Cabaretier Hugues Lavigne ambassadeur van de 10 km Onatera Paris 17

Jarenlang stond hij op de rugbyvelden van Toulouse. Op zondag 29 november gaat Hugues Lavigne van start bij de 10 km Onatera Paris 17, waarvan hij ambassadeur is. Een eer voor de voormalige inwoner van het 17e arrondissement, een man met een imposante gestalte die hardlopen in de eerste plaats ziet als « een manier om je levend te voelen ». Lavigne staat bekend om zijn zelfspot en zijn humor, waarmee hij alledaagse situaties op speelse wijze verdraait. In duursport vindt hij een vorm van rust. « Lange afstanden lopen, of zelfs 5 km, en aan het einde helemaal uitgeput zijn: ik vind dat geweldig, het maakt mijn hoofd rustig », vertelt hij. Zelf heeft hij te maken met hyperactiviteitsproblemen. Daar praat hij openlijk over, onder meer in zijn huidige voorstelling « Hyperactif ».

Van rugbyspeler naar marathonloper

Van rugbyspeler naar hardloper is maar een kleine stap. Een verhuizing, de behoefte om zijn lichaam te ontzien en het verstrijken van de jaren dreven hem geleidelijk weg van de ovale bal en richting een nieuwe discipline. Toen Hugues op 26-jarige leeftijd naar Parijs verhuisde, op een steenworp van Pont Cardinet, hield hij nog altijd één been in de rugbywereld. Het grootste deel van zijn tijd bracht hij echter op de fiets door, ter ondersteuning van het bezorgbedrijf voor particulieren dat zijn broer had opgericht. Hardlopen kreeg toen « een serieuzere plek » in zijn leven.

Samen met een paar vrienden begon hij aan de voorbereiding op de marathon van Frankfurt. Zijn ervaring bestond op dat moment uit één enkele 10 km, die hij op zijn achttiende had gelopen in 42'36. Maar het Duitse parcours, dat bekendstaat als snel, gaf hem vertrouwen in de afstand. Bovendien begon hij steeds meer plezier te beleven aan het lopen. « Ik begon lange afstanden te waarderen. Zodra je meer dan 20 km loopt, voelt de inspanning anders. Je gaat tot het uiterste en het afzien is ontzettend aangenaam », vertelt hij.

Vandaag, op 35-jarige leeftijd, heeft hij drie marathons op zijn naam staan. Nu maakt hij zich op voor de beroemde 10 km Onatera Paris 17, met één doel voor ogen: 42 minuten. Een ambitieuze inzet voor deze gepassioneerde hardloper, die drie à vier keer per week traint met een coach op afstand. « Op dit moment kan ik 5 km in het juiste tempo volhouden, en daarna ga ik dood », geeft hij toe, zonder zeker te weten of het lukt. Hugues trekt een parallel tussen de spanning aan de start van een wedstrijd en de plankenkoorts vlak voor een optreden. « We hebben hiervoor getraind en nu moeten we alles geven », zegt hij. Hardlopen heeft zich dankzij zijn eenvoud in zijn dagelijks leven genesteld: « Als ik met mijn voorstelling op tournee ben, kan ik tegelijk hardlopen, nieuwe plekken ontdekken en volledig opladen. » Maar ook het collectieve aspect spreekt hem aan. « In een individuele sport vind je toch een teamgeest, en dat is ontzettend belangrijk », benadrukt hij.

Wanneer een mislukking een goed verhaal wordt

Soms neemt de cabaretier het over van de hardloper. Tijdens sommige wedstrijden verspilt hij zijn energie aan het filmen van zichzelf om humoristische content te maken, zoals tijdens de marathon van Toulouse. « Ik filmde mezelf elke 5 kilometer en maakte tussendoor wat grapjes. Je ziet heel duidelijk dat het vanaf kilometer 35 echt niet goed meer met me gaat. Het heeft mijn prestatie misschien niet geholpen, maar mensen hebben er wel om gelachen. Bovendien werkte het juist zo goed omdat het natuurlijk was. Je kunt je uitdaging niet altijd tot een goed einde brengen, en het is goed om ook je mislukkingen te laten zien. »

Dat is ook de boodschap die hij eind november wil uitdragen als boegbeeld van het sportieve en feestelijke evenement in het 17e arrondissement. « Iedereen die erbij is, mag trots zijn, ongeacht de tijd die hij of zij loopt. Het is enorm: maanden voorbereiding, training, sport, het leven. » Voor hem begint succes al bij de inschrijving. Of deelnemers nu alleen, met z'n tweeën of in een team aan de start staan, het draait om de uitdaging die ze aangaan, van hun eerste voltooide 10 km tot kwalificatie voor de Franse kampioenschappen.

Terug naar zijn Parijse roots in het 17e

In 2027 zien we hem terug bij de Marathon de Paris, waar hij zijn « droom » wil waarmaken: 3.50 lopen. Maar eerst keert hij op 29 november terug naar de sfeer van de wijk waar zijn Parijse avontuur begon. Hopelijk voert het parcours hem vlak langs zijn favoriete straten: de rue Lévis en de rue Dulong. « Dat zijn ongelooflijke straten. De eerste is een heel brede straat met volop winkels en aan het einde een café. Toen ik net in Parijs was aangekomen en boodschappen deed in de rue Lévis, zei ik tegen mezelf, ook al had ik niet veel geld: 'Ik ben een Parijzenaar.' Ik vond dat prachtig en ontzettend stijlvol. » Afspraak dus voor een wedstrijd op een vlak parcours vol sfeer. Die wil je niet missen.