να βρίσκω όμορφα μονοπάτια, αλλά ήμουν προσηλωμένος στα χιλιόμετρα.

Χρειάστηκε να οργανώσεις πολλά πράγματα για να μπορείς να τρέχεις έναν μαραθώνιο κάθε μέρα;

Ναι, ήταν ένα παιχνίδι προετοιμασίας και αποκατάστασης. Η ίδια η προσπάθεια, πιστεύω ότι είναι εφικτή για πολλούς ανθρώπους, το πιστεύω πραγματικά. Εκεί που κρίνεται το εγχείρημα είναι στην ικανότητα να αναρρώνεις γρήγορα. Με λίγα λόγια, είχα καθημερινά 20 ώρες για να αναρρώσω από τέσσερις ώρες τρεξίματος, 4.000 θερμίδες που είχα κάψει και τους καταπονημένους μυς… Όλη η υπόλοιπη ημέρα μου απαιτούσε περισσότερο χρόνο από το ίδιο το τρέξιμο. Όλα ήταν μετρημένα στην εντέλεια: τρέξιμο από τις 8 έως τις 12, γεύμα πλούσιο σε πρωτεΐνη, ύπνος, αυτομάλαξη, πρόληψη και φροντίδα για τις φουσκάλες, απογευματινό με πολλή πρωτεΐνη και το βράδυ υδατάνθρακες για την επόμενη ημέρα… Μία μόνο φορά ξέφυγα από αυτό το πλάνο και έφαγα λίγο περισσότερο λίπος. Την επόμενη ημέρα υπέφερα πραγματικά!

© Victor Marcadé

Μια στιγμή σύνδεσης με το περιβάλλον;

Ναι, έχω στο μυαλό μου μια μαγική στιγμή, στον ορεινό όγκο των Alpilles, στον Νότο, προς το τέλος της διαδρομής. Ήταν στα μέσα της τέταρτης εβδομάδας και είχα αρχίσει να αισθάνομαι σίγουρος ότι θα πετύχω τον στόχο μου. Μου αρέσει η αίσθηση της ανακάλυψης στο τρέξιμο, να νιώθω σαν ένα μικρό πουλί που πετά, κοντά στη φύση. Εκείνη την ημέρα ήθελα να το απολαύσω και βγήκα εντελώς από τη διαδρομή μου! Πήγα να κάνω υψομετρικά στον ορεινό όγκο, σε μονοπάτια γεμάτα πέτρες, και θα μπορούσα πραγματικά να στραμπουλήξω τον αστράγαλό μου. Εκείνη τη στιγμή, όμως, ήθελα απλώς να απολαύσω ένα υπέροχο μέρος. Ήμουν μόνος στον ορεινό όγκο, εκτός μονοπατιού, και έτρεχα ακόμη πιο γρήγορα απ’ όσο επέτρεπαν το έδαφος και η κούρασή μου. Ήταν όμως τόσο όμορφα, που αφέθηκα στη στιγμή. Εκείνη την ώρα δεν είχα ούτε γεωεντοπισμό με την ομάδα μου. Απόλυτη ελευθερία! Μια τεράστια ευτυχία.

Τι σημαίνει σήμερα για σένα το τρέξιμο;

Είχα καταρτίσει μαζί με τον γιατρό μου ένα πρόγραμμα, ώστε το σώμα μου να διαχειριστεί ομαλά τη διακοπή του τρεξίματος. Δεν έχω καμία πρόθεση να κάνω 200 χιλιόμετρα την εβδομάδα. Αυτό που κράτησα, όμως, είναι το πνεύμα της περιπλάνησης, η χαρά της ανακάλυψης τοπίων… Περισσότερο από την επίδοση. Δυσκολεύομαι πολύ να δηλώσω συμμετοχή σε αγώνα με αριθμό. Απολαμβάνω την προπόνηση πάνω απ’ όλα, το να βρίσκομαι μόνος με τον εαυτό μου…

Έναν χρόνο μετά, μπορείς να εκτιμήσεις τον αντίκτυπο της αποστολής σου;

Με εξέπληξε πραγματικά ο αριθμός των ανθρώπων που ξεκινούν παρόμοια projects. Λαμβάνω πάρα πολλά μηνύματα από ανθρώπους που μου ζητούν συμβουλές. Την περασμένη εβδομάδα είχα ακόμη δύο τηλεφωνήματα από δρομείς. Το να μπορούν να ταυτιστούν με «κανονικούς ανθρώπους» σε τέτοιου είδους projects τούς ωθεί να κάνουν το βήμα. Έλαβα πολλά μηνύματα προς αυτή την κατεύθυνση. Και η αδελφή μου άρχισε να αθλείται κάθε μέρα (χαμογελά).

Για περισσότερα

✓ Για να κλείσετε το εισιτήριό σας για την προβολή της 18ης Μαΐου στον κινηματογράφο Balzac.

✓ Οργανισμός αναγνωρισμένος ως κοινωφελής, η L’ENVOL διοργανώνει από την ίδρυσή της, το 1997, ειδικά προγράμματα για παιδιά και νέους που νοσούν, καθώς και για τις οικογένειές τους.