Marathon van Rio 2026: Ethiopiërs Tsegaye Getachew en Gadise Mulu Demissie veroveren de Cidade Maravilhosa

Want een foto van Ipanema bij zonsopgang, met een startnummer in je handen: daar is geen prijskaartje aan te hangen. De Marathon van Rio is al lang geen evenement meer dat uitsluitend om atleten draait. Het is massavermaak, met de logo's van Itaú, Adidas en Michelob Ultra prominent aanwezig. Tijdens de 24e editie, van 4 tot en met 7 juni in de op een na grootste stad van Brazilië en tijdens een lang weekend, pakte het runningevent van het jaar in Brazilië meteen uit met indrukwekkende deelnemerscijfers: 70.000 startbewijzen, een absoluut record voor de wedstrijd en ruim meer dan de 60.000 van 2025.

Vier dagen lang en over vier afstanden, 5 km op donderdag, de halve marathon op zaterdag en de 10 km en marathon op zondag, kwam de hele stad in beweging. Instagram veranderde bij zonsopgang in een fotogalerij, Copacabana en Ipanema vormden het natuurlijke decor en TikTok stroomde vol met beelden van de laatste rechte lijn op de Aterro do Flamengo, inclusief confetti en vlaggen. Rio bracht opnieuw die energie van een WK-finale voort die geen enkele andere stad ter wereld zo overtuigend weet neer te zetten. De editie van 2026 leverde bovendien het Elite World Athletics-label op, waarmee de wedstrijd in Rio zich op technisch en competitief vlak naast Tokyo, Boston, Chicago, Berlijn en Londen kan scharen. Het is een kwaliteitsstempel dat het niveau van het deelnemersveld optilt en decennialange vooruitgang bevestigt.

Donkere nacht en 12 graden

De terugkeer naar het oorspronkelijke parcours kon op veel bijval rekenen bij de Auriverde. Na enkele seizoenen met een aangepast traject keerde de editie van 2026 terug naar de klassieke route: start op Praia da Reserva, finish op de Aterro do Flamengo, via São Conrado, Leblon, Ipanema, Copacabana en Botafogo, met de Atlantische Oceaan voortdurend als achtergrond. Onder toeziend oog van de Corcovado klonk het startschot terwijl het nog donker was.

In de eerste uren waren de weersomstandigheden ongewoon fris: bij Alto da Boa Vista werd precies 12,2 graden Celsius gemeten, volgens het gemeentelijke waarschuwingssysteem de op één na laagste temperatuur van het jaar in de stad. Een voordeel voor de benen en een lust voor het oog, want halverwege kwam de zon boven Ipanema uit. Het leverde een beeld op dat zelfs de beste wedstrijdfotografen maar moeilijk hadden kunnen vastleggen. Voor de achterblijvers in het peloton liep de warmte in het laatste derde deel van het parcours op, als herinnering dat Rio gewoon Rio blijft.

Tsegaye Getachew op twee seconden van de geschiedenis

Bij de mannen controleerde Tsegaye Getachew de wedstrijd van start tot finish. Hij won in 2:10:22. De Ethiopiër behoort tot de meest constante specialisten op de 42,195 kilometer: in 2023 pakte hij brons in de Marathon van Tokyo en in Amsterdam won hij in 2022 en 2024. Hij staat in de mondiale top tien van de discipline. In Rio kreeg hij in de slotfase gezelschap van zijn landgenoten: Antenyaehu Dagnachew Yisma werd tweede in 2:10:24, op slechts twee seconden, terwijl de Ethiopisch-Amerikaanse Daniel Mesfun Teklebrhan het podium completeerde in 2:10:45. De Marokkaan Mustapha Houdadi werd vierde in 2:10:51.

Het record lag binnen handbereik, maar bleef net buiten bereik: de snelste marathon ooit op Braziliaanse bodem was een week eerder gelopen in Porto Alegre door de Keniaan Daniel Hiprono Sang in 2:10:21, één seconde sneller dan Getachew zondag. Het Braziliaanse record glipte dus op een haar na uit zijn handen. Ter herinnering: de absolute nationale toptijd staat op naam van Eliud Kipchoge, die tijdens de olympische marathon van Rio 2016 2:08:44 liep. Die wedstrijd blijft het Braziliaanse record tien jaar later achtervolgen. De beste Braziliaan van de dag, Melquisedeque Messias Ribeiro, werd tiende in 2:16:48, op zeseneenhalve minuut van Getachew. Het verschil met de wereldtop blijft aanzienlijk, maar het niveau van de Braziliaanse wedstrijdatleten gaat vooruit.

Gadise Mulu Demissie verpulvert Braziliaans record

De vrouwenmarathon werd een Ethiopische masterclass. Gadise Mulu Demissie, die in 2024 in Amsterdam een persoonlijk record van 2:20:59 liep, won in 2:25:47. Dat was een nieuw record voor de afstand op Braziliaanse bodem. Haar prestatie was zo indrukwekkend dat ze slechts drie seconden na de mannelijke winnaar finishte. Na haar finish werd Gadise Mulu Demissie onwel en had ze medische verzorging nodig, wat voor grote ongerustheid zorgde bij het publiek in de Marina da Glória. Het medische team van de organisatie nam haar snel onder zijn hoede.

Achter haar finishten, niet geheel verrassend, nog vijf Ethiopische vrouwen onder het oude Braziliaanse record: Tirfi Tsegaye Beyene (2:26:03), Azmera Abrha Gdey (2:26:20), Affera Godfay Berha (2:26:37), Zinash Debebe (2:26:55) en Ayinadis Teshome Birle (2:27:43). Ook de Keniaanse Catherine Cherotich, zevende in 2:28:56, bleef onder de historische grens. Zeven atleten onder het Braziliaanse record in één en dezelfde wedstrijd: die statistiek zegt alles over de diepte van het vrouwenveld.

Het vorige nationale record stond op naam van de Ethiopische Tiringo Mulu, die vorig jaar in Porto Alegre 2:29:48 liep. Daar blijven de toptijden maar sneuvelen. Het absolute record op Braziliaanse bodem bij de vrouwen staat nog altijd op naam van de Keniaanse Jemima Sumgong, die in 2016 olympisch goud won in Rio met 2:24:04. Die tijd houdt nog altijd stand. De beste Braziliaanse van de dag, Amanda Aparecida de Oliveira, werd elfde in 2:38:58.

Halve marathon, 10 km en 5 km: de Brazilianen nemen de regie over

Waar de internationale elite de marathon domineerde, kregen de andere afstanden het Braziliaanse running een stem. Op de halve marathon voor mannen won thuisloper Fabio Jesus Correia in 1:01:53, voor de Keniaan Felix Mursoi Kurui (1:02:05) en de Oegandees Paul Simotwo Korir (1:02:08). Bij de vrouwen was de Keniaanse Margret Gati Chacha de sterkste in 1:11:11, gevolgd door de Ethiopische Alemaz Samuel (1:13:24) en de Tanzaniaanse Vaileth Adam Kidasi (1:15:24). De eerste Braziliaanse, Maria Lucineida da Silva Moreira, werd vierde in 1:15:45.

Op de 10 km ging Brazilië er bijna volledig met de prijzen vandoor: Wendell Jeronimo de Souza won in 29:17, voor Daniel Santana de Souza (29:31) en Jose Geraldo Ferreira Junior (29:37). Bij de vrouwen trok de Colombiaanse Laura Manuela Espinosa Morales de wedstrijd naar zich toe in 34:30, voor de Braziliaansen Jenifer do Nascimento Silva (35:05) en Glauciele de Oliveira de Souza (35:15). Op de kortste afstand van het weekend, de 5 km, liet Fabio Jesus Correia zich voor de tweede keer op dezelfde dag zien. Hij won in 14:12. Bij de vrouwen was Ketlen Petry de snelste in 16:48.

70.000 en het aantal blijft groeien

De Marathon van Rio was nooit eerder zo groot. Zesennegentig uur competitie, vier afstanden, 70.000 verkochte startbewijzen, een vers behaald World Athletics-label en het hardnekkige gevoel dat het Braziliaanse running, al een van de actiefste communities ter wereld met bijna 400.000 Instagram-volgers voor alleen de hoofdwedstrijd, nog maar aan het begin staat van iets groters.

De passie voor de 42,195 kilometer in het land van Pelé lijkt nergens anders op. Tussen de jacht op prestaties, de behoefte aan persoonlijke voldoening en een evenementencultuur die tot levensstijl is verheven, verandert de Cidade Maravilhosa elke juni in een feest dat ver buiten de sport reikt. De volgende editie begint zich nu al af te tekenen. En ergens op de Ethiopische hoogvlakte hebben Tsegaye Getachew en Gadise Mulu Demissie de datum ongetwijfeld al aangekruist.

✔ Alle uitslagen van de Marathon van Rio 2026