«Ok, αθλητές»: η άλλη πλευρά με τον Baptiste Cartieaux

✓ Συνέντευξη με τον @Baptiste.Cartieaux, ο οποίος μας μιλά για την πορεία του ως αθλητής και για την ταυτότητα του YouTuber που έχτισε με τα χρόνια. Μαζί με τον Lucas Vivin, μοιράζονται στο κανάλι τους στο YouTube τις προπονήσεις, τις αθλητικές περιπέτειες, τα βίντεο και τις εντυπωσιακές επιδόσεις τους, στο Syblo.

Έχουν περάσει πλέον επτά χρόνια από τότε που ανεβάσατε το πρώτο σας βίντεο για την ορεινή ποδηλασία. Ακολούθησαν κι άλλα, πριν αρχίσετε να καταγράφετε συστηματικά τους αγώνες σας. Θα μπορούσατε να μου περιγράψετε την εξέλιξη αυτού του εγχειρήματος, από το πρώτο βίντεο μέχρι σήμερα;

Πρέπει να πω ότι, πριν από το YouTube, ήδη γυρίζαμε αρκετά βίντεο με τον Lucas, τον σταθερό μου συνεργάτη. Ξεκινήσαμε οι δυο μας, αρχικά γυρίζοντας χιουμοριστικά βίντεο που δεν ανεβάζαμε πουθενά. Κάποια στιγμή πήρα την απόφαση να ξεκινήσω, γιατί μου φαινόταν κρίμα να μη μοιραζόμαστε τίποτα. Άρχισα να μιλάω για την ορεινή ποδηλασία, επειδή είχα συναρμολογήσει μόνος μου το ποδήλατό μου με ένα κινεζικό πλαίσιο. Κανείς ουσιαστικά δεν είχε καταγράψει ένα τέτοιο project και αυτό με έβαλε στον δρόμο του YouTube.

Πολύ γρήγορα, ο Lucas προσφέρθηκε να με βοηθήσει στη δημιουργία των βίντεο. Σκεφτήκαμε ότι θα είχε ενδιαφέρον να αφηγούμαστε και τους αγώνες. Είχα ήδη αφήσει κάπως το ποδήλατο στην άκρη για να αφοσιωθώ στον στίβο. Και ήταν πιο εύκολο να κινηματογραφούμε τον στίβο. Στην αρχή μιλούσα στην κάμερα, με ελάχιστα πλάνα από τα αγωνίσματα. Σήμερα, σχεδόν θεωρούμε αυτονόητο ότι ο Lucas θα είναι παρών σε κάθε αγώνα, ενώ κάποιες φορές έρχεται κι ένας ακόμη φίλος για να τραβήξει πλάνα. Σταδιακά ανεβάσαμε το επίπεδο της παραγωγής. Πλέον έχουμε ακόμη και onboard κάμερες.

Ο Lucas Vivin είναι ο μόνιμος cameraman σας. Θα μπορούσατε να μου πείτε περισσότερα για το πώς γνωριστήκατε;

Κινείται στον ίδιο χώρο, αλλά δεν κάνουμε ακριβώς το ίδιο αγώνισμα. Εκείνος ασχολείται με τις μικρότερες αποστάσεις, τρέχει 400 μ. Δεν γνωριστήκαμε στον σύλλογο, αλλά στο δημοτικό, στη Γ΄ Δημοτικού. Μάλιστα, εκείνος ήταν που με έκανε να θέλω να δοκιμάσω τον στίβο. Στις μικρές κατηγορίες κοντραριζόμασταν συχνά στα cross. Στη συνέχεια, οι δρόμοι μας διαφοροποιήθηκαν. Εκείνος στράφηκε στην ταχύτητα, εγώ στις αποστάσεις. Και σήμερα είμαστε ακόμη εδώ. Μάλιστα, επιλεγήκαμε μαζί για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου U20 στο Κάλι το 2022. Το να το μοιραστώ μαζί του ήταν απίστευτο, γιατί πρόκειται για έναν αρκετά κλειστό χώρο και το ότι φτάσαμε και οι δύο εκεί, μαζί, ήταν τρελό. Από τότε, προπονούμαστε σοβαρά, ώστε να ξαναζήσουμε μια κοινή επιλογή σαν κι εκείνη, και χαίρομαι που μπορώ να βασίζομαι πάνω του.

