Τρέξιμο και Ραμαζάνι: συζήτηση με τον Abderrazak Charik

Πριν από λίγες ημέρες γιορτάστηκε το Eid al-Adha, μία από τις τρεις σημαντικότερες μουσουλμανικές γιορτές μαζί με το Ραμαζάνι και το Eid al-Fitr, τη γιορτή που σηματοδοτεί το τέλος της νηστείας. Ήταν η αφορμή για μια συζήτηση με τον Αλγερινογάλλο επαγγελματία δρομέα Abderrazak Charik σχετικά με το Ραμαζάνι και την επίδρασή του στην αθλητική ζωή. Μια συνέντευξη που ξεκαθαρίζει αρκετές παρανοήσεις.

Ο Abderrazak Charik γεννήθηκε το 1997 στην Αλγερία, στην Μπατνά. Μεγάλωσε κοντά στην οικογένειά του, πριν εγκατασταθεί στη Γαλλία το 2004. Σταδιακά, κυρίως μέσα από τους σχολικούς αγώνες ανωμάλου δρόμου, ο «Zak» βρήκε τον δρόμο του και εξελίχθηκε στο τρέξιμο, φτάνοντας το 2024 στην παγκόσμια πρώτη 50άδα μετά το Marathon de Valence, με χρόνο 2:07:20! Μας έκανε την τιμή να απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις για το άθλημά του και το Ραμαζάνι. Και τον ευχαριστούμε θερμά.

Abderrazak, μπορείς να μας συστήσεις τον δρομέα που είσαι;

Ξεκίνησα τον στίβο το 2013, ύστερα από ένα στοίχημα που είχα βάλει στο σχολείο μου. Στην αρχή έτρεξα σε αρκετούς σχολικούς αγώνες ανωμάλου δρόμου. Μέσα από αυτή τη διαδικασία βρήκα σταδιακά τον δρόμο μου. Όταν όμως μου μίλησαν για το τρέξιμο, στην αρχή σκεφτόμουν: «Εντάξει, το να τρέχεις είναι καλό, αλλά γιατί να τρέχεις έτσι “στον αέρα”;» (γέλια)! Οι άνθρωποι γύρω μου άρχισαν να μιλούν για τις δυνατότητές μου, οι οποίες εξελίσσονταν με τον χρόνο. Σήμερα είμαι επαγγελματίας αθλητής και αυτό είναι μεγάλη υπερηφάνεια για μένα, γιατί πέρασα μερικά χρόνια αμφιβολιών και δυσκολιών, όπως όλοι. Το λέω χωρίς να το κρύβω: η σχολική μου πορεία δεν ήταν ιδιαίτερα καλή, δεν ήταν κάτι που με ενδιέφερε. Κάποια στιγμή, όμως, αποφάσισα πραγματικά να κάνω ό,τι χρειαζόταν για να πετύχω στο τρέξιμο. Χάρη κυρίως στην Asics, που είναι ο βασικός χορηγός μου, είμαι επαγγελματίας από το 2021 και είμαι απόλυτα αφοσιωμένος στο τρέξιμο. Με σταθερό στόχο να βελτιώνομαι. Πέρασα αρκετά νωρίς στον μαραθώνιο, στα 24 μου. Στον πρώτο μου μαραθώνιο, στο Παρίσι το 2021, στην πρώτη διοργάνωση μετά την πανδημία, έτρεξα 2:12. Η πιο πρόσφατη επίδοσή μου στην απόσταση ήρθε τον Δεκέμβριο του 2024 στο Marathon de Valence, με 2:07:20, αποτέλεσμα που με έφερε στην παγκόσμια πρώτη 50άδα. Για την πρόκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα παίρνουν τους 100 πρώτους. Δουλειά λοιπόν (γέλια)!

Ποιοι είναι οι βασικοί σου στόχοι μεσοπρόθεσμα;

Υπάρχουν οι άμεσοι και οι πιο μακροπρόθεσμοι στόχοι… Τον ερχόμενο Σεπτέμβριο θα αγωνιστώ στον μαραθώνιο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στο Τόκιο. Θα προετοιμαστώ καλά όλο το καλοκαίρι για αυτή τη διοργάνωση. Από τη στιγμή που βρίσκομαι στους 50 κορυφαίους του κόσμου, στόχος μου πλέον είναι να μπω στην πρώτη 20άδα. Θα ήταν τεράστια υπερηφάνεια. Μακροπρόθεσμα, έχοντας πλέον αγωνιστεί σε κάθε είδους πρωτάθλημα, κυνηγώ φυσικά το απόλυτο όνειρο… τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να βρεθώ στο Λος Άντζελες το 2028.

