Blablarun Club brengt hardlopers samen in de straten van Nancy

In de door de kerstversiering verlichte nacht van Nancy, op Place Stanislas, een plein dat bekendstaat om zijn Franse klassieke en neoklassieke stijl uit de zeventiende eeuw en in het midden wordt opgesierd door een indrukwekkende kerstboom, zetten enkele honderden hardlopers zich in beweging. Met hoofdlampen en kleding die is afgestemd op de temperaturen in Grand Est trekken ze richting de oevers van het Canal de la Marne au Rhin voor een parcours van 5 tot 7 km. De lopers zijn verdeeld over drie tempogroepen en vertrekken met telkens twee minuten ertussen, om opstoppingen te voorkomen en het verkeer in het stadscentrum niet te hinderen. Begeleid door vrijwilligers in gele hesjes, « ons uithangbord, de manier waarop we zichtbaar zijn », legt Valentin Bourrel, de oprichter van de club, uit. Ze bewegen door de donkere winteravond, maar verlichten de nacht met hun energie.

Deze wekelijkse training is voor meer dan 500 inwoners van Nancy een vaste afspraak geworden. Geen tijdregistratie, geen leeftijdsgrens. Sommigen zijn dankzij deze runs weer begonnen met hardlopen: de groep motiveert en stelt gerust, vooral vrouwen, en brengt mensen met elkaar in contact. Er zijn oprechte vriendschappen ontstaan. En bij enkelen ook liefde. De redenen om kennis te maken met Blablarun zijn legio, die om weer te vertrekken een stuk zeldzamer.

Een menselijk avontuur gedragen door een bevlogen liefhebber

« Mijn eerste doel was mensen samenbrengen om samen te lopen, zodat ze zich mentaal én fysiek goed zouden voelen. Ik begreep al snel dat je die twee het beste kunt combineren met een social run club », herinnert Valentin zich. Toen hij BBRC oprichtte, had de contentmaker al een mooie online community achter zich. « En daarnaast was er ook een persoonlijk aspect: ik dacht dat het geweldig zou zijn om alle mensen te ontmoeten die mij volgen ». Op 3 juni staan er meer dan 40 deelnemers aan de start van de allereerste run. Een stevig aantal voor een begin, nog voordat de teller echt op hol slaat.

Bij de tweede afspraak, midden in de zomer, zijn het er bijna 75. Op 17 juni komen er bijna 100, gevolgd door een indrukwekkende sprong na de zomervakantie: op 2 september staan er meer dan 130 runners. En de curve blijft stijgen. « In het begin waren het vooral mensen die mij rechtstreeks volgden. Ik communiceerde via mijn hoofdaccount. Volgens mij heb ik het Instagramaccount van de club pas bij de vierde of vijfde editie aangemaakt », lacht de man die het evenement aanstuurt en er enorm veel plezier aan beleeft om anderen enthousiast te maken. Dat is te merken. « Ik geef de informatie zoals ik die zelf zou willen ontvangen ». Zijn GoPro gaat van hand tot hand, iedereen legt een stukje van de ervaring vast en na een montage met sfeerbeelden en getuigenissen staat er een sterk eindresultaat. « Ze vinden het leuk om voor de camera te verschijnen, het brengt hen samen en het ziet er uiteindelijk echt goed uit. »

En het werkt uitstekend. Echt uitstekend. Voor de zevende editie, op 11 september, zijn ze met 180. Voor de achtste editie zijn het er meer dan 300. Tijdens de negende trotseren 150 dapperen de regen, ondanks de noodzaak om de regenjassen boven te halen. Begin oktober wordt het record verpulverd tijdens de tiende editie, met meer dan 400 vastberaden deelnemers. Een prestatie van formaat als je bedenkt dat ze vier maanden eerder nog maar met 40 waren… Op 17 oktober slaan de tellers helemaal op hol: meer dan 500 deelnemers voor de speciale Halloweeneditie. Priesters, duivels, feeën en superheldinnen nemen de straten van Nancy over in een sfeer die je de koude rillingen bezorgt.

Achter de schermen van een club op volle toeren

Sinds 3 juni houden zes mensen het hart van vereniging BBCR kloppend. Oprichter Valentin Bourrel is voorzitter, terwijl Paul Matheron het secretariaat voor zijn rekening neemt, « een van mijn beste vrienden van school », geeft Valentin toe. Penningmeester Vincent Godbert « was er vanaf de eerste runs bij, maar is een onmisbare schakel geworden », zegt Valentin. Alban Cheval, Léo Darsonval en Camille Neu spelen eveneens een sleutelrol in het goede verloop van de evenementen, respectievelijk als vicepresident Logistiek, vicepresident Grafische vormgeving en vicepresident Communicatie. « Volgens mij kende ik vijf of zes mensen al, maar bijna tien anderen kende ik nog niet. We kunnen het uitstekend met elkaar vinden. Daarna verdelen we de functies op basis van ieders voorkeur. Het is behoorlijk vrij », bevestigt hij.

