Τα πιο τρελά ρεκόρ μαραθωνίου στο Guinness Book

Μαραθώνιος με κοστούμι: κομψότητα μέχρι τον τερματισμό

Το να τρέξεις μαραθώνιο είναι ήδη μια πρόκληση. Το να το κάνεις όμως με κοστούμι τριών τεμαχίων είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Και ο Emmanuel Bonnier δεν θα διαφωνήσει. Ο Γάλλος πέτυχε ένα κατόρθωμα εξίσου παράλογο και στιλάτο: τερμάτισε μαραθώνιο σε 2 ώρες, 40 λεπτά και 52 δευτερόλεπτα, φορώντας ολοκληρωμένο κοστούμι. Λευκό πουκάμισο, σφιχτά δεμένη γραβάτα, υφασμάτινο παντελόνι και, φυσικά, επίσημα παπούτσια. Όλα επικυρωμένα από το Guinness World Records. Μια επίδοση ταυτόχρονα αθλητική και… sartoriale.

Για τον Axel Ramponi, που δεν κατάφερε να καταρρίψει το ρεκόρ των 2 ωρών και 49 λεπτών, το dress code στον Μαραθώνιο του Παρισιού ήταν λίγο πιο χαλαρό. Ούτε μάλλινο σακάκι ούτε δερμάτινα παπούτσια, αλλά μια GoPro στο χέρι, καπέλο καλά στερεωμένο στο κεφάλι και κοφτερό βλέμμα στις παρυφές του αγώνα. Το δικό του κοστούμι ήταν εκείνο του ανθρώπου που βλέπει τον αγώνα από μέσα, του δρομέα-ρεπόρτερ που πιάνει τις λεπτομέρειες τις οποίες συχνά ξεχνάμε όταν κυνηγάμε το χρονόμετρο. Ένα νεύμα σε όσους μετατρέπουν την επίδοση σε σόου, ιστορία ή μήνυμα.

📌 Η αστεία λεπτομέρεια; Για να επικυρωθεί το ρεκόρ από το Guinness, η γραβάτα πρέπει να παραμείνει δεμένη μέχρι τον τερματισμό. Λίγο πιο αυστηρό από το Strava, έτσι δεν είναι;

Με σαγιονάρες: για όσους θέλουν πραγματικά να υποφέρουν

Στον κόσμο των αλλόκοτων ρεκόρ, ορισμένα κατορθώματα προκαλούν χαμόγελο και ταυτόχρονα εντυπωσιάζουν. Ένα από αυτά είναι το ρεκόρ μαραθωνίου με σαγιονάρες, μια πρόκληση όπου και μόνο το να περάσεις τη γραμμή του τερματισμού φορώντας σαγιονάρες αποτελεί επίδοση άξια αναφοράς στο Guinness World Records. Δεν ανήκει, δυστυχώς, στον θαρραλέο δρομέα με τις σαγιονάρες που είδαμε πριν από λίγες εβδομάδες στον Μαραθώνιο του Παρισιού, αλλά στον Alistair Kealty, έναν Αυστραλό δρομέα που πέτυχε το απίστευτο: έτρεξε μαραθώνιο με σαγιονάρες σε 3 ώρες, 37 λεπτά και 32 δευτερόλεπτα, στον μαραθώνιο του Almaty στο Καζακστάν, τον Απρίλιο του 2019.

Μια μεγάλη πρόκληση, αφού το να τρέξεις μαραθώνιο με τόσο ελαφριά και ακατάλληλα παπούτσια απαιτεί συνδυασμό αντοχής, endurance και θάρρους – ειδικά όταν ένα καλό ζευγάρι παπούτσια θεωρείται σχεδόν απαραίτητο στους αγώνες μεγάλων αποστάσεων. Ο Alistair, πάντως, δεν ήταν ο μόνος που το επιχείρησε. Πριν από εκείνον, το 2012, ο Keith Levasseur, Αμερικανός δρομέας, είχε επίσης προσπαθήσει να καταρρίψει το ρεκόρ τερματίζοντας τον μαραθώνιο της Βαλτιμόρης με σαγιονάρες. Το 2:46:58 του μπορεί να μην επικυρώθηκε επίσημα από το Guinness, παραμένει όμως εξαιρετικό κατόρθωμα, ειδικά για όσους έχουν δοκιμάσει να τρέξουν 42,195 χλμ. με σαγιονάρες.

📌 Σημείωση: ο ήχος από τις σαγιονάρες επί 42 χιλιόμετρα είναι μια μορφή ψυχολογικού βασανιστηρίου για όλους τους δρομείς γύρω σου.

Το ψυγείο στην πλάτη, ή πώς τρέχεις κουβαλώντας το βάρος σου

Ο Tony Phoenix-Morrison, γνωστός ως “Tony the Fridge”, δεν έτρεξε απλώς έναν μαραθώνιο. Έτρεξε με ένα ψυγείο 42 κιλών στερεωμένο στην πλάτη, ενώ κατάφερε να επαναλάβει το κατόρθωμα για 100 συνεχόμενες ημέρες. Πίσω από αυτή την ιδέα, που αρχικά μοιάζει εντελώς τρελή, υπάρχει μια ιστορία: ο Tony τρέχει για να συγκεντρώσει χρήματα κατά του καρκίνου, μιας ασθένειας που χτύπησε σκληρά την οικογένειά του. Το ψυγείο συμβολίζει το βάρος της απώλειας, του αγώνα και της μνήμης. Από αθλητικής άποψης, είναι προφανώς παραλογισμός.

