Η διαδρομή του Μαραθωνίου της Νέας Υόρκης χιλιόμετρο προς χιλιόμετρο και οι παγίδες που σας περιμένουν

Ο Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης δεν μοιάζει με κανέναν άλλον. Η ενέργεια που ξεχειλίζει, οι ουρανοξύστες που σου ζαλίζουν το κεφάλι, η δυσκολία που δεν διαπραγματεύεται: μοιάζει με τη Big Apple και το κύρος του είναι ανάλογο της πρόκλησης. Πριν περάσεις τη γραμμή τερματισμού μέσα στο Central Park, σε περιμένει ολόκληρη περιπέτεια. Τα 42,195 χλμ. του δεν έχουν καμία σχέση με περίπατο: ανάμεσα στις πέντε γέφυρες και στην αξιοσημείωτη υψομετρική, η Νέα Υόρκη τρέχεται με τα πόδια, αλλά και με την καρδιά. Για τους σχεδόν 60.000 τυχερούς που πατούν κάθε χρόνο στις αρχές Νοεμβρίου τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο της πόλης, η διαδρομή είναι τόσο δύσκολη όσο και μαγική. Σε αυτό το άρθρο θα βρείτε μια εκτενή ανάλυση: την υψομετρική, τις κορυφαίες στιγμές, τις δυσκολίες ανά τμήμα και τις παγίδες που πρέπει να αποφύγετε, για να κάνετε τον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης τον ωραιότερο αγώνα της ζωής σας.

Η Νέα Υόρκη και ο μαραθώνιος: μια ιστορία γεμάτη πάθος και τρέλα

Αν υπήρχε μόνο ένας μαραθώνιος να τρέξεις στη ζωή σου, μάλλον θα ήταν αυτός. Ο Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης είναι ό,τι καλύτερο έχει να προσφέρει το τρέξιμο: ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα με πάνω από δύο εκατομμύρια θεατές να πανηγυρίζουν τους δρομείς, μια εμβληματική διαδρομή στα πέντε boroughs της πόλης και δεκάδες χιλιάδες δρομείς που ακολουθούν τα βήματα των κορυφαίων μαραθωνοδρόμων του κόσμου, οι οποίοι έχουν ήδη ξεκινήσει μπροστά τους. Να τρέχεις στη Νέα Υόρκη σημαίνει να καταλαβαίνεις πόσο τυχερός είσαι που κάνεις αυτό το άθλημα. Είναι το σταυροδρόμι όλων των συναισθημάτων: όταν η τρέλα της Big Apple συναντά το πάθος του μαραθωνίου, το κοκτέιλ δίνει μια εμπειρία αξέχαστη, που ξεπερνά τα όρια του αθλήματος.

Πέντε γέφυρες, 250 μ. D+ και ένα πλήθος που παραληρεί. Η διαδρομή του Μαραθωνίου της Νέας Υόρκης και οι παγίδες της.

Με διοργανώτρια την ιστορική ένωση New York Road Runners, ο Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης είναι φορτωμένος με ιστορία. Όλα ξεκινούν στις 13 Σεπτεμβρίου 1970 στο Central Park: 127 δρομείς πληρώνουν 1 δολάριο συμμετοχή για να κάνουν τέσσερις γύρους στο πάρκο και μόνο 55 περνούν τη γραμμή. Νικητής ο Gary Muhrcke, πυροσβέστης της Νέας Υόρκης που είχε μόλις τελειώσει τη νυχτερινή του βάρδια. Το 1976 η διαδρομή βγαίνει από το Central Park και διασχίζει τα πέντε boroughs, και αυτή η διαδρομή γιορτάζει το 2026 τα 50 της χρόνια. Ωραίο νεύμα. Ιδρυτικό μέλος των World Marathon Majors, ο Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης έχει τεράστια επιρροή σε ολόκληρο το τρέξιμο παγκοσμίως. Και το οικονομικό του βάρος είναι εξωπραγματικό: η διοργάνωση του 2025 απέφερε σχεδόν 1 δισεκατομμύριο δολάρια στην πόλη. Ο αγώνας κάνει κυριολεκτικά τη Νέα Υόρκη να λάμπει σε όλο τον κόσμο.