Een dertigtal vrijwilligers biedt ondersteuning, onder wie Oscar Michel, Jeferson Trevisan, Sofian Bary en Léo Bizzochi. Zo’n vijftien van hen beheren de vereniging Blablarun Club « » en « helpen me met de communicatie, de aangiftes voor de runs en een beetje met de mails ». De meesten zijn gewoon « mensen die wilden helpen. Wij laten hen een charter invullen om alles duidelijk af te bakenen ». Sommigen bepalen vooraan het tempo, anderen sluiten de rij en weer anderen beveiligen de lopers bij de zebrapaden. « We zouden nog lichtmasten kunnen gebruiken, een soort vlaggen met het tempo erop, zodat we nog beter zichtbaar zijn », besluit Valentin.

© BlablaRun Club

Een parcours voor iedereen

Het parcours verandert weinig, om veiligheids- en organisatorische redenen. « Ik heb meerdere keren met de stad Nancy gesproken. We hebben afgesproken het traject niet te veel aan te passen: vanaf Place Stanislas zijn er maar weinig zebrapaden die toegang geven tot de voetgangerszones ». Eén ding verandert daarentegen nooit: het vertrek- en aankomstpunt. De rest kan variëren. De lus is tussen 5 en 7 km lang. De lopers volgen altijd het kanaal, soms met een omweg, soms via een kortere route.

Al snel wilde Valentin de tempo’s beter afstemmen. « Na de vierde of vijfde training wilde ik twee groepen maken, omdat sommigen tegen me zeiden: niet iedereen kan even snel lopen ». Met zoveel deelnemers bleken twee groepen echter niet haalbaar. Daarom schakelde de club over op drie tempo’s: 5’30/km, 6’00/km en 6’30/km. Zo kunnen lopers van zoveel mogelijk niveaus aansluiten en blijft de organisatie overzichtelijk.

Runs met betekenis

Sinds 7 oktober volgen de runs voor het goede doel elkaar op. Het idee ontstond bijna vanzelf. « De eerste keer nam een vereniging contact met me op om onze hulp te vragen. Ik vond dat geweldig: het geeft hen zichtbaarheid en kan zelfs geld opleveren », vertelt Valentin. Voor de elfde editie hulden bijna 500 lopers zich in het roze voor Octobre Rose. Het was een eerste opvallende solidariteitsrun die, naast het sportieve aspect, mensen samenbracht om bewustwording te creëren. « Met Octobre Rose zag ik dat het heel goed werkte. Dus zijn we ermee doorgegaan. En nu ontstaat het vanzelf ». Op 4 november kleurde alles blauw voor Movember. Getekende snorren, een ontspannen sfeer en een geweldige energie. « De mensen schminkten elkaar. Dat zorgt voor een echte gemeenschapsgeest. Naast de run ontstaat er elke dinsdag een feest. Het is een vaste feestelijke afspraak geworden. »

Op 11 november sloot BBRC zich samen met de ICN Bachelor Promotion aan bij een symbolische run voor de Bleuet de France. Meer dan 700 deelnemers brachten een eerbetoon aan iedereen die door conflicten is getroffen, tijdens 30 seconden applaus. Op 18 november kleurde het violet voor Espoir Pancréas en de Wereldpancreaskankerdag. Ondanks de ijzige kou waren de runners present. Op 25 november droeg iedereen groen om slachtoffers van pesten op school te steunen. Vervolgens stond de negentiende editie op 2 december in het teken van Kid’Action: een run om de tuin van de zieke kinderen van het CHU Brabois te onderhouden, een plek waar ze het hele jaar door op adem kunnen komen. « Deze evenementen vallen in de smaak. Ze maken mensen bewust van de zaak en moedigen gesprekken aan. Sommigen zeggen: ‘Ik ken iemand die die bepaalde kanker heeft gehad.’ Ik denk dat het voor iedereen echt goed doet. »

Valentin Bourrel, die volop traint voor een Ironman 70.3, leidt een leven op topsnelheid. « Maar niets komt vanzelf », roept hij enthousiast uit. Hij is blij dat hij op zijn manier mensen gelukkig kan maken. Wat iemand ook naar een BlablaRun brengt, iedereen haalt er iets uit. Voor sommigen maakt lopen in groep het makkelijker om zich veilig te voelen. Voor anderen staat het sociale aspect voorop. Je in het hart van december inspannen, omringd door een beetje menselijke warmte, wie zou dat weigeren?

➜ Ontdek de marathonkalender