Μπορεί ο Andreas Almgren να κερδίσει τον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης 2026 στην πρεμιέρα του;

Το διακύβευμα της κούρσας της Κυριακής ξεπερνά το απλό αποτέλεσμα. Ο Andreas Almgren έχει την ευκαιρία να σοκάρει τον κόσμο του μαραθωνίου και να γράψει ιστορία στο τρέξιμο. Μια ματιά πίσω: στις 20 Σεπτεμβρίου στην Κοπεγχάγη, ο Almgren έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος παγκόσμιος πρωταθλητής ημιμαραθωνίου από το... 1996. Τριάντα χρόνια, μια αιωνιότητα. Σαν να μην έφτανε αυτό, η διοργάνωση του 2026 γιορτάζει τα 50 χρόνια από την πρώτη διαδρομή που διέσχισε τους πέντε δήμους της πόλης, το 1976. Όλα τα συστατικά είναι εκεί για να λάμψει ο Σουηδός. Ο ανταγωνισμός όμως θα είναι σκληρός, με πρώτο τον Benson Kipruto, που κέρδισε στην ίδια διαδρομή πέρυσι.

Andreas Almgren, ένα ασυνήθιστο προφίλ με εμμονή στα δεδομένα

Το όνομά του είναι πλέον στο στόμα όλων των φίλων του τρεξίματος. Η ασυνήθιστη προπόνηση με διπλό κατώφλι, τα εξωφρενικά χιλιόμετρα, τα εντυπωσιακά φινάλε στους αγώνες... Μέσα σε λίγα χρόνια ο Almgren έγινε ένας από τους κορυφαίους δρομείς του κόσμου. Κι όμως, τίποτα δεν τον προόριζε πραγματικά για τις μεγάλες αποστάσεις και τον μαραθώνιο. Ξεκίνησε ως ποδοσφαιριστής, στράφηκε στον στίβο μόλις στα 18 και γρήγορα έγινε ειδικός στα 800 μ. (χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο U20 του Γιουτζίν). Αρκετοί σοβαροί τραυματισμοί όμως τον ανάγκασαν να αναθεωρήσει τα σχέδιά του. Στην ανάρρωσή του από κάταγμα στο ιερό οστό, αποφάσισε να αλλάξει μέθοδο προπόνησης και υιοθέτησε το διπλό κατώφλι, τη γνωστή νορβηγική μέθοδο που έκανε δημοφιλή ο Jakob Ingebrigtsen. Λιγότερη ένταση, περισσότερος όγκος. Με τέτοια προπόνηση, στράφηκε φυσικά στα 5.000 μ., στα 10.000 μ. και στον δρόμο, όπου η προσπάθεια είναι λιγότερο βίαιη απ' ό,τι στην πίστα.

Ένα ακόμη σπάνιο χαρακτηριστικό για επαγγελματία: ο Almgren φτιάχνει μόνος του τα προγράμματα προπόνησής του και τα υποβάλλει στη συνέχεια στον Urban Aruhn, τον προπονητή του από το 2012. Η προσέγγισή του είναι μεθοδική, σχεδόν επιστημονική. Παράλληλα με την καριέρα του δρομέα, πέρασε και από τον επιχειρηματικό κόσμο, ως αναλυτής δεδομένων στη Svexa, μια εταιρεία τεχνολογίας που επιδιώκει τη βελτιστοποίηση της απόδοσης. Την αναλυτική του ματιά την εφαρμόζει καθημερινά, αφού οργανώνει τις περισσότερες προπονήσεις του με μετρήσεις γαλακτικού. Ο Σουηδός δίνει βάση στη λεπτομέρεια. Έχει εμμονή με την απόδοση και κυνηγά την ακρίβεια. Ο διάδρομος είναι σίγουρα ένα από τα αγαπημένα του εργαλεία, γιατί του επιτρέπει να ελέγχει απόλυτα ρυθμό και συνθήκες.

