Με τους Les 42, ο Malek Boukerchi οδηγεί 26 νέους στον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης

Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ονειρεύονται συλλογικά. Το όνειρο μπορεί να είναι προσωπικό, όμως μπορεί και να μοιραστεί. Ο Malek Boukerchi, με σπουδές ανθρωπολογίας, φιλόσοφος-αφηγητής, συγγραφέας και motivational ομιλητής, επέλεξε εδώ και μερικά χρόνια να το μοιράζεται. Αφού το 2023 οδήγησε περίπου είκοσι νέους να τρέξουν στον Μαραθώνιο της Αθήνας, φέτος το επαναλαμβάνει με τον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης. Μια συζήτηση με τον πρόεδρο των Les 42, έναν ακραίο ultramarathoner που ονειρεύεται μια κοινωνία ενωμένη.

Είστε άνθρωπος που έχει γυρίσει τον κόσμο. Ποια διαδρομή ακολούθησε η association Les 42;

Στη ζωή όλα είναι ζήτημα διαδρομών, και πάνω σε αυτές όλα εξαρτώνται από τις συναντήσεις, τις επιλογές και τις συγκυρίες. Τις τελευταίες δεν μπορούμε να τις ελέγξουμε, όμως η δύναμη στη ζωή μας προκύπτει από τις συναντήσεις και τις επιλογές που κάνουμε. Η ιστορία της association δεν αποτελεί εξαίρεση. Αρχικά, ήταν μια συγκυρία: όλα ξεκίνησαν την περίοδο της Covid, όταν σταμάτησαν τα πάντα για μένα, που ήμουν ultramarathoner. Δεν υπήρχαν αγώνες. Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή χωρίς σωματική δραστηριότητα. Χρειαζόμαστε κίνηση, το σώμα ζητά να κινείται. Έπρεπε να βρω κάτι που να συνδυάζεται με τις υπόλοιπες επαγγελματικές μου δραστηριότητες. Όταν άνοιξαν ξανά τα σύνορα, πήγα στο Μαρόκο ως ανθρωπολόγος και ομιλητής, στα τέλη του 2021. Μερικά παιδιά ήρθαν να με βρουν σε έναν αγώνα που υποστήριζα, και εκείνα μου έδωσαν την ιδέα, λέγοντάς μου: «γιατί δεν φτιάχνεις μια ομάδα; Ξέρεις τόσα πράγματα, θα ερχόμαστε να προπονούμαστε μαζί σου…» Δεν είμαι Μαροκινός, αλλά Γαλλο-Αλγερινός-Καβύλος-Αλσατός και είμαι περήφανος για τις πολλαπλές ταυτότητές μου. Δεν έχω κρατικό δίπλωμα προπονητή, αλλά διαθέτω πρακτική, επιχειρησιακή εμπειρία στο πεδίο. Αυτά τα παιδιά από το Μαρόκο έσπειραν έναν σπόρο… Στα τέλη του 2021 επέστρεψα στη Γαλλία και άρχισα ξανά να προπονούμαι για τον μαραθώνιο, για την απόλαυση. Αυτό που με ενδιαφέρει σήμερα δεν είναι πια η επίδοση, αλλά η χαρά του να βοηθώ τους ανθρώπους να εξελίσσονται. Πώς περνάς από το μοναχικό στο συλλογικό; Από το εγώ στο εμείς. Αυτή είναι μια λογική που με παθιάζει και στην οποία πιστεύω. Από εκεί προέκυψαν οι Les 42. Το όνειρο είναι να φέρουμε 42 νέους ηλικίας 18 έως 28 ετών, που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση, στη γραμμή εκκίνησης ενός μαραθωνίου. Δεν έχουμε φτάσει ακόμη εκεί, αλλά μεγαλώνουμε. Η πρώτη διοργάνωση έγινε στον Μαραθώνιο της Αθήνας.

