Morhad Amdouni, Frans kampioen op de marathon: "Ik kan zonder problemen 2.04-2.05 lopen en met meer vorm richting 2.02-2.03 gaan"

Morhad Amdouni werd zondag in Ambès (Gironde) voor het eerst Frans kampioen op de marathon. De Franse recordhouder won in 2:13:21 en veroverde de dertiende nationale titel uit zijn carrière. Een geslaagde comeback voor de atleet uit Porto-Vecchio, die ervan overtuigd is dat hij nog altijd toptijden kan lopen en op meer successen hoopt. Een interview.

Morhad, u maakt uw comeback compleet met een Franse marathontitel. Welke emotie overheerst?

Ik liep samen met Florian Caro tot aan de halve marathon. Mijn enige doel was Frans kampioen worden, ongeacht de tijd. Mijn trainingsstage in Kenia werd verstoord. Begin april, een week voor de marathon van Rotterdam (12 april), werd ik aangereden door een motor. Daardoor kon ik me niet ideaal voorbereiden. Ik heb niet zoveel kilometers gemaakt als gepland en ook niet veel rustige duurlopen gedaan. Gisteren was bijvoorbeeld mijn eerste lange duurloop in een tijdje. Ik liep voor de titel, maar beschouwde het als een training, met wel wat extra druk omdat ik als Frans recordhouder die titel wilde pakken. De Franse kampioenschappen stonden oorspronkelijk niet op mijn programma, maar ik vond het belangrijk om de mensen die me dagelijks steunen te eren. Ook mijn eerste coach Hafid Hammaoui, die negen maanden geleden overleed. En natuurlijk wilde ik deze wedstrijd de aandacht geven die hij verdient.

Het is een manier om de mensen die me dagelijks begeleiden te bedanken en beloond te worden voor de inspanningen om niet op te geven en door te gaan. Ik ben vastberaden en ambitieus. Ik wil nog altijd grote titels winnen.
Morhad Amdouni

Vanaf de halve marathon nam u de leiding in de wedstrijd…

Rond kilometer 12 of 13 kwamen Florian Caro en ik samen te lopen. Hij had, anders dan ik, een bepaalde eindtijd in gedachten. We liepen op schema voor 2:10 à 2:11. Hij wilde dat we doorgingen, maar op een bepaald moment moest hij lossen. Ik probeerde nog even bij hem te blijven, maar zag dat hij diep in het rood zat. Ik liep mijn eigen tempo verder. Het was een kampioenschap en de nationale titel lag voor het grijpen.

Morhad Amdouni werd zondag in Ambès (Gironde) voor het eerst Frans kampioen op de marathon. De Franse recordhouder won in 2:13:21 en veroverde de dertiende nationale titel uit zijn carrière. Een geslaagde comeback voor Morhad Amdouni, die ervan overtuigd is dat hij nog altijd toptijden kan lopen en op meer successen hoopt. Een interview!

Hoe hebt u die laatste kilometers solo aangepakt?

Rond kilometer 25 werd er aangevallen en versnelde het peloton telkens. Ik voelde dat het tempo al erg hoog lag. Daarom probeerde ik de versnellingen telkens op te vangen, en dat werkte heel goed. Ik liep voortdurend op de limiet, maar kon telkens weer aansluiten omdat ik de indruk had dat de anderen na elke aanval wat naar elkaar keken. Ik bleef in mezelf geloven. Ik wist dat ik drie à vier minuten zou afzien, maar ook dat het tempo misschien weer zou zakken en ik kon terugkomen.

Er zijn minima, maar als een federatie ziet dat een atleet potentieel heeft en om een medaille kan strijden, moet je die kans niet laten liggen.
Morhad Amdouni

De tijd was zondag niet uw doel. Wat is momenteel uw echte niveau op de marathon?

Met de beperkte training die momenteel in mijn benen zit, denk ik dat ik zonder problemen 2:04 of 2:05 kan lopen. Met een betere vorm kan ik richting 2:02 of 2:03 gaan. Toen ik Frans kampioen werd, dacht ik dat het misschien iets kon opleveren met het oog op een selectie voor de Europese kampioenschappen in Birmingham. Ik hoopte dat men, gezien mijn palmares en mijn Franse record van twee jaar geleden, vertrouwen in me zou hebben. Ik heb de Franse ploeg vaak vertegenwoordigd en een Europese titel op de 10.000 meter gewonnen, naast andere medailles en een achtste plaats op de WK halve marathon. Ook inspanningen uit het verleden mogen sportief beloond worden. Natuurlijk wist ik dat het lastig zou worden. Er zijn minima, maar als een federatie ziet dat een atleet potentieel heeft en om een medaille kan strijden, moet je die kans niet laten liggen. Het zou ook een manier zijn geweest om de Franse kampioenschappen extra in de verf te zetten.

Er is zeker een marketingoorlog gaande tussen Nike, adidas en andere merken. We zijn in een andere dimensie beland, waarin geld de dienst uitmaakt.
Morhad Amdouni

Als het u was aangeboden, zou u dan klaar zijn geweest voor de marathon op de Europese kampioenschappen?

Met een voorbereiding van drie à vier maanden wel. Ik wil laten zien dat ik nog altijd op een podium kan staan. Crippa heeft met zijn overwinning in de marathon van Parijs mooie dingen laten zien, maar soms moet je atleten vertrouwen, de vaste patronen doorbreken en hen naar voren schuiven wanneer het om de wedstrijd gaat. Wat Emmanuel Roudolff-Levisse heeft gedaan, is ook enorm. Het laat zien dat de Franse marathon zich ontwikkelt. Maar ik voel dat ik nog veel te tonen heb. Mijn maximum ligt niet op 2:03. Wat ik op training doe, komt nog niet overeen met wat ik in wedstrijden laat zien. In Sevilla had ik volgens mij zonder problemen 2:02 kunnen lopen. Zolang je niet alles hebt gegeven, weet je niet waartoe je in staat bent. Voorlopig staat er geen andere marathon op mijn programma. Ik moet mijn trainingen nog wat regelmatiger afwerken en fysieke problemen zien te vermijden.

Wat vindt u van de historische marathon van Londen, met onder meer het wereldrecord van Sabastian Sawe in 1:59:30?

Er is zeker een marketingoorlog gaande tussen Nike, adidas en andere merken. We zijn in een andere dimensie beland, waarin geld de dienst uitmaakt. We wachtten al een tijd op tijden onder de twee uur. In één wedstrijd liepen twee adidas-atleten dat voor een Nike-atleet, en alle drie bleven ze onder het oude wereldrecord. Dat heeft me het meest verbaasd. Op marketinggebied gaan we een nieuw tijdperk in dat we nog niet kennen. Sabastian Sawe heeft, net als de anderen, hard gewerkt om dat record te pakken en alles gedaan wat nodig was om het te bereiken. Maar hij heeft dit niet alleen gerealiseerd; er spelen allerlei factoren mee. De prestatie is echt, maar je moet beseffen welke tempo's daarbij horen. Die 27:36 tussen kilometer 30 en 40 is enorm. De discipline ontwikkelt zich met die nieuwe doelen en uitdagingen. Des te beter voor hem.