Marathon de Paris 2026: ons verslag vanuit het peloton met 57.464 finishers

SL
Door Sabine Loeb

Gepubliceerd op do 10 september 2026

Bijgewerkt op do 10 september 2026

Marathon de Paris 2026: ons verslag vanuit het peloton met 57.464 finishers

Afgelopen zondag stonden 57.464 lopers aan de finish op de Avenue Foch voor de 49e editie van de Marathon de Paris. De aantrekkingskracht van het evenement blijft groeien, gedragen door de wil om samen grenzen te verleggen.

Parijs stond zondag in lichterlaaie. Vanaf 8 uur werden de naasten van de marathonlopers wakker. Zij waren nog fris en hadden minder last van een dichtgeknepen keel dan de ‘titanen’ die zich opmaakten om 42,195 kilometer te verteren. Terwijl de elites hun wedstrijd in minder dan 2 uur en 30 minuten aflegden, vertrokken de deelnemers mondjesmaat door de straten van de hoofdstad, die al volstroomden met uitzinnige supporters. De hele dag lang leefde het publiek mee: met spandoeken in de hand, bonkend op de dranghekken, met oorverdovende kreten, gezang en trommels op volle kracht om de lopers vooruit te stuwen, vooral tijdens de laatste kilometers voor de finish.

De emoties liepen onderweg steeds verder op, met momenten van twijfel en wanhoop, afgewisseld met nieuwe energie. Op de Avenue Foch kregen de kreten en tranen van de 57.464 finishers de smaak van opluchting en trots. Hun getekende gezichten vertelden hoe groot de geleverde prestatie was. De meesten waren tot het uiterste gegaan: ze moesten overgeven, zochten snel een toilet op, klampten zich vast aan de dranghekken of zakten op de grond in elkaar… Het zit erop! De 49e editie van de Marathon de Paris mocht dit jaar ook Koichi Kitabatake verwelkomen, met zijn 92 jaar de oudste deelnemer ooit. Hij bereikte de finish na 7 uur en 21 minuten, met de Japanse vlag over zijn schouders.

Met hart en ziel kunnen zeggen: ‘Ik ben marathonloper’

Moet je per se je longen uit je lijf lopen om een marathon te finishen? Niet noodzakelijk, want niet iedereen komt volledig buiten adem over de streep. Al scheelt het niet veel. Voor sommigen, zoals striptekenares Pénélope Bagieu, waren twee pogingen nodig om de grens van vier uur te doorbreken. Dit jaar bereikte ze eindelijk haar gehoopte doel, en de trots overheerst. ‘Bewonder de regelmaat’, schreef ze op haar sociale media over haar tempo. ‘Een groet uit Zwitserland! Ja, ik loop enorm naast mijn schoenen, laat me.’ Voor anderen volstond één deelname om de gewenste tijd neer te zetten. Kevin Janvier kwam na 2 uur en 46 minuten met een glimlach over de finish. Hij was blij dat hij dit bijzondere moment had mogen beleven, ook al was hij ‘dood’.

Bijna een derde van het peloton (29%) bestond uit buitenlandse deelnemers, die er eveneens trots op waren dat ze in de Lichtstad hadden gefinisht. Julie Lajeunesse straalde van oor tot oor en deelde haar geluk met de andere lopers. ‘Dat is een kampioene’, klonk het om haar heen. De 45-jarige Canadese genoot met volle teugen van alles wat ze te zien kreeg. Ze had zich vooraf goed voorbereid en kende de klimmende passages van het parcours. Deze negende marathon beleefde ze ten volle. ‘Ik heb hem voor mezelf gelopen’, riep ze stralend. Nu is het tijd voor rust voor de moeder, die zondag een persoonlijk record van 2:43:30 liep: ‘De komende dagen ga ik een beetje van Parijs genieten, want vooraf draait alles om focussen en rusten. Maar ik wil nog lang blijven lopen, omdat het me mentaal en emotioneel gezond houdt.

 Ik heb deze marathon voor mezelf gelopen. Met al mijn emoties.

