Cynthia Erivo, de heks uit Wicked, loopt de Marathon van Londen in 3:21

SL
Door Sabine Loeb

Gepubliceerd op do 10 september 2026

Bijgewerkt op do 10 september 2026

Cynthia Erivo, de heks uit Wicked, loopt de Marathon van Londen in 3:21
© BROOKS

Op haar 39e kwam Cynthia Erivo na 3:21 over de finish van de Marathon van Londen, gedragen door ‘Defying Gravity’. Het nummer zingt ze zelf in de verfilming van Wicked.

Tijdens haar derde marathon pakte de Britse ster uit met een tijd van 3:21:40. Een persoonlijk record. Haar doel zo goed als bereikt. Ze mikte op 3:15 en liep 3:21. In een interview met Runner’s World op 31 maart klonk ze nog genuanceerd: ‘Aangezien ik de vorige keer 3:35 liep… zou ik ook heel blij zijn als ik onder de 3:30 of 3:25 zou duiken.

Ook al bleef ze zes minuten verwijderd van haar gedroomde tijd, van frustratie was geen sprake. Het persoonlijk record was gesneuveld. En dat is uiteindelijk het belangrijkste. Aan de finish genoot Cynthia Erivo volop. Deze tweede Londense marathon voelde als een bekroning. Ze is niet iemand die blijft terugkijken, maar gaat verder. Stap voor stap. Voor de winnares van een Tony Award en een Grammy Award is er bovendien meer dan alleen de prestatie. Het gaat ook om waar je vandaan komt en welke weg je hebt afgelegd. ‘Ik denk dat het er vooral om gaat te beginnen waar je nu staat en te beseffen dat je niet bij het einde begint. Je begint bij het begin en werkt stap voor stap naar je doel toe’, vertelde ze aan journaliste Amanda Furrer. Die instelling past ze overal toe. Op het podium. Op het scherm. En over 42,195 km.

Een decennium vol marathons

Op een dag ziet Cynthia Erivo in een park een poster voor een loop van 5 km tegen kanker. Ze heeft nog nooit hardgelopen. Toch krijgt ze een idee: meedoen voor het goede doel. Maar al snel slaan de twijfels toe: ‘Dit gaat me niet lukken’, denkt ze. Uiteindelijk luistert ze naar haar eerste ingeving. De eenvoudigste. De meest instinctieve. En ze begint te lopen. ‘Sindsdien ben ik niet meer gestopt. Het is misschien wel een van de belangrijkste lessen die ik heb geleerd. Onze diepste verlangens brengen ons naar waar we heen willen. Naar waar we horen te zijn’, schrijft ze in haar boek Simply More, met als ondertitel Een boek voor iedereen die te horen heeft gekregen dat hij te veel doet, dat in november 2025 verscheen.

Ze herinnert zich haar eerste passen nog goed. Toch is er veel tijd verstreken sinds die 5 km, die destijds nog als een berg voelde. In 2016 zette ze een nieuwe stap door haar eerste marathon in New York te lopen in 3:57. Meteen onder de symbolische grens van vier uur. Sindsdien scherpt ze haar beste tijd voortdurend aan. In 2022 liep ze haar eerste marathon van Londen in 3:35. Daar verbaasde ze zichzelf mee: ‘Ik besefte pas dat ik behoorlijk snel had gelopen toen ik de klok bij het halve marathonpunt op 1:21 zag staan en dacht: hoe heb ik dit in anderhalf uur kunnen lopen?’, blikte ze terug in Runner’s World.

Die tijd, ruim twintig minuten sneller, kwam niet uit de lucht vallen. Het was het resultaat van constante vastberadenheid, een gestructureerde training… en een iets te ambitieuze start. ‘Ik werd ingedeeld bij de toplopers, die hun eerste kilometer in ongeveer vijf minuten aflegden. Ik bleef hen gewoon volgen, zonder te beseffen dat dit het tempo zou zijn dat ik moest volhouden. Maar ik voelde me echt goed, dus ik had niet het idee dat ik snel liep’, legde ze uit. En dan is er nog dat laatste hoofdstuk: een paar dagen eerder had ze haar record opnieuw met bijna een kwartier aangescherpt. Cynthia Erivo doet niets half.

In het hart van Londen

Het is geen toeval dat ze per se naar de hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk wilde terugkeren. Voor iemand die aan de Theems is geboren en opgegroeid, lag die keuze voor de hand. Zeker omdat haar naasten erbij waren, onder wie haar moeder Edith Erivo, die bij de finish klaarstond met een boeket bloemen om haar te huldigen. ‘Dit moment zal ik me voor altijd herinneren’, schreef ze geëmotioneerd op sociale media, voordat ze zich richtte op haar optreden in Dracula, dat ze zondagavond in het Londense West End gaf. De actrice speelt de titelrol in dit theaterstuk, in een duizelingwekkende solovoorstelling waarin ze 23 personages vertolkt.

‘Het was instinct. Het was verlangen. Dus vond ik een pad en begon ik te lopen. Sindsdien ben ik niet meer gestopt.’

Cynthia Erivo

Hardlopen zit in haar bloed

Elke ochtend trekt de Boze Heks van het Westen, ondanks de drukke dag die voor haar ligt, haar hardloopschoenen aan. Als ze haar afspraak met zichzelf mist, zit het programma verkeerd in elkaar. Zo belangrijk is het lopen voor haar balans.

Aan de ene kant ervaart ze het als een vorm van meditatie. Een moment om tot zichzelf te komen, ongeacht de vorm: met muziek, een luisterboek, een podcast of op het ritme van de omgevingsgeluiden. Op de beelden uit Londen valt haar beengeleidingshoofdtelefoon dan ook meteen op. En zodra je je afvraagt waar ze naar luistert om te presteren, geeft Cynthia Erivo zelf antwoord op haar sociale media. ‘Of het nu gaat om een lange duurloop of DE wedstrijd van je leven… Ik laat dit hier achter voor iedereen die een playlist kan gebruiken. Deze playlist hielp mij de finish te halen, misschien helpt hij jou ook’, schreef ze de dag na deze spectaculaire marathon.

Aan de andere kant voedt het lopen ook haar werk als actrice. ‘Ik ontdekte dat hardlopen me helpt bepaalde aspecten van het optreden te verwerken en mijn fysieke identiteit terug te vinden, omdat mijn lichaam zich het personage eigen maakt’, vertelde ze aan Runner’s World.

Muziek speelt een centrale rol in de sportpraktijk van zangeres Cynthia Erivo. Geen wonder dus dat het publiek uit zijn dak ging toen ze op Broadway-nummer ‘Defying Gravity’ over de finish kwam, het symbool van de wil om nooit op te geven.