Πώς να δένετε σωστά τα παπούτσια τρεξίματος: ο πλήρης οδηγός

Το δέσιμο στο τρέξιμο: ένα κρίσιμο σημείο

Συχνά παραμελημένο, το δέσιμο των παπουτσιών στο τρέξιμο είναι στην πραγματικότητα καθοριστικό.

✓ Συμβάλλει στη συνολική άνεση. Όταν τα κορδόνια είναι υπερβολικά σφιχτά, δημιουργούν σημεία πίεσης στο πάνω μέρος του ποδιού. Όταν είναι πολύ χαλαρά, προκαλούν τριβές, άρα ενδεχομένως και φουσκάλες, καθώς και ανεπαρκή συγκράτηση.

✓ Συμβάλλει στη συγκράτηση και τη σταθερότητα προσφέροντας καλή ασφάλιση της φτέρνας και σταθερό κράτημα στο μέσο του ποδιού. Όταν τα παπούτσια είναι σωστά δεμένα, μειώνεται ο κίνδυνος διαστρέμματος.

✓ Μπορεί να προσαρμοστεί στη μορφολογία του ποδιού και στις προτιμήσεις του καθενός. Πέρα από την επιλογή του σωστού μεγέθους, το δέσιμο επιτρέπει την προσαρμογή της εφαρμογής σε διαφορετικά σχήματα ποδιού, σε πιθανά προβλήματα ή στις αισθήσεις που προτιμά κάθε δρομέας.

Τα βασικά για το σωστό δέσιμο

Με απλά λόγια, το δέσιμο συνοψίζεται σε 4 βασικά σημεία:

• Σφίξτε με τη σωστή ένταση: η δυσκολία είναι να πετύχετε ένα σφίξιμο ούτε υπερβολικά δυνατό ούτε πολύ χαλαρό. Για να ελέγξετε αν η ένταση είναι σωστή, αφού ρυθμίσετε τα κορδόνια, θα πρέπει να χωράει ένα δάχτυλο ανάμεσα στη γλώσσα του παπουτσιού και το κορδόνι.

• Προτιμήστε τη συμμετρία: κρατώντας παρόμοιο μήκος κορδονιού και στις δύο πλευρές, εξασφαλίζετε ομοιόμορφο σφίξιμο.

• Επιλέξτε το σωστό μήκος και υλικό: τα πολύ κοντά κορδόνια περιορίζουν τις διαθέσιμες τεχνικές, ενώ τα επίπεδα κορδόνια συνήθως κρατούν καλύτερα από τα στρογγυλά. Υπάρχουν επίσης ελαστικά κορδόνια, ιδιαίτερα χρήσιμα στο τρίαθλο επειδή επιταχύνουν το φόρεμα του παπουτσιού, αλλά το μειονέκτημά τους είναι ότι προσφέρουν λιγότερη ακρίβεια.

• Κάντε διπλό κόμπο: είναι εύκολος και ασφαλίζει το δέσιμο.

Ορισμένα συνηθισμένα λάθη αποφεύγονται εύκολα:

✓ Αφήνετε τα μακριά κορδόνια να κρέμονται: ο ιδανικός τρόπος για να σκοντάψετε! Κάντε διπλό κόμπο ή περάστε τις άκρες κάτω από τα κορδόνια ή μέσα στην ειδική θήκη, αν διαθέτει το παπούτσι.

✓ Σφίγγετε μόνο στο επάνω μέρος : η ένταση πρέπει να αυξάνεται σταδιακά.

✓ Αγνοείτε τις πρόσθετες οπές: χρησιμοποιούνται για την ασφάλιση της φτέρνας.

✓ Δεν αλλάζετε ποτέ το δέσιμο: αξίζει να προσαρμόζετε τη μέθοδο ανάλογα με το είδος της προπόνησης, όπως διαλειμματική ή long run, τον καιρό, καθώς τα πόδια πρήζονται στη ζέστη, και το τερέν, είτε πρόκειται για δρόμο είτε για μονοπάτι, επίπεδη ή ανηφορική διαδρομή.

8 απαραίτητες τεχνικές δεσίματος

Τεχνική αρ. 1: το κλασικό σταυρωτό δέσιμο

➜ Μια ευέλικτη τεχνική για καθημερινή χρήση, όταν δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα στα πόδια.

➜ Πώς γίνεται: Περάστε τα κορδόνια από κάτω προς τα πάνω, σταυρώνοντάς τα σε κάθε οπή. Σφίγγετε σταδιακά ώστε η πίεση να κατανέμεται ομοιόμορφα. Ολοκληρώστε με απλό ή διπλό κόμπο.

Τεχνική αρ. 2: ο κόμπος του δρομέα

➜ Μια τεχνική που εμποδίζει τη φτέρνα να γλιστρά, περιορίζοντας τις τριβές και τις φουσκάλες στο πίσω μέρος του ποδιού. Κατάλληλη για όσους έχουν λεπτή φτέρνα ή παπούτσι λίγο μεγαλύτερο από το ιδανικό.