Η μαγεία του αγώνα βρίσκεται και στην ιδιαιτερότητα και τη δυσκολία του. Η διαδρομή πηγαίνει από το ένα σημείο στο άλλο, στα δύο άκρα της πόλης. Δεν είναι κλασικός κυκλικός γύρος και δεν έρχεται κανείς εδώ για να κυνηγήσει τους πιο γρήγορους χρόνους. Ο σκοπός είναι μάλλον να δείξει στους δρομείς ό,τι καλύτερο έχει η Νέα Υόρκη. Τι καλύτερο από μια βόλτα στην καρδιά των 5 boroughs για να αναδειχθεί η κληρονομιά της πόλης; Με εκκίνηση στο Staten Island και τερματισμό στο Central Park, στην καρδιά του Μανχάταν, οι δρομείς εξερευνούν κυριολεκτικά κάθε γωνιά της. Σε μια εποχή που όλοι οι αγώνες κυνηγούν όλο και πιο γρήγορους χρόνους, η Νέα Υόρκη μένει πιστή στο DNA της: αυθεντική, γιορτινή, εμβληματική. Καλώς ήρθατε στη Νέα Υόρκη.

Αναλυτικά η διαδρομή

Το πρώτο μήνυμα, που οι περισσότεροι δρομείς ήδη γνωρίζουν, είναι ότι η Νέα Υόρκη δεν είναι επίπεδος μαραθώνιος. Η διαδρομή έχει περίπου 250 μ. D+, αλλά η υψομετρική δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένη. Συγκεντρώνεται στις γέφυρες και στα τελευταία 10 χιλιόμετρα. Με τόσες αλλαγές ρυθμού, είναι αγώνας που διαχειρίζεσαι με βάση την προσπάθεια και όχι τον ρυθμό.

Χλμ. 0 έως 3: η εκκίνηση πάνω στη γέφυρα Verrazzano

Εδώ ο αγώνας αρχίζει πολύ πριν από το κανόνι της εκκίνησης. Η logistics επηρεάζει τρομερά το πρωινό σας και την εκκίνησή σας. Το Fort Wadsworth χωρίζεται σε τρεις τεράστιες ζώνες εκκίνησης (μπλε, πορτοκαλί και ροζ). Με σχεδόν 60.000 δρομείς, είναι ένα πραγματικό μυρμηγκοφωλιό. Βρείτε από πριν το χρώμα και το κύμα που αναγράφονται στο νούμερό σας: το χρώμα καθορίζει το χωριό και τη γραμμή εκκίνησής σας, το κύμα την ώρα. Οι επαγγελματίες γυναίκες ξεκινούν γύρω στις 8:35, οι άνδρες γύρω στις 9:05 και τα κύματα των ερασιτεχνών συνεχίζονται μετά μέχρι περίπου τις 11:30.

Η εκκίνηση δίνεται απευθείας πάνω στη γέφυρα Verrazzano. Ο θόρυβος των ελικοπτέρων, ο αμερικανικός ύμνος, μετά το κανόνι και η φωνή του Frank Sinatra να τραγουδά το «New York, New York» δημιουργούν μια μαγική ατμόσφαιρα. Ανατριχίλα εγγυημένη. Έπειτα, μόλις βρεθείτε πάνω στη γέφυρα, η ατμόσφαιρα αυτή δίνει τη θέση της στη σιωπή και στον ήχο από τα βήματα χιλιάδων δρομέων.

Η γέφυρα Verrazzano είναι η πρώτη δυσκολία της διαδρομής. Η κλίση της σάς κάνει να μαζέψετε σχεδόν 45 μ. θετικής υψομετρικής σε περίπου 1,6 χλμ. Αντιμετωπίστε την ανηφόρα σαν προθέρμανση του μαραθωνίου. Δεν χρειάζεται να πάτε πολύ γρήγορα και να σπαταλήσετε ενέργεια τώρα. Από τη γέφυρα, η θέα στη skyline του Μανχάταν, μακριά, είναι υπέροχη... Αλλά προμηνύει και τον μακρύ δρόμο που απομένει. Το επόμενο ενάμισι χιλιόμετρο κατηφορίζει 60 μ. προς το Brooklyn και θα σας επιτρέψει να λύσετε λίγο τα πόδια και να ρίξετε τους παλμούς. Να σημειωθεί ότι τα μπλε και τα πορτοκαλί νούμερα τρέχουν συνήθως στο πάνω επίπεδο της γέφυρας και τα ροζ στο κάτω, όπου το GPS του ρολογιού σας μπορεί να μπερδευτεί: μην εμπιστεύεστε υπερβολικά τον ρυθμό που εμφανίζεται στα πρώτα χιλιόμετρα.