Με δυο λόγια, ο Almgren είναι μανιακός της προπόνησης και φανατικός οπαδός της ελεγχόμενης έντασης. Οι πολλοί τραυματισμοί του τον έμαθαν να ακούει περισσότερο το σώμα του και να δοσολογεί σωστά κάθε προσπάθεια. Σήμερα ο όγκος του παραμένει τεράστιος, αλλά στην προπόνηση δεν πιέζει ποτέ στο φουλ, σε αντίθεση με πολλούς αθλητές υψηλού επιπέδου. Ο Andreas Almgren ανήκει στη νέα γενιά αθλητών που κυνηγούν το παραμικρό περιθώριο βελτίωσης, πάντα με στόχο τη βέλτιστη απόδοση. Ο χορηγός του, η Nomio, τον θεωρεί μάλιστα τον πιο data-driven αθλητή στον κόσμο (καθοδηγούμενο από τα δεδομένα).

Μια χρονιά που τον εκτοξεύει στην παγκόσμια κορυφή

Ο Σουηδός είχε ήδη χτυπήσει δυνατά το 2025. Τον Ιούνιο πήρε το ευρωπαϊκό ρεκόρ στα 5.000 μ. με 12:44.27 στη Στοκχόλμη. Τον Σεπτέμβριο κατέκτησε το χάλκινο στο Παγκόσμιο των 10.000 μ. στο Τόκιο, μόλις 25 εκατοστά πίσω από τον Γάλλο Jimmy Gressier. Έξι εβδομάδες αργότερα έτρεξε 58:41 στον Ημιμαραθώνιο της Βαλένθια και έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος κάτω από τα 59 λεπτά. Κολοσσιαίο. Και το καλύτερο ήταν ακόμη μπροστά...

Το 2026 είναι απλώς η επιβεβαίωση της έκρηξής του. Τον Ιανουάριο έκανε 26:45 στα 10 χλμ. της Βαλένθια, ευρωπαϊκό ρεκόρ. Τον ίδιο χρόνο τον ξανάκανε έναν μήνα αργότερα στο Καστελιόν, αλλά τερμάτισε μόλις τρίτος, πίσω από τον Γάλλο Yann Schrub, που του άρπαξε το ηπειρωτικό ρεκόρ με 26:43. Τον Μάιο φόρεσε ξανά τα καρφιά και κατέβηκε στο 7:26.48 στα 3.000 μ., στην πρεμιέρα του Diamond League στην Κίνα. Ακολούθησε η σεζόν των πρωταθλημάτων. Τον Αύγουστο στο Μπέρμιγχαμ, κέρδισε τα 10.000 μ. του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος σε σόλο κούρσα, με 27:23.44. Εκείνη τη μέρα κυριάρχησε κατά κράτος απέναντι σε ένα πεδίο που έμεινε άφωνο μπροστά στην άνεσή του, με 19 δευτερόλεπτα διαφορά από τον δεύτερο...

Στίβος, δρόμος, ο Σουηδός κυριαρχεί παντού. Το μεγαλύτερο κατόρθωμά του όμως έρχεται στις 20 Σεπτεμβρίου, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα δρόμου της Κοπεγχάγης. Εκεί αντιμετωπίζει, μεταξύ άλλων, τα μεγάλα ονόματα Nicholas Kipkorir και Joshua Cheptegei. Μένει κολλημένος στην κεφαλή του αγώνα μέχρι τα τελευταία 600 μέτρα και μετά δίνει μια αστραπιαία επιτάχυνση που τον στέλνει στον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο. Η καθιέρωση. Στον δρόμο, βελτιώνει και το ευρωπαϊκό ρεκόρ ημιμαραθωνίου στα 58:06.

© European Athletics

Η προετοιμασία του για τη Νέα Υόρκη

Η Νέα Υόρκη δεν επιλέχθηκε τυχαία. Ο Almgren την είχε σημαδέψει από τον Νοέμβριο του 2025, για τον τρόπο που διεξάγεται η κούρσα. Εδώ οι ελίτ τρέχουν χωρίς λαγούς, και ο Σουηδός πιστεύει ότι τα πηγαίνει καλύτερα σε αγώνα «άντρας με άντρα» παρά σε γρήγορη διαδρομή για χρόνο όπως η Βαλένθια. Το σχέδιό του είναι σαφές από την αρχή: να μείνει με τους πρωτοπόρους και να κερδίσει στο σπριντ. Ο χρόνος δεν έχει σημασία στη Νέα Υόρκη (η διαδρομή έχει θετική υψομετρική διαφορά 250 μ.). Μετράει μόνο η νίκη, και η θέση.