Julie Lajeunesse, 45-jarige Canadese

Een dubbele portie liefde, lopen met het hart

Zo’n 8.500 lopers namen deel aan de marathon om geld in te zamelen voor een goed doel. Ze waren herkenbaar aan het kleine hartje op hun startnummer. In totaal werd 8,5 miljoen euro opgehaald voor meer dan 300 goede doelen, een recordbedrag. Voor veel deelnemers kreeg het lopen zo een veel bredere betekenis. De 29-jarige Amerikaan Joseph Petro zal zijn eerste marathon nooit vergeten. ‘Het was ongelooflijk! Ik hou van Parijs. Ik was hier al eens geweest. Ik was net begonnen met hardlopen en had bij mezelf gedacht dat ik zou terugkomen om de marathon te lopen’, vertelt de inwoner van New Jersey, nog altijd onder de indruk. De debutant, die 3 uur en 20 minuten nodig had, voegt geëmotioneerd toe: ‘Ik liep voor de American Cancer Society. Ik ben mijn grootouders verloren en mijn vader kreeg dit jaar kanker. Het gaat nu beter met hem.

Ook Camille Michaud, die na 3 uur en 12 minuten finishte, startte haar tweede marathon met een startnummer voor het goede doel. ‘Ik liep voor CAMI Sport & Cancer, een organisatie die programma’s voor lichaamsbeweging ontwikkelt voor mensen met kanker’, legt de 27-jarige apotheker uit. ‘Ik heb een maand gewerkt met patiënten met multipel myeloom. Het betekende echt veel voor me om aan de start te staan en deze organisatie te vertegenwoordigen.

Op moeilijke momenten hoefden ze alleen maar aan hun drijfveer te denken om opnieuw kracht te vinden. Hun gedachten gingen naar naasten die door kanker waren getroffen of naar kinderen in Cambodja die minder geluk hadden. Justine Vidal liep 4 uur en 52 minuten voor de organisatie Enfants du Mékong. Ze werd in 1992, toen ze vijf maanden oud was, geadopteerd en haar hart liep over van trots omdat ze de finish had gehaald.

Eén marathon, 57.464 verhalen

Is het mooiste beeld uiteindelijk niet dat van samen delen? Kinderen die voor hun vader of moeder uit rennen, kijken soms even achterom om te controleren of die nog volgen. Duizenden familieleden en vrienden staan bij de uitgangen te wachten op de ‘held’ van de dag. Zo ook Lauriane Legrand, die popelde om haar partner terug te zien. ‘Ik heb dit geweldige T-shirt met «AymeRicard» aangetrokken. Het is ontzettend fout, dus we zijn er dol op! En nu wacht ik op hem, want hij is na 2 uur en 48 minuten gefinisht’, lacht ze. Stellen in bij elkaar passende outfits houden elkaars hand vast. En onbekenden feliciteren elkaar en bedanken elkaar voor het samen beleven van zo’n intens moment.

Ook allerlei bekende gezichten stonden aan de start. Ze gingen op in de massa en probeerden zich net als elke andere loper te overtreffen. Voormalig zwemster Laure Manaudou, cellist Gautier Capuçon en ex-wielrenner Nacer Bouhanni waren van de partij, onopvallend tussen het peloton. Sommige verhalen van finishers dwingen respect af en roepen zelfs meer bewondering op dan die van deze bekende deelnemers. De 22-jarige Lou Riguet is zo iemand. Ze is sinds vijf maanden in remissie van Hodgkinlymfoom. Dolgelukkig dat ze nu marathonloopster is, vierde de jonge loopster haar overwinning op de ziekte: ‘Dit is de mooiste dag van mijn leven!’ Valentin Vanhaeverbeek liep dan weer ter ere van zijn broer, die op 23-jarige leeftijd aan kanker overleed. Is de marathon uiteindelijk geen manier om jezelf eraan te herinneren dat je volop leeft, terwijl anderen dat geluk niet hebben?

Afspraak volgend jaar voor de 50e verjaardag van de Marathon de Paris. Een symbolische editie van een inmiddels legendarische wedstrijd, die zijn aantal finishers in twintig jaar tijd bijna heeft verdubbeld. Sommige beelden, zoals dat van twee lopers die een uitgeputte marathonloper een kilometer voor de finish overeind hielden, zullen in het geheugen gegrift blijven.

✓ Alle uitslagen van de Marathon de Paris 2026