Χλμ. 3 έως 13: το Brooklyn και η μεγάλη ευθεία της Fourth Avenue

Μετά την κατηφόρα διασχίζετε το Bay Ridge και μπαίνετε στην Fourth Avenue, μια μακριά, ευθεία λεωφόρο σχεδόν επίπεδη. Ιδανική για να βρείτε τις αισθήσεις σας και τον ρυθμό μαραθωνίου σας. Οι τρεις χρωματιστές διαδρομές ακολουθούν ελαφρώς διαφορετικές διαδρομές στο Bay Ridge, πριν ενωθούν στην Fourth Avenue γύρω στο 5ο χλμ., η καθεμιά στη δική της λωρίδα. Σε αυτό το τμήμα οι δρόμοι είναι γεμάτοι κόσμο. Εδώ η ατμόσφαιρα της Νέας Υόρκης σάς πέφτει πάνω για πρώτη φορά. Προσοχή να μην παρασυρθείτε: πολλοί δρομείς ξεκινούν υπερβολικά γρήγορα σε αυτά τα πρώτα χιλιόμετρα στο Brooklyn.

Χλμ. 13 έως 21: η ενέργεια του πλήθους στη Lafayette Avenue και η ηρεμία του Williamsburg

Στο 13ο χλμ., στο ύψος της Brooklyn Academy of Music, τα τρία ρεύματα δρομέων ενώνονται επιτέλους σε ένα. Εδώ αφήνετε μια μεγάλη αρτηρία για τη Lafayette Avenue, έναν στενότερο δρόμο όπου οι θεατές είναι στοιβαγμένοι στα πλάγια σε εξαιρετικά πυκνές σειρές. Εδώ θα πάρετε την πρώτη σας δόση αδρεναλίνης. Η ατμόσφαιρα είναι τρελή. Οι Νεοϋορκέζοι είναι στοιβαγμένοι στα πεζοδρόμια, πάνω στα δέντρα, στα περβάζια των παραθύρων, στις ταράτσες, όλοι είναι εκεί για να στηρίξουν τους δρομείς. Οι τούβλινες προσόψεις λειτουργούν σαν αμφιθέατρο: κρατούν τον θόρυβο των επευφημιών και των μουσικών συγκροτημάτων και τον στέλνουν κατευθείαν πίσω στους δρομείς. Εδώ είναι ο επίκεντρο του μεγάλου πανηγυριού της γειτονιάς στο Brooklyn. Οι δρομείς λένε συχνά ότι νιώθουν εδώ έναν ανεμοστρόβιλο συναισθημάτων, γιατί το κοινό είναι αρκετά κοντά για να σε κοιτάξει στα μάτια, να σου δώσει ποτήρια και να φωνάξει το όνομά σου λίγα εκατοστά από το πρόσωπό σου. Νιώθεις σαν να βρίσκεσαι στον Γύρο της Γαλλίας. Προσοχή όμως: η συγχώνευση των τριών ρευμάτων και το στένεμα του δρόμου μπορούν να δημιουργήσουν μποτιλιάρισμα. Εδώ το ζητούμενο είναι κυρίως να απολαύσετε την ατμόσφαιρα, χωρίς να προσπαθείτε να προσπεράσετε όλους γύρω σας.

Στο Fort Greene και στο Clinton Hill, η Lafayette κρύβει και ένα μικρό ανηφορίδι. Έπειτα τρέχετε στη Bedford Avenue μέσα από το Williamsburg. Γύρω στο 18ο χλμ., η διαδρομή περνά από τη χασιδική συνοικία, όπου οι κάτοικοι παρακολουθούν παραδοσιακά τον αγώνα σιωπηλά, πριν η πιο γιορτινή πλευρά του Williamsburg επανέλθει γύρω στο 19ο χλμ. Μετά το Greenpoint, η γέφυρα Pulaski σηματοδοτεί ακριβώς το μισό του αγώνα: μια μικρή ανηφόρα και βρίσκεστε στο Queens.