Μια πρώτη διοργάνωση με συμβολισμό…

Ναι, με τον Μαραθώνιο της Αθήνας, και ήταν ιδανικό έτσι. Φύγαμε 30 άτομα, 18 νέοι και 12 συνοδοί. Σε εκείνη τη διοργάνωση, ως ανθρωπολόγος, χάρηκα πολύ που μίλησα για την προέλευση του αγώνα και τη Μάχη του Μαραθώνα. Μετά από αυτό το Άλφα, αναζήτησα το Ωμέγα. Τη Νέα Υόρκη, τη Μέκκα των μαραθωνίων. Το ταξίδι είναι επίσης σημαντικό κομμάτι του εγχειρήματός μας. Τους δίνει ενέργεια να ονειρεύονται την Αθήνα ή τη Νέα Υόρκη, ειδικά όσους δεν έχουν ταξιδέψει σχεδόν καθόλου. Όταν λες σε αυτά τα παιδιά ότι θα τρέξουν μαραθώνιο, στην αρχή δεν σε πιστεύουν. Εμείς όμως δουλεύουμε μέσα από το παιχνίδι και φτάνουμε μέχρι το τέλος. Λέω «εμείς» γιατί η association οργανώθηκε από την πρώτη διοργάνωση, στην Αθήνα το 2023. Ξεκίνησα μόνος, αλλά στη συνέχεια αναζήτησα κι άλλους μαραθωνοδρόμους. Είμαστε μια ολόκληρη ομάδα γύρω από τους νέους. Και όπως έλεγε η θεολόγος και φιλόσοφος Teresa de Ávila: «Δεν χρειάζεται να σκεφτόμαστε πολύ, αλλά να αγαπάμε πολύ». Όλη την αγάπη που δεν έλαβαν από το γαλλικό κοινωνικό σύστημα, είμαστε εδώ για να τους τη δώσουμε. Για εκείνους είναι μια μοναδική περιπέτεια.

Ο μαραθώνιος είναι ένα σπουδαίο σχολείο ζωής. Είναι το καλύτερο πτυχίο.

Με ποια κριτήρια επιλέγετε τους νέους;

Οι Les 42 απευθύνονται σε νέους που έχουν πληγωθεί από το σχολικό σύστημα. Ισότιμα σε κορίτσια και αγόρια. Έχω δημιουργήσει συνεργασίες με τοπικές αποστολές σε όλη τη Γαλλία, ώστε να εντοπίζουμε νέους που αντιμετωπίζουν σχολική εγκατάλειψη. Η association είναι ανοιχτή τόσο σε νέους από τις πόλεις όσο και από την επαρχία: συνδυάζω τη Γαλλία των χρωμάτων με τη Γαλλία της υπαίθρου. Σε αυτά τα παιδιά λέω: «Ελάτε να τρέξετε έναν μαραθώνιο», παρότι ορισμένα δεν έχουν καμία σχέση με τον αθλητισμό! Ό,τι διδάσκω ως ανθρωπολόγος, το εφαρμόζω μέσα από την association. Στόχος είναι να πείσουμε τους νέους ότι θα δουλέψουμε και θα τα καταφέρουμε μαζί. Παλεύουμε επίσης ενάντια στην καθιστική ζωή, τη δυσάρεστη συνέπεια των οθονών. Οι άνθρωποι είναι συνδεδεμένοι, αλλά δεν σχετίζονται πραγματικά μεταξύ τους. Με την πρωτοβουλία μας προσπαθούμε να φέρουμε κάτι διαφορετικό. Θα μάθουν επίσης να αγαπούν το σώμα τους και να καταλαβαίνουν ότι μπορούν να κάνουν σπουδαία πράγματα με αυτό, ανεξάρτητα από τη σωματοδομή τους. Ο μοναδικός στόχος στη συνέχεια είναι να τερματίσουν. Ο χρόνος δεν μας ενδιαφέρει. Τερματισμός σημαίνει επιτυχία. Είναι σημαντικό να καταλάβουν ότι, αν αφοσιωθούν, ενεργοποιούν μια ολόκληρη θετική διαδικασία. Όλη η προετοιμασία και ο σχεδιασμός που απαιτεί αυτό το εγχείρημα, η δέσμευση, η πειθαρχία και η επιμονή, θα τους φανούν χρήσιμα αργότερα στη ζωή. Όταν ένας επιχειρηματίας βλέπει ένα τέτοιο προφίλ, εμπιστεύεται τον άνθρωπο. Ο μαραθώνιος είναι ένα σπουδαίο σχολείο ζωής. Είναι το καλύτερο πτυχίο. Θα μπορούν να λένε ότι είναι μαραθωνοδρόμοι: ένας τίτλος για μια ζωή.

