Στο Salomon Ecotrail de Paris, η Blandine L’Hirondel και οι Les Cols Verts μιλούν για το περιβάλλον

21 Μαρτίου, πρώτη μέρα της άνοιξης και του Ecotrail de Paris. Την παραμονή της νίκης της στα 35 χλμ., η Blandine L’Hirondel βρέθηκε στην έκθεση της διοργάνωσης σε έναν νέο ρόλο. «Είναι μεγάλη τιμή για μένα να είμαι η πρέσβειρα της ανοιξιάτικης περιόδου, στο πλαίσιο του προγράμματος MAIF Sport Planète. Πρόκειται για ένα σύνολο δράσεων που διαρκούν έναν χρόνο και χωρίζονται σε τέσσερις εποχές, με στόχο την ευαισθητοποίηση και την προώθηση της οικολογίας », εξηγεί η δις παγκόσμια πρωταθλήτρια trail (2019 και 2022) και νικήτρια του Diagonale des Fous 2025. Ήταν μια ευκαιρία να μάθει περισσότερα για την επικονίαση, τα έντομα και τα φυτά. Στόχος είναι να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τη φυσική κληρονομιά, που αποτελεί το πεδίο δράσης των αθλητών του outdoor. Για την αθλήτρια, η οικολογική συνείδηση είναι πιο έντονη στους αθλητές του trail απ’ ό,τι στον γενικό πληθυσμό.

Η δουλειά μου είναι να διασχίζω μονοπάτια κάθε μέρα. Βλέπω πώς αλλάζουν το περιβάλλον, οι διαδρομές και το έδαφος, αλλά και οι νοοτροπίες. Είναι ένα κρίσιμο ζήτημα στο trail, γιατί η δραστηριότητά μας επηρεάζει αναπόφευκτα τα οικοσυστήματα, ιδιαίτερα όταν κινούμαστε κατά χιλιάδες στα μονοπάτια.

Οι ατομικές προσπάθειες μπορούν, ωστόσο, να περιορίσουν τον αντίκτυπο της παρουσίας μας στους φυσικούς χώρους. Με το κύρος και την αναγνωρισιμότητά της, η νικήτρια των 35 χλμ. ανέδειξε αυτή τη δέσμευση σε όλη τη διάρκεια του αγωνιστικού Σαββατοκύριακου.

© Emma Bert / Marathons.com

Ένας ρόλος διαμεσολάβησης

Μια πεποίθηση που θέλει να μεταδώσει με παιδαγωγικό τρόπο. «Δεν θέλω να περάσω ένα μήνυμα ενοχοποίησης ή να εμφανιστώ ως κάποια που κάνει κήρυγμα. Θέλω να δείξω ότι ούτε εγώ είμαι τέλεια, αλλά πως, αν ασχοληθούμε με το θέμα, μπορούμε να μάθουμε πολλά και να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τα πράγματα. Το άθροισμα μικρών κινήσεων μπορεί να φέρει συλλογικό αποτέλεσμα», αναφέρει η αθλήτρια. Οι πρωτοβουλίες αυτές μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τον τόπο όπου ζούμε, στην πόλη, στην ύπαιθρο ή στο βουνό.

Η αθλήτρια από την Caen παραδέχεται ότι δεν είναι «καθαρόαιμη βουνίσια. «Δεν γεννήθηκα εκεί, έζησα στην πόλη, ενώ πολλά μέλη της οικογένειάς μου και φίλοι μου ζουν στο βουνό. Αυτό όμως δεν με εμποδίζει να ενδιαφέρομαι για αυτό. Ο συγκεκριμένος αγώνας είναι μια στιγμή μοιράσματος και εκτιμώ αυτή την προσβασιμότητα στη διαδρομή, το ότι βρίσκομαι κοντά στον κόσμο και δεν είμαι ποτέ μόνη.»»

