Run For Climate verenigt 700 deelnemers voor de planeet in Parijs

SL
Door Sabine Loeb

Gepubliceerd op do 10 september 2026

Bijgewerkt op do 10 september 2026

Run For Climate verenigt 700 deelnemers voor de planeet in Parijs
© Run For Climate

Vlak bij het Pavillon Royal in het Bois de Boulogne gingen zondag 14 december 700 lopers van start voor twee ronden tijdens de 10 km van Run For Climate. De wedstrijd, een initiatief van Fondation PARC en georganiseerd door EcoTrail Organisation, steunt het klimaatonderzoek.

Hardlopen voor het klimaat is al een vorm van actie’, ‘Samen laten we de planeet ademen’, stond te lezen op de verschillende borden. Krachtige boodschappen, helemaal in lijn met het doel van deze solidariteitsloop, die geld inzamelde voor klimaatonderzoek. Per inschrijving werd 5 euro geschonken aan Fondation PARC (Paris Agreement Research Commons), ondergebracht bij het Institut Louis Bachelier. Daar werkt Lita Marret, de initiatiefneemster van de wedstrijd, als analist duurzame financiering.

Die inzet sloeg meteen aan bij Hervé Pardailhe-Galabrun, voorzitter van EcoTrail Organisation en verantwoordelijk voor de logistiek van het evenement: ‘Toen ze bij ons aanklopten, zeiden we tegen elkaar: dit gaan we samen doen. Het was volkomen logisch! ’ Aanvankelijk zou de wedstrijd in het hart van Parijs plaatsvinden, rond de Place de la Bastille, maar de start werd uiteindelijk verplaatst naar het Bois de Boulogne. Een keuze die bijzonder goed uitpakte: lopen bij het Lac Inférieur, midden in een natuurlijke omgeving, versterkte de boodschap van het evenement.

Een wedstrijd als onderdeel van een groter project

Run For Climate was opgezet als een totaalproject, met een virtuele uitdaging van 10 tot 21 november en een lezingenreeks in de Académie du Climat, waar ook de startnummers voor de 10 km konden worden opgehaald. Deze eerste editie bracht 700 deelnemers op de been, verdeeld over twee startgolven. Het moment van reflectie en mobilisatie vond deels plaats op vrijdag 12 december in de Académie du Climat en moest de aandacht voor het Akkoord van Parijs opnieuw aanwakkeren, precies tien jaar na de ondertekening ervan. ‘Het idee was echt om opnieuw positieve energie rond dat akkoord te creëren ’, blikt Lita Marret, de initiatiefneemster van de wedstrijd, terug.

Ook winnaar Tom Connery merkte dat het engagement zijn prestatie beïnvloedde. ‘Lopen voor een goed doel is altijd beter. Je startnummer ophalen bij de Académie du Climat maakte het allemaal concreter ’, vertelt de atleet van SCMC, een nieuwe club uit het departement 92. De Zweedse Emma Granström, die vier maanden in Parijs woont en de vrouwenwedstrijd won terwijl ze nog herstelde van de marathon van Valencia, waardeert de bijzondere sfeer: ‘Lopen voor een goed doel is een echte bonus. In Zweden doe ik vooral mee aan competitieve wedstrijden. Hier draaide het in de eerste plaats om de sfeer. En voor een eerste editie, zeker voor een wedstrijd van deze omvang, was de organisatie echt geweldig.

Lopen voor het klimaat zonder de ecologische voetafdruk te vergroten

Wat heeft het voor zin om voor het klimaat te lopen als het evenement zelf een zware ecologische voetafdruk achterlaat? Voor de organisatoren van de eerste Run For Climate was samenhang een prioriteit. De keuze voor EcoTrail Organisation als organisatorische partner lag dan ook voor de hand. ‘Vanaf onze eerste gesprekken was het duidelijk dat we betrokken waren bij een wedstrijd die zich volop voor dit soort maatregelen inzet ’, legt Hervé Pardailhe-Galabrun, oprichter van EcoTrail Paris, uit. Deze start sluit naadloos aan bij de geest van het evenement in de regio Parijs en bij het ethische charter dat al sinds het begin wordt gehanteerd. ‘Al in 2008 zorgden we er tijdens de EcoTrail voor dat we zo weinig mogelijk sporen achterlieten. Sindsdien roepen we lopers op om netjes te blijven, afval te sorteren, niets op de grond te gooien en de natuur te respecteren’, herinnert hij zich.

