La Parisienne 2025: een leger superheldinnen door de straten van Parijs

Van 9.00 tot 12.30 uur stroomden de vrouwen door de Parijse straten. Nadat ze zich hadden uitgedost in hun loopkleding of in de ene nog opvallendere outfit na de andere, verzamelden ze zich op de Pont d’Iéna, die voor de gelegenheid was ingericht. Er werd niet meteen gestart: eerst was het tijd voor een uitgelaten sfeer, voor die aanstekelijke energie die alleen honderden hypergemotiveerde vrouwen kunnen uitstralen. Omringd door architectonische meesterwerken wisten de superheldinnen niet waar ze eerst moesten kijken, met de Eiffeltoren op de achtergrond en het hoog boven hen uittorende Place du Trocadéro. Aangevuurd door vier energieke presentatoren gingen de loopsters van de 10 km, herkenbaar aan hun paarse of rode capes, als eersten van start op de Avenue des Nations Unies. Kort daarna volgden de deelnemers aan de 7 km, met glittermaskers op hun gezicht. Even na 11.00 uur sloten de wandelaars de opeenvolgende startgolven af, terwijl een lichte regen neerdaalde op de Place de Varsovie.

© Louis Legon

© Louis Legon

© Louis Legon

© Louis Legon

De troef van deze loop: hoe bijzonder is het volledig vrouwelijke karakter?

Wedstrijden die uitsluitend voor vrouwen zijn bedoeld, zijn zeldzaam. Juist daarom zijn ze zo gewild bij de vrouwen voor wie ze worden georganiseerd. La Parisienne is er zo een. De wedstrijd, uniek in zijn soort, werd in 1997 opgericht door Patrick Aknin en wordt sinds 2019 georganiseerd door het bureau Golazo. Jennifer Molina, communicatiemanager, speelt daarin een sleutelrol: « Het is een geweldige editie! Dit weekend is echt een schot in de roos en we zijn ontzettend tevreden, vertelt de vrouw die het evenement in goede banen leidt. Dit jaar hadden we enorm veel geluk met het festivalterrein: vrijdag was het mooi weer, dus er kwamen ontzettend veel mensen, en gisteren liepen de stands van partners en exposanten helemaal vol. » Het succes was ook terug te zien in de keuze van het thema: « Dat komt altijd uit onze eigen koker. We proberen iets te kiezen wat we zelf leuk vinden, en ik denk dat dit het beste thema is dat we ooit hebben gehad. Ze vonden het geweldig! »

Dat de organisatoren La Parisienne zo nadrukkelijk als een wedstrijd voor vrouwen willen behouden, heeft alles te maken met de essentie van het project: loopsters zichtbaar maken. Die keuze valt duidelijk in de smaak bij de vaste deelnemers. « De sfeer tussen vrouwen en de goede organisatie maken dat je meteen nog een keer wilt meedoen », glimlacht Alexandra Selam. Garance Perrot, tweede op de 10 km, denkt er net zo over: « Ik kom terug! Wat me verbaasde, was hoeveel de loopsters elkaar aanmoedigden. Dat gaf me echt een boost. Het volledig vrouwelijke karakter staat inclusiviteit overigens niet in de weg. Zo namen ook mensen met een handicap of beperkte mobiliteit deel: dit jaar waren het er 50. Met twee afstanden, 10 km en 7 km, die zowel hardlopend als wandelend kunnen worden afgelegd, kan iedereen een passende optie vinden. Om alles vlot te laten verlopen, waren meer dan 1.500 vrijwilligers en ruim 150 freelancers ingezet. Zo’n vijftien muziekgroepen zorgden bovendien van start tot finish voor sfeer langs het parcours.

« Het is zo mooi om al die supersterke vrouwen te zien!«

Sterke prestaties, en zoveel meer…

Louise Chandon voltooide de 10 km in 37:03. Een persoonlijk record zat er niet in, maar haar glimlach was er niet minder groot om tijdens deze wedstrijd die ze precies volgens haar eigen plannen had ingepast: « Ik kwam hier omdat ik over deze wedstrijd voor vrouwen had gehoord. Ik vind het een geweldig initiatief. Ik wilde nog een pittige training afwerken voordat ik aan de 20 km van Parijs meedoe. Ik dacht dat het leuker zou zijn met andere vrouwen dan alleen », vertelt de straatloopster en liefhebber van lange afstanden, die een marathonbesttijd van 2:56:38 heeft staan.

De vrouwelijke sfeer van de wedstrijd raakte niet alleen het hart van de winnares. Voor Maud Driguet gaf die sfeer haar aanwezigheid deze ochtend juist extra betekenis. « Dit is een wedstrijd die ik altijd heb moeten missen, en nu kreeg ik eindelijk de kans om mee te doen. Het is ongelooflijk, we steunen elkaar allemaal. De vrouwensport op deze manier een podium geven is echt prachtig, en sinds ik moeder ben, betekent het nog meer voor me », vertelt ze. Een jaar na de geboorte van haar tweeling maakte ze haar rentree in de competitie « met veel bombarie ». « Zij hebben me tot de finish gedragen en ik heb mijn beste tijd op de 10 km gelopen », aldus de atlete van Infinity Run opgelucht.

Een eerste 10 km voltooid, mooie tijden op de uitslagen, records die bij sommigen sneuvelden… maar vooral: emoties die hoog opliepen. Zoals bij twee jonge onbekenden, die elkaar na de gezamenlijke finish omhelsden als oude vriendinnen. « In de laatste kilometer wilde ik stoppen, maar zij stak haar hand naar me uit. Ik dacht: ‘Kom op, ik volg haar en dan finishen we samen.’ Ik brak. En zij was er. De juiste persoon op het juiste moment », riep Norine Djemel uit, terwijl ze vertelde over haar heldin van de dag, Hind Khayati. « Dit maak je alleen tussen vrouwen mee », besluit Jennifer Molina, die haar missie met glans heeft volbracht. « Het is zo mooi om al die supersterke vrouwen te zien! », verzucht Norine, oprichtster van Girls who run Paris.

De 21.000 Parisiennes die met hun superkrachten de finish op de Avenue Joseph-Bouvard bereikten, kregen een prachtige medaille met een logo dat geïnspireerd was op de wereld van de superheldinnen. Een welverdiende onderscheiding na de inspanning van 7 tot 10 km lopen of wandelen. Om weer op adem te komen, bood het festivalterrein in het Stade Émile-Anthoine de ideale plek. Met ligstoelen en goodies van de verschillende partners hadden de finishers weinig te klagen.

➜ Bekijk hier alle uitslagen van de wedstrijden.