Σε ό,τι αφορά τα βίντεο, μερικές φορές αλλάζουμε ρόλους, όμως τις περισσότερες φορές εκείνος βρίσκεται πίσω από την κάμερα κι εγώ μπροστά, επειδή έτσι κι αλλιώς τρέχω πολύ περισσότερο από εκείνον. Η σεζόν ενός σπρίντερ είναι πολύ μικρότερη. Στις μεγάλες αποστάσεις, αντίθετα, μπορείς να τρέχεις όλο τον χρόνο, είτε στον στίβο είτε στον δρόμο. Γι’ αυτό εμφανίζεται λιγότερο στο κανάλι, αλλά είναι πάντα εκεί.

Μεγάλωσα σε μια αρκετά αθλητική οικογένεια. Οι γονείς μου έτρεχαν μαραθωνίους και ο παππούς μου εξακολουθεί να τρέχει τέσσερις φορές την εβδομάδα, σε ηλικία άνω των 70 ετών. Όλα αυτά, όσο να ’ναι, παίζουν τον ρόλο τους.

Φαίνεται πως είχατε από πολύ νωρίς ευκολία στο τρέξιμο. Πώς το εξηγείτε;

Σήμερα είμαι σχεδόν επαγγελματίας αθλητής, με την έννοια ότι επιβαρύνω τον εαυτό μου με αρκετά μεγάλο προπονητικό όγκο. Μεγάλωσα σε μια αρκετά αθλητική οικογένεια. Και αυτό, όσο να ’ναι, παίζει τον ρόλο του: όταν οι γονείς σου αθλούνται, όταν τους βλέπεις να βγαίνουν για τρέξιμο ή ποδήλατο και στο σπίτι υπάρχει ισορροπημένη διατροφή, όλα βοηθούν. Αν τρως ό,τι να ’ναι, η απόδοση δυσκολεύει αμέσως. Πάντα ζούσα μέσα σε αυτό το κλίμα, αλλά ποτέ δεν με πίεσαν. Και αυτό είναι σημαντικό να το πω. Οι γονείς μου έτρεχαν μαραθωνίους. Ο παππούς μου εξακολουθεί να τρέχει τέσσερις φορές την εβδομάδα, σε ηλικία άνω των 70 ετών, κάτι που δείχνει τη θέση που έχει ο αθλητισμός στην οικογένειά μας.

Μου άρεσε να κερδίζω και έκανα ό,τι χρειαζόταν. Όσο περνούσαν τα χρόνια, τόσο περισσότερο αγαπούσα το τρέξιμο. Η προπόνηση αυξανόταν μαζί μου: στην αρχή έτρεχα μόνο την Τρίτη με τον Philippe, τον προπονητή μου. Την επόμενη χρονιά προστέθηκε και η Δευτέρα, και τη χρονιά μετά οι Δευτέρες, οι Πέμπτες και οι Κυριακές… Τώρα προπονούμαι σχεδόν καθημερινά, συχνά δύο φορές τη μέρα. Έχω περισσότερο σωματότυπο ποδηλάτη, είμαι αρκετά «βαρύς» για δρομέας. Γι’ αυτό μου αρέσει και το duathlon, παρότι παραμένει ένα αγώνισμα που δεν προβάλλεται ιδιαίτερα.

Αυτό που αγαπώ είναι η σταθερή δουλειά: να καταφέρνεις να προπονείσαι στη σωστή ζώνη, χωρίς να εξαντλείσαι, αλλά συνεχίζοντας να βελτιώνεσαι. Πρέπει επίσης να αντέχεις ψυχολογικά, γιατί η πνευματική κόπωση μπορεί να εμφανιστεί πολύ γρήγορα. Στην πραγματικότητα, όλα είναι θέμα σωστής ρύθμισης των παραμέτρων, ώστε να παραμένεις αποδοτικός σε βάθος χρόνου.