De bereikbaarheid van de startlocatie speelt daarin een sleutelrol. Die ligt op slechts een kwartier van Porte Dauphine, waardoor lopers gemakkelijk het openbaar vervoer kunnen nemen. ‘We willen echt het gebruik van zachte mobiliteit stimuleren en de auto thuislaten’, benadrukt de organisator. Ook in 2008 deelde hij al vervoersbewijzen uit aan lopers om hen aan te moedigen zich anders dan met de auto te verplaatsen. Dat is geen detail: volgens een interne CO₂-analyse uit 2010 zijn de verplaatsingen van deelnemers de belangrijkste bron van uitstoot tijdens een wedstrijd.

Een andere belangrijke hefboom is het terugdringen van het energieverbruik. Brandstofgeneratoren zijn vervangen door herbruikbare batterijen. Ook voor water en voeding geldt dezelfde logica. Plastic flessen zijn volledig verdwenen en maakten plaats voor watertappunten die rechtstreeks op het Parijse waternet zijn aangesloten. De bevoorrading bestaat uit onverkochte producten, zoals sinaasappels, appels en cake. ‘Dat verandert niets en voorkomt verspilling’, legt de wedstrijdverantwoordelijke uit.

Het enige symbool dat nog lastig te veranderen blijkt, is de medaille. ‘Ik probeer de goodies uit al onze wedstrijden te bannen. T-shirts zijn verleden tijd. Met de medaille ligt dat moeilijker, maar ook dat gaat lukken ’, vertelt Hervé Pardailhe-Galabrun. Zolang ze niet helemaal verdwijnen, kiest EcoTrail voor houten medailles, die veel minder energie vergen dan metalen exemplaren. ‘Een houten medaille staat voor ongeveer 0,0367 kg CO₂, tegenover veel hogere cijfers voor textiel, waarbij een T-shirt kan oplopen tot 6 kg CO₂’. Daar valt weinig tegenin te brengen. Lita Marret deed er goed aan voor dit evenement bij hen aan te kloppen. ‘Voor alles wat met zero waste en de organisatie van een echt duurzaam evenement zonder greenwashing te maken heeft, zitten we duidelijk bij de absolute top’, roept ze enthousiast uit.

Een eerste editie die de weg vrijmaakt voor meer

Voor een eerste editie was het succes meteen daar. Stéphane Voisin, programmadirecteur van Fondation PARC, is tevreden: ‘Zodra Lita het project aan ons voorstelde, zeiden we ja. We hadden niet per se verwacht dat het zou lukken, maar dat deed het wel. De organisatie was ingewikkeld en EcoTrail heeft het geweldig gedaan. Volgend jaar mikken we op 3.000 deelnemers, daarna op 10.000 en vervolgens op heel Frankrijk’. Lita Marret heeft dan weer één kleine kanttekening: ‘Het is alleen jammer dat we zo laat begonnen zijn, want tegen het einde voelden we hoeveel enthousiasme er was. Veel mensen waren nog op zoek naar een startplaats’. De wedstrijd was uitverkocht, een hoopvol signaal voor de toekomst: ‘We zijn wat laat begonnen met de communicatie. Met iets meer tijd hadden we het deelnemersaantal kunnen verhogen en nog meer mensen kunnen verwelkomen. Maar het is in elk geval een goed voorteken voor de volgende edities.

Lita Marret, die volledig in het groen gekleed was om subtiel in het thema te blijven, werd na afloop gefeliciteerd door collega’s van het Institut Louis Bachelier, die de wedstrijd eveneens hadden uitgelopen. Ze glimlacht: ‘Ik vroeg me af of het niet een beetje too much was’. Ze is blij met de inzet van iedereen en trots dat het evenement werkelijkheid is geworden. Bovendien werd ze derde: ‘Toen ik merkte dat een top drie mogelijk was, ging ik voor die plek. Ik wilde dat ze trots op me zouden zijn ’. Dat zijn ze ongetwijfeld, afgaande op het succes van deze eerste editie.

Alle uitslagen van Run For Climate