Cliff Young, ο υπεραθλητής-κτηνοτρόφος

Η πρώτη διοργάνωση του Westfield Sydney to Melbourne Ultramarathon

Το 1983, στην πρώτη του διοργάνωση, το Westfield Sydney to Melbourne Ultramarathon στην Αυστραλία καθιερώθηκε αμέσως ως ένας από τους δυσκολότερους αγώνες στον κόσμο, με διαδρομή 875 χιλιομέτρων, καυτές μέρες και παγωμένες νύχτες. Απευθυνόμενος σε έμπειρους ultramarathoners, αυτός ο ακραίος αγώνας απαιτούσε, λόγω της απόστασης και των συνθηκών, απαιτητική προετοιμασία, σχολαστική οργάνωση και σχεδόν υπεράνθρωπη αντοχή. Η πρώτη διοργάνωση έγινε το 1983 και ο αγώνας πραγματοποιούνταν κάθε χρόνο έως το 1991. Τα φαβορί της εποχής, όπως ο πολυνίκης Έλληνας Yiannis Kouros, είχαν σχεδιάσει ανάλογες στρατηγικές: κατακερματισμένο ύπνο, τροφοδοσία υπολογισμένη στο γραμμάριο και οικονομικό διασκελισμό. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ένας 61χρονος κτηνοτρόφος, που θα έφτανε στον αγώνα με τα ρούχα της δουλειάς, θα έφερνε τα πάνω κάτω. Πριν σταθεί στη γραμμή εκκίνησης, ο Cliff Young δεν είχε τρέξει ποτέ κάτι ανάλογο. Σε αντίθεση με πολλές πληροφορίες που κυκλοφορούν σήμερα στο διαδίκτυο, ο γεννημένος στη Victoria, που «δεν θα μπορούσε να έχει πιο ταιριαστό όνομα», είχε ήδη αγωνιστική εμπειρία πριν από το Westfield Sydney to Melbourne Ultramarathon. Είχε τρέξει, μεταξύ άλλων, τρεις φορές στον μαραθώνιο της Melbourne, το 1980, το 1981 και το 1982, αφού ξεκίνησε να αγωνίζεται στο τρέξιμο το 1979, σε ηλικία 56 ετών. Το ρεκόρ του στην απόσταση των 42,195 χιλιομέτρων; 3 ώρες 02:53, επίδοση απολύτως αξιοπρεπής για έναν άνθρωπο που άρχισε τόσο αργά. Ο χρόνος αυτός, όμως, έκρυβε ένα δυναμικό που σύντομα θα έβρισκε την ευκαιρία να φανεί…

Τον προπονούσαν τα πρόβατά του

Κάθε μέρα, στη φάρμα του στο Beech Forest, διένυε δεκάδες χιλιόμετρα για να μαζέψει τα πρόβατα που είχαν ξεφύγει, χωρίς να σταματά ποτέ. Όταν εμφανίστηκε στην εκκίνηση του Westfield Ultramarathon, οι διοργανωτές αρχικά νόμισαν ότι επρόκειτο για φάρσα. Φορούσε σαλοπέτα και παλιές μπότες και φέρεται να είπε ήρεμα: «Έχω συνηθίσει να τρέχω δύο ή τρεις μέρες συνεχόμενα όταν πρέπει να μαζέψω τα ζώα». Οι θεατές, λοιπόν, δεν τον έπαιρναν στα σοβαρά. Οι δρομείς τον κοιτούσαν με δυσπιστία. Από τις πρώτες κιόλας ώρες, όμως, ο Cliff επέβαλε τον ρυθμό του: ένα αργό αλλά αδιάκοπο τρέξιμο. Ενώ οι υπόλοιποι αθλητές κοιμούνταν αρκετές ώρες κάθε νύχτα, ο Cliff Young… δεν σταμάτησε ποτέ: «αν κοιμηθώ, θα χάσω πάρα πολύ χρόνο». Τα αυστραλιανά τηλεοπτικά δίκτυα, που αρχικά τον αντιμετώπιζαν αφ’ υψηλού, γοητεύτηκαν γρήγορα από αυτόν τον ηλικιωμένο άνδρα που τροχάδιζε σαν να κυνηγούσε ένα αόρατο κοπάδι. 

Την τρίτη μέρα, ο Cliff είχε πιάσει τους πρωτοπόρους. Την τέταρτη, τους είχε προσπεράσει. Χωρίς προπονητή και χωρίς στρατηγική, άντεξε 5 ημέρες, 15 ώρες και 4 λεπτά συνεχόμενης προσπάθειας, συντρίβοντας σχεδόν κατά δύο ημέρες το ρεκόρ της διαδρομής, με προβάδισμα 10 ωρών από τον δεύτερο, τον George Perdon! Και ο τελευταίος, όμως, μόνο άπειρος δεν ήταν: το 1973 έγινε ο πρώτος άνθρωπος που διέσχισε την Αυστραλία τρέχοντας. Στον τερματισμό, εξαντλημένος αλλά χαμογελαστός, δήλωσε: «Ήξερα ότι μπορούσα να τα καταφέρω. Απλώς έκανα αυτό που κάνω πάντα». Το ρεκόρ του άντεξε έως το 1985, όταν ο Έλληνας Yiannis Kouros κέρδισε τον αγώνα σε 5 ημέρες, 5 ώρες και 7 λεπτά. Η επίδοσή του ενέπνευσε μάλιστα έναν αγώνα, το Cliff Young Race (που διεξαγόταν από το 1983 έως το 2005). Αυτό δείχνει πόσο έντονα παρακολουθήθηκε η ιστορία του στην Αυστραλία!

Το μάθημα του Cliff Young: τρέχοντας διαφορετικά

Ο Cliff Young δεν κέρδισε απλώς έναν αγώνα. Αναστάτωσε τον χώρο της υπεραντοχής και τις βεβαιότητές του. Πριν από εκείνον, κανείς δεν πίστευε ότι ήταν δυνατό να τρέξει 875 χιλιόμετρα χωρίς ύπνο. Μετά από εκείνον, οι ειδικοί μελέτησαν την τεχνική του: το Young Shuffle, έναν εξαιρετικά οικονομικό διασκελισμό, με τα πόδια να σέρνονται σχεδόν στο έδαφος για εξοικονόμηση ενέργειας. Σήμερα, η μέθοδος αυτή εξακολουθεί να διδάσκεται σε σεμινάρια ultra-trail. Πέρα όμως από την τεχνική, ο Cliff άλλαξε την ίδια τη φιλοσοφία του αγώνα. Απέδειξε ότι η εμπειρία και η υπομονή αξίζουν μερικές φορές περισσότερο από τη νιότη και την ταχύτητα. Ότι η απλότητα μπορεί να νικήσει την επιστήμη. Και, πάνω απ’ όλα, ότι οι αουτσάιντερ, όσοι δεν χωρούν στα καθιερωμένα πρότυπα, κρύβουν συχνά απρόσμενες εφεδρείες. Ο Eliud Kipchoge έχει αναφέρει τον Cliff Young ως πηγή έμπνευσης στην προσπάθειά του να κατέβει τις 2 ώρες στον μαραθώνιο: «Μου δίδαξε ότι τα όρια βρίσκονται στο μυαλό μας». Στην Αυστραλία, εξακολουθεί να θεωρείται είδωλο του τρεξίματος!

Δεν έχει σημασία η ταχύτητα, δεν έχει σημασία ο διασκελισμός… Τρέξε σαν τον Cliff, με το μυαλό και την καρδιά σου.