Highway to Help: ο Robert Pope στον δρόμο

Στις 13 Νοεμβρίου, στο προφίλ του στο Instagram, ο ultra-runner Robert Pope έγραψε: « On Sunday, I will start on the Highway to Help. Running 2000km – Melbourne to Brisbane, following the ACDC tour. 4 weeks, no stop signs, speed limits. Come along for the ride ».

 Την Κυριακή ξεκινάω το Highway to Help. Θα τρέξω 2.000 χλμ., από τη Μελβούρνη έως το Μπρίσμπεϊν, ακολουθώντας την περιοδεία των AC/DC. Τέσσερις εβδομάδες, χωρίς πινακίδες STOP και όρια ταχύτητας. Ελάτε μαζί μου στη διαδρομή.

Στις 16 Νοεμβρίου, ο πιο ανθεκτικός κτηνίατρος του πλανήτη ξεκινούσε έτσι την περιοδεία του από τη Μελβούρνη, ακολουθώντας τους θρυλικούς AC/DC. Τον είχαμε γνωρίσει μαζί τον περασμένο Μάιο, στο άρθρο « Ο Robert Pope συνεχίζει να τρέχει ». Ο Λίβερπουλ, που αγαπά το τρέξιμο… και το ροκ, βρήκε μια εξαιρετική ιδέα: αξιοποιεί τη δημοσιότητα της θρυλικής μπάντας για να κινητοποιήσει τον κόσμο και να συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα για τρεις οργανώσεις: The Smith Family, NSPCC και WWF. Οι δύο πρώτες βοηθούν παιδιά που ζουν σε συνθήκες φτώχειας στην Αγγλία και την Αυστραλία. Το WWF προστατεύει τον κόσμο των ζώων, μια υπόθεση που έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Robert.

Είχε ήδη συγκεντρώσει χρήματα για το WWF στο απίστευτο ταξίδι στα ίχνη του Forrest Gump (2016–2018)… Ο Rob Pope, κτηνίατρος στην καθημερινή του ζωή και εντυπωσιακός δρομέας, επιστρέφει λοιπόν στον δρόμο. Έφυγε από τη Μελβούρνη στις 16 Νοεμβρίου 2025 και ξεκίνησε το « Highway to Help », ακολουθώντας την αυστραλιανή περιοδεία των AC/DC. Από εκείνη την ημέρα έως τη συναυλία της 18ης Δεκεμβρίου στο Μπρίσμπεϊν, ο Robert θα βρίσκεται στον δρόμο. Ελπίζει να τρέχει καθημερινά περισσότερα από 70 χλμ. Τέσσερις εβδομάδες προσπάθειας για να αλλάξει τα δεδομένα: « Τα πολύ καλά νέα είναι ότι οι AC/DC στηρίζουν απόλυτα αυτό το run: πουλούν φουσκωτές κιθάρες, υπογεγραμμένες και ανυπόγραφες, και τα έσοδα πηγαίνουν στις οργανώσεις. Ήταν δική τους ιδέα, δεν τους το ζήτησα καν. Μια απίστευτη και πολύ γενναιόδωρη κίνηση. »

Ένας μοναχικός και φωτεινός δρομέας

© Robert Pope

Ο Rob δεν είναι ένας συνηθισμένος δρομέας. Είναι άνθρωπος μαθημένος στις μεγάλες προσπάθειες και τις ακραίες προκλήσεις. Από το 2016 έως το 2018 διένυσε περισσότερα από 25.000 χλμ. (!) στις Ηνωμένες Πολιτείες, απόσταση αντίστοιχη με πέντε διασχίσεις της χώρας, και έγινε ο πρώτος άνθρωπος που αναπαρέστησε τη φανταστική διαδρομή της ταινίας Forrest Gump. Αυτή η διαδρομή τον διαμόρφωσε και εξακολουθεί να τον συνοδεύει: « Νομίζω ότι συνεχίζω να τρέχω. Δεν πιστεύω πως το run μου έχει τελειώσει. Δεν θέλω να τελειώσει, παρότι καταλαβαίνω ότι το παράθυρο για να πραγματοποιήσω όσα θέλω μικραίνει… Αν έρθει αυτή η στιγμή και δεν ξαναφύγω, θα είμαι ήσυχος με τον εαυτό μου χάρη σε όσα έχω ήδη κάνει, ακόμη κι αν πάντα θα θέλω περισσότερα. Θέλω απλώς να κάνω ένα τελευταίο ταξίδι που θα μπορεί να δει η κόρη μου ».

