De Spinassienne in Épinay-sur-Seine viert sport en gezelligheid
Op 12 oktober stond Épinay-sur-Seine in Seine-Saint-Denis in het teken van de 15e editie van de Spinassienne. Onder een stralende herfstzon gingen ruim duizend ervaren lopers en debutanten van start op de halve marathon, 10 kilometer of 3,8 kilometer. Een ochtend vol prestaties, grenzen verleggen en gezelligheid.
Het is nog fris wanneer de al talrijk aanwezige deelnemers hun warming-up afronden, zonder ver van de startlijn weg te gaan. Sommigen wisselen nog wat woorden en lachsalvo’s uit met hun naasten, anderen hebben een meer gesloten, geconcentreerde blik. Nog een paar versnellingen, een laatste slok water, de jassen gaan uit en de lopers stellen zich op onder de boog. De gouden herfstzon strijkt langs de boog en zet de bomen langs de Rue du Parc Municipal des Sports in vuur en vlam. In de naar dauw ruikende ochtendlucht vormen hun ademhalingen kleine wolkjes, die door het ochtendlicht goud kleuren. Het geroezemoes verstomt, de spanning stijgt en dan bevrijdt het startschot de dapperen, terwijl de toeschouwers juichen.
De Spinassienne die door de stad Épinay-sur-Seine wordt georganiseerd, is een ideale gelegenheid om het vormpeil aan het begin van het seizoen te testen of je eerste wedstrijd te lopen. De parcoursen zijn afwisselend en behoorlijk pittig, met 112 positieve hoogtemeters op de halve marathon. Ze voeren over asfalt en over de zanderige oevers van de Seine. Omdat het parcours uit meerdere rondes bestaat, kunnen toeschouwers de wedstrijd van dichtbij volgen. Nog verrassender: de route loopt door een fabriek en de finish ligt op de atletiekbaan.
Verbeten strijd op de halve marathon
De halve marathon was dit jaar uitzonderlijk sterk bezet, tot groot plezier van het publiek en de organisatie. Meer dan 600 deelnemers stonden aan de start. Al in het eerste deel van de wedstrijd maakte een groep van een tiental lopers zich los. Kilometer na kilometer bleven er vijf over, die elkaar afwisselden en nog aanspraak konden maken op de overwinning. Halverwege plaatste een van hen een aanval. De kopgroep dunde uit tot drie, maar de twee achtervolgers zaten op een paar tellen.
Op kilometer 18 was de groep van vijf bijna weer compleet. Louis Pires, die uiteindelijk brons pakte, verhoogde het tempo om de twee achtervolgers af te schudden. In de laatste twee kilometer voerden Lahoucine Dazi en Mehdi Kadri het tempo nog verder op en liep de voorsprong op de derde man uit. Pas in de laatste hectometers, bij het opdraaien van de baan, plaatste winnaar van 2025 Lahoucine Dazi zijn beslissende aanval. Hij won in 1:09:16. «Het was niet makkelijk, met al die bochten, klimmetjes en de zanderige oevers van de Seine. Mijn concurrenten waren erg sterk. Ik heb lang afgewacht en ben in de laatste kilometer versneld.»
Achter hem eindigden Mehdi Kadri (1:09:22) en Louis Pires (1:09:27) binnen dezelfde minuut op de overige podiumplaatsen. «Er zaten een paar venijnige klimmetjes in en zes kilometer over een pad met stenen en oneffenheden. Daardoor moesten we het tempo laten zakken. In de kopgroep hadden we de wedstrijd onder controle, we hielden elkaar een beetje in de gaten en vielen in de finale aan. Dat was genieten», vertelt de nummer twee, die in 2024 in Boulogne al 1:04:40 op de afstand liep. De uit Clermont afkomstige nummer drie vult aan: «Ik voelde me de hele tijd goed, maar kreeg het aan het einde wat moeilijker. De posities lagen al vast toen we de baan opgingen; door de laatste versnellingen was inhalen lastig. Het was een geweldige wedstrijd.»
Philippine Ruffin overtuigt bij de vrouwen
Bij de vrouwen was 800 meterloper Philippine Ruffin duidelijk sterker dan haar concurrentes en hoefde ze niet echt te strijden. De loopster, die met 2:13,10 (2024) het Franse record op de dubbele baanronde bezit, won bij haar eerste poging op deze afstand overtuigend in 1:24:28. Alicia Clauwaert (1:26:43) en Hildegarde Lambert (1:27:44) werden tweede en derde.
De vrouwen vertrokken iets te snel. We liepen twee of drie kilometer samen, daarna ben ik weggegaan en heb ik mijn tempo doorgetrokken. Ik mikte precies op 1:24 en vertrok aan een tempo van veertig minuten op de 10 kilometer. Ik voelde me goed. Ik pikte aan bij groepjes en liep vrij lang met een man mee, wat me goed hielp. Het parcours was heel aangenaam, met publiek en zon. Ik heb er echt van genoten.
Meer open strijd op de 10 kilometer en 3,8 kilometer
Op de 10 kilometer won Yoahn Tchicaya in 31:49, voor Nicolas Chemel (33:20) en Benjamin Galisson (34:35). Bij de vrouwen was Lauriane Tanguy de snelste in 40:58, voor Virginie Durand (42:51) en Mathilde Bernard (48:33). De winnares, die sinds 2019 geen 10 kilometer meer had gelopen, vatte het evenement samen als «een klein wedstrijdje op zondagochtend, gewoon voor het plezier, met zon, vrienden en een aangenaam, afwisselend parcours.»
Op de 3,8 kilometer won Jules Desmond in 12:54, bij zijn derde deelname. Paco Adjed (12:57) en Alexis Racher (13:30) mochten met hem mee op het podium. «Het was een snel parcours en ik heb mijn tijd van vorig jaar verbeterd. Mijn ploeggenoot heeft me de hele tijd op sleeptouw genomen. Het was een mooie strijd», aldus de winnaar. Het winnende vrouwenpodium bestond uit Lilwen Poulain (17:01), Lou-Anne Boulben (17:12) en de Joly Kawtar (17:52). Ook kinderlopen stonden op het programma, zodat iedereen aan het evenement kon deelnemen.
Tussen verbeten duels en het verleggen van persoonlijke grenzen beleefden de ongeveer duizend deelnemers aan de 15e Spinassienne een onvergetelijke zondagochtend. Met een parcours door de stad, langs de oevers van de Seine en door bijzondere locaties zoals een fabriek en een atletiekbaan, was de wedstrijd de ideale manier om het herfstseizoen 2025 overtuigend te openen.