Η αθλήτρια που φορά συχνά την tricolore φανέλα, καθώς προετοιμάζεται για το Transvulcania και το UTMB, θέλει να μοιραστεί όσα ανακάλυψε χάρη στον ρόλο της ως πρέσβειρας, δείχνοντας ότι αυτή η ευαισθησία συχνά γεννιέται όταν αφιερώνουμε χρόνο για να παρατηρήσουμε. «Θέλω απλώς να πω στον κόσμο να ανοίξει τα μάτια του και να κοιτάξει τι συμβαίνει γύρω μας. Δεν θέλω να δίνω εντολές, αλλά να ευαισθητοποιήσω για τον αντίκτυπό μας, την κλιματική αλλαγή και τα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα που μας αφορούν ». Στόχος της είναι να γίνει αντιληπτή η συρρίκνωση της βιοποικιλότητας, η εξαφάνιση των ειδών και η μείωση των πληθυσμών των επικονιαστών. Η συνειδητοποίηση ανοίγει τον δρόμο, πριν περάσουμε στις πιθανές δράσεις σε ατομικό ή τοπικό επίπεδο.

© Emma Bert / Marathons.com

Το Ecotrail, ένας αγώνας με οικολογικό προσανατολισμό

Η διοργάνωση θέλει να συνδυάσει το αθλητικό γεγονός με τον σεβασμό στη φύση, παρά τον μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων, αξιοποιώντας αυτή τη συγκέντρωση για να ευαισθητοποιήσει το κοινό. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και η έκθεση της διοργάνωσης, με την παρουσία αρκετών φορέων που εργάζονται για την προστασία των οικοσυστημάτων, όπως οι Les Cols Verts. Πρόκειται για μια εθνική ένωση που αναπτύσσει προγράμματα αστικής γεωργίας σε υποβαθμισμένες γειτονιές. Οι δράσεις της υλοποιούνται επίσης μαζί με τη MAIF, στο πλαίσιο της συνεργασίας με το Ecotrail για έναν πιο υπεύθυνο αθλητισμό.

Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι δράσης. Ο πρώτος είναι η δημιουργία εθνικών προγραμμάτων εκπαίδευσης και υποστήριξης. Ο δεύτερος είναι η οργάνωση δικτύων αστικών αγροκτημάτων για ανθρώπους που ζουν σε συνθήκες επισφάλειας. Από εργαστήρια μέχρι τη δημιουργία αγροκτημάτων με επίκεντρο τη βιοποικιλότητα, τη διατροφή ή την κηπουρική, οι δραστηριότητες είναι πολλές. Απευθύνονται σε διαφορετικά κοινά, όπως σχολεία, επιχειρήσεις και τοπικές αρχές.

Η οργάνωση δραστηριοποιείται σε τέσσερις περιοχές: Rennes, Strasbourg, La Ciotat και Seine-Saint-Denis. Η Anna Roiné, διευθύντρια της Île-de-France, χαίρεται για την παρουσία της ένωσης σε αυτό το μεγάλο αθλητικό ραντεβού. «Οι αθλητές του trail βρίσκονται σε άμεση επαφή με τη φύση, οπότε έχουν ήδη αυτή την ευαισθησία », εξηγεί.

«Αθλούνται σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον και όχι σε μια αίθουσα. Μιλήσαμε με ανθρώπους που είχαν διαφορετικό επίπεδο ενημέρωσης και συνειδητοποίησης. Είμαστε εδώ για να ενημερώσουμε το ευρύ κοινό για όλα αυτά τα μικρά πράγματα που δεν γνωρίζουμε απαραίτητα σε βάθος». Μια σημαντική ευκαιρία προβολής για την οργάνωση, τα μέλη της οποίας μπόρεσαν να συναντήσουν ένα κοινό με το οποίο δεν έρχονται συχνά σε επαφή. Η διευθύντρια δήλωσε ιδιαίτερα χαρούμενη που μπόρεσε να απευθυνθεί σε ένα ευρύτερο φάσμα ανθρώπων.