Χλμ. 21 έως 26: το Queens και η σιωπή της γέφυρας Queensboro

Το πέρασμα από το Long Island City είναι σύντομο και σας φέρνει σε μία από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές της διαδρομής: τη διάσχιση της γέφυρας Queensboro. Είναι το μεγαλύτερο τμήμα χωρίς σταθμό ανεφοδιασμού από την εκκίνηση. Πάνω στη γέφυρα τρέχετε στο κάτω επίπεδο, χωρίς θεατές. Ο θόρυβος του πλήθους εξαφανίζεται απότομα και ακούτε μόνο τα βήματά σας και την αναπνοή σας. Η ανηφόρα διαρκεί περίπου ένα χιλιόμετρο, με σχεδόν 30 μ. θετικής υψομετρικής, πριν την κατηφόρα προς το Μανχάταν. Έρχεται γύρω στο 24ο χλμ., όταν η κούραση αρχίζει να γίνεται αισθητή... Τρέξτε με βάση την προσπάθεια και όχι τον ρυθμό. Δεχτείτε να χάσετε μερικά δευτερόλεπτα. Στο κάτω μέρος της γέφυρας, το GPS του ρολογιού σας κινδυνεύει επίσης να τρελαθεί. Μην πανικοβάλλεστε.

Αυτή η γέφυρα έχει και κάτι το ξεχωριστό. Μακριά από το πλήθος, σας επιτρέπει να επικεντρωθείτε ξανά στον εαυτό σας, να ελέγξετε τις αισθήσεις σας και να αρχίσετε να καταλαβαίνετε μέχρι πού θα σας πάει σήμερα το σώμα σας. Με τη skyline του Μανχάταν να διαγράφεται ανάμεσα στις ατσάλινες δοκούς, είναι ένα από τα πιο εμβληματικά περάσματα του αγώνα, πρέπει πραγματικά να το ζήσεις για να το πιστέψεις. Και κυρίως, αυτή η παρένθεση σάς προετοιμάζει για τη νέα εκκένωση αδρεναλίνης που σας περιμένει στα επόμενα χιλιόμετρα…

Χλμ. 26 έως 32: ο τοίχος του ήχου της First Avenue

Στο τέλος της γέφυρας στρίβετε στην First Avenue και η σιωπή δίνει τη θέση της στον περίφημο wall of sound. Αυτός ο τοίχος του ήχου είναι σίγουρα ένα από τα πιο θορυβώδη περάσματα της διαδρομής. Χιλιάδες άνθρωποι σας περιμένουν και σας επευφημούν με όλη τους τη δύναμη. Μετά τη στροφή ανεβαίνετε προς τον βορρά για περίπου 5 χλμ. σε μια πολύ φαρδιά λεωφόρο ανάμεσα σε ουρανοξύστες, μέσα από το Upper East Side και μετά το East Harlem, με κυματιστό προφίλ. Γύρω στο 29ο χλμ. ένα σημείο μοιράζει τζελ Maurten: είναι το τελευταίο του αγώνα, φροντίστε να το πάρετε ή να έχετε δικά σας πάνω σας.

Είναι στρατηγικό σημείο της διαδρομής και ταυτόχρονα από τα πιο επικίνδυνα για τον αγώνα σας. Το τυπικό λάθος είναι να παρασυρθείτε από την ατμόσφαιρα και να επιταχύνετε. Μετά τη σιωπή της Queensboro, μπορεί κανείς να παρασυρθεί εύκολα από το συναίσθημα του πλήθους. Γι' αυτό, ακριβώς εκείνη τη στιγμή, χρειάζεται διαύγεια για να μείνετε συγκεντρωμένοι και να κρατήσετε σταθερό ρυθμό. Δεν είναι ώρα για εξάρσεις: ο δρόμος που μένει είναι μακρύς, 16 χλμ. για την ακρίβεια, και το πιο δύσκολο έρχεται ακόμα.

Χλμ. 32 έως 34: το Bronx, με αλλαγμένη διαδρομή το 2026

Μπαίνετε πλέον στο Bronx από τη γέφυρα Willis Avenue, στο 32ο χλμ. Εδώ ο μαραθώνιος αρχίζει να επιβάλλει τον νόμο του. Γύρω σας, όσοι ξεκίνησαν υπερβολικά γρήγορα πέφτουν πάνω στον τοίχο και τα τζελ γίνονται δύσκολα στην κατάποση. Πρέπει όμως να συνεχίσετε. Η ράμπα της γέφυρας είναι σύντομη, γύρω στα δώδεκα μέτρα ανάβαση, αλλά σε αυτό το σημείο του αγώνα φαίνεται πολύ πιο απότομη απ' ό,τι είναι. Τα πόδια βαραίνουν, το μυαλό αρχίζει να κλονίζεται, αλλά πρέπει να κρατήσετε πορεία.

Φέτος η διαδρομή αλλάζει για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια, με μια νέα εκδοχή που έχει λιγότερες στροφές. Στόχος των διοργανωτών ήταν απλώς να διευκολύνουν τη ζωή των κατοίκων της γειτονιάς κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης.

