Nike’s Breaking 4 levert geen stunt op, maar Faith Kipyegon blijft de onbetwiste koningin van de middellange afstand

Faith Kipyegon stelde donderdagavond in het Stade Charléty niet teleur. Ze scherpte haar wereldrecord op de mijl aan tot een verbluffende 4.06,42, maar de grens van vier minuten bleef buiten bereik. Alles leek klaar voor de historische stunt, alleen haar benen en hart konden het vereiste tempo niet vasthouden.

Het was een krankzinnig project, ‘Breaking 4’, waarmee Faith Kipyegon aan de slag was gegaan: de mijl onder de vier minuten lopen. Het evenement verliep niet zoals de hardloopwereld en de hoofdrolspeelster zelf hadden gehoopt. Toch is dat niet wat van deze avond zal blijven hangen. Bijna 5.000 toeschouwers waren naar het Stade Charléty gekomen voor een feest in paars en rood, helemaal in de stijl van het swoosh-merk.

Nike haalt alles uit de kast voor ‘Breaking 4’

Donderdag 26 juni gingen vanaf 19.00 uur de deuren van het Stade Charléty open voor een uitzinnig enthousiast publiek. Slechts zes dagen na de Diamond League-meeting stroomden de liefhebbers van grote atletiekavonden de Parijse arena binnen. Het stadion, volledig in het paars gehuld, was onherkenbaar: midden op het veld stond een podium dat niet zou misstaan bij een groot concert, de baan had een paarse toplaag en een indrukwekkende technische installatie, met onder meer een rail van 400 meter om de poging te filmen, maakte duidelijk hoe groot het evenement was. Rond de baan kwam de sfeer van een topavond in de atletiek meteen tot leven: enthousiaste fans, luidruchtige supporters en voelbare spanning. Keely Hodgkinson opende de avond als presentatrice, met Carl Lewis als eregast. Twee grote namen uit de atletiek, die op de tribunes voor veel enthousiasme zorgden.

Wereldrecord op de mijl, maar geen wonder

Omringd door dertien gerenommeerde hazen, onder wie de Britten Jemma Reekie en Georgia Bell, specialisten op de 800 en 1.500 meter, en tweevoudig olympisch bronzenmedaillewinnaar Grant Fisher op de 5.000 en 10.000 meter, begon de drievoudig olympisch kampioene op de 1.500 meter aan haar 1.609 meter met een snelheid van meer dan 23 km/u. Al bij het ingaan van de tweede ronde leek Faith een tempo te lopen dat weinig vertrouwen gaf voor de beoogde prestatie. Met een doorkomst van 1.00,20 na de eerste 400 meter bleef ze maar net binnen het door de Wavelight aangegeven schema. Duizend meter lang hield ze dat krankzinnige tempo vol, waardoor de stunt nog even mogelijk leek. Met een lichte versnelling in de slotfase had het kunnen lukken, als haar lichaam dat had toegestaan. Uiteindelijk kon de kampioene het moordende ritme niet vasthouden. Tot het uiterste gegaan kwam ze na vier ronden uit op 4.06,42, waarna ze uitgeput op de baan neerviel.

Een meer dan respectabele tijd, want ze verbeterde haar eigen wereldrecord met een seconde. Dat stond op 4.07,64, gelopen in Monaco in 2023. De tijd zal echter niet worden erkend, net als bij haar landgenoot en vriend Eliud Kipchoge, die vanaf de tribune toekeek en haar aanmoedigde tijdens de Ineos 1:59 Challenge, waarin hij de marathon in 1:59:40 liep. Beide onofficiële evenementen werden georganiseerd door hun sponsor Nike.

Faith blijft de superheldin van de baan

Durven. Dat was het motto van de avond, waarop Faith Kipyegon bewust haar comfortzone verliet voor een prestatie die sommigen onmogelijk vonden en anderen op zijn best haalbaar achtten. ‘Proberen om vandaag onder de vier minuten te duiken was niet eenvoudig. Ik wilde de hele wereld bewijzen dat alles mogelijk is in het leven. Je moet het durven proberen, anders kom je er nooit achter. Ik hoopte dat ooit mijn moment zou komen. Daarom ben ik trots dat ik deze kans heb gegrepen.’ Niet bang zijn om te falen: zo belichaam je topsport op zijn best. Als je alles al hebt gewonnen, moet je misschien nieuwe uitdagingen zoeken om vooruitgang te blijven boeken. Dat verwoordde ze zelf: ‘Ik wilde weten hoe snel ik kon gaan. En ik denk dat er nog ruimte voor verbetering is, zodat ik beter kan presteren dan vandaag.’

Vanavond ging de pupil van Patrick Sang tot het uiterste, zonder spijt en met maar één doel: nog sterker terugkomen. ‘Ik concentreerde me uitsluitend op wat mijn lichaam voelde. Dit was niet zomaar een tactische race of een poging om het wereldrecord te verbreken. Het was een bijzondere wedstrijd, waarin ik alles moest aanspreken wat ik in me had. Ik heb alles gegeven en ik denk dat ik de volgende keer opnieuw alles zal geven om te zien hoe ver ik kan komen. Ik hoop dat het op een dag, op een bepaald moment, zover is en dat alles dan klopt.’ Ze voelde zich letterlijk door het publiek gedragen: ‘Ik had het gevoel dat het lawaai me echt naar de finish duwde’. Haar tweede motivatiebron was gericht op anderen, op de vrouwen die naar haar kijken en via haar dromen: ‘Tijdens de inspanning dacht ik ook aan de volgende generatie, aan jonge meisjes overal ter wereld, zodat ze het beste uit zichzelf halen in wat ze doen.’

Tijdens het door Nike georganiseerde ‘Breaking 4’ volbracht de heldin van de avond geen wonder, maar dat doet er eigenlijk niet toe. Het belangrijkste lag elders. Zo’n moment beleven, gedragen door de aanmoedigingen van het publiek, was al genoeg om indruk te maken. Met haar eigen wereldrecord scherper in handen schrijft de Keniaanse haar naam nog nadrukkelijker in de atletiekgeschiedenis, als de onbetwiste koningin van de middellange afstand.