Τον περασμένο Μάιο μάς είχε μιλήσει για την επιθυμία του να τρέξει στην Αυστραλία: « Δεν έχω διασχίσει ποτέ την Αυστραλία και θέλω πολύ να πραγματοποιήσω ένα παρόμοιο project, πάντα μόνος. Σίγουρα δεν θα είμαι ο πιο γρήγορος που θα τη διασχίσει, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Τον επόμενο Ιούνιο, στην Αγγλία ή κάπου αλλού στην Ευρώπη, θα κάνω ένα μικρό ταξίδι μιας εβδομάδας, εκείνης των γενεθλίων μου. Δεν θα ενημερώσω κανέναν στα social media. Θέλω απλώς να τρέξω και να ακούσω τι μου λέει το σώμα μου, χωρίς πίεση, 80 χιλιόμετρα την ημέρα. Να δω αν εξακολουθώ να το αγαπώ. Γιατί πρέπει να εξετάσω και το ενδεχόμενο να μην ισχύει πια. Ίσως πλέον να είναι υπερβολικό… Όπως και να ’χει, έχω ήδη κάνει ένα βήμα στο project: πρόσφατα μια οικογένεια μού χάρισε ευγενικά ένα καρότσι αξίας 400€, αφού το δικό μου έσπασε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα πρέπει να πραγματοποιήσω αυτό το ταξίδι. »

Μερικούς μήνες αργότερα, έφτασε η ώρα. Μαζί του κουβαλά την ενέργεια του ροκ και τον ήχο των AC/DC. Αν η μουσική θα τον βοηθήσει να αντέξει τη δοκιμασία, ο Robert βλέπει καθαρά τι απαιτεί αυτό το project. Στις 28 Νοεμβρίου, δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό ABC Radio Adelaide ότι ένα τέτοιο run είναι « fun τύπου 2, το είδος της διασκέδασης που είναι απολαυστικό μόνο όταν το θυμάσαι αργότερα». Μια απολύτως «Pope» ατάκα του δρόμου. Τον φανταζόμαστε ήδη να ξεσπά σε γέλια αφού την είπε. Όσο για την αγάπη του για τη μουσική, ο Robert δεν θα μπορούσε να ζητήσει κάτι καλύτερο από αυτή την περιοδεία της αυστραλιανής μπάντας: « Οι AC/DC ήταν πάντα ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα. Τους έχω δει πολλές φορές live. Όταν ήμουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, στα ίχνη του Forrest Gump, η μουσική ήταν μεγάλη πηγή έμπνευσης και οι AC/DC έπαιζαν πάντα τη στιγμή που τους χρειαζόμουν. Σε τέτοιο βαθμό, που έβαλα έναν κανόνα στον εαυτό μου: αν έπαιζε ποτέ ένα τραγούδι των AC/DC, δεν είχα δικαίωμα να σταματήσω να τρέχω. Αυτό ίσχυε παντού, όπου κι αν βρισκόμουν, έπρεπε να συνεχίσω να τρέχω. »