Εδώ, στο Bronx, το πλήθος είναι αισθητά πιο αραιό και η ατμόσφαιρα έρχεται σε αντίθεση με την First Avenue, παρότι κάποιες ομάδες κατοίκων ανεβάζουν κατά στιγμές το κλίμα. Καλά νέα: εκτός από τις δύο γέφυρες, το προφίλ είναι επίπεδο. Η πραγματική πρόκληση είναι ψυχολογική, να διατηρήσετε την προσπάθεια όταν εγκαθίσταται η κούραση. Στο 34ο χλμ., η γέφυρα Madison Avenue σας φέρνει πίσω στο Μανχάταν. Οι θεατές κρατούν συχνά πλακάτ «Last Damn Bridge» («η καταραμένη τελευταία γέφυρα»): είναι πράγματι η πέμπτη και τελευταία γέφυρα της διαδρομής. Είστε σχεδόν εκεί.

Χλμ. 34 έως 38,5: το Harlem και η ανηφόρα της Fifth Avenue

Πίσω στο Μανχάταν, διασχίζετε το Harlem πριν κατευθυνθείτε νότια στην Fifth Avenue, ακολουθώντας το Central Park. Η γραμμή τερματισμού πλησιάζει, αλλά είναι ακόμα μακριά, και αυτό το τμήμα είναι μια δυσκολία που πολλοί υποτιμούν: η ανηφόρα της Fifth Avenue βαραίνει στα πόδια. Με γύρω στα τριάντα μέτρα θετικής υψομετρικής σε περίπου 1,5 χλμ., είναι μακριά και ψυχικά απαιτητική. Κυρίως, έρχεται γύρω στο 37ο χλμ., όταν τα πόδια έχουν ήδη φθαρεί και το μυαλό σας διατάζει να σταματήσετε. Εκεί η ενέργεια που εξοικονομήσατε νωρίτερα στην First Avenue κάνει τη διαφορά. Ευτυχώς, το πλήθος είναι πολυάριθμο και σπρώχνει τους δρομείς να ξεπεράσουν τον εαυτό τους, ενώ το σκηνικό, με τα κτίρια από τη μια πλευρά και το Central Park από την άλλη, σε μία από τις ωραιότερες λεωφόρους της πόλης, δίνει δύναμη να συνεχίσετε.

Χλμ. 38,5 έως 42,195: το Central Park

Γύρω στο 38,5 χλμ. μπαίνετε επιτέλους στο Central Park, στο ύψος της 90ής Οδού. Είναι σημαντική στιγμή του αγώνα: η γραμμή τερματισμού δεν υπήρξε ποτέ τόσο κοντά, αλλά μένει ακόμα ένα εμπόδιο. Το πάρκο κατηφορίζει συνολικά, όμως ο δρόμος διανθίζεται από σύντομα ανηφορίδια που σπάνε τον ρυθμό, μεταξύ των οποίων δύο των δώδεκα περίπου μέτρων το καθένα. Αυτές οι αλλαγές ρυθμού είναι πολύ απαιτητικές για το σώμα και το μυαλό: πρέπει να ξαναπιάσετε ρυθμό αρκετές φορές. Δεν είναι εύκολο όταν τα αποθέματα είναι σχεδόν άδεια. Στην έξοδο από το πάρκο, γύρω στο 40ό χλμ., ακολουθείτε το Central Park South μέχρι το Columbus Circle και ξαναμπαίνετε στο πάρκο για τα τελευταία 400 μέτρα. Αυτή τη φορά είναι η σωστή. Η αψίδα τερματισμού διαγράφεται στον ορίζοντα και σας πλημμυρίζει η αίσθηση του καθήκοντος που εκπληρώθηκε. Το άρωμα ενός τερματισμού μαραθωνίου είναι πάντα μαγικό, αλλά στη Νέα Υόρκη έχει μια ιδιαίτερη γεύση.

