Voies Royales de Saint-Denis 2025: hardloopfeest in het Stade de France

Op zondag 26 oktober bracht de Voies Royales de Saint-Denis de crème de la crème van de Parijse hardloopscene samen voor de marathon, halve marathon, internationale 10 km en 5 km, met één gezamenlijke finish op de beroemde paarse piste van het Stade de France.

Hoewel beide wedstrijden om 8 uur zouden starten, kregen de marathonlopers uiteindelijk de eer om als eerste te vertrekken. Zo’n kwartier later volgden de halve marathonlopers. Beide afstanden leverden een Belgische winnaar op: Sébastien Mahia pakte zijn tweede zege op rij na zijn overwinning van vorig jaar op de 42,195 km, terwijl Grégoire Doison de titel op de 21,0975 km veroverde.

De koningin en koning van de ochtend waren niemand minder dan Bérénice Cleyet-Merle en Flavien Szot. Het stralende koppel is een vaste waarde op pistes in Frankrijk en daarbuiten, soms zelfs in het Franse nationale team op de 1500 meter. Sinds de eerste editie zet het evenement de moedigste lopers in de spotlights. Overwinningen die soms pas op de finishlijn werden beslist, brachten het publiek in vervoering. Dat publiek smulde van podia die meer weg hadden van hartelijke strijdtonelen. Want naast de competitie primeert hier vooral de harmonie. Koninklijk.

Sébastien Mahia wint de marathon

De Belg Sébastien Mahia maakte vorig jaar al indruk met 2:42:04 en deed het zondag nog beter. Hij finishte in 2:41:02, ruim een minuut voor zijn achtervolger. Mahia is trots dat hij zijn favoriete land, de Verenigde Staten, mag vertegenwoordigen. Daar won hij dit jaar de 100 km van New York. Deze ultraloper stond als ‘Amerikaan’ aan de start en rijgt marathons rond 2:40 aaneen zonder echte training. Het was bovendien zijn derde marathon in oktober. « Ik heb een sterke band met New York», vertelt hij.

Mahia sloeg rond kilometer 28 een gat, in tegenstelling tot vorig jaar, toen de overwinning pas op de piste van het Stade de France werd beslist. « Er was op het einde inderdaad wat minder spanning», geeft hij toe. « Tijdens de laatste vijf kilometer voelde ik me veilig en kon ik rustig doseren. De tijd was voor mij niet zo belangrijk, ik droomde vooral van die tweede overwinning op rij! » Even amusant als indrukwekkend: de marathonloper pakte het weekend ervoor in Antwerpen zelfs het wereldrecord marathon in een bijenkostuum, een knipoog naar zijn naam, ‘Mahia’.

Achter hem vervolledigden Hugo Basset (2:42:41) en Geoffrey Zietek (2:45:36) het podium. Voor Basset, die voor het eerst de afstand liep, was het vooral een ontdekkingstocht: « Ik wist niet hoe het na kilometer 30 zou gaan. Ik zag dat de winnaar ver voorlag en besloot mijn wedstrijd te doseren. Ik kom niet al te vermoeid aan, dus ik ben blij! » Zietek kon zijn resultaat nog nauwelijks bevatten. « Ik mikte op 2:47, dus dit podium is een verrassing. Ik haalde twee lopers in op twee kilometer van de finish, terwijl ik bijna de hele wedstrijd vijfde lag! »

De triomfantelijke comeback van Abbygaelle Zinberg

Bij de vrouwen ging de overwinning naar Abbygaelle Zinberg in 3:12:00. Aan de finish kon de loopster haar emoties niet bedwingen, amper negen maanden nadat ze haar kruisbanden had gescheurd. « Dit raakt me, omdat ik het totaal niet had verwacht. Ik stond in het startvak voor 3:30 en voelde me vanaf het begin goed! Ik volgde de tempomaker van 3:15 en na de eerste halve marathon liep ik weg. We waren met twee vrouwen en op kilometer 10 maakte ik me los ».

Achter haar pakte Émilie Pereira een prachtig podium in wat zij haar « echte eerste marathon » noemt. « Ik kwam niet voor een podium. Ik wist niet wat ik qua tijd mocht verwachten. Onder 3:45 zou al goed zijn, 3:30 nog beter... dus onder 3:18 is perfect! » Ze begon voorzichtig en schoof kilometer na kilometer op. « Ik begon lopers in te halen en pakte de derde plaats op minder dan 10 kilometer van de finish ». Haar volgende doelen? Run-bikewedstrijden en winterse trails om het ritme vast te houden.

De Lyonese Valentine Bonnin (3:21:39) maakte het podium compleet. In haar derde marathon veroverde ze een plaats die ze niet had zien aankomen: « Ik wilde onder 3:30 lopen en liep 3:21, dus ik ben superblij ». Deze zelfstandige loopster, die haar sport op haar eigen manier beleeft, neemt een maand rust voor ze opnieuw halve en hele marathons gaat lopen. In april wacht al een nieuw doel.