Ένας σταθερός φιλανθρωπικός άξονας

Ο Rob τρέχει για να δίνει και να παίρνει. Εδώ το τρέξιμο δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά μέσο για να ξυπνήσει τη γενναιοδωρία, να ενώσει ανθρώπους γύρω από μια υπόθεση και μια πράξη. Αρκεί να δει κανείς το πλατύ χαμόγελό του σε κάθε βίντεο από τη διαδρομή. Ακόμη κι όταν υποφέρει, ο Robert χαμογελά. Ακόμη κι όταν τον βασανίζει η αϋπνία ή πρέπει να διασχίσει έναν κακοτράχαλο δρόμο με το καρότσι… Τα stories του είναι απολαυστικά. Άλλωστε, με την εμπειρία του ως podcaster στη Red Bull, ο Robert έχει καλλιεργήσει το ταλέντο του ως παρουσιαστής. Στον ιστότοπο των AC/DC υπάρχει σύνδεσμος για το φιλανθρωπικό run του Robert Pope, ο οποίος πριν από την αναχώρησή του ζήτησε από τα αυστραλιανά αστέρια να υπογράψουν μερικές φουσκωτές κιθάρες.

Και αυτή τη φορά, η απλότητα και η γενναιοδωρία του Άγγλου ανταμείφθηκαν: « Αφού πουλούν αυτές τις κιθάρες, ήθελαν να μου παραδώσουν μία αυτοπροσώπως. Είχα ήδη εισιτήρια για τη συναυλία, αλλά πριν από το show μου ζήτησαν να πάω σε ένα συγκεκριμένο σημείο. Περιμέναμε εκεί με τη γυναίκα και την κόρη μου και ξαφνικά βλέπω τον Brian Johnson, τον τραγουδιστή του συγκροτήματος. Έρχεται και μου δίνει την κιθάρα. Πολύ sympa, πολύ φιλικός με όλους, αυτός είναι ο Brian… Ήμουν τόσο υπνωτισμένος από την παρουσία του, που συνειδητοποίησα αργότερα ότι εκεί βρίσκονταν και ο Angus, ο Stevie και ο Chris. Τους ξαναείδα αργότερα, μετά τη συναυλία, μαζί με τον Matt, τον ντράμερ. Είναι πραγματικά υπέροχοι άνθρωποι, πολύ απλοί. Ήταν μια τόσο ξεχωριστή εμπειρία. »

Όλα τα έσοδα από τις φουσκωτές κιθάρες, υπογεγραμμένες ή όχι από τους AC/DC, που πωλούνται στα pop-up stores κάθε συναυλίας, θα διατεθούν σε τρεις αναγνωρισμένες οργανώσεις: The Smith Family, NSPCC και WWF. Στις 5 Δεκεμβρίου, ο Robert είχε ήδη συγκεντρώσει περισσότερα από 6.000 ευρώ, από τον στόχο των 7.500 ευρώ που είχε θέσει. Η κούραση είναι παρούσα, αλλά η ψυχολογία παραμένει εξαιρετική: « Συνήθως είμαι κουρασμένος, αλλά εξακολουθώ να προχωράω αρκετά καλά. Τα πόδια μου και η διατροφή μου έχουν προσαρμοστεί πλέον και όλα πάνε περίπου όπως πρέπει, παρότι κυνηγάω συνεχώς τους τραυματισμούς: έχω θέματα με την αριστερή κνήμη, τον δεξιό αχίλλειο τένοντα, τον αριστερό γλουτό και τον καμπτήρα του αριστερού ισχίου, και κάθε μέρα κάποιο από αυτά φαίνεται να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από τα υπόλοιπα. Ουσιαστικά σβήνω διαρκώς φωτιές, αλλά παραμένω αρκετά θετικός για τη συνέχεια και συνεχίζω να καλύπτω την απόσταση ».

Το Highway to Help, μια γέφυρα ή, καλύτερα, ένας δρόμος ανάμεσα στο ροκ, το τρέξιμο και την ανθρωπιά.

➜ Για περισσότερα: Podcast How to be superhuman;
➜ Κάντε μια δωρεά στο Highway to Help
➜ Η σελίδα του run στον ιστότοπο των AC/DC