Kan Andreas Almgren de Marathon van New York 2026 winnen bij zijn marathondebuut?

Wat zondag op het spel staat, gaat verder dan een uitslag. Andreas Almgren kan de marathonwereld op zijn kop zetten en voorgoed een stempel drukken op de loopsport. Even terug in de tijd: op 20 september in Kopenhagen werd Almgren de eerste Europese wereldkampioen halve marathon sinds... 1996. Dertig jaar, een eeuwigheid. Het symbolische gewicht wordt nog groter doordat de editie van 2026 vijftig jaar viert sinds het eerste parcours door de vijf stadsdelen in 1976. Alle ingrediënten voor een Zweedse glansrol liggen op tafel. Maar de concurrentie is moordend, met onder anderen Benson Kipruto, vorig jaar winnaar op ditzelfde parcours.

Andreas Almgren, een atypisch profiel met een obsessie voor data

Zijn naam valt tegenwoordig in elk gesprek onder hardloopfanaten. Zijn atypische training met dubbele drempel, zijn waanzinnige weekkilometers, zijn indrukwekkende eindsprints in wedstrijden... In een paar jaar tijd is Almgren uitgegroeid tot een van de beste lopers ter wereld. En toch wees aanvankelijk niets in de richting van de lange afstand en de marathon. Hij begon als voetballer, stapte pas op zijn 18e over op de baan en werd snel een specialist op de 800 m (brons op het WK U20 in Eugene). Maar meerdere zware blessures dwongen hem zijn plannen bij te stellen. Tijdens zijn revalidatie na een breuk in het heiligbeen besloot hij zijn trainingsmethode om te gooien en koos hij voor de dubbele drempel, de beroemde Noorse methode die door Jakob Ingebrigtsen bekend werd. Minder intensiteit, meer volume. Met zo'n aanpak kwam hij als vanzelf bij de 5000 m, de 10.000 m en ook de weg terecht, waar de inspanning minder bruut is dan op de baan.

Nog zo'n zeldzaamheid in de topsport: Almgren stelt zijn trainingsschema's zelf op en legt ze daarna voor aan Urban Aruhn, zijn coach sinds 2012. Zijn aanpak is methodisch, bijna wetenschappelijk. Naast zijn loopcarrière werkte hij ook in het bedrijfsleven, als data-analist bij Svexa, een techbedrijf dat prestaties wil optimaliseren. Die analytische blik past hij dagelijks toe: de meeste trainingen stuurt hij aan met lactaatmetingen. De Zweed let op elk detail. Hij is geobsedeerd door prestatie en zoekt precisie. De loopband is ongetwijfeld een van zijn favoriete hulpmiddelen. Daarop heeft hij tempo en omstandigheden volledig in de hand.

Kortom, Almgren is een trainingsfanaat en een groot voorstander van gecontroleerde intensiteit. Zijn vele blessures hebben hem geleerd beter naar zijn lichaam te luisteren en elke inspanning goed te doseren. Zijn volume is nog altijd enorm, maar anders dan veel topatleten gaat hij in training nooit tot het gaatje. Andreas Almgren hoort bij de nieuwe generatie atleten die op zoek is naar de kleinste marginale winst om steeds beter te presteren. Zijn sponsor Nomio noemt hem zelfs de meest data-driven atleet ter wereld.

Een 2026 dat hem naar de wereldtop katapulteert

De Zweed had in 2025 al hard toegeslagen. In juni liep hij in Stockholm het Europees record op de 5000 m in 12:44,27. In september pakte hij in Tokio WK-brons op de 10.000 m, op slechts 25 honderdsten van de Fransman Jimmy Gressier. Zes weken later liep hij 58:41 op de halve marathon van Valencia en werd daarmee de eerste Europeaan onder de 59 minuten. Kolossaal. En het beste moest nog komen...

2026 bevestigt vooral zijn doorbraak. In januari liep hij 26:45 op de 10 km van Valencia, een Europees record. Een maand later herhaalde hij die tijd in Castellón, maar werd slechts derde, achter de Fransman Yann Schrub, die hem het continentale record afhandig maakte met 26:43. In mei trok hij de spikes weer aan en liep hij 7:26,48 op de 3000 m bij de opening van de Diamond League in China. Daarna volgde het kampioenschapsseizoen. In augustus won hij in Birmingham de 10.000 m van het EK in een solorace, in 27:23,44. Die dag liet hij met kop en schouders een peloton achter dat murw was gelopen door zijn souplesse, met 19 seconden voorsprong op de nummer twee...

Baan, weg, de Zweed domineert overal. Maar zijn grootste wapenfeit volgde op 20 september, op het WK wegatletiek in Kopenhagen. Almgren nam het daar op tegen onder meer de grootmachten Nicholas Kipkorir en Joshua Cheptegei. Hij bleef tot de laatste 600 meter in het spoor van de kopgroep, plaatste toen een vlammende versnelling en liep naar zijn eerste wereldtitel. De bekroning. Onderweg verbeterde hij ook zijn Europees record op de halve marathon: 58:06.

© European Athletics

Zijn voorbereiding op New York

New York is geen toevallige keuze. Almgren had de race al in november 2025 aangekruist, vanwege de manier waarop er wordt gelopen. De elite loopt hier zonder haasjes, en de Zweed denkt beter uit de voeten te kunnen in een man-tegen-mancompetitie dan op een snel parcours voor de klok zoals Valencia. Zijn plan ligt al van meet af aan vast: bij de leiders blijven en dan winnen in de sprint. De tijd doet er in New York niet toe (het parcours telt zo'n 250 hoogtemeters). Alleen de winst en de plek tellen.