➜ Πώς γίνεται: Ανεβάστε κανονικά τα κορδόνια μέχρι την τελευταία οπή, χωρίς να τα περάσετε μέσα από αυτή. Περάστε κάθε άκρη στην επάνω οπή της ίδιας πλευράς, σχηματίζοντας μια μικρή θηλιά. Σταυρώστε τις άκρες και περάστε καθεμία μέσα από την απέναντι θηλιά. Σφίξτε προς τα κάτω και κάντε τον τελικό κόμπο.

Τεχνική αρ. 3: το δέσιμο για φαρδύ πέλμα

➜ Μια τεχνική που απελευθερώνει χώρο μπροστά, στην περιοχή των δαχτύλων, και μειώνει την πίεση στο μπροστινό μέρος του ποδιού. Για φαρδιά πέλματα ή για όσους θέλουν περισσότερο χώρο μπροστά.

➜ Πώς γίνεται: Ξεκινήστε το δέσιμο από την οπή πάνω από την κατώτερη. Συνεχίστε με το κλασικό σταυρωτό δέσιμο, χωρίς να σφίξετε υπερβολικά το μπροστινό μέρος. Αν χρειάζεται, ολοκληρώστε με ασφάλιση της φτέρνας, χρησιμοποιώντας την τεχνική αρ. 2.

Τεχνική αρ. 4: το δέσιμο για ψηλό κουντεπιέ

➜ Μια τεχνική για να αποφεύγεται η πίεση στο πάνω μέρος του ποδιού. Είναι επίσης γνωστή ως «skip lacing» ή δέσιμο με παράθυρο. Για πόδια με μεγάλο ύψος στο κουντεπιέ.

➜ Πώς γίνεται: Δέστε κανονικά, με την τεχνική αρ. 1, μέχρι το σημείο που πονά. Παραλείψτε την οπή που αντιστοιχεί στο σημείο πίεσης, δημιουργώντας ένα παράθυρο αποσυμπίεσης. Συνεχίστε ξανά με την τεχνική αρ. 1 μέχρι επάνω.

Τεχνική αρ. 5: το παράλληλο δέσιμο

➜ Μια τεχνική για τη μείωση των σημείων πίεσης. Είναι επίσης γνωστή ως «bar lacing». Για πόδια ευαίσθητα στην πίεση.

➜ Πώς γίνεται: Τα κορδόνια ανεβαίνουν οριζόντια από τη μία πλευρά στην άλλη, χωρίς να σταυρώνουν πάνω από τη γλώσσα του παπουτσιού. Επειδή είναι δύσκολο να εξηγηθεί χωρίς διάγραμμα ή βίντεο, αξίζει να αναζητήσετε στο διαδίκτυο έναν οδηγό για να κατανοήσετε σωστά την εφαρμογή της.

Τεχνική αρ. 6: το δέσιμο για μαύρα νύχια

➜ Μια τεχνική που χρησιμοποιούν κυρίως οι trail runners οι οποίοι ταλαιπωρούνται από μαύρα νύχια λόγω των κατηφόρων, αλλά και οι δρομείς δρόμου με ευαίσθητα δάχτυλα. Στόχος είναι να μην χτυπούν τα δάχτυλα στο μπροστινό μέρος του παπουτσιού.

➜ Πώς γίνεται: Εφαρμόστε την τεχνική αρ. 2 για να ακινητοποιήσετε σωστά τη φτέρνα. Σφίξτε λίγο περισσότερο το μπροστινό μέρος, χωρίς υπερβολή! Ελέγξτε το μέγεθος: ένα πολύ μικρό παπούτσι προκαλεί μικροχτυπήματα των δαχτύλων στο μπροστινό μέρος.

Τεχνική αρ. 7: το ασύμμετρο δέσιμο

➜ Μια τεχνική για πόνους στο πλάι του ποδιού. Μετατοπίζει την πίεση μακριά από μια ερεθισμένη περιοχή.

➜ Πώς γίνεται: Ξεκινήστε με το κλασικό δέσιμο στην πρώτη οπή και στη συνέχεια μετακινείτε σταδιακά τα σταυρώματα των κορδονιών, ώστε να αποφεύγεται η ευαίσθητη περιοχή. Αν χρειάζεται, παραλείψτε μία οπή μόνο στη μία πλευρά.

Τεχνική αρ. 8: το δέσιμο για ευαίσθητο αχίλλειο τένοντα

➜ Μια τεχνική για τη μείωση των τριβών στη φτέρνα και της έντασης γύρω από έναν ερεθισμένο αχίλλειο τένοντα.

➜ Πώς γίνεται: Σφίξτε σταδιακά στο μέσο του ποδιού και αφήστε το δέσιμο λίγο πιο χαλαρό στο ύψος του κουντεπιέ.

Το δέσιμο των παπουτσιών είναι ολόκληρη τέχνη και αξίζει την προσοχή κάθε δρομέα, ανεξάρτητα από την αγαπημένη του disciplina. Στις μεγάλες αποστάσεις, όπως ο μαραθώνιος, το σωστό δέσιμο είναι ακόμη πιο σημαντικό, καθώς η προσπάθεια διαρκεί πολλές ώρες και τα πόδια πρέπει να περνούν απαρατήρητα. Ο καθένας χρειάζεται να βρει την τεχνική που του ταιριάζει και να την προσαρμόζει ανάλογα με την προπόνηση και το τερέν στο οποίο κινείται.