Πώς διαχειρίζεστε την αποτυχία;

Για μένα, η αποτυχία είναι απλώς ένα απαραίτητο στάδιο για να βελτιωθώ. Προσπαθώ πάντα να κάνω το καλύτερο δυνατό και, αν δεν βγει, δεν πειράζει. Καταφέρνω να κρατάω τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις. Αν δεν πέτυχε σήμερα, θα πετύχει μια άλλη μέρα.

Σήμερα προπονείστε στην EACPA. Πώς λειτουργεί η ομάδα στην καθημερινότητα και τι ρόλο παίζει ο προπονητής σας, ο Philippe Favreau, στην εξέλιξή σας;

Είμαστε μια καλή, οργανωμένη ομάδα, όπου ο καθένας ακολουθεί ένα πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις ανάγκες του. Ο Philippe δίνει έναν γενικό κορμό, όμως όσο πλησιάζουν οι αγώνες το πρόγραμμα γίνεται πιο εξατομικευμένο. Δεν είναι ο πρώτος μου προπονητής, αλλά από τη στιγμή που πέρασα στις μεσαίες αποστάσεις ανέλαβε την προπόνησή μου. Έκανα το «άλμα» ήδη από την Α΄ Γυμνασίου, στην ομάδα του. Τότε ήμουν ο μικρότερος. Ήξερα ότι είχα καλό επίπεδο για την κατηγορία μου.

Τον χειμώνα συμμετέχουμε όλοι στα cross, οπότε προπονούμαστε αρκετά ομαδικά. Μέχρι να ξεκινήσει η σεζόν του στίβου, οι προπονήσεις μας είναι σε μεγάλο βαθμό κοινές. Ο Philippe εξακολουθεί να έχει τον πρώτο λόγο σε όλα αυτά. Ακόμη και μετά τη συνταξιοδότησή του, έρχεται κάθε μέρα. Αυτός κρατά ζωντανή την ομάδα. Αν αύριο σταματήσει να έρχεται, η δυναμική πιθανότατα δεν θα άντεχε.

Ο σύλλογος βρίσκεται σε πλήρη άνοδο. Ήρθα την κατάλληλη στιγμή, όταν υπήρχε ήδη πολύ καλή ενέργεια. Η EACPA επενδύει, έχουμε κλειστό στάδιο για τις χειμερινές προπονήσεις και αυτό κάνει πραγματική διαφορά. Πέρυσι τερματίσαμε δεύτεροι στο γαλλικό πρωτάθλημα συλλόγων. Φέτος θέλουμε να επαναλάβουμε την επιτυχία, ίσως και να διεκδικήσουμε τον τίτλο!

Ποιο είναι το εβδομαδιαίο σας πρόγραμμα;

Είμαστε σχεδόν κάθε μέρα στον σύλλογο. Αυτό βοηθά να διατηρούμε την κοινωνική επαφή και να βρισκόμαστε με τους φίλους μας. Λέω συχνά ότι, αν επέλεξα τον στίβο αντί για το ποδήλατο, το οφείλω εν μέρει στον σύλλογό μου. Ερχόμαστε όλοι για να προπονηθούμε, να αποδώσουμε, κι αυτό δημιουργεί πραγματική δυναμική.