Η προετοιμασία του θα εντυπωσίαζε και τους πιο απαιτητικούς φανατικούς. Συνηθισμένος να κινείται γύρω στα 200 χλμ. την εβδομάδα, συγκέντρωσε πάνω από 2.000 χλμ. στις τελευταίες δέκα εβδομάδες πριν από τον αγώνα. Μνημειώδες.

Μία προπόνηση ξεσήκωσε ιδιαίτερα τον κόσμο του τρεξίματος. Δέκα μέρες πριν από το Παγκόσμιο της Κοπεγχάγης, ολοκλήρωσε ένα προοδευτικό μακρύ τρέξιμο 40 χλμ., χωρισμένο σε τέσσερα μπλοκ των 10 χλμ.

Ο Conner Mantz, ο Αμερικανός ρεκορντμάν του μαραθωνίου, πέρασε μια εβδομάδα προπονούμενος μαζί του στη Σουηδία. Αν και είναι συνηθισμένος σε πολύ έντονες προπονήσεις, παραδέχτηκε ότι εντυπωσιάστηκε από τον όγκο και την ευκολία με την οποία δουλεύει ο Andreas Almgren. Η νίκη του στην Κοπεγχάγη δεν ήταν λοιπόν καμία έκπληξη.

Για το τελευταίο κομμάτι του προπονητικού του μπλοκ, ο Almgren πέταξε στο Φλάγκσταφ για προπονητικό camp υψομέτρου στις ΗΠΑ. Τίποτα δεν αφέθηκε στην τύχη σε αυτή την προετοιμασία. Η ξεκούραση και οι εύκολες μέρες τηρήθηκαν. Και η διατροφή βελτιστοποιήθηκε στο έπακρο: εδώ και μήνες εκπαιδεύει το στομάχι του να απορροφά περίπου 120 γρ. υδατανθράκων την ώρα στα μακρινά του. Ο Σουηδός φαίνεται στην καλύτερη φόρμα της ζωής του και επιτέλους έτοιμος για μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της καριέρας του: την πρεμιέρα του στον μαραθώνιο. Η κούρσα προμηνύεται επική.

Πηγαίνω με μεγάλη αυτοπεποίθηση, δεν ξέρω αν είναι ύβρις, αλλά η προετοιμασία πήγε πολύ καλύτερα απ' ό,τι περίμενα. [...] Πηγαίνω με αυτή την παιδική αφέλεια ότι θα τρέξω για τη νίκη. [...] Γιατί όχι εγώ;

Σκληρός ανταγωνισμός, με τον Kipruto δύσκολο να νικηθεί

Στο βάπτισμα του πυρός στη Νέα Υόρκη, ο Almgren θα έχει απέναντί του άγριο ανταγωνισμό. Δέκα άντρες του πεδίου έχουν ήδη τρέξει κάτω από 2:05:00... Ο μεγάλος φαβορί λέγεται Benson Kipruto. Στα 35 του, ο Κενυάτης έχει τον καλύτερο χρόνο του πεδίου, 2:02:16, ρεκόρ διαδρομής στο Τόκιο το 2024. Η δύναμή του είναι κυρίως η ικανότητα να κερδίζει τους μεγάλους αγώνες. Έχει ήδη τέσσερα Majors στο παλμαρέ του: Μπόστον 2021, Σικάγο 2022, Τόκιο 2024 και Νέα Υόρκη 2025. Είναι άλλωστε ο μοναδικός άντρας που έχει κερδίσει και τα τρία αμερικανικά Majors. Πέρυσι επικράτησε στη Νέα Υόρκη με διαφορά τριών εκατοστών του δευτερολέπτου από τον Alexander Mutiso, στον πιο μάχιμο τερματισμό στην ιστορία του αγώνα (2:08:09). Όλοι θυμόμαστε την εμβληματική φωτογραφία με τους δύο άντρες να περνούν τη γραμμή του τερματισμού πλάι πλάι στο Central Park. Ο Κενυάτης είναι και φέτος σε εξαιρετική κατάσταση. Τον Απρίλιο έτρεξε 2:02:50 στο Μπόστον, για μια πολύ καλή τρίτη θέση.