Ontstaan uit de fusie van de Grand Marathon de Saint-Denis en de Voie Royale bracht het evenement in Saint-Denis bijna 8.000 enthousiastelingen samen, verdeeld over zes afstanden, van de vrije 5 km tot de marathon, een record. Met een legendarische finish in het Stade de France zetten de Voies Royales de Saint-Denis de erfenis van de Olympische en Paralympische Spelen voort.

Belg Grégoire Doison laat concurrentie achter zich op de halve marathon

Grégoire Doison liep vanaf de eerste meters voorop met Abraham Kimutai en stelde de overwinning definitief veilig toen zijn directe concurrent uit Kenia de verkeerde kant op ging. Voor zijn eerste halve marathon pakte de atleet uit Douro de zege in 1:06:46. Een mooie beloning voor US Valenciennes Athlétisme, waar hij zich dit jaar bij aansloot. « Dit jaar begin ik aan de lange afstanden. Dat is nieuw voor mij! Ik ben bij Valenciennes aangesloten om in Frankrijk crosswedstrijden te lopen, als afwisseling ».

Bijna drie minuten later werd Lilian Eudier tweede in 1:09:43, nadat hij vorig jaar ook al tweede was geworden in de halve marathon van de Grande Course du Grand Paris. « Ik kwam voor het podium, tegelijk met mijn voorbereiding op de marathon van Valencia. Ik ben tevreden over mijn vorm, mijn omvang en mijn wedstrijd! » Ook Thierry Rommel van Sam Paris 12 staat binnenkort aan de start van de marathon van Valencia. Hij baalde een beetje dat hij niet onder 1:10 dook, maar kon toch genieten van zijn fraaie derde plaats in 1:10:42.

Céline Vatan volbrengt haar missie met glans

Bij de vrouwen ging de overwinning naar Céline Vatan van de club uit Villefranche-sur-Saône. Haar man en hun twee dochters moedigden haar de hele wedstrijd aan. De overwinning kwam onverwacht, want ze was vooral gekomen om een goed startvak te bemachtigen voor de marathon van Valencia. « Ik liep de hele tijd voorop, maar wisselde af met mannen die weer bij me kwamen. Ik mikte vooral op een tijd van 1:23. Ik liep 1:22, dus doel bereikt! » Haar oude persoonlijk record is van de tabellen geveegd. Met haar nieuwe besttijd van 1:22:08 is ze klaar voor Valencia.

Ook Marlène Hamon verdient haar medaille, met 1:23:53 bij haar eerste deelname aan deze afstand. Een jaar geleden was ze met zwangerschapsverlof na de geboorte van een tweeling. « Ik wilde mezelf opnieuw testen op de weg, omdat ik tijdens mijn zwangerschap had moeten stoppen. De finish was geweldig en de omstandigheden waren perfect. Ik bereid me ongeveer acht maanden voor. Dit is mijn record, mijn vorige stond op 1:31. Nu was ik beter voorbereid, met de kinderen die me vooruitduwen, de sfeer en mijn beste vriend naast me! ».

De pas 19-jarige triatlete Lila Bardi van de club uit Corbeil-Essonnes werd derde in 1:24:37. Ze is volop in voorbereiding op de Ironman-wereldkampioenschappen, die over twee weken plaatsvinden. « Ik dacht niet dat ik op het podium zou komen, maar mijn benen voelden goed. Dit was pas mijn tweede halve marathon. Ik ben nog jong, ik ben pas 19. Het was een voorbereidingswedstrijd, met de vorm van het moment.»

Het liefdesverhaal van een koninklijk koppel op de 10 km

De internationale 10 km bood de toeschouwers op de tribunes een prachtig spektakel. De verschillen op het podium waren miniem: de top drie zat binnen 17 seconden van elkaar. Flavien Szot van Entente Savoie Athlé won in 30:18. Zes minuten later werd hij aan de finish begroet door zijn partner Bérénice Cleyet-Merle, die eveneens won. Bij haar tweede optreden op deze afstand pakte de middellangeafstandsatlete, derde op de Franse elitekampioenschappen van 2025 op de 1500 meter en lid van A. Villeneuve-la-Garenne, de zege in 36:18. Bij de finish zag ze haar lachende partner terug. « Heb jij gewonnen? » Het antwoord was voor beiden overduidelijk. « Ik heb ervan genoten! Ik liep deze wedstrijd een beetje als training, maar merk dat ik het geweldig vind. De mannen om me heen moedigden me aan. We kwamen met Flavien en Renaud (Clerc, zevende op de Paralympische Spelen op de 1500 meter). We schreven ons twee dagen geleden in en dat bleek een goed idee! Onze coach had een training van 7 km op wedstrijdtempo gepland, maar ik liep rustig omdat ik wilde winnen.»

Flavien Szot was op zijn beurt ook gekomen voor een eenvoudige training, met het plan om 3:00 per kilometer te lopen. Dat plan veranderde al snel. « Ik vertrok met twee Kenianen en we liepen de eerste kilometer in 2:35... Toen begreep ik dat ik voor de winst moest gaan! Ik bleef tot kilometer 7 achter hen, daarna ging ik erover. Geleidelijk bouwde ik mijn voorsprong uit. Aan het einde had ik honderd meter voorsprong. » De crossloper herkende het parcours meteen: « Het deed erg aan een cross denken: een beetje klimmen, onverharde stukken... Het was leuk.»

