Η Cynthia Erivo, η μάγισσα του Wicked, τερμάτισε τον Μαραθώνιο του Λονδίνου σε 3 ώρες και 21 λεπτά
Στα 39 της, η Cynthia Erivo τερμάτισε τον Μαραθώνιο του Λονδίνου σε 3 ώρες και 21 λεπτά, με το «Defying Gravity» να τη συνοδεύει. Το τραγούδι το ερμηνεύει η ίδια στην κινηματογραφική μεταφορά του Wicked.
Στον τρίτο της μαραθώνιο, η Βρετανίδα σταρ εντυπωσίασε με χρόνο 3:21:40. Ατομικό ρεκόρ. Ο στόχος σχεδόν επετεύχθη. Έβαζε ως στόχο το 3:15. Τερμάτισε σε 3:21. Σε συνέντευξή της στο Runner’s World στις 31 Μαρτίου, κρατούσε πιο χαμηλούς τόνους: «Αφού την τελευταία φορά έτρεξα σε 3:35... αν μπορούσα να κατέβω στο 3:30 ή στο 3:25, θα ήμουν επίσης πολύ χαρούμενη.»
Ούτε ίχνος απογοήτευσης, παρότι έμεινε έξι λεπτά μακριά από τον ιδανικό χρόνο. Το ρεκόρ έπεσε. Και αυτό είναι το σημαντικότερο. Στον τερματισμό, η Cynthia Erivo το απόλαυσε. Η δεύτερη εμπειρία της στο Λονδίνο είχε τη γεύση της ολοκλήρωσης. Δεν είναι άνθρωπος που κοιτάζει πίσω και αναμασά τα περασμένα. Προχωρά. Ένα βήμα τη φορά. Και για την κάτοχο Tony Award και Grammy Award, υπάρχει κάτι σημαντικότερο από την επίδοση. Είναι η αφετηρία και η διαδρομή που έχει διανυθεί. «Νομίζω πως το ζητούμενο είναι απλώς να ξεκινάς από εκεί που βρίσκεσαι και να ξέρεις ότι δεν ξεκινάς από το τέλος. Ξεκινάς από την αρχή και προχωράς βήμα βήμα προς τον στόχο σου», έλεγε στο μικρόφωνο της δημοσιογράφου Amanda Furrer. Μια νοοτροπία που εφαρμόζει παντού. Στη σκηνή. Στην οθόνη. Και στα 42,195 χιλιόμετρα.
Μια δεκαετία μαραθωνίων
Μια μέρα, σε ένα πάρκο, η Cynthia Erivo είδε μια αφίσα για έναν αγώνα 5 χιλιομέτρων κατά του καρκίνου. Δεν είχε τρέξει ποτέ. Κι όμως, της γεννήθηκε μια ιδέα: να συμμετάσχει για τον σκοπό. Πολύ γρήγορα, όμως, την κατέκλυσαν οι αμφιβολίες: «Δεν θα τα καταφέρω», σκέφτηκε. Τελικά, άκουσε την πρώτη της παρόρμηση. Την πιο απλή. Την πιο ενστικτώδη. Και άρχισε να τρέχει. «Δεν έχω σταματήσει από τότε. Ίσως αυτό να είναι ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα που έχω πάρει. Οι βαθύτερες επιθυμίες μας μάς οδηγούν εκεί όπου θέλουμε να φτάσουμε. Εκεί όπου προοριζόμαστε να είμαστε», γράφει στο βιβλίο της Simply More, με υπότιτλο Ένα βιβλίο για όλους εκείνους που άκουσαν ότι το παρακάνουν, το οποίο κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2025.
Θυμάται ακόμη τα πρώτα της βήματα. Κι όμως, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι από εκείνα τα 5 χιλιόμετρα που τότε έμοιαζαν με βουνό. Το 2016 έκανε το μεγάλο βήμα, τερματίζοντας τον πρώτο της μαραθώνιο στη Νέα Υόρκη σε 3:57. Ήδη κάτω από το συμβολικό όριο των τεσσάρων ωρών. Έκτοτε, κατεβάζει διαρκώς την καλύτερη επίδοσή της. Το 2022, στο πρώτο της Λονδίνο, ολοκλήρωσε τον αγώνα σε 3:35. Και ξάφνιασε ακόμη και τον εαυτό της: «Κατάλαβα ότι είχα τρέξει αρκετά γρήγορα μόνο όταν είδα το χρονόμετρο στον ημιμαραθώνιο να γράφει 1:21 και σκέφτηκα: Πώς κατάφερα να τρέξω έτσι σε μιάμιση ώρα;», θυμόταν μιλώντας στο Runner’s World.