Οι 5 παγίδες που πρέπει να αποφύγετε

Να διασχίζεις τα πέντε boroughs, να περνάς τις γέφυρες, να τροφοδοτείσαι από την ενέργεια του πλήθους: η Νέα Υόρκη δεν έχει όμοιά της. Είναι μια ξεχωριστή ενέργεια, ένας ξεχωριστός μαραθώνιος. Εδώ έρχεται κανείς για να τρέξει 42,195 χλμ., αλλά το νόημα πάει πολύ πιο πέρα από τον αγώνα: έρχεται για να ξεπεράσει τον εαυτό του, να τιμήσει έναν αγαπημένο που έφυγε νωρίς, να παλέψει με την αρρώστια, να βοηθήσει τους άλλους, να μοιραστεί μια στιγμή χαράς, να γιορτάσει τη ζωή και την ανθρωπιά. Ο Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης ανήκει σε όλους τους δρομείς και σε όλους τους Νεοϋορκέζους και αυτή η μέρα είναι σύμβολο ζωής και ελευθερίας. Μέσα σε αυτόν τον ανεμοστρόβιλο συναισθημάτων όμως, οι παγίδες είναι πολλές. Η διαδρομή μπορεί να σας σπρώξει να πάρετε φωτιά την ακατάλληλη στιγμή. Για να απολαύσετε πλήρως τον αγώνα σας, πρέπει να κρατήσετε ψυχραιμία. Ορίστε οι πέντε παγίδες που πρέπει να αποφύγετε.

Να κουραστείτε πριν από την εκκίνηση. Υπολογίστε τη μεγάλη αναμονή στο χωριό εκκίνησης και προγραμματίστε το πρωινό ανάλογα με την ώρα του κύματός σας. Πάρτε μαζί κάτι εύπεπτο για να κρατήσετε τα αποθέματα γλυκογόνου, μέσα στη διάφανη επίσημη τσάντα, την μοναδική που επιτρέπεται στο χωριό. Και μην ξεχάσετε να φορέσετε ρούχα μιας χρήσης για να μείνετε ζεστοί πριν την εκκίνηση: θα συλλεχθούν και θα δωριστούν.
Να ξεκινήσετε πολύ γρήγορα. Τρεις στιγμές ευφορίας μπορούν να σας παγιδεύσουν: η κατηφόρα της Verrazzano, το Brooklyn και η First Avenue. Μείνετε συγκεντρωμένοι και κρατήστε τη διαύγειά σας όταν ανεβαίνει η αδρεναλίνη. Η Fifth Avenue και το φινάλε στο Central Park είναι πολύ απαιτητικά: φυλάξτε ενέργεια για το τέλος του αγώνα.
Να τρέχετε με τον ρυθμό αντί για την προσπάθεια. Στις γέφυρες και στη Fifth Avenue πρέπει να δεχτείτε να χάσετε μερικά δευτερόλεπτα ανά χιλιόμετρο, ακόμη περισσότερο που μπορεί να παίξει ρόλο και ο αέρας. Ό,τι χάνετε στις ανηφόρες, θα το ξαναβρείτε στις κατηφόρες, χωρίς να πιέσετε.
Να εμπιστεύεστε τυφλά το ρολόι σας. Στις γέφυρες και ανάμεσα στους ουρανοξύστες του Μανχάταν, το GPS ξεφεύγει συχνά και η απόσταση που εμφανίζεται καταλήγει συνήθως μεγαλύτερη από 42,195 χλμ. στη Νέα Υόρκη. Βασιστείτε μάλλον στις πινακίδες στα πλάγια. Προσοχή, η διαδρομή σηματοδοτείται σε κάθε μίλι, ενώ τα χιλιόμετρα σημειώνονται μόνο ανά 5.
Να παραμελήσετε τη διατροφή σας. Τζελ Maurten μοιράζονται γύρω στα χλμ. 19 και 29, αλλά θα υπάρχει πολύς κόσμος στα σημεία. Γίνετε αυτόνομοι κουβαλώντας τα δικά σας τζελ. Και αν υπολογίζετε σε αυτά, δοκιμάστε τα στην προπόνηση πριν από τη μέρα του αγώνα.

Στη Νέα Υόρκη δεν τρέχετε μόνο 42,195 χλμ.: διασχίζετε μια μυθική πόλη και τα πέντε boroughs της, σηκωμένοι στους ώμους δύο εκατομμυρίων θεατών. Διαχειριστείτε την προσπάθειά σας, μείνετε διαυγείς στις στιγμές ευφορίας και ο Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης μπορεί κάλλιστα να γίνει ο ωραιότερος αγώνας της ζωής σας. Όπως σας λέγαμε και στην εισαγωγή, η Νέα Υόρκη τρέχεται με τα πόδια, αλλά και με την καρδιά. Μιλάμε για τρέξιμο, ναι, αλλά εδώ ο μαραθώνιος πάει πολύ πιο πέρα από το άθλημα. “If you can make it there, you'll make it anywhere.”

Βρείτε όλες τις πληροφορίες για τον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης στο Finishers.com