Zijn voorbereiding maakt indruk op alle puristen. Normaal loopt hij zo'n 200 km per week, maar in de tien weken voor de race kwam hij op meer dan 2000 km. Monumentaal.

Eén training zette de hardloopwereld op stelten. Tien dagen voor het WK in Kopenhagen liep hij een progressieve duurloop van 40 km, opgedeeld in vier blokken van 10 km.

Conner Mantz, de Amerikaanse recordhouder op de marathon, trainde een week met hem in Zweden. Hij is zelf zeer intensieve trainingen gewend, maar gaf toe onder de indruk te zijn van het volume en het gemak waarmee Andreas Almgren traint. Zijn zege in Kopenhagen is dus allesbehalve een verrassing.

Voor het laatste deel van zijn trainingsblok vloog Almgren naar Flagstaff in de Verenigde Staten voor een hoogtestage. Er is niets aan het toeval overgelaten. Rust en makkelijke dagen werden gerespecteerd. En de voeding is tot in de puntjes geoptimaliseerd: al maanden traint hij zijn maag om tijdens lange duurlopen zo'n 120 g koolhydraten per uur te verwerken. De Zweed lijkt in de vorm van zijn leven en klaar voor een van de grootste uitdagingen uit zijn carrière: zijn marathondebuut. Het wordt een epische race.

Ik ga met heel veel vertrouwen naar de start. Ik weet niet of het hybris is, maar de voorbereiding is veel beter verlopen dan gedacht. [...] Ik ga er met een kinderlijke naïviteit voor lopen om te winnen. [...] Waarom ik niet?

De concurrentie is moordend en Kipruto is moeilijk te kloppen

Bij zijn vuurdoop in New York krijgt Almgren te maken met felle concurrentie. Tien mannen in het veld zijn al onder de 2:05 gelopen... De grote favoriet heet Benson Kipruto. De 35-jarige Keniaan heeft de beste tijd van het veld, 2:02:16, het wedstrijdrecord in Tokio in 2024. Zijn kracht zit vooral in zijn vermogen om de grote races te winnen. Hij heeft al vier Majors op zijn naam: Boston 2021, Chicago 2022, Tokio 2024 en New York 2025. Hij is bovendien de enige man die alle drie de Amerikaanse Majors won. Vorig jaar won hij in New York met drie honderdsten voorsprong op Alexander Mutiso, de krapste finish uit de geschiedenis van de race (2:08:09). We herinneren ons allemaal die iconische foto van de twee mannen die schouder aan schouder over de finishlijn in Central Park komen. De Keniaan is ook dit jaar in grote vorm. In april liep hij 2:02:50 in Boston, goed voor een mooie derde plaats.

Kipruto's profiel is gemaakt om Almgrens plannen te dwarsbomen. Zijn zeges in Chicago en Tokio werden beslist door aanvallen laat in de race. En vorig jaar in New York won hij de sprint in Central Park. Dit parcours kent hij op zijn duimpje. Hij heeft het thuisvoordeel.

Ik heb er geen enkele moeite mee (noot van de redactie: met Almgrens racplan), want het is een debuut. En voor een debuut moet je geduldig genoeg zijn om van de eerste tot de 26e mijl te lopen. Ik loop mijn eigen race. Ik loop al tien jaar marathons. Ik heb ervaring, ik ben er klaar voor.

© New York Road Runners

Achter hem is de lijst met kanshebbers lang:

• De Ethiopiër Deresa Geleta (2:02:38), vorig jaar tweede in Tokio, en de Keniaan CyBrian Kotut (2:03:22), die allebei voor het eerst in New York lopen

• Twee oud-winnaars: de Nederlander Abdi Nageeye (2024, 2:04:20) en de Keniaan Geoffrey Kamworor (2017 en 2019)

• De twee snelste Amerikanen aller tijden: Zouhair Talbi, die in april 2:03:45 liep in Boston, en Conner Mantz, nationaal recordhouder in 2:04:43 en trainingspartner van Almgren in september

• De Italiaan Yeman Crippa (2:05:18), zesvoudig medaillewinnaar op EK's, lees ook zijn interview voor de race

Kan Andreas Almgren dan echt winnen?

Op papier is het koersverloop volstrekt open. Zonder haasjes begint New York vaak behoedzaam, en hoe trager de eerste kilometers, hoe zwaarder Almgrens snelheid in de finale kan wegen. In Kopenhagen zagen we het al: de Zweed heeft een geweldige eindsprint.

Maar een marathon blijft een marathon. Almgren weet nog niet hoe zijn lichaam reageert na 35-40 km, op een parcours dat de benen sloopt. Kipruto is daar een meester in. Hij kent die tactische eindfases van binnenuit en zijn constantie op het hoogste niveau is indrukwekkend.

Wat er zondag ook gebeurt, deze marathon blijft voor Almgren een uitstapje. In 2027 richt hij zich op de baan, met het WK in Beijing in september. Zijn grote doel blijft de 10.000 m op de Spelen van Los Angeles 2028, “voor 95%” in zijn eigen woorden, al sluit hij niet uit er de marathon aan toe te voegen, zoals Galen Rupp in Rio in 2016. Pas na Los Angeles wil hij definitief naar de marathon overstappen.

De Marathon van New York wordt live uitgezonden op L'Équipe vanaf 14.00 uur (Franse tijd)