Μακροπρόθεσμα, έχοντας πλέον αγωνιστεί σε κάθε είδους πρωτάθλημα, κυνηγώ φυσικά το απόλυτο όνειρο… τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να βρεθώ στο Λος Άντζελες το 2028.«
Abderrazak Charik

Ας μιλήσουμε τώρα για το Ραμαζάνι και τη δική σου αθλητική ζωή. Τηρείς πάντα αυτή την περίοδο νηστείας;

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου η θρησκεία έχει σημαντική θέση. Η νηστεία είναι επομένως υποχρεωτική από την ηλικία των 12-13 ετών, όταν μπορείς να αρχίσεις να σκέφτεσαι τον κόσμο και να κατανοείς τον κόσμο των ενηλίκων. Δεν ζητείται από τα μικρότερα παιδιά. Ο αθλητισμός είναι σημαντικός για μένα, αλλά το ίδιο και η πνευματικότητα. Με βοηθά να είμαι ο εαυτός μου, πάντα ακέραιος και με σεβασμό… Μου δίνει κατεύθυνση. Γι’ αυτό πάντα συνδύαζα το Ραμαζάνι με την αθλητική δραστηριότητα, θα έλεγα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Βάζω την πίστη μου πάνω από τον αθλητισμό. Για μένα είναι αυτονόητο, δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Ο μήνας του Ραμαζανιού είναι μια ευκαιρία να πλησιάσουμε σημαντικές αξίες. Είναι μια περίοδος που σου δίνει έμπνευση και δύναμη για τους υπόλοιπους 11 μήνες!

Πώς συνδυάζεις, λοιπόν, τους στόχους σου με την περίοδο του Ραμαζανιού;

Κάθε χρόνο, την περίοδο του Ραμαζανιού, δεν συμμετέχω σε κανέναν αγώνα. Αν κάνω κάτι, είναι σε πολύ χαμηλή ένταση. Όπως σου είπα, βάζω πραγματικά τη θρησκεία πάνω από τον αθλητισμό. Για έναν μήνα δεν μπορώ να προπονούμαι πρωί και απόγευμα, όπως κάνω τους υπόλοιπους 11 μήνες του χρόνου. Ξέρω το άθλημά μου και γνωρίζω ότι αυτό δεν συνδυάζεται με τη νηστεία, ιδίως όταν δεν μπορείς να ενυδατωθείς. Είναι προτιμότερο να χαμηλώσεις ρυθμούς. Κάνω μικρά τρεξίματα για έναν μήνα, ώστε να κρατήσω έναν στοιχειώδη ρυθμό. Το να βγω για τρέξιμο στις 16:00 και να περιμένω τη δύση του ήλιου για να πιω θα ήταν πολύ επιβαρυντικό για το σώμα μου. Και όλα αυτά ύστερα από μια ημέρα που έχει ξεκινήσει στις 5 το πρωί, είναι αδύνατο να διαχειριστούν. Οι κίνδυνοι για το σώμα είναι πολλοί. Όταν μιλάς με ειδικούς στη διατροφή, ξέρεις ότι τα πρώτα 30 λεπτά μετά το τρέξιμο είναι καθοριστικά για την αποκατάσταση. Αν πάρεις αρκετή πρωτεΐνη μέσα σε αυτό το μισάωρο, κερδίζεις 48 ώρες στην αποκατάσταση… Κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού, αυτό είναι αδύνατο μέσα στην ημέρα. Δεν σημαίνει ότι θα τραυματιστείς οπωσδήποτε, αλλά θα καταπονήσεις το σώμα, για παράδειγμα με χρόνια κόπωση ή άλλες επιπτώσεις. Γι’ αυτό περιμένω τη νύχτα και κάνω μικρά τρεξίματα…

Τρέχεις τη νύχτα;

Μα φυσικά, τότε βρίσκω λύσεις. Αν η νηστεία τελειώνει στις 20:00, βγαίνω στις 19:00 για ένα χαλαρό τρέξιμο, απλώς για να ξεμουδιάσω… Ύστερα διακόπτω τη νηστεία, περνάω λίγο χρόνο με την οικογένειά μου και στις 23:00 ή τα μεσάνυχτα βγαίνω για μια μεγαλύτερη προπόνηση στην παραλία (σ.σ. την παραλία της Δουνκέρκης)! Έχω την τύχη να μένω σε μια πόλη όπου η παραλία παραμένει φωτισμένη τη νύχτα, οπότε το εκμεταλλεύομαι (γέλια). Με άλλα λόγια, αυτά τα δύο τρεξίματα αντικαθιστούν τις δύο καθημερινές προπονήσεις που κάνω τον υπόλοιπο χρόνο: μία χαλαρή το πρωί και μία πιο έντονη το απόγευμα. Αυτή την περίοδο απλώς πιέζω λιγότερο… Είναι πολύ δύσκολο να φτάσεις στο αποκορύφωμα της φόρμας σου, αλλά είναι πολύ εύκολο να τη χάσεις. Αυτός ο ρυθμός, λοιπόν, μου επιτρέπει να διατηρώ ένα καλό επίπεδο.

Φαίνεται πάντως ότι το διαχειρίζεσαι καλά…

Καταφέρνω να ισορροπώ ανάμεσα στη θρησκευτική και την αθλητική πλευρά. Όταν επιστρέφω στον κανονικό ρυθμό, βρίσκομαι αμέσως στο επίπεδό μου και δεν αισθάνομαι αδυναμία μετά από αυτή την περίοδο. Άλλωστε, όπως επαναλαμβάνω, είναι ένας μήνας που σου δίνει μεγάλη δύναμη σε πνευματικό επίπεδο. Αυτό είναι σημαντικό για μένα.