Yeman Crippa blikt vooruit op de marathon van New York 2026: ‘Ik weet dat ik sterker word’

Yeman Crippa heeft een bijzonder verhaal: Ethiopische roots, een leven opgebouwd in Italië en een brandende droom. Hij wil de marathonwereld veroveren. Na een veelbelovend debuut op de afstand kende hij in 2025 een moeilijker jaar, maar groeide hij als atleet. In 2026 brak hij echt door: met een Italiaans record op de halve marathon in Napels (59'01), zijn eerste marathonzege in Parijs (2u05'18) en een zevende plaats op de WK halve marathon in Kopenhagen. Nu mikt het Italiaanse toptalent nog hoger. Op 1 november wacht een monument van de marathon, passend bij zijn ambities: de Marathon van New York. Minder dan drie weken voor de grote dag sprak hij met Marathons.com.

Yeman, je wordt deze week 30, minder dan drie weken voor New York. Hoe voel je je momenteel?

Ja, ik voel me heel goed. De trainingen verlopen goed en mijn lichaam reageert uitstekend. Ik kijk ernaar uit, New York komt eraan!

Je zit aan het einde van je marathonvoorbereiding. Hoe ziet een doorsneedag er op dit moment uit?

Vorige week heb ik mijn laatste lange duurloop gedaan. Nu ga ik het aantal kilometers flink terugschroeven, alleen om de kwaliteit hoog te houden. Mijn dagen zien er bijvoorbeeld uit zoals vandaag: 's ochtends 16 km, krachttraining en vanmiddag 12 km met een paar versnellingen. Morgen heb ik waarschijnlijk maar één training: 5 km inlopen en 15 x 1 km. Misschien doe ik 's middags nog 8 of 10 km rustig. Het volume gaat inderdaad omlaag. Aan het einde van de week kan ik nog een lange duurloop van 25 tot 27 km doen.

Ik heb voor New York gekozen omdat het parcours lijkt op dat van Parijs.
Yeman Crippa

2025 was een moeilijk marathonjaar voor je, met twee opgaves en een prestatie in Valencia die onder je niveau lag. In 2026 kwam je sterk terug: een Italiaans record op de halve marathon in Napels, winst in Parijs en vervolgens een knappe zevende plaats op het WK in Kopenhagen, tegen de beste lopers ter wereld. Wat heb je veranderd in je training, en hoe verklaar je zo'n sterk seizoen?

Ik heb eerst iets veranderd aan mijn verwachtingen voor mijn marathontijd. Ik liep 2u09 bij mijn debuut en 2u06 bij mijn tweede marathon, dus verwachtte ik snel te lopen, rond 2u04. Maar ik dacht niet genoeg na over wat daarachter zit in de voorbereiding: het mentale aspect en de voeding. Daarna liep ik Valencia, maar het doel was alleen om de race uit te lopen. Een marathon finishen om tegen mezelf te kunnen zeggen: het is gelukt, je mentale kracht is groter dan bij die opgaves, groter dan tijdens de marathons daarvoor, zoals Tokio en Londen. En om mijn nieuwe carrière te lanceren.

Giacomo Podetti was bij het gesprek aanwezig en vertelt wat er na 2025 veranderde.

‘Wat na 2025 sterk veranderde, was de voeding, maar ook de samenwerking met een mental coach. Na twee goede marathons aan het begin lagen zijn verwachtingen wat hoog. Daarna waren er twee marathons die hij niet uitliep en de mindere prestatie in Valencia. Dat waren geen slechte marathons: hij begreep dat ze hem ervaring gaven om Parijs voor te bereiden, en hij zag waaraan hij moest werken.

Eerst de voeding, omdat hij moeite had om zijn gels te nemen wanneer hij 2'56 per kilometer liep. Tijdens trainingen loop je niet altijd zo snel, waardoor het lukt om je gels te nemen. Maar als je twee uur lang dat tempo loopt, wordt het ingewikkelder: je moet je eigen fles pakken, geconcentreerd blijven, de wedstrijd lezen en alle koolhydraten opnemen.