Από την πλευρά μου, προπονούμαι συχνά δύο φορές τη μέρα. Συνήθως κάνω ένα χαλαρό τρέξιμο ή μια σύντομη προπόνηση το πρωί. Παράλληλα, σπουδάζω στο STAPS. Ολοκλήρωσα το τρίτο έτος και τώρα ξεκινώ ξανά ένα ακόμη, αυτή τη φορά στη διοίκηση του αθλητισμού. Οργανώνω σε μεγάλο βαθμό μόνος μου το πρόγραμμά μου. Τα τρία πρώτα χρόνια δεν ήταν προσαρμοσμένα, αλλά φέτος έκανα πρακτική στον σύλλογό μου, γεγονός που ελαφρύνει τις εβδομάδες μου. Έχω περισσότερο χρόνο για προπόνηση, ξεκούραση και άλλα projects. Το δύσκολο είναι ότι οι εξετάσεις γίνονται πιο απαιτητικές όταν δεν παρακολουθείς συστηματικά τα μαθήματα.

Τι είναι αυτό που σας κάνει να αγαπάτε το τρέξιμο;

Νομίζω πως είμαι άνθρωπος που χρειάζεται να κινείται. Αν μια μέρα δεν μπορούσα πλέον να τρέξω, θα είχα ξεκάθαρα υπερβολική ενέργεια. Ο αθλητισμός με βοηθά να καθαρίζω το μυαλό μου, να γνωρίζω ανθρώπους, και μου αρέσει επίσης να ξεπερνάω τα όριά μου και να ανταγωνίζομαι τους άλλους. Αυτό που εκτιμώ ιδιαίτερα είναι ότι μπορώ να αφηγούμαι τις προπονήσεις και τους αγώνες μου. Το μοίρασμα αποτελεί μέρος της αθλητικής μου ζωής. Πολλοί μου λένε ότι άρχισαν να τρέχουν αφού είδαν τα βίντεό μου. Αυτό με χαροποιεί, γιατί νιώθω πως μπορεί να εμπνεύσει ανθρώπους και να γεννήσει νέες επιθυμίες. Και, για να είμαι ειλικρινής, αν δεν είχα αυτή την ανάγκη να μεταδίδω όσα κάνω, ίσως να είχα σταματήσει σε κάποιες φάσεις. Υπάρχουν περίοδοι που πέφτει το κίνητρο και η κόπωση γίνεται αισθητή. Το να καταγράφω όλη αυτή την πορεία μου δίνει ένα επιπλέον κίνητρο.

Συγχαρητήρια για τον τίτλο του πρωταθλητή Γαλλίας U23 και την τέταρτη θέση στη γενική κατάταξη στο Γαλλικό Πρωτάθλημα duathlon! Ο προπονητής σας μιλά για επιστροφή στο «DNA» σας. Θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε τι εννοεί;

Ο απολογισμός της σεζόν είναι πραγματικά θετικός. Κρατάω τους καλούς αγώνες και τη σταθερότητα των επιδόσεών μου, αλλά ξέρω ότι υπάρχουν ακόμη πράγματα που πρέπει να βελτιώσω. Ίσως τελικά ειδικευτώ. Προς το παρόν, όμως, όσο υπάρχουν επιλογές στην εθνική ομάδα στίβου που μπορώ να διεκδικήσω, επικεντρώνομαι εκεί. Φέτος κατάλαβα ότι ίσως μπορώ να διεκδικήσω μια θέση στην ελίτ του duathlon. Γι’ αυτό αγωνίστηκα στους τρεις πρώτους αγώνες.

Θα τρέξω 3000 μ. στο Interclubs. Στόχος είναι ένα μετάλλιο, αλλά δεν είναι εύκολο. Δεν έχουμε πολύ μεγάλους αθλητές, διαθέτουμε όμως ομοιογένεια, κι έτσι καταφέρνουμε να μαζεύουμε θέσεις. Όπως πάντα, θα υπάρξει και βίντεο. Κάνω πάντα βίντεο!