Το προφίλ του Kipruto έχει ό,τι χρειάζεται για να χαλάσει τα σχέδια του Almgren. Οι νίκες του στο Σικάγο και στο Τόκιο κρίθηκαν σε επιθέσεις στο φινάλε. Και στη Νέα Υόρκη πέρυσι κέρδισε στο σπριντ μέσα στο Central Park. Είναι μια διαδρομή που τη γνωρίζει πολύ καλά. Θα έχει το πλεονέκτημα του γηπέδου.

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό (σημ. συντ.: το σχέδιο αγώνα του Almgren), γιατί είναι μια πρεμιέρα. Και για μια πρεμιέρα, πρέπει να έχεις αρκετή υπομονή για να τρέξεις από το 1ο μέχρι το 26ο μίλι. Εγώ θα κάνω τη δική μου κούρσα. Τρέχω μαραθώνιους εδώ και δέκα χρόνια. Έχω εμπειρία, είμαι έτοιμος.

© New York Road Runners

Πίσω του, η λίστα των διεκδικητών είναι μακριά:

• Ο Αιθίοπας Deresa Geleta (2:02:38), δεύτερος στο Τόκιο πέρυσι, και ο Κενυάτης CyBrian Kotut (2:03:22), που κάνουν και οι δύο πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη

• Δύο πρώην νικητές, ο Ολλανδός Abdi Nageeye (2024, 2:04:20) και ο Κενυάτης Geoffrey Kamworor (2017 και 2019)

• Οι δύο ταχύτεροι Αμερικανοί όλων των εποχών: Zouhair Talbi, με 2:03:45 στο Μπόστον τον Απρίλιο, και Conner Mantz, εθνικός ρεκορντμάν με 2:04:43 και συνεργάτης του Almgren στις προπονήσεις τον Σεπτέμβριο

• Ο Ιταλός Yeman Crippa (2:05:18), έξι φορές μεταλλιούχος σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα· διαβάστε τη συνέντευξή του πριν από τον αγώνα

Μπορεί λοιπόν ο Andreas Almgren να κερδίσει πραγματικά;

Στα χαρτιά, το σενάριο του αγώνα είναι πολύ ανοιχτό. Χωρίς λαγούς, η Νέα Υόρκη ξεκινά συχνά συντηρητικά, και όσο πιο αργά τρέχονται τα πρώτα χιλιόμετρα, τόσο περισσότερο η ταχύτητα του Almgren μπορεί να κάνει τη διαφορά στο φινάλε. Το είδαμε στην Κοπεγχάγη: ο Σουηδός έχει τρομερό φινίρισμα.

Ο μαραθώνιος όμως παραμένει μαραθώνιος. Ο Almgren δεν ξέρει ακόμη πώς θα αντιδράσει το σώμα του μετά τα 35-40 χλμ., σε μια διαδρομή που κόβει τα πόδια. Απέναντί του, ο Kipruto είναι μάστορας σε αυτά. Έχει την εμπειρία των τακτικών φινάλε, και η σταθερότητά του στο υψηλότερο επίπεδο είναι εντυπωσιακή.

Ό,τι κι αν γίνει την Κυριακή, ο μαραθώνιος αυτός θα παραμείνει μια παρένθεση για τον Almgren. Το 2027 θα το αφιερώσει στον στίβο, με το Παγκόσμιο του Πεκίνου τον Σεπτέμβριο. Ο μεγάλος στόχος του παραμένει τα 10.000 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028, «κατά 95%» όπως λέει ο ίδιος, ακόμη κι αν δεν αποκλείει να προσθέσει και τον μαραθώνιο, όπως ο Galen Rupp στο Ρίο το 2016. Μόνο μετά το Λος Άντζελες σκοπεύει να περάσει οριστικά στον μαραθώνιο.

Ο Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης θα μεταδοθεί ζωντανά στο κανάλι L'Équipe από τις 14:00 (ώρα Γαλλίας)