Een marathonpodium op de 10 km

Twee Kenianen, Abraham Kimutai en Kevin Kibiwot, vervolledigden het podium in 30:31 en 30:35. Beiden trainen sinds kort in Duitsland, maar keren binnenkort terug naar Kenia om de rest van het seizoen voor te bereiden. Daarbij staan meerdere marathons op het programma.

Bij de vrouwen werd Chloé Conan tweede. De steeds beter wordende loopster was blij met haar tijd: « Ik kwam mijn record verbeteren en toen ik hoorde dat ik tweede was, dacht ik: ‘lekker!’. Mijn vorige tijd was 37:44, nu liep ik 37:22. Voor me stond niet zomaar iemand. Ik bereid me voor op de marathon van Valencia onder de drie uur ». Het werd een spannende wedstrijd. « Ik vocht met twee andere vrouwen. Op kilometer 5 lagen we derde, vierde en vijfde. Ik voelde me goed en versnelde. Er liep een sterke groep mannen om me heen, die hielp me uit de wind te blijven. Het podium is alleen maar bonus ». Een andere Chloé, met de achternaam Christiaen, werd derde in 37:49.

800meterspecialisten schitteren op de 5 km

Ook de 5 km wist het publiek, dat rond 13 uur nog altijd talrijk op de tribunes zat, te vermaken. De voormalige 800meterloper Pierrick Loir besliste de wedstrijd op enkele meters van de finish en kwam dankzij zijn versnelling uit op 15:52. Nadat hij vorig jaar al derde was geworden, maakte hij nu met verve de sprong naar de hoogste trede. « Ik liep iets minder snel, maar wilde vandaag winnen. Het parcours is niet ideaal voor een snelle tijd, dus wilde ik vooral genieten. Tussen winnen in 15:50 en derde worden in 15:35 koos ik voor het plezier. Dit keer liep ik in een groep, terwijl ik vorig jaar helemaal alleen liep ». Binnenkort staat hij aan de start van de 10 km van Bordeaux, zijn eerste wedstrijd over die afstand.

Achter hem bewees Brice Panchot, doorgaans actief op hardloopevenementen als persattaché van bureau Com’Over, dat hij ook op de piste uit de voeten kan. Hij werd derde in 15:57 na een zinderende sprint in de arena van het Stade de France. De wedstrijd viel snel uiteen: vier mannen maakten zich vanaf de eerste kilometer los, waarna de twee koplopers een voorsprong van zo’n vijftien meter opbouwden. « We bleven hen de hele wedstrijd in het vizier houden, vertelt Brice. « Toen we het stadion binnenliepen, probeerde ik nog te versnellen om terug te komen, maar het was iets te laat. Ik finish net achter een clubgenoot, dus ik ben superblij! » Zijn trainingsmaatje op de VMA, Alexandre Cheny, die tweede werd in 15:53, bevestigt: « Maatjes op de piste en in het leven! Ik liep de hele tijd op kop, werd op het einde ingehaald, maar dat is koers. Ik ben blij dat ik het podium met hem deel. »

Bij de vrouwen pakte de Bosnische Emina Alagic (18:11) een prestigieuze overwinning bij haar debuut in Parijs. De studente sportjournalistiek verblijft een semester in Frankrijk en genoot van haar eerste wedstrijd in de hoofdstad. « Ik had echt niet verwacht dat ik zou winnen. Het is ongelooflijk om in zo’n legendarisch stadion te lopen! » Achter haar werd Célia Louiserre van Entente PUC-Stade Français tweede in 19:09. Ze kon haar ervaring als 800meterloopster goed gebruiken. Net voor haar eindigde Marie Merien, eveneens aangesloten bij VMA, in 19:13.

« Ik zat in de eerste kilometer een beetje ingesloten, legt Célia uit. « Daarna schoof ik geleidelijk op. Op kilometer 4 lag ik vierde en haalde ik twee vrouwen in. Dat verbaasde me, want het is de eerste wedstrijd van het seizoen en ik had dit resultaat absoluut niet verwacht ». Voor Marie Merien was het eveneens haar eerste individuele wedstrijd. Ze pakte brons dankzij een sterke eindsprint. « Ik had graag een volledige ronde door het Stade de France gelopen, maar dit was al magisch! Ik gaf alles, maar toen ik haar zag sprinten, kon ik haar niet meer inhalen ». Als 10 km- en halve marathonloopster gebruikte Marie deze 5 km om opnieuw wat snelheid op te doen voor het crossseizoen, waar ze net als Célia reikhalzend naar uitkijkt.

Opnieuw was het Stade de France het koninkrijk van uitzonderlijke atleten en het toneel van opvallende prestaties. Belgen, Kenianen, Bosniërs en Lyonese deelnemers: niemand keerde met lege handen naar huis terug. De winnaars namen allemaal een flinke dosis succes mee.

✔ Bekijk alle uitslagen van de Voies Royales de Saint-Denis 2025