Ποιος είναι ο επόμενος αγώνας σας; Θα γίνει και αυτός αντικείμενο ενός μελλοντικού βίντεο;

Στη συνέχεια, θα ήθελα να προκριθώ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U23. Είναι η τελευταία μου χρονιά στις μικρές κατηγορίες, οπότε θα δοκιμάσω την τύχη μου στα 10.000 μ. στο Γαλλικό Πρωτάθλημα, στις 24 Μαΐου. Το όριο είναι 29:13 και πρέπει επίσης να τερματίσω μέσα στους δύο πρώτους. Θα έπρεπε να τα καταφέρω, όμως η κατάταξη δεν εξαρτάται μόνο από εμένα. Αν πάρω την πρόκριση, θα επικεντρωθώ σε άλλες αποστάσεις για να κερδίσω ταχύτητα και να κυνηγήσω μια καλή επίδοση στο Ευρωπαϊκό. Αν δεν τα καταφέρω σε αυτόν τον αγώνα, ίσως προσπαθήσω να προκριθώ σε άλλη απόσταση, δίνοντας τα πάντα για να το πετύχω. Φέτος υπάρχει πραγματικά πολύς κόσμος, οπότε πρέπει να κερδίσεις τη θέση σου. Θα δούμε, αλλά σίγουρα θα τρέξω 5000 μ. στη Maison-Lafitte στις 7 Ιουνίου.

Νιώθετε κάποια πίεση από το γεγονός ότι πρέπει ταυτόχρονα να αποδίδετε στον αγώνα και να φροντίζετε για την παραγωγή του βίντεό σας;

Πίεση; Ναι και όχι. Σε κάθε περίπτωση, θέλω να πετύχω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, γι’ αυτό και προπονούμαι τόσο πολύ. Έχω την τύχη να συνεργάζομαι με μάγους που καταφέρνουν να καταγράφουν τα πάντα. Την περασμένη Κυριακή προσπάθησα να αναθέσω αλλού τον ρόλο του Lucas, επειδή εκείνος συμμετείχε στον πρώτο γύρο των Interclubs, και κατάλαβα πόσα έχει μάθει στην πράξη. Σε μια τέτοια δουλειά, ο Lucas τα καταφέρνει καλύτερα από πραγματικούς επαγγελματίες της εικόνας.

Όταν πηγαίνω σε αγώνα, πηγαίνω πραγματικά για δουλειά. Έχω πάρα πολλά πράγματα να διαχειριστώ. Οι συνεντεύξεις με τους αθλητές μετά το duathlon μου παίρνουν τουλάχιστον μία ώρα. Πρέπει όμως να αφιερώσεις αυτόν τον χρόνο. Στο τέλος, έτσι ο αγώνας αποκτά ζωή. Συχνά οι συναθλητές μου θέλουν να φύγουν γρήγορα με το μικρό λεωφορείο και τους λέω «5 λεπτά», ενώ στην πραγματικότητα χρειάζομαι μία ώρα!

Πιστεύετε ότι η σταθερή παρουσία σας στις κορυφαίες θέσεις αυξάνει το ενδιαφέρον της κοινότητάς σας;

Αυτός είναι ο μεγάλος μου στόχος: να παραμένω πάντα στην κορυφή. Όταν διεκδικείς την πρωτοπορία, όλα έχουν πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον και είναι πιο εύκολο να κινηματογραφηθούν από την ομάδα μου. Η ζωντανή κάλυψη συνήθως επικεντρώνεται στους πρώτους. Αν βρεθείς στο γκρουπ ή ακόμη και πιο πίσω, τότε τα πλάνα είναι πιο δύσκολο να βρεθούν, ενώ η ιστορία στο τέλος είναι πολύ πιο όμορφη να την αφηγηθείς, αφού υπάρχει πάντα η πιθανότητα της νίκης!

Αυθεντικός και άμεσος, ο Baptiste κερδίζει ένα ευρύ κοινό που αγαπά το τρέξιμο και τις δυνατές ανθρώπινες ιστορίες γεμάτες πρόκληση. Η αποφασιστικότητά του να εξελίσσεται και η ειλικρινής του διάθεση να μοιράζεται όσα ζει τον κάνουν μια ξεχωριστή φωνή στο YouTube, στο σταυροδρόμι του αθλητισμού και της κοινής εμπειρίας.