Δράσεις για τους αθλητές του trail και το κοινό

Στην έκθεση πραγματοποιήθηκαν αρκετές δράσεις με θέμα την επικονίαση. Η πρώτη ήταν ένα εργαστήριο κατασκευής καταφυγίων για μοναχικές μέλισσες. «Έχουμε την τάση να θεωρούμε τις μέλισσες οικόσιτα έντομα που ζουν σε κυψέλες. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν περισσότερα από 1.000 είδη. Οι πιο μοναχικές, εκείνες που δεν συγκεντρώνονται σε σμήνη, εξαφανίζονται πολύ πιο γρήγορα από τις υπόλοιπες », επισημαίνει η Anna Roiné. Ο λόγος είναι ότι διαθέτουν λιγότερα σημεία για να τραφούν και αντιμετωπίζουν τον ανταγωνισμό των μελισσών των κυψελών. Η δημιουργία τέτοιων καταφυγίων τους προσφέρει έναν χώρο προστασίας και, επομένως, ουσιαστική βοήθεια.

Το δεύτερο εργαστήριο καλούσε τους δρομείς να αντιστοιχίσουν τα λουλούδια με τον καρπό ή το λαχανικό τους. Ένα παιχνίδι γνώσεων που ανέδειξε τη σημασία των λουλουδιών. Το τρίτο ήταν μια δραστηριότητα κατασκευής seed bombs, δηλαδή σφαιρών από μείγμα φυτοχώματος, αργίλου και κομπόστ, μέσα στο οποίο τοποθετούνται σπόροι λουλουδιών. «Είναι ένας τρόπος να φυτεύουμε σπόρους σε πολύ σκληρές και αστικές επιφάνειες, για παράδειγμα σε μια σχισμή ενός τοίχου ή στη βάση ενός δέντρου. Τα φυτά αυτά θα αποτελέσουν τροφή για τις μέλισσες », τονίζει η ειδικός.

Η φύση είναι απαραίτητη στις πόλεις μας

Στις πόλεις που έχουν καλυφθεί σε μεγάλο βαθμό από τσιμέντο, η συρρίκνωση των φυσικών χώρων οδηγεί σε μείωση της βιοποικιλότητας. Οι συνέπειες ξεπερνούν την εξαφάνιση των εντόμων. Ο αντίκτυπος στην ευημερία των κατοίκων είναι άμεσος. «Είναι επιβλαβές για την υγεία να μην ερχόμαστε σε επαφή με τη φύση, ενώ αυτό επηρεάζει και την ικανότητά μας να ζούμε σε πόλεις που πλήττονται από την κλιματική αλλαγή», υποστηρίζει η διευθύντρια. Όσο λιγότεροι είναι οι πράσινοι χώροι, τόσο ανεβαίνει η θερμοκρασία και τόσο πιο δύσκολη γίνεται η ζωή στην πόλη.

Η ένωση τάσσεται υπέρ της δημιουργίας μικρών θυλάκων πρασίνου, καλλιεργώντας αυτούς τους χώρους ώστε να επιστρέψουν η δροσιά, η πανίδα και η χλωρίδα. Η ευαισθητοποίηση των πολιτών είναι απαραίτητη και η συνέχιση αυτής της εκστρατείας κατά τη διάρκεια του Ecotrail ήταν απολύτως λογική.

Οι κάτοικοι των πόλεων έχουν αποσυνδεθεί από τον άγριο κόσμο. Πρέπει να τους ξαναδιδάξουμε τον κύκλο των εποχών, την παρατήρηση των φυτών και των ζώων. Τα αστικά αγροκτήματα επιτρέπουν να δημιουργηθούν ξανά πράσινοι διάδρομοι, ώστε η βιοποικιλότητα να αναπτυχθεί με διάρκεια ».

➜ Δείτε το ημερολόγιο των μαραθωνίων