Mentaal heeft hij veel ervaring opgedaan. Hij is zich bewust geworden van zijn potentieel en van wat hij moest verbeteren om in de kopgroep te lopen en daar te blijven. Die twee opgaves waren geen slechte marathons, maar binnen zijn ontwikkeling als marathonloper waren ze nodig om te begrijpen wat beter moest. ’

Yeman Crippa vertelt over zijn ontwikkeling en ambities, vlak voor zijn aanval op de prestigieuze Marathon van New York.

Op het EK werd je vierde op de 10.000 meter, net achter Jimmy Gressier. Ik neem aan dat je teleurgesteld was. Geeft dat extra motivatie voor New York?

Een beetje. Vierde worden, zo dicht bij de derde plaats, is moeilijk te verteren. Maar het was ook goed, want mijn voorbereiding was gericht op de marathon en op New York. Dat was het doel, net als Kopenhagen. Dus vierde van Europa worden tijdens een marathonvoorbereiding, dat is niet slecht.

Met 2u05 in Parijs had je voor een snellere tijd ook Berlijn, Chicago of Valencia kunnen kiezen. Waarom werd het New York?

Ik heb voor New York gekozen omdat het parcours lijkt op dat van Parijs. Het is niet hetzelfde, maar het parcours van Parijs is ook behoorlijk lastig, vooral in de tweede helft. Het lijkt dus enigszins op elkaar. En dan is er nog iets: in New York zijn er geen hazen. Ik hou van dat soort wedstrijden: iedereen vertrekt samen, blijft tot 20 of 25 kilometer bij elkaar en daarna begint het echte werk. Ik loop liever man tegen man. Dat vind ik mooi. Volgend jaar hoop ik dat we voor een snelle marathon kiezen om een goede tijd te lopen.

Toen je in Parijs finishte, zei je dat je marathoncarrière die dag begon. Wat verwacht je zes maanden later van een wedstrijd als New York?

Ik wil met meer marathonervaring naar New York komen. Als een fysiek en mentaal sterkere atleet, met de ervaring van Parijs. Ik weet dat ik sterker word. Ik bouw iets beters op dan vorig jaar. Mijn doel is om volledig klaar aan de start van New York te staan en het beste van mezelf te geven.

New York is een lastig parcours, net als Parijs. Hebben jij en je trainer iets veranderd aan de voorbereiding?

Nee, we doen dezelfde voorbereiding. Voor Parijs was ik in Kenia, waar veel klimmen en dalen zijn. Een maand geleden was ik er opnieuw, op hetzelfde parcours. Ik heb niets veranderd ten opzichte van Parijs. Ik doe dezelfde voorbereiding en hoop dat alles goed verloopt.

Je stapelt indrukwekkende trainingen op. Op 30 september liep je 3 x 5 km rond je beoogde marathontempo, 3 km sneller en daarna opnieuw 5 km op marathontempo. Op 3 oktober volgden 6 x 4 km op marathontempo. Dat is veel volume en kwaliteit. Kun je uitleggen hoe dit blok is opgebouwd?

Ja. Ik doe sterke trainingen, veel goede en vooral stevige arbeid, en ook veel volume. De voorbereiding verloopt goed. Deze trainingen zijn vooral bedoeld om het marathontempo en het herstel te trainen…

Giacomo Podetti voegt toe: ‘Tijdens deze trainingen loopt hij 4.000 meter hard, gevolgd door 1.000 meter die niet echt herstel zijn, maar alleen iets langzamer. Dat bootst na hoe de wedstrijd in New York kan verlopen. Zonder hazen weet je niet wie de versnelling inzet, of wanneer. Soms gaat het tempo omhoog, soms omlaag, en tot kilometer 25 weet je niet hoe de wedstrijd zich zal ontwikkelen. Daarom doet hij meer van dit soort trainingen en niet alleen lange duurlopen, al blijft hij die wel doen: vorige week liep hij 38 km en testte hij verschillende dingen. Deze week doet hij nog een training en vrijdag een lange duurloop. Dit is dus nog altijd een belangrijke belastingsfase. Daarna gaat het aantal kilometers omlaag. ’

Een paar dagen geleden liep je bijna 27 km op marathontempo, met tests op de loopband voor en na de training. Om welke tests ging het, en wat leveren ze drie weken voor de wedstrijd op? Ben je in de vorm van je leven?