Αυτός ο χρόνος, πάνω από 20 λεπτά ταχύτερος, δεν ήταν τυχαίος. Ήταν το αποτέλεσμα σταθερής αποφασιστικότητας, συστηματικής προπόνησης... και μιας εκκίνησης κάπως υπερβολικά φιλόδοξης. «Με έβαλαν μαζί με τους ελίτ δρομείς, οι οποίοι κάλυψαν το πρώτο χιλιόμετρο σε περίπου πέντε λεπτά. Εγώ απλώς τους ακολούθησα, χωρίς να καταλάβω ότι αυτός θα ήταν ο ρυθμός που έπρεπε να κρατήσω. Αλλά ένιωθα πραγματικά καλά, οπότε δεν είχα την αίσθηση ότι έτρεχα γρήγορα», εξηγούσε. Και μετά ήρθε το τελευταίο κεφάλαιο: λίγες ημέρες νωρίτερα, είχε συντρίψει ξανά το ρεκόρ της, βελτιώνοντάς το σχεδόν κατά 15 λεπτά. Η Cynthia Erivo δεν κάνει τίποτα στη μέση.
Στην καρδιά του Λονδίνου
Δεν επέστρεψε τυχαία στην πρωτεύουσα του Ηνωμένου Βασιλείου. Για εκείνη, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη του Τάμεση, ήταν αυτονόητη επιλογή. Πόσο μάλλον όταν οι δικοί της άνθρωποι βρίσκονταν εκεί, ανάμεσά τους και η μητέρα της, Edith Erivo, που την περίμενε στον τερματισμό με ένα μπουκέτο λουλούδια. «Θα θυμάμαι αυτή τη στιγμή για πάντα», έγραψε συγκινημένη στα social media, πριν στρέψει την προσοχή της στην παράσταση Dracula, που έδινε το βράδυ της Κυριακής στο λονδρέζικο West End. Η ηθοποιός υποδύεται τον ομώνυμο ρόλο στη θεατρική παραγωγή, σε ένα ιλιγγιώδες σόλο όπου περνά από 23 χαρακτήρες.
«Ήταν το ένστικτο. Ήταν η επιθυμία. Έτσι βρήκα έναν δρόμο και άρχισα να τρέχω. Δεν έχω σταματήσει από τότε.»
Το τρέξιμο είναι στο αίμα της
Κάθε πρωί, παρά την απαιτητική ημέρα που την περιμένει, η Κακιά Μάγισσα της Δύσης φορά τα αθλητικά της και βγαίνει για τρέξιμο. Αν χάσει αυτό το ραντεβού με τον εαυτό της, σημαίνει ότι το πρόγραμμά της έχει οργανωθεί λάθος, τόσο απαραίτητη είναι αυτή η συνήθεια για την ισορροπία της.
Από τη μία, το ζει σαν μια μορφή διαλογισμού. Μια στιγμή για να ξαναβρεί το κέντρο της, όποια κι αν είναι η μορφή: μουσική, audiobook, podcast ή απλώς ο ρυθμός των ήχων γύρω της. Στις εικόνες από το Λονδίνο, άλλωστε, ήταν αδύνατο να μην προσέξει κανείς τα ακουστικά οστικής αγωγιμότητας. Και πριν προλάβει κανείς να αναρωτηθεί τι ακούει για να αποδίδει, η Cynthia Erivo απάντησε στα social media. «Είτε πρόκειται για ένα μεγάλο τρέξιμο είτε για ΤΟ τρέξιμο της ζωής σου... Το αφήνω εδώ για όσους χρειάζονται μια playlist. Αυτή με βοήθησε να φτάσω στον τερματισμό, ίσως βοηθήσει κι εσένα», έγραψε την επομένη αυτού του εντυπωσιακού μαραθωνίου.
Από την άλλη, το τρέξιμο τροφοδοτεί και τη δουλειά της ως ηθοποιού. «Ανακάλυψα ότι το τρέξιμο με βοηθά να αφομοιώνω ορισμένες πλευρές της παράστασης, να ξαναβρίσκω τη σωματική μου ταυτότητα, γιατί το σώμα μου εμποτίζεται από τον χαρακτήρα», εξηγούσε στο άρθρο του Runner’s World.
Η μουσική έχει κεντρική θέση στην αθλητική καθημερινότητα της τραγουδίστριας Cynthia Erivo. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που το κοινό ξεσηκώθηκε όταν έφτασε στον τερματισμό υπό τους ήχους του «Defying Gravity» από το Broadway, σύμβολο της αποφασιστικότητας να μην τα παρατάς ποτέ.