Κανένας προπονητής που σέβεται τον εαυτό του δεν θα ενέκρινε ένα τέτοιο φορτίο για 42 χιλιόμετρα. Κι όμως, το έκανε. Αργά, σταθερά, με μια συνέπεια που επιβάλλει σεβασμό. Και κυρίως με ένα δυνατό μήνυμα: « Αν μπορώ να κουβαλήσω αυτό, μπορείτε να κουβαλήσετε κάτι πολύ χειρότερο ». Δεν είναι βέβαιο ότι απέκτησε πολλούς μιμητές, όμως στην κλίμακα του θάρρους ο Βρετανός ανέβηκε πολύ ψηλά.

📌 Το δίδαγμα; Όλοι τρέχουν με ένα βάρος στους ώμους. Εκείνος, κυριολεκτικά.

Ψηλοτάκουνα: δεν είναι μόνο θέμα glamour

Το να τρέξεις μαραθώνιο είναι άθλημα. Το να τρέξεις μαραθώνιο με γόβες 7 εκατοστών είναι άθλημα extreme. Κι όμως, μια γυναίκα από την Pau το έκανε στον Μαραθώνιο του Παρισιού το 2019. Και όχι σε μια πεντάλεπτη πασαρέλα: η Christelle Doyhambehere χρειάστηκε 6 ώρες και 4 λεπτά για να καλύψει τα 42 χλμ., με τα πόδια της πιθανότατα σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου στον τερματισμό. Ούτε κρυμμένα αθλητικά παπούτσια στην τσάντα ούτε κάποιο κόλπο από μιούζικαλ. Μόνο πόνος, glam και ατσάλινη θέληση. Ειλικρινά, ακόμη και οι πιο σκληροτράχηλοι του Marathon du Médoc δεν θα έφταναν τόσο μακριά.

📌 Fun fact: Και εδώ το Guinness Book δεν αστειεύεται: για να επικυρωθεί το ρεκόρ, τα τακούνια πρέπει να είναι ψηλότερα από 5 εκατοστά και να φοριούνται από την αρχή μέχρι το τέλος. Ναι, υπάρχει κριτής γι’ αυτό.

Γιγάντιος δεινόσαυρος: προϊστορική επίδοση

Τα τελευταία χρόνια, μια φουσκωτή στολή T-Rex έχει γίνει viral στα social media. Τη βλέπεις παντού: σε γενέθλια, bachelor πάρτι, flash mobs… και πλέον σε μαραθωνίους. Ένας Αμερικανός δρομέας κάλυψε τα 42,195 χιλιόμετρα με ολοκληρωμένη στολή γιγάντιου δεινοσαύρου, καταρρίπτοντας παράλληλα το σχετικό ρεκόρ. Και δεν μιλάμε για περπάτημα: μπορεί να υπερηφανεύεται ότι πέρασε τη γραμμή σε 3 ώρες και 59 λεπτά. Με τη ζέστη μέσα στη στολή, την ορατότητα σχεδόν μηδενική και την ισορροπία επισφαλή, μιλάμε σχεδόν για υπεράνθρωπο κατόρθωμα. Είναι όμως και το είδος της πρόκλησης που κάνει όλο τον κόσμο στη διαδρομή να χαμογελά. Ένας Τυραννόσαυρος που καλπάζει στα Ηλύσια Πεδία ή στη Γέφυρα του Πύργου αξίζει περισσότερο από κάθε ενθαρρυντικό πανό.

📌 Για σκέψη: αν μπορεί να το κάνει ένας δεινόσαυρος, μπορείς κι εσύ να τερματίσεις τα 10 χλμ.

Πίσω από κάθε απίθανη στολή ή κάθε αλλόκοτο ψυγείο κρύβεται μια απλή ιδέα: το τρέξιμο μπορεί να είναι σοβαρό, χωρίς να παίρνει ποτέ τον εαυτό του υπερβολικά στα σοβαρά. Αυτά τα παράξενα ρεκόρ ανατρέπουν τους κώδικες ενός αθλήματος που συχνά έχει εμμονή με την επίδοση, τα χρονόμετρα και τα μετάλλια. Μας θυμίζουν ότι μπορείς να διανύσεις τα 42,195 χλμ. για έναν σκοπό, για ένα στοίχημα, για να κάνεις τους φίλους σου να γελάσουν ή απλώς για να ξεχωρίσεις. Και, ειλικρινά, σε έναν κόσμο όπου όλα τρέχουν υπερβολικά γρήγορα, ένας τύπος ντυμένος μπανάνα που σπριντάρει στα Ηλύσια Πεδία ίσως είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμασταν.