Racingtoerisme: deze lopers kiezen hun vakantie op basis van wedstrijden

Een piña colada, fijn zand en palmbomen zover het oog reikt? Niet voor de racingtoeristen. Alhoewel, misschien wel, maar pas nadat ze de 42,195 km van een min of meer exotische marathon hebben afgelegd. Deze lopers reizen niet om te luieren, maar om hun kilometers op buitenlandse parcoursen aaneen te rijgen. Zo wordt elke marathon een volledige onderdompeling in de ziel van een stad. Tussen geplaveide straten, onverwachte hellingen en heet asfalt onder hun schoenen wordt elke wedstrijd een unieke manier om een land te ontdekken. De Marathon van San Francisco lopen bij zonsopgang, daarna brunchen in Mission District en ’s avonds nog naar een wedstrijd: deze uitstapjes lijken in niets op een all-invakantie. Ze combineren fysieke inspanning met ontdekking. Elke marathon wordt een duik in de ziel van een stad en Martin Leroy, medeoprichter van bureau House of Runners, heeft dat goed begrepen. « Ik kijk vaak op Instagram en in veel bio’s staat: ‘Ik reis om te lopen.’ Dat vat het fenomeen goed samen: een nieuwe manier om een stad te ontdekken ». In die context wordt elke stap een drager van herinneringen en elke rechte lijn een kans om een andere cultuur op te snuiven.

Waarom zijn er zoveel racingtoeristen?

Dit is geen tijdelijke hype, maar een brede maatschappelijke beweging. Het fenomeen spreekt aan omdat het betekenis, ontsnapping en onvergetelijke herinneringen combineert. Na de coronajaren ontplofte de behoefte om eropuit te trekken, te genieten en risico’s te nemen. Veel mensen herschikten hun prioriteiten en investeerden liever in ervaringen dan in spullen. En wat is sterker dan een marathon aan de andere kant van de wereld, beleefd als een persoonlijke uitdaging én een collectief avontuur? Voor anderen wordt racingtoerisme, ook wel runtourisme genoemd, een motivatie op zich. Een lokale marathon lopen is één ding, maar in Tokio lopen staat voor ontdekking en geeft het jaar een prikkelend doel. « Vandaag zien we echt dat mensen hiervoor reizen, voor Boston, Sydney of New York. Vroeger gingen we eerst op bezoek en liepen we daarna een wedstrijd. Nu lopen we eerst en gaan we daarna op ontdekking », legt Martin Leroy uit. Ludovic Valentin, verantwoordelijke bij bureau LVO, bevestigt dat: « Veel mensen willen gewoon de ervaring beleven, ongeacht hun tijd. Voor sommigen komt de prestatie op de tweede plaats, maar de ontdekking blijft essentieel ».

© Christophe Martimort maakte tijdens zijn Marathon van Athene tijd voor heel wat foto’s © Foto aangeleverd door Christophe Martimort

In een tijd waarin alles snel gaat en reizen steeds meer op elkaar lijkt, biedt de marathon een geëngageerde vorm van reizen: je vliegt niet over een stad heen, je doorkruist haar. Je blijft niet op je hotelkamer, maar beleeft de sfeer, hoort de aanmoedigingen en voelt de energie van de inwoners. « Ik reis nooit alleen voor de wedstrijd, vertelt Christophe Martimort, die al jaren fan is van deze loopreizen. Ik kom altijd minstens een dag eerder aan en blijf ook na de wedstrijd, om van de plek te genieten. Voor mij is een marathon een volwaardige reis. » In elke bocht schuilt een herinnering. Ook de toegankelijkheid speelt een belangrijke rol. Dankzij boekingsplatformen, lowcostmaatschappijen en gespecialiseerde bureaus was deelnemen aan een buitenlandse wedstrijd nooit eenvoudiger. Een marathon buiten Frankrijk organiseren is bijna net zo makkelijk geworden als een weekend in Deauville boeken. De wedstrijd die een diepe indruk naliet op deze verantwoordelijke voor erfgoed in de zorg, vond plaats in Griekenland. « In 2024 reisde ik naar Griekenland voor de Marathon van Athene, via een touroperator. Alles was geregeld: het startnummer, een bezoek aan de Akropolis en zelfs een cruise langs drie Griekse eilanden op de dag erna. Zo kon ik sport en toerisme combineren met mijn vrouw Christiane, die me op sommige reizen vergezelt. » Door de Marathon van Athene te combineren met een bezoek aan de Akropolis en een cruise langs de Griekse eilanden, maakte Christophe van de wedstrijd een echte culturele en zintuiglijke reis. Deze trailfan trekt op 27 september naar de « French Riviera » voor de Roubion – Nice by UTMB (111 km). Opnieuw illustreert dat de geest van het runtourisme: voor hem draait lopen niet alleen om fysieke inspanning. Elke stap wordt een aanleiding om erfgoed te ontdekken en een complete ervaring te beleven, waarin sport en toerisme elkaar perfect aanvullen.

Steeds meer keuzes: nieuwe, originele en vaak onderschatte bestemmingen

Lange tijd concentreerden loopreizigers zich op een handvol grote klassiekers. Vandaag spreidt het racingtoerisme zich uit over uiteenlopende bestemmingen, soms verrassend en vooral verfrissend anders. Guillaume Catrice, creatief directeur bij Digitrail, weet dat de selectie van deze wedstrijden sterk is veranderd. « Sommigen kiezen hun bestemming nog vóór ze aan de wedstrijd denken. Ze willen de stad en het land ontdekken, en de wedstrijd wordt een aanleiding, een structuur voor hun avontuur ».

© Stadion Actu

Wie had gedacht dat de Marathon van Sevilla zou uitgroeien tot een van de snelste van Europa? Of dat die van Ljubljana zou aanspreken dankzij de warme ontvangst en gemoedelijke sfeer? Of dat Pyongyang, ondanks zijn atypische karakter, op de lijst van enkele avontuurlijke reizigers zou belanden? Heel wat steden zetten hun wedstrijd nu in als toeristische troef en profileren zich als volwaardige bestemming. Tallinn, Kopenhagen, Gdansk, Bordeaux, Muscat en Valparaiso bieden originele parcoursen, een authentieke sfeer en alle reden om na de wedstrijd langer te blijven. Ook de meer extreme marathons vinden hun publiek: een poolwedstrijd in Groenland, de Fuji Marathon of de Great Wall Marathon in China.

Wie zijn ze? Profielen zo veelzijdig als de parcoursen

Een standaardportret van de racingtoerist bestaat niet. Het fenomeen is breed en overstijgt de clichés. Je komt doorgewinterde marathonlopers tegen die tijden aaneenrijgen en grote wedstrijden afvinken zoals anderen trofeeën verzamelen. Maar zij zijn lang niet de enigen.

“We lopen niet altijd om een record te breken. Veel mensen willen gewoon de ervaring beleven, de sfeer opsnuiven en herinneringen maken.”

Guillaume en zijn partner Laura vatten het perfect samen. « We lopen niet altijd om een record te breken. Veel mensen willen gewoon de ervaring beleven, de sfeer opsnuiven en herinneringen maken ». Sommigen willen hun eerste grote wedstrijd lopen in een omgeving die hen inspireert. Anderen kiezen voor een ontspannen run, met een camera op zak en een glimlach op het gezicht, zonder druk. Er zijn ook lopers die samen deelnemen, met vrienden, als koppel of met het gezin, en de marathon aangrijpen om een groepsreis te organiseren. De sport brengt mensen samen, de reis maakt de band sterker. Soms wisselen ze elkaar af: terwijl de ene loopt, gaat de andere op ontdekking, en omgekeerd.

“Hoe meer foto’s en video’s we zien, hoe meer zin we krijgen om te vertrekken”

Zonder Instagram, Strava en YouTube zou het runtourisme waarschijnlijk nooit zo sterk zijn gegroeid. Deze platformen voeden de goesting, inspireren en geven deze avonturen een concreet gezicht. Martin Leroy benut die ontwikkeling om voet aan de grond te krijgen in de sector. « We begeleiden lopers, contentmakers en merken bij het vertellen van deze ervaringen. De sociale dimensie is essentieel, want ze creëert een sneeuwbaleffect: hoe meer foto’s en video’s we zien, hoe meer zin we krijgen om te vertrekken ». Influencers worden een belangrijke motor van het racingtoerisme en maken van elke wedstrijd een wereldwijd uithangbord voor de stad en het evenement. « We lieten zes of zeven buitenlandse profielen naar de Marathon van Parijs komen. Het idee is dat ze hun ervaring delen om het jaar daarop een internationaal publiek aan te trekken », legt Martin uit.

Er zijn runninginfluencers opgestaan die een publiek opbouwen rond hun sportieve reizen. Ze filmen hun wedstrijden met een GoPro en delen logistieke problemen, hoogtepunten en tips. Runtourisme wordt zo content op zich, die anderen zin geeft om ook te gaan. Met Strava kun je de ervaring voortzetten: je volgt je vrienden op het parcours in Rome, feliciteert je neef met zijn halve marathon in Dubai en vergelijkt tempo- en hoogteprofielen. Ook na de wedstrijd gaat het avontuur verder.

Een bloeiende business rond lopen en reizen

De opmars van loopreizen blijft niet onopgemerkt. Gespecialiseerde touroperators, sportbureaus, luchtvaartmaatschappijen, hotels: rond deze loopreizigers ontstaat een heel ecosysteem. « Internationale wedstrijden vragen vaak om logistieke begeleiding, legt Ludovic Valentin uit. Gespecialiseerde bureaus zorgen ervoor dat de loper zich op zijn wedstrijd en zijn plezier kan concentreren ». Sommige steden maken van hun marathon nadrukkelijk een toeristische trekpleister. Praag schat dat zijn marathon meer dan 15 miljoen euro aan economische impact genereert, terwijl Valencia zijn wedstrijd inzet om het imago van de stad te versterken. « Dit is een internationale logica, benadrukt Leroy. We werken ook met buitenlanders die startbewijzen voor de Marathon van Parijs of evenementen in Frankrijk willen bemachtigen. »

“Ik zie runtourisme in drie fases: de voorbereiding vooraf, de wedstrijd zelf en daarna nog enkele dagen genieten, gedragen door de dopamine.”

De diensten waar deze lopers naar zoeken gaan verder dan een startnummer: begeleiding, logistiek, accommodatie, bezoeken en shake-outruns worden zo georganiseerd dat alle energie naar de wedstrijd kan gaan. « De prestatie begint ermee dat je zo fris mogelijk en volledig gefocust aan de start staat, terwijl al het andere geregeld is », benadrukt Leroy. Racingtoerisme is inmiddels een gestructureerd economisch model geworden, waar bureaus, organisatoren en steden van profiteren. « Deze dynamiek van communicatie en versterking van de boodschap stimuleert de sportbeoefening en brengt nieuwe mensen naar het hardlopen », merkt hij op. Ook gespecialiseerde media pikken het fenomeen op. Finishers, een toonaangevende bron voor het volgen van grote wedstrijden, ziet het aantal inschrijvingen in het buitenland sterk toenemen. Het bewijs dat runtourisme definitief een plek krijgt in de gewoontes van lopers.

© Marathon des Châteaux du Médoc 2025 © AMCM/Mainguy

De wereld lopen: een nieuwe kijk op reizen

Racingtoerisme ontpopt zich dus als een nieuwe manier van reizen: actief, gestructureerd en meeslepend. « Ik zie runtourisme in drie fases, vertelt Christophe Martimort. Eerst is er de voorbereiding, daarna de wedstrijd zelf en vervolgens de periode erna, waarin je nog enkele dagen geniet, gedragen door de dopamine. Runtourisme draait om een mooi avontuur in de breedste zin van het woord. De wedstrijd is belangrijk, maar vooral wat eromheen gebeurt, moet je beleven. » Het is een visie die eraan herinnert dat lopen in het buitenland niet alleen draait om kilometers maken. Het gaat om een ervaring die lang voor de start begint en nog lang na de finish doorwerkt.

Je hoeft geen elitemarathonloper te zijn om ervan te genieten. Of het nu om 10 km, een halve marathon of een estafette gaat, het principe blijft hetzelfde: een bestemming op een andere manier ontdekken. « Vandaag vertrekken we niet meer zomaar op reis, zegt Guillaume Catrice. De wedstrijd structureert het verblijf, geeft het een doel en laat je een stad op een andere manier beleven ». Nu massatoerisme steeds vaker onder vuur ligt, bieden deze sportieve reizen een menselijker en verantwoordelijker alternatief. Je loopt, ontdekt en ademt. En je keert terug naar huis met veel meer dan een kleurtje: een ervaring, een medaille en een stukje van de wereld in je benen.

➜ Ontdek de marath kalender.