Και τι γίνεται μετά τον μαραθώνιο;

Αυτό είναι το δεύτερο μέρος του εγχειρήματος. Δεσμευόμαστε να φτάσουμε μαζί τους μέχρι τον μαραθώνιο, αλλά τους βοηθάμε επίσης να βρουν δουλειά. Η κοινωνικοεπαγγελματική διάσταση του εγχειρήματος είναι πολύ σημαντική. Περνά μέσα από μέντορες, οι οποίοι είναι υποστηρικτές της association. Δεν λαμβάνουμε καμία κρατική βοήθεια. Απευθυνόμαστε σε επιχειρηματίες που αντιμετωπίζουν προβλήματα στελέχωσης. Πολλοί μάς στηρίζουν και χρηματοδοτούν την association, τα ταξίδια και τα προπονητικά καμπ. Και όχι μόνο αυτό: άρχισαν κι εκείνοι να τρέχουν μαζί με τους νέους, δημιουργώντας ακόμη περισσότερους δεσμούς! Η Decathlon μάς βοηθά επίσης με τον εξοπλισμό και την ευχαριστώ γι’ αυτό. Οι επιχειρηματίες που στηρίζουν το εγχείρημα των Les 42 άλλαξαν αρκετά πράγματα. Αρχικά, δεν σκεφτόμουν να το κάνω παρά μόνο στο Παρίσι, όπου ζω. Μου είπαν: «Εντάξει, σε ακολουθούμε στο εγχείρημα, αλλά μόνο αν αναζητήσεις νέους στις δικές μας περιοχές. Αλλιώς δεν θα έχει διάρκεια». Αυτή η ιδέα άλλαξε, και σωστά, τη γεωγραφική δομή των Les 42. Μαζί με τους νέους επισκεπτόμαστε τις επιχειρήσεις που μας στηρίζουν. Και το καλύτερο είναι ότι πλέον αρκετοί από αυτούς τους επιχειρηματίες προπονούνται με τους νέους και θα έρθουν μαζί μας! Στον φετινό Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης θα έχουμε περίπου 50 αριθμούς συμμετοχής. Περίπου δέκα προορίζονται για επιχειρηματίες που θα τρέξουν τον μαραθώνιο μαζί με τους νέους, δημιουργώντας αυτή τη διαγενεακή συνέργεια και τη σύνδεση, αφού, όπως και οι νέοι, πολλοί από τους μέντορές μας θα τρέξουν για πρώτη φορά μαραθώνιο. Όλοι μαζί!

Είστε αισιόδοξος για τη συνέχεια;

Από τους 18 νέους που πήγα στην Αθήνα, οι 9 συνεχίζουν να τρέχουν μαζί μας. Με τη σειρά τους γίνονται πρεσβευτές του εγχειρήματος. Μερικοί παρέμειναν μάλιστα μαραθωνοδρόμοι! Και το σημαντικότερο: όλοι έχουν ενταχθεί κοινωνικά. Αυτή η επιτυχία μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε και να μην τα παρατήσουμε. Ο κοινωνικός ιστός στη Γαλλία είναι εξαιρετικός, αλλά πρόκειται για αγώνα. Για τα επόμενα χρόνια έχω μια φιλοδοξία: να εντάξουμε στις ομάδες μας ανέργους άνω των 55 ετών, για τους οποίους τα πράγματα είναι σήμερα δύσκολα. Κι εκείνοι έχουν χάσει την αυτοεκτίμησή τους, παρότι ξέρουν να κάνουν πράγματα και διαθέτουν εμπειρία. Είναι τρομερό. Όλοι έχουμε ανάγκη να είμαστε χρήσιμοι στους άλλους. Για άλλη μία φορά, ένα από τα ζητούμενα πίσω από την association είναι ο κοινωνικός δεσμός, να μεγαλώνουμε μαζί, να δημιουργούμε μαζί… Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους νέους. Τους προσφέρουμε, αλλά κι εκείνοι μας δίνουν τόσα πολλά πίσω. Στο τέλος, είναι αυτοί που μας αλλάζουν περισσότερο. Το βλέπω στους συνοδούς, στους μέντορες. Με τους Les 42, σπάμε τη λογική της εσωστρέφειας! Στη σύγχρονη κοινωνία μας, κάθε κοινωνικός χώρος ζει κλεισμένος στον εαυτό του, και αυτό μας διαλύει κοινωνικά. Ο μαραθώνιος τα γκρεμίζει όλα αυτά και μας οδηγεί στο απεριόριστα οικουμενικό. Στη γραμμή εκκίνησης είμαστε όλοι ίδιοι.

Ευχαριστούμε τον Malek Boukerchi που μας αφιέρωσε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο του, λίγες εβδομάδες πριν από την αναχώρηση για τη Νέα Υόρκη. Αν θέλετε να έρθετε πιο κοντά στην association Les 42 και να βάλετε κι εσείς το χέρι σας στη δουλειά, δείτε εδώ. Στη σελίδα αυτή θα βρείτε τις Mentor επιχειρήσεις της διοργάνωσης του 2025.