Het is alleen om te controleren wat er veranderd is en wat hetzelfde is gebleven. Vooral het zuurstofverbruik en de loopefficiëntie. En wanneer ik voor de tweede keer op de loopband loop, kijken we vooral hoe mijn lichaam reageert als het vermoeid is.

Giacomo Podetti vervolgt : ‘We kennen de resultaten nog niet. We deden deze tests voor Parijs en nu opnieuw. Ze bevestigen niets, het is gewoon monitoring. Ik ben niet zijn coach, alleen een collega, maar dit kunnen we wel zeggen: voor Parijs hadden we deze waarden, voor New York hebben we die waarden. De volgende keer weten we hoe ze zich tot elkaar verhouden. We doen deze tests niet om te bepalen of hij wel of niet in vorm is. Op de loopband analyseren we naast VO2 en lactaat ook veel videobeelden. Hij liep 6 km op de loopband, daarna 27 km buiten en vervolgens nog 5 km op de loopband. Zo zien we in welke mate zijn efficiëntie tussen het begin en het einde afneemt en wat er fysiek en mentaal beter kan. ’

Laten we het over je tegenstanders in New York hebben, en over een atleet die je goed kent: Andreas Almgren. Hij maakt daar zijn marathondebuut en op 42 kilometer kan jouw ervaring een voordeel zijn. Ontstaat er een wedstrijd binnen de wedstrijd tegen een andere Europeaan? Hoe kijk je naar dat duel?

Ja, hij is een heel sterke atleet. Hij is een inspiratie voor mij, omdat hij in een paar jaar tijd van de 1.500 meter op de baan naar zijn marathondebuut is gegaan. Ik hoop dat het goed met hem gaat. Wat ik van hem zag op het EK, en vooral in Kopenhagen, was ongelooflijk.

Maar ik weet dat de marathon een andere sport is. Na 30, 32, 35 km stap je een andere sport binnen. Het klopt niet altijd dat je ook goed presteert op de marathon als je snel een halve marathon loopt. Ik ben benieuwd hoe hij het in New York doet, maar ik denk dat ik me beter op mezelf en mijn eigen wedstrijd kan concentreren. Er zullen veel sterke atleten zijn, misschien wel tien tot vijftien. Het gaat er niet om elke atleet te analyseren die gevaarlijk kan zijn, maar vooral om aan mezelf en mijn wedstrijd te denken.

Welk resultaat zou je op de avond van de wedstrijd laten zeggen: ‘Het is gelukt, ik ben heel tevreden’, als je droomt van winst maar ook aan een top tien denkt?

Ik maak een kleine kans. Tussen een top tien en de overwinning… ik wil gewoon mijn best doen en afwachten wat mijn beste niveau die dag is. Ik weet dat ik een kleine kans maak om te winnen en dat ik het kan.

Ik weet dat ik een kleine kans maak om te winnen en dat ik het kan.
Yeman Crippa

Tijdens de trainingen lijk je je zowel in de LightSpray Cloudboom Strike 2 als in de Cloudboom Strike 2 met veters goed te voelen. Met welk model loop je in New York?

Ik loop met de LS, het model zonder veters. Die heeft mijn voorkeur, omdat je hem heel comfortabel aantrekt. Dat is het model dat ik in wedstrijden gebruik: ook in Parijs liep ik met de veterloze LS, en ik won op die schoenen. Ze zitten heel comfortabel, ik ben er dol op. Het is net een Mercedes. Zodra je je voet op het asfalt zet, voelt het heel, heel zacht.

Na New York volgen het WK van 2027 en misschien de Olympische Spelen van Los Angeles in 2028. Wat is je ultieme doel als marathonloper?

In 2027 zijn de wereldkampioenschappen in Beijing mijn doel. Het grote doel van mijn carrière is Los Angeles. LA 2028: daar aankomen als een ervaren marathonloper, met een persoonlijk